Château Beauséjour de Bonalgue AOC Pomerol 2018

Weer een Bordeaux uit 2018 in m'n glas, rechteroever dit keer. Pomerol, een klein gebied net ten oosten van de stad Libourne. Een assemblage van de druivenrassen merlot 85% en cabernet franc 15%, alcohol is 14%. Twaalf maanden rijping in tweedejaars eikenhout. Fel scharlakenrood van kleur, intensiteit 2 uit 5, uitwaaierend naar licht baksteenrood in de rand, helder. Tertiaire tonen voorop, leer, tabak, teer, koffie, kruiden, hout. Pas na een uurtje beluchting komt daar zondoorstoofd zwart fruit bij. In de aanzet een heel klein zoetje, hoge zuren, redelijk stevig in de tannines (3 uit 5), drogend op de tanden, een klein bittertje, lange afdronk. Geconcentreerde smaak, elegante en strakke wijnstijl, zondoorstoofd zwart fruit, pruimen, krenten, bramen, leer, tabak, koffie, teer, hout. Kindermoord wil ik het niet meteen noemen maar dit exemplaar is wel te vroeg geopend. De potentie is er gelukkig wel en die ga je pas volledig benutten wanneer je 'm nog tien tot twintig jaar in je kelder laat liggen. Hij is nu nog wat rauw en onsamenhangend. Een etmaal later is de wijn al veel toegankelijker, ronder, fruitiger.

Domaine Gayda IGP Pays d'Oc Chemin de Moscou 2021

Chemin de Moscou van Domaine Gayda, een topwijn en het paradepaardje van het huis. Tijdens vakanties heb ik het prachtige domein meerdere malen bezocht. Elke keer probeer ik toch wel weer een of meerdere flessen van dit huis te scoren. Soms om langer op te leggen, altijd omdat ze mij elke keer weer weten te behagen. De Moscou van 2021 heeft een alcoholpercentage van 14%, de assemblage bestaat uit de biologisch geteelde druivenrassen syrah 68%, garnacha 25% en cinsault 7%. Een derde van de syrah gaat negen maanden op barriques van nieuw Frans eikenhout, tweederde in gebruikt hout. De garnacha en de cinsault gaan negen maanden in demi-muids van 500 liter inhoud en grote foeders van 2000 liter inhoud. Daarna wordt de blend samengesteld en volgt nog eens een aanvullende twaalf maanden houtrijping. Diep paars in het glas, kleurintensiteit 3 uit 5, helder. Een warme neus, Zuid-Frankrijk op haar best. Garrigue, mooi gedoseerd hout, leer, tabak, koffie, zondoorstoofd rijp rood en zwart fruit, kersen, bramen, morellen, bessen, pruim. Zijdezacht mondgevoel, rijpe en afgeronde tannines (2 uit 5), heel licht drogend op de tanden, precieze zuren, enorm sappig, speekselopwekkend, perfecte balans, hele lange afdronk. Intense smaak, hoge concentratie, geen logheid, pure elegantie. Rijpe rode kersen, zwarte kersen, pruim, zwarte bessen, bramen, leer, laurier, kruidig, fijn gedoseerd hout. Balans, lengte, finesse, smaakvol. Wat zoek je nog meer in een wijn?

Domaine des Bérioles IGP Val de Loire Tresaille 2020

De oorsprong van de druif sacy zou in het noord-oosten van Frankrijk liggen, tussen Parijs en Dijon, zo rond Auxerre. Dat gebied mag zich nog net tot de regio Bourgogne rekenen. Daar heet de druif overigens aligoté vert. Hij is ook toegestaan in de wijnen van Saint-Pourçain. Daar wordt de druif dan weer tressallier genoemd. Domaine de Bérioles ligt vlakbij Saint-Pourçain maar de wijn die ik nu in m'n glas heb behoort niet tot de AOC maar tot de IGP Val de Loire. Oogstjaar 2020 is al wat gedateerd voor witte wijn dus ik trek 'm snel open. Alcohol is 13%, geen hout. In het glas intens gekleurd voor witte wijn (3 uit 5), strogeel tot goudgeel, helder. Gematigd aromatisch, gedroogde honing, kamille, licht kruidig, laos, thee, citroen en citroenzest, gedroogde abrikoos. Het is geen "oranje wijn" maar de geur heeft veel overeenkomsten. In de mond beendroog, hoge zuren, strak, speekselopwekkend, heel licht drogend op de tanden, ziltig, lange afdronk. Redelijk intens en geconcentreerd van smaak, citroen, citroenzest, gedroogde honing, gedroogde abrikoos, kamillethee, laoskruiden, citroengras. Op deze leeftijd kun je 'm best complex noemen, hij is zeker niet over de top, ook niet oxidatief maar je proeft dat-ie "belegen" is. Ik vind 'm reuze interessant en bovendien gastronomisch. Hier kan een mooie paddenstoelen-risotto bij of iets kleins, iets delicaats met truffel ofzo. Stukje witvis met een smaakvol "schuimpje" lijkt me ook niet verkeerd. Mijn exemplaar kocht ik via de webshop van Barrels to Bottles te Rotterdam.

Félix Solís Mucho Más Rosado

Ten opzichte van de rosé van gisteren weet ik nu iets meer. De gebruikte druivenrassen staan namelijk gewoon op het achteretiket vermeld: garnacha en tempranillo. Ik hoef ook niet te zoeken naar de wijnmaker, die staat pontificaal voorop: Félix Solís. Dit exemplaar kocht ik in 2025 dus doe ik de aanname dat het oogstjaar 2024 betreft. Die staat echter niet vermeld op de etiketten en van het lotnummer kan ik weer eens niets afleiden. Alcohol is 12,5%, geen hout. Veel overeenkomsten met de Muchas Manos van gisteren. Allereerst de kleur: intens zalmroze. De geur is iets minder intens en iets aangenamer. Subtiel rood fruit, een toefje citrusfruit, licht kruidig, zelfs iets notig en licht aards. Dit stemt me hoopvol. In de mond nog steeds dat redelijk aanwezige maar fruitige zoetje, voldoende zuren, meer filmend dan strak, klein bittertje, lange afdronk. Hierin zie ik toch wel weer de overeenkomsten met de Muchas Manos. De smaak is redelijk intens en geconcentreerd, aardbei, kers, rode grapefruit, limoen, rozenbottel, winegums, iets notig. Het is een landwijn dus de druiven mogen uit heel Spanje komen. Je zou kunnen beredeneren dat Félix Solís de betere druiven gebruikt in zijn duurdere wijnen maar wieweet is hij daar helemaal niet zo mee bezig en wil hij altijd de beste kwaliteit leveren ongeacht welke prijsklasse. Ik heb het vermoeden dat de Muchas Manos van gisteren uit dezelfde druivenmix bestaat maar dat de Mucho Más van vandaag gewoon beter smaakt, in mijn optiek, omdat hij een jaartje extra heeft gerijpt. Dat gezegd hebbende vind ik 'm nog steeds iets te zoet naar mijn smaak. Dit exemplaar kocht ik bij de (of het?) Duitse REWE.

Félix Solís Muchas Manos Rosé Blend

Deze rosé heb ik gerubriceerd als blend omdat ik niet weet welke druif of druiven hiervoor zijn gebruikt. Het is ook geen DO-wijn dus de klassificatie landwijn is van toepassing wat betekent dat de druiven uit het hele land, in dit geval Spanje, mogen komen. Grote kanshebbers zijn de garnacha en de tempranillo maar dat is koffiedik kijken. Wat ik wél weet is dat Félix Solís de wijnmaker is en dat het alcoholpercentage 11,5% bedraagt. Tevens dat deze wijn geen hout heeft gezien. Van een rosé mag je aannemen dat hij vers is dus naar alle waarschijnlijkheid is het oogstjaar 2025 maar dat staat wederom niet vermeld, ook uit het lotnummer haal ik 'm niet. Dan rest ons niets anders dan 'm maar even te proeven. Helder in het glas, donker zalmroze van kleur. Aromatisch, aardbei, framboos, winegums, braam, peer, galiameloen, toefje latex. Hij begint in de mond met een behoorlijk aanwezig maar ook fruitig zoetje, voldoende zuren, meer filmend dan strak, klein bittertje, middellange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak, aardbei, framboos, winegums, braam, galiameloen, lychee. In de verte lijkt deze rosé een beetje op de bekende Portugese Mateus rosé. Kwalitatief is hier uiteraard niks mis mee maar naar mijn smaak is hij iets te zoet en ik mis wat zuren en citrusfruit. Verkrijgbaar bij de Aldi.

M. Jacquier AOP Côtes du Jura Vin Jaune 2012

Een Vin Jaune koop ik niet regelmatig, Sherry pak ik eerder "zomaar" mee. In de maand september heb je in Frankrijk de foire aux vins, uitverkoop van wijnen bij de supermarkten, soms met hele exclusieve exemplaren die niet standaard in hun assortiment zitten. Aangezien mijn vakantie vrijwel elk jaar in september in Frankrijk wordt gehouden, kun je mij daar vaak in de supermarkten vinden. In 2021 kwam ik deze Vin Jaune tegen bij een lokale LIDL voor net geen vijftien euro, die pak ik dan toch maar weer even mee. Alcohol is 15,5%, een verplichte minimale houtrijping van zes jaar en drie maanden (75 maanden), in het geval van Vin Jaune onder een laag "flor". Een soort "gistdeken" waardoor de wijn wel in aanraking komt met zuurstof maar slechts heel geleidelijk en de florlaag zelf geeft ook nog zijn aparte geuren en smaken af. Het is wel een oxidatieve wijn dus fris fruit hoef je niet te verwachten. Alle suikers worden omgezet naar alcohol dus ook een zoetje is niet aanwezig. Ook dit exemplaar is beendroog. Hele hoge zuren zorgen ervoor dat de wijn lang kan ouderen. In geur en smaak tonen van noten, gedroogde abrikoos, mineraliteit, ziltig, licht prikkelend mondgevoel. Hij is oxidatief, daar houdt niet iedereen van ondervond ik toen ik deze wijn inzette tijdens een privé-proeverij. Zelf ben ik wel gecharmeerd van een oxidatieve wijn zo nu en dan. Om nu te zeggen dat deze wijn "lekker" is gaat te ver, dat is-ie namelijk niet. Hij is apart, een obscuriteit die je toch eens geprobeerd moet hebben maar dan ook écht goed proeven en niet meteen een vies gezicht trekken bij de eerste slok maar analyseren wat je nu eigenlijk proeft.

Wijnhuis Bolgerijen Drieheeren Rood 2023

De Drieheeren Rood, de laatste in de serie nieuwe wijnen van Wijnhuis Bolgerijen proef ik op de laatste dag in april. Een blend van de druiven regent, pinotin en rondo, alcohol is 13,0%, een korte periode in contact met houtsnippers. In het glas helder, granaatrood van kleur, intensiteit 2 uit 5. Mild aromatisch, op de stille spiegel een beetje boers, kruidig, animaal, leer. Na walsen met het glas komt het fruit erbij, rozenbottel, perendrups, framboos, braam, toefje vanille, rijpe rode kers. In de aanzet een heel klein zoetje, zacht mondgevoel, precieze zuren, meer strak dan filmend, warm, lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak, rijpe rode en zwarte kersen, bramen, pruimen, kruidig, leer, koffie, tabak. Hij smaakt als een wijn uit het zuiden van Frankrijk waar het fruit flink in de zon heeft kunnen doorstoven. En dat is knap voor een wijn uit het midden van Nederland. Daar waar de Merwede Rood van dit huis wat frisser is, is deze Drieheeren Rood wat "zwaarder". Hij drinkt net zo makkelijk weg maar heeft meer body, hij is wat steviger zonder nou meteen log te zijn. Zijn zachte mondgevoel en uitstekende balans maken dit een hele aangename wijn. Ik heb het overigens helemaal nog niet over tannines gehad maar dat komt omdat ze er bijna niet in zitten. De wijn is rijp en perfect op dronk. Ook bij deze wijn wil ik helemaal niet nadenken over wat je hierbij kunt eten. Voedsel zou de smaak ook veranderen en dat wil ik nu juist niet. Prachtige wijn!

Wijnhuis Bolgerijen Drieheeren Rosé 2025

De Drieheeren Rosé van Wijnhuis Bolgerijen. Een assemblage van de cabernet cortis van eigen Viaanse bodem en van een collegawijnboer aangekochte pinot noir druiven. Alcohol is 12,7%, geen hout. Heel licht pétillant in het glas, Provençaals zalmroze van kleur. Ingetogen aroma, citrusfruit, rood fruit, thee. In de aanzet een welkom en heel fraai gedoseerd zoetje gevolgd door precieze zuren, balancerend tussen strak en filmend, klein bittertje, lange afdronk. Intens van smaak, rijpe rode kersen, citroen, grapefruit, aardbei, kamillethee. Hele volwassen rosé, niet snoeperig, heerlijk fris citrusfruit, vol van smaak. Hier kan natuurlijk van alles bij gegeten worden. BBQ, een borrelplank, de Aziatische keuken, garnalencocktail, kreeft, zalm... noem de hele santekraam maar op. Uiteraard ook solo niet te versmaden.

Wijnhuis Bolgerijen Drieheeren Wit 2025

Ook de serie Drieheeren wijn zit weer in de fles. De witte variant bestaat uit johanniter en souvignier gris uit de eigen wijngaard, aangevuld met bij een collega aangekochte solaris druiven. Stokken hiervan gaan echter binnenkort ook in Vianen de grond in. Alcohol is 12,7%, geen hout. In het glas helder, heel licht pétillant, strogeel tot goudgeel van kleur. Medium aromatisch, stro, citroen, kamille, ananas, toefje karamel. In de mond droog, hoge zuren, speekselopwekkend, strak, klein bittertje, lange afdronk. Geconcentreerde smaak, citroen, ananas, lychee, karamel, hazelnoot. Veel strakker dan bijvoorbeeld de Merwede Wit. Er zit nauwelijks restzoet in, bijna beendroog is-ie. Hier zet je een maaltijd tegenover die hoog in z'n zuren zit, een frisse salade met jonge geitenkaas bijvoorbeeld. Oesters met een drupje citroen.

Wijnhuis Bolgerijen Merwede Rood 2023

De Merwede Rood van Wijnhuis Bolgerijen, oogstjaar 2023. Druiven uit eigen wijngaard, de regent en de cabernet cortis. Alcohol is 13,6% en de wijn heeft een houttoets. Geen rijping in een houten vat maar op een bepaald moment een "theezakje" met houtsnippers erin gehangen. Net lang genoeg om een lichte houtsmaak af te geven, gelukkig te kort om er spreekwoordelijke splinters van in je tong te krijgen. Helder in het glas, kleurintensiteit 2 uit 5, robijnrood. Het hout op de stille spiegel is te ruiken maar subtiel. Hij ruikt vooral fruitig, rode kersen, rozenbottel, bessen, vanille, eucalyptus, bloedsinaasappel. In de aanzet een zoetje, speekselopwekkende hoge zuren, heel sappig, klein bittertje, balans tussen strak en filmend, mondvullend, warme en lange afdronk. Intense smaak, morellen, rozenbottel, rode kersen, bloedsinaasappel, rode bessen, rode grapefruit. Frisse rode wijn met een hoge doordrinkfactor. Ik zal je niet vermoeien met wat hier allemaal bij gegeten kan worden want eigenlijk moet je dat met deze wijn niet teveel overdenken. Gewoon opentrekken en drinken tijdens het vier-uurtje, borrelhapjes erbij. De preparatie van het avondeten kan nog wel even wachten.

Wijnhuis Bolgerijen Merwede Wit 2025

De nieuwe oogst van de Merwede Wit van Wijnhuis Bolgerijen is weer uit. Gemaakt van druiven van Viaanse bodem, te weten de johanniter, de muscaris en de souvignier gris. Het alcoholpercentage is 12,9% en deze wijn heeft geen hout gezien. Helder in het glas, licht goudgeel van kleur, microscopisch kleine bubbeltjes, zelfs te klein om het pétillant te kunnen noemen. Best aromatisch, tropisch fruit vooral, iets floraal. In de aanzet een miniem fruitig zoetje gevolgd door hoge zuren, mooie balans tussen strak en filmend, mondvullend, lange afdronk. Intense smaak die breed over het palet is verdeeld, tropisch fruit als perzik en mango maar ook citrusfruit als citroen en grapefruit. Ik kan met recht zeggen dat de kwaliteit ieder jaar weer toeneemt, in ieder geval voor wat betreft de Merwede Wit. Oogstjaar 2025 hiervan blinkt uit door zijn balans en elegantie. Een wijn die je gewoon zo kunt drinken maar ook zeker gastronomisch inzetbaar is. Toevallig had ik een grote pan paella gemaakt waar we meerdere dagen van konden eten. Chorizoworst, kip, rivierkreeftjes en Hollandse garnalen erdoorheen. Deze wijn past daar prima bij. Ook ideaal voor bij een Griekse salade of een stukje witvis.

Marqués de la Concordia DOCa Rioja 'Santiago' Crianza 2021

Enigzins verrast was ik toen ik dit exemplaar bij de Jumbo op de schappen zag staan. Het merk is doorgaans bij de Albert Heijn te vinden of in de wijnspeciaalzaak, zeker de Santiago Rioja. Ik ben dan ook niet te beroerd om deze maar eens mee te pakken om te proberen. Alcohol is 14%, twaalf maanden rijping in barriques van zowel Frans als Amerikaans eikenhout. In het glas helder, diep magenta tot licht paars van kleur, intensiteit 3 uit 5. Redelijk aromatisch, rood fruit, kersen, bessen, hintje vanille, lactisch. Droog, hoge zuren, strak, klein bittertje, tannines 3 uit 5, iets drogend op de tanden, tikje alcoholisch, warme en lange afdronk. Geconcentreerde smaak, medium intensiteit, rode kersen, vanille, rode bessen. Vrij eenvoudige Rioja naar mijn smaak en voor een crianza vind ik 'm net iets te "joven". Een niet heel typerend exemplaar voor Rioja.

Wijndomein St. Martinus BGA Limburg Prestige Wit 2023

Souvignier gris, chardonnay en solaris in de assemblage. Alweer een "Prestige" wijn in m'n glas van het wijndomein St. Martinus, dit keer wit. Oogstjaar is 2023, alcohol is 13%, rijping in nieuwe Frans eikenhouten vaten. Helder in het glas, relatief intens strogeel van kleur. Gemiddeld aromatisch, floraal, stro, licht kruidig, kamille. Een heel klein fruitig zoetje in de aanzet, hoge zuren, klein bittertje, strak, lange afdronk. Geconcentreerde en redelijk intense smaak, kamille, lychee, citroen, laoskruiden, thee, hazelnoot, karamel, zoete popcorn. Complexe smaken die uitnodigen tot een combinatie met een verfijnd gerecht. Iets aards, iets notigs, vegetarisch, Aziatisch, Indisch. Ik moet meteen denken aan een gerecht dat ik in 2024 gegeten heb bij restaurant Rijks: koningsoesterzwam, macadamia, hazelnootboter, Manaure zout. Het gerechtje werd vervaardigd door chef Leonor Espinosa uit Colombia, zie foto hieronder. Ogenschijnlijk vrij simplistisch maar oh zo hoog op smaak. Destijds kreeg ik er een rosé bij geserveerd, ook een mooie combinatie maar deze Prestige Wit van St. Martinus had er zeker heel goed bij gepast. Verkrijgbaar bij de online webshop van St. Martinus.

Battenfeld Spanier Rheinhessen Grüner Sylvaner 2022

De druif van vandaag rubriceer ik al tijden onder silvaner. In Frankrijk schrijven ze het dan weer met een "y", sylvaner dus. Nu heb ik een Duits exemplaar met "grüner sylvaner" op het etiket. Tegenwoordig kijk ik steeds vaker in het VIVC dan in Wine Grapes. In het VIVC zoek ik feiten, in Wine Grapes zoek ik informatie over de groei, de resistentie, de smaak, waar een druif wordt geteeld en wat goede producenten zijn. In het VIVC kom ik een enorme waslijst tegen voor wat betreft synoniemen van de druif silvaner. Niet normaal zo veel, van A tot Z. Het aspergeseizoen is weer aangevangen en "vroegâh" zou ik daar pinot blanc of pinot gris bij hebben aanbevolen maar steeds vaker zijn er Silvaners die daar uitermate geschikte wijn-spijs partners voor blijken te zijn. Niet dat ik vandaag asperges eet, helaas. Ik schenk de wijn van vandaag bij een traditioneel AGV-tje, aardappelen, groente, vlees. In dit geval rouges, broccoli, courgette, champignons en kipfilet. Alcohol is slechts 12%, geen hout. In het glas helder, intens strogeel gekleurd. Aromatisch, stro, kamille, citroen. Een fruitig zoetje in de aanzet, precies gedoseerde zuren, fraaie balans tussen strak en filmend, lange afdronk. Geconcentreerde en relatief intense smaak, kamille, stro, citroen. Niet complex maar wel verfijnd. Loepzuiver en elegant.

Weingut Reichsrat von Buhl Pfalz Riesling Sekt Brut 2020

Mousserende riesling in m'n glas. Sparkling white. Sekt. Sekt wordt op dezelfde manier gemaakt als champagne, tweede gisting op fles dus. De helft van de basiswijn ging in roestvrij staal, de andere helft in groot hout gedurende zes maanden. De assemblage ging twee jaar sur lies op fles voor het moment van dégorgement, daarna nog een half jaar flesrijping. Alcohol is 12%. Heel veel mousse bij het inschenken, houdt nog best lang aan, veel koolzuur, talrijke resterende bubbelkettingen, fijne bubbels. Geurig, brioche, toast, citroen. Brut met een piepklein zoetje in de aanzet, hoge zuren, strak, heel klein bittertje, lange afdronk. Geconcentreerde smaak, niet intens, citroen, grapefruit, limoen, toast, brioche, Granny Smith. Mooi aperitief, kleine hapjes erbij, een goed gevulde borrelplank, witvis, garnalencocktail.

Domaine Tempier AOC Bandol Rouge 2013

De AOC Bandol en dan met name Domaine Tempier staat vooral bekend om zijn rosé-wijn, er worden echter ook uitstekende rode wijnen gemaakt. Daarvan heb ik nu de "instapwijn" in m'n glas. Mag nog steeds zo'n slordige vijftig euro kosten maar dat heb ik er graag voor over, zeg ik nu nog vóór het proeven. Eens zien of ze die reputatie waar kunnen maken. De druif mourvèdre overheerst in Bandol, zo ook in deze fles. Mourvèdre zit er voor 75% in, de rest aangevuld met 14% grenache noir, 9% cinsault en 2% carignan. Alcohol is maar liefst 14,5% en houtrijping vond plaats gedurende achttien tot twintig maanden in grote foeders van 25 en 50 hectoliter. Als ik 'm inschenk denk ik meteen: "Nou, nou, die had nog veel langer kunnen rijpen". De kleur is intens dieprood, heel licht "baksteenrood" in de rand maar hij ziet er nog best jong uit. Helder, intensiteit 3 uit 5. Dat deze wijnen vergeleken worden met grote Grand Cru Classé's uit Bordeaux begrijp ik meteen na het eerste voorzichtige slokje. Hij is dan nog iets te koud en bij lange na nog niet voldoende belucht maar nu al proef ik de potentie. Slechts een kwartier later transformeert hij al naar meer fruit, in eerste instantie proefde ik alleen nog maar hout. Voor een rode wijn is hij best aromatisch, na een half uur en flink walsen integreert het hout fraai in de wijn, rest veel fruit, rijp rood fruit, zondoorstoofd zwart fruit, kersen, bessen, bramen, rozenbottel, pruimedanten, vanillemerg, heerlijk! In de aanzet een heel welkom en fraai fruitig zoetje gevolgd door hele precieze zuren, balancerend tussen strak en filmend, straffe en op de tanden drogende tannines (4 uit 5). Lange tijd geleden dat ik zoveel tannines proefde, ze zijn echter wel rond, niet hoekig of groen. De afdronk is heel erg lang. De stijl is elegant, ingetogen. De smaak is niet intens, de concentratie is verdeeld over het gehele palet, hij is geweldig mooi in balans en vult de hele mond. Het relatief hoge alcoholpercentage is niet merkbaar. Bij het tweede glas krijg ik kippenvel en laat mij een "Wauw" ontvallen. Dit is fantastisch! Op zich nu al perfect op dronk wanneer je van fruit houdt, tertiaire tonen blijven echt nog achterwege, minimaal een additionele tien jaar kelderen indien je van oudere wijnen kunt genieten, wellicht zelfs nog twintig jaar. Dikke, vette pluim voor wijnwinkel Siersma te Laren waar ze deze wijn op uitstekende wijze heben weten te bewaren. Kersen, pruimedanten, bramen, bessen, rozenbottel, kruidige tonen, aardse tonen. Ik ben aan het genieten.

Wijndomein St. Martinus BGA Limburg Prestige 2018

Dit exemplaar uit oogstjaar 2018 kocht ik in 2023. In 2025 kocht ik nóg een exemplaar, hetzelfde oogstjaar maar toen was-ie opeens vier euro duurder geworden. Gevalletje inflatiecorrectie of hadden ze toen ineens door wat voor pareltje ze hadden gemaakt? Daar moet ik dan nog achter komen en dat doe ik door 'm vandaag te openen. Gek genoeg heb ik ook nog een exemplaar uit oogstjaar 2016 in m'n voorraad maar ik "voel" dat ik die later moet openen dan deze 2018. Een monocépage van de druif cabernet cortis, het alcoholpercentage is maar liefst 15,5%! Hoe dan? In Nederland nota bene! Houtrijping van minimaal twee jaar in de beste nieuwe Frans eikenhouten barriques van Seguin Moreau. Ik heb een heel hooggespannen verwachting. Licht nevelig in het glas, scharlakenrood, kleurintensiteit 4 uit 5. Hout, leer en kruiden op de stille spiegel, na walsen met het glas komt daar zondoorstoofd zwart fruit bij, kersen, bramen, pruimen maar ook vers rood fruit, rozenbottel, morellen, bessen. Zacht mondgevoel, klein zoetje in de aanzet, hoge zuren, licht op de tanden drogende tannines (2 uit 5), klein bittertje, strak, lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak zonder log te zijn, zwarte pruim, zwarte kers, rode bes, leer, tabak, braam. Schreef ik al eerder dat de wijnen van Stan Beurskens "on-Nederlands" zijn (en dat bedoelde ik als compliment), dan kan ik nu melden dat deze Prestige 2018 "buitenaards" is. En ook dat bedoel ik als compliment. Stan heeft het helemaal niet nodig om zijn wijnen in te sturen naar buitenlandse proef-panels om medailles te krijgen. Ik bepaal hier en nu dat deze wijn kan wedijveren met de wijnen die 100 Parker punten krijgen. Zo jammer dat niemand van de "grote jongens" de moeite wil nemen om dit nou eens een keer te proeven en te beoordelen want in mijn optiek zal dit hoge ogen scoren. Nota bene van de "inferieure" druif cabernet cortis. Dat zou toch wat zijn als een "hybride" druif hoger zou scoren dan een edele druif. Dan heb je de poppetjes aan het dansen! Daar durven de "hooge heeren" zich vast niet aan te wagen. Ik wel. En dan kan ik ook meteen vermelden dat dit oogstjaar nog een extra tien jaar in mijn kelder mag vertoeven. Ben ik blij dat ik als uitzondering eens meerdere flessen van een zelfde wijn heb aangeschaft. Dan heb ik die vier euro extra voor die tweede fles daar graag voor over. Ik zou hier heel graag een aanrader van maken maar gezien het prijskaartje van bijna zestig euro per fles doe ik dat niet. Neemt niet weg dat ik vind dat deze wijn die prijs waard is. Deze wijn is in balans, heeft een hoge doordrinkfactor en is in mijn subjectieve beleving gewoon erg lekker.

Winzergemeinschaft Franken eG Bacchus Kabinett Halbtrocken 2023

De druif bacchus bestaat nog niet zo heel lang officieel. Gecreëerd in 1933 maar pas in 1972 toegelaten tot het Duitse druivenregister. De naam Bacchus bestaat echter al vele eeuwen, het is namelijk de naam van de Griekse God van de Wijn. Logisch dat ik van deze druif natuurlijk een monocépage moet proeven. Toevallig kwam ik een exemplaar tegen in de Kaufland, een Duitse supermarkt, was er niet eens naar op zoek. In zo'n aparte "bocksbeutel" fles, typerend voor veel wijn uit de regio Franken. Alcohol is slechts 11%, geen hout. In het glas helder, heel licht strogeel. Gematigd aromatisch, gistcellen, stro, citroen, kamille, fris. Klein zoetje, hoge zuren, strak, speekselopwekkend, middellange afdronk. Alles wat ik ruik komt terug in de smaak, geconcentreerd, geen hoge intensiteit, citroen, gistcellen, stro, kamille. Al opwarmend in m'n glas komt er nog tropisch fruit bij, mango, perzik, lychee, ananas. Fris, correct, zuiver. Halfdroog betekent vaak nog behoorlijk wat restzoet maar dat valt bij dit exemplaar reuze mee.

Félix Solís Mucho Más Blanco

Nou, dan gelijk ook maar even het vierde exemplaar erachteraan waarvan ik vermoed dat het precies dezelfde wijn is als de vorige drie die ik hier heb besproken. Die van de Aldi heette "muchas manos" (veel handen), die van vandaag, te koop bij onder meer het Duitse Rewe en de Gall & Gall (zij het in een andere vorm fles en met een groen etiket), heet "mucho más" (veel meer). Veel meer van wat is mij niet duidelijk. Alcohol is wederom een 12,5%. Geen vermelding van oogstjaar of de gebruikte druivenrassen maar geloof mij: dit is weer gewoon dezelfde assemblage van verdejo, sauvignon blanc en chardonnay waarbij die laatste drie maanden hout van binnen heeft mogen bekijken. De fles is wel iets sjieker van vorm en heeft een diepe ziel. De schroefdop gaat er af. In het glas helder, licht strogeel tot goud-geel van kleur, intensiteit 1 uit 5. Gematigd aromatisch, fris, iets grassig, citroen, anijs, ananas. In de mond een heel klein fruitig zoetje, verder droog, hoge zuren, strak, licht drogend op de tanden, lange afdronk. Intens en geconcentreerd van smaak, citroen voorop, iets grassig, ananas, mango. Geen twijfel: dit is weer dezelfde wijn. Wel twijfel: het oogstjaar en/of de ouderdom van de inhoud van de verschillende exemplaren alsmede de manier van opslag. Een exemplaar dat lang rechtop in een fel verlichte supermarkt staat zal anders smaken dan een vers exemplaar dat liggend bewaard is geweest. Het exemplaar van vandaag kwam van de Duitse Rewe.

Félix Solís Muchas Manos White Blend

Drie dezelfde wijnen van de hand van wijnmaker Félix Solís op rij. Bij dit exemplaar doen "ze" nog de meeste moeite om te verhullen waar hij vandaan komt en wie hem maakt. Mij hou je echter niet voor de gek. Ik heb maar een paar letters en een postcode nodig om te achterhalen dat dit van dezelfde producent is en precies hetzelfde als de Kingpin en El Maestro. In dat geval bestaat de blend dus uit verdejo, sauvignon blanc en chardonnay waarbij die laatste drie maanden in hout mocht rijpen. Alcohol is 12,5%. Geen vermelding van oogstjaar en helaas kan ik het lotnummer niet ontcijferen. Helder in het glas, fonkelend goud-geel, intensiteit 1 uit 5. Aromatisch, grassig, peer, meloen, citroen, stro, hintje tropisch fruit. In de mond droog, speekselopwekkende hoge zuren, strak, heel klein bittertje, lange afdronk, uitstekende balans. Enorm fris en fruitig, citroen, limoen, grassig, mango. Wellicht dat de oogstjaren van de geproefde "verschillende" opeenvolgende wijnen niet allemaal dezelfde zijn en dat die nu juist het enige verschil maken in de smaak maar wat ik wel proef is dat dit dezelfde blend is, dezelfde vinificatie, dezelfde wijn. Waarom maak ik van het exemplaar van vandaag dan geen "aanrader" en was die van gisteren dat wel? Omdat El Maestro met grote regelmaat "in de bonus" is bij de Appie en daarmee het goedkoopst is. Het exemplaar van vandaag staat namelijk voor net geen vijf euro op de schappen bij de Aldi.

Félix Solís El Maestro Blend Maker Blanco

Wederom een witte wijn van de hand van wijnmaker Félix Solís waarbij geen vermelding is gemaakt van het oogstjaar. Het lotnummer doet mij vermoeden dat het om oogstjaar 2024 gaat maar zeker weten doe ik dat niet. Wat bij deze wijn ook ontbreekt is de vermelding van de gebruikte druivenrassen. Zijn 'Kingpin' bestond uit verdejo, sauvignon blanc en chardonnay maar El Maestro laat ons hier in het ongewisse. Alcohol is in ieder geval 12,5%. Onbekend is of hij iets van houtrijping heeft gehad. Mocht deze wijn precies dezelfde zijn als de Kingpin dan heeft alleen de chardonnay drie maanden hout gekregen. Het zou natuurlijk zomaar kunnen dat hij hetzelfde is maar voorzien van een andere naam en een lagere prijs om exclusief in het supermarktsegment weg te zetten. Want dit exemplaar komt bij de Albert Heijn vandaan. Dan gaan we maar even proeven hoe of wat. Helder in het glas, licht strogeel met wat groene reflecties. Aromatisch en eigenlijk meteen al herkenning. Tropisch fruit, citrusfruit, floraal, kamille. In de mond droog, hoge en frisse zuren, strak, lange afdronk. Hoge smaakintensiteit en concentratie, enorm fruitig, citroen, mango, perzik, licht notig, hazelnoot. Ik durf 'm wel aan: dit is de Kingpin in een ander jasje. Het grootste verschil zit 'm in het oogstjaar. De Kingpin was nog van 2021 en El Maestro zal naar alle waarschijnlijkheid uit 2024 zijn. Sla je slag en sla 'm in. Aanrader.

Félix Solís Kingpin Blanco

Deze wijn werd geschonken in restaurant Fico bij een tussengerechtje tijdens de lunch op eerste Kerstdag 2024. Dat bestond uit parelgort, gist, kentjoer en een henneneitje. Het opnoemen van de losse ingrediënten doet overigens geen recht aan het plaatje en de smaken van het gerecht. Het zag er prachtig uit en smaakte heerlijk. De wijn paste er uitstekend bij. Behalve foto's van de gerechten, schiet ik ook plaatjes van de etiketten van de wijnen die ik tijdens de maaltijd drink. Hij verraste me en bleef me bij. Na googelen zag ik dat hij niet eens zo duur was dus bestelde ik naderhand nog wat flessen online. De blend van druivenrassen bestaat uit verdejo, sauvignon blanc en chardonnay, mixverhouding onbekend. De druiven werden afzonderlijk van elkaar vergist en verbleven elk nog zo'n twee tot drie maanden sur lie. Alleen de chardonnay kreeg drie maanden houtrijping mee. De wijn is een zogenaamde non-vintage maar op de website stond het jaartal 2021 vermeld op het moment van bestellen. Van het lotnummer op het etiket kon ik geen kaas maken. De wijn valt onder geen enkele DO mede omdat de druiven uit verschillende regio's van Spanje werden gehaald. Alcohol is 12,5%. In het glas helder, licht goud-geel. Behoorlijk aromatisch, fris en fruitig, tropisch fruit, ananas, mango, galiameloen, citroen. In de mond droog, verfijnde zuren, meer filmend dan strak echter, medium lengte van afdronk. Geen superintense smaak, wel geconcentreerd, zuiver, citroen, ananas, iets grassig, grapefruit, mango, beschuit. Z'n complexiteit neemt iets toe tijdens het opwarmen. De wijn is op zich al lekker maar je haalt er meer uit in combinatie met een gerecht. Dat kan echt van alles zijn alleen bij rood vlees trek ik de grens.

Les Vins Breban AOP Coteaux Varois en Provence Bastide de la Chapelle 2024

Een presentje van m'n buurvrouw. Net geen zes euro bij de Aldi, alcohol is 13%, een blend van de druivenrassen garnacha en syrah. In het glas helder, heel licht pétillant, licht zalmroze. Best aromatisch, citrusfruit, peer, meloen, floraal, licht kruidig, droppig. Klein zoetje in de aanzet, mooie hoge zuren, heel strak, speekselopwekkend, lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak, citroen voorop, dan grapefruit, peer, watermeloen, hintje kersenfruit. Dit is helemaal niet verkeerd. Zeg maar, een wat brutalere versie van de Whispering Angel. Meer "in your face", niet subtiel maar overdonderend. Keurig netjes binnen de marges, dat wel. Voor die prijs is dit een zeer acceptabele rosé.

Château Haut-Bages Libéral AOC Pauillac La Chapelle de Haut-Bages Libéral 2018

Bordeaux 2018. Niet m'n favoriete streek, het oogstjaar staat bij mij wel in de top tien. Op dit moment zelfs op nummer 1. Met stip. Eens kijken of "Bordeaux" dit voor me gaat verpesten of dat ook zij het beste uit dat jaar hebben weten te halen. Het besluit om nieuwe druivenrassen in Bordeaux toe te laten juich ik toe, dit exemplaar bestaat echter nog uit de klassieke cabernet sauvignon en merlot respectievelijk in de procentuele verhouding 70-30. Alcohol is 13,5% en deze wijn mocht twaalf maanden in eikenhouten barriques rijpen. Het is overigens de "tweede" wijn van het beroemde huis Château Haut-Bages Libéral. Helder in het glas, dieprood, intensiteit 3 uit 5. Medium aromatisch, hout, leer, boers. Na walsen met het glas komt het fruit erbij. Zwart zondoorstoofd fruit vooral, pruim, braam, kers. Zacht mondgevoel, licht op de tanden drogende tannines (3 uit 5), droog, scherpe zuren, klein bittertje, strak, lange afdronk. De smaakintensiteit is niet heel hoog, de concentratie ligt op het midden van het smaakpalet, bramen, zwarte kersen, pruimen, iets groen, rauw, paprika, leer, koffie, tabak. Of ik moet nog even een paar uur wachten met m'n oordeel op dit moment over deze wijn of ik heb 'm jaren te vroeg geopend. Het kan allebei. Over een paar uur weet ik het... Zo! En wát een verschil! Twee uur later is-ie al veel fruitiger dan gelijk na het openen. Vers, knisperend rood fruit komt erbij. Rode bessen, morellen, rode grapefruit. Nog denk ik dat-ie een extra tien jaar in m'n kelder had kunnen blijven maar gelukkig proef ik nu zijn potentie en verbaas me tevens over wat een verschil een paar uur kan maken. En zo wordt-ie mede dankzij het relatief lage alcoholpercentage opeens een doordrinker van jewelste!

Weingut Tauss Steirerland Roter Traminer 'H' 2020

Roter traminer is de Duitstalige benaming voor de druif savagnin rose. In de 'druifbijbel' Wine Grapes staat meestal de kleur van de druif erbij vermeld maar niet bij het hoofdstukje "Savagnin". Er is een savagnin blanc, daar kun je van aannemen dat het een witte druif is. Ik vermoed dat de schil van de savagnin rose tussen "wit" (groen) en "rood" (blauw) in zit. Net als de schil van een rijpe pinot gris die eerder lichtrood gekleurd is. Hoe dan ook, het Oostenrijkse Weingut Tauss heeft de druif onderworpen aan een lange koude schilinweking en stopte de schilletjes er gewoon bij tijdens de vergisting. Resulterend in een "oranje wijn". Eigenlijk hetzelfde principe dat gehandhaafd wordt bij het maken van rode wijn. De schilletjes geven extra kleur en smaak af en soms zelfs tannines. De wijn is biodynamisch vervaardigd en heeft het "Demeter" keurmerk. Hij is bovendien ongefilterd in de fles gedaan en voldoet ook nog eens aan de term vin naturel. Het alcoholpercentage bedraagt 12,5%, twee jaar rijping in kleine eikenhouten vaten. In het glas is hij flink nevelig, oranje van kleur. Best nog geurig, tropisch fruit, lychee, gedroogde abrikoos, kruidig, witte peper, laos, floraal, kamille, thee. Machtig mooi aroma! Je verwacht zoet maar meer dan een heel klein fruitig zoetje is het niet, hij is behoorlijk droog. Voldoende zuren, balancerend tussen strak en filmend, iets drogend op de tanden, lange afdronk. Best een intense smaak en geconcentreerd, gedroogde abrikoos, lychee, kamille, thee, ananas. Voor een oranje wijn is dit subliem, ik denk de beste oranje wijn die ik tot nu toe heb geproefd. Z'n kracht zit 'm vooral in de balans. Balans, het toverwoord voor een goede wijn. Hij is apart, hij zal niet iedereen aanspreken maar als je je nou afvraagt wat die hype rond oranje wijn precies behelst, dan moet je dit exemplaar proberen. Vind je het niks dan is oranje wijn niets voor jou. Vind je het wel wat, dan ben je verkocht. Ik was geneigd er een aanrader van te maken maar het prijskaartje houdt me tegen. Iets over de vijftig euro moet-ie kosten en dat is een hoop geld maar voor de kwaliteit vind ik het waard. Was te koop bij Barrels to Bottles.

Icario Wine Estate DOCG Vino Nobile di Montepulciano 2018

En dan sta je opeens weer een pastamaaltijd te bereiden en wil je daar rood Italiaans bij drinken. Keuzestress. Zoveel mooie wijnen in m'n voorraad. M'n voorkeur neigt naar iets van of met sangiovese. Het wordt deze Vino Nobile di Montepulciano uit het top oogstjaar 2018. Een assemblage van 90% sangiovese en 10% colorino (een druif die ik ook nog als monocépage moet proeven). Alcohol is 14,5%, achttien maanden rijping in een mix van houten vaten met een inhoud van 35 hectoliter en barriques. In het glas helder, fel scharlakenrood, intensiteit 2 uit 5. Aromatisch, secundaire tonen voorop, hout, aards, daarna kersen in elke hoedanigheid. Rijp rood, zure morellen, zondoorstoofd zwart. In de mond droog, hoge zuren, strak, lange afdronk, sappig, goede balans. Intense smaak, geconcentreerd, weer al die verschillende vormen van kers, daarbij een lichte kruidigheid, wat aardsheid, het hout gaat bij elke slok steeds verder de wijn in. Ging goed bij de pasta.

Gil Family Estates Bodegas Atalaya DO Almansa 'El Vigía de la Atalaya' 2024

Statistisch gezien is dit de tweede keer dat ik een wijn van de druif alicante henri bouschet hier op Wijn-Blog ga beschrijven. De eerste keer echter had de wijn kurk en wel in zo'n hevige mate dat ik er geen zinnig woord over kon melden. Dus eigenlijk wordt dit m'n ontmaagding voor wat betreft deze druif. Hij wordt vaak gebruikt in blends dus ik ben verheugd dat ik er weer een monocépage van heb weten te vinden. Alcohol is 14,5%, geen hout, temperatuur gecontroleerde vergisting in INOX. Ook de malolactische vergisting vond plaats in INOX. Dat is althans wat de Spaanse website zegt: "vergisting". Dat is ook de term die ik heb geleerd op de Wijnacademie® maar recent(?) inzicht leerde me dat het hier eigenlijk gaat om "malolactische omzetting". Ik zal vanaf nu dan ook die term gaan gebruiken. In posts die ik in het verleden al heb geplaatst zal de oude term nog staan. Misschien ga ik die mondjesmaat vervangen, misschien ook niet. Het is een behoorlijke klus. Anyway... terug naar de wijn van vandaag. In het glas heel licht nevelig, diep donkerpaars van kleur, intensiteit 4 uit 5. Redelijk aromatisch, fruitig, fris, vers rood fruit, frambozen, perendrups, bramen, rijpe rode kersen, kirsch, cassis. Een zijdezacht mondgevoel, fruitig zoet, licht op de tanden drogende tannines (1 uit 5), klein bittertje, precieze zuren, meer strak dan filmend, lange en warme afdronk. Intense smaak, brede verdeling over het smaakpalet, rijpe rode en zwarte kersen, zondoorstoofde zwarte pruim, rumrozijnen, salmiak, kruidig, eucalyptus. Het alcoholpercentage vind ik iets aan de hoge kant om lekker doordrinkbaar te zijn maar dat is mijn subjectieve mening. Interessant feitje over de alicante henri bouschet is nog dat dit één van de weinige rode (blauwe) druiven is die zich een "teinturier" mag noemen. Het sap van een teinturier is namelijk rood in plaats van doorzichtig. Een wijn van deze druif zal altijd rood zijn. Een blanc de noir kun je hiervan dus niet maken.

Weingut Robert Weil Rheingau Riesling Trocken Phyllit 2020

Noem me een beetje gek maar wanneer ik zin heb in zuurkool dan wil ik er Riesling bij en wanneer ik zin heb in Riesling dan wil ik er zuurkool bij. Vandaag was weer zo'n dag dus ga ik zuurkool maken. En een Riesling openen natuurlijk. Alcohol is 12%, geen hout. Robert Weil maakt in het geheel niet onverdienstelijk wijn, hij staat hoog aangeschreven. Ik ben benieuwd. In het glas helder, heel licht fonkelend goud-geel, iets pétillant. Aromatisch en typisch riesling, stro, citroen, ananas, toefje honing, floraal. In de mond een heel aangenaam maar klein zoetje, laat trekkend hoog zuur, strak, middellange afdronk. Geen intense smaak, wel geconcentreerd, citroen en ananas voorop, stro, iets grassig, floraal, bloemenhoning. Dit exemplaar is uitstekend geouderd, smaakt nog intens vief en fris, heel zuiver. Heb je nog een fles? Kan nog makkelijk tien jaar in je kelder blijven. Ik denk zelfs dat-ie daar nog mooier van wordt. Eigenlijk spijt dat ik 'm nu al heb geopend.

Cantine di Gioia Terrae Joviae IGP Puglia Primitivo 'Septe' 2021

Een cadeautje van een collega die geen alcohol drinkt. Haar man werkt in de Horeca en neemt wel eens wat mee. Online zocht ik waar dit exemplaar te koop is maar vooralsnog is-ie exclusief in de Horeca te verkrijgen. Bij Primitivo uit Puglia (Apulië) denk ik meteen aan veel zoet en veel alcohol. Dat laatste valt in ieder geval al mee, slechts 13%. Hij is kennelijk ook op het fruit gemaakt getuige het feit dat hij geen hout gezien heeft, alleen maar RVS. In het glas helder, dieprood uitwaaierend naar baksteenrood in de tong. Redelijk aromatisch, mooie rijpingstonen, kreupelhout, aards, morellen, rozenbottel. In de mond een heel klein fruitig zoetje, dus dat valt mee. Verfijnde zuren, precies, strak, licht drogende tannines (2 uit 5), klein bittertje, lange afdronk, heel zacht mondgevoel, schitterend in balans. Geen intense smaak, wel een hoge concentratie, eerst wat secundaire tonen, later het fruit. Kreupelhout, aards, morellen, rozenbottel, zongedroogde zwarte pruim. Ik denk dat dit zo'n beetje de eerste Primitivo is die ik drink die niet "in your face" is. Niet overdreven zoet en vermoeiend maar heel elegant, subtiel, zuiver en gezegend met een hele hoge doordrinkfactor. Ik schonk 'm bij een vegetarisch gerecht van met kaas gevulde tortellini, geroosterde hazelnoten in panko paneermeel, een mix van bundelzwam, shiitake, oesterzwam en kastanjechampignons gebakken in roomboter en porcini-olie, een saus van fijngemalen hazelnoten in groentenbouillon en mascarpone, dit alles afgetopt met peterselie en geraspte parmezaan. Met name door de aardse tonen sloten wijn en spijs zeer goed op elkaar aan. Deze combinatie kwam heel dicht in de buurt van een 1+1=3 ervaring. Irén bedankt voor de wijn en Frans bedankt voor de maaltijd!

Andreas Oster Niederösterreich Grüner Veltliner 2023

Na oogstjaar 2014 was ik gestopt met het kopen van deze "GruVee" bij de Aldi. Toen ik 'm recent een keer kreeg ingeschonken bij m'n buren viel hij eigenlijk helemaal niet tegen dus besloot ik om er maar weer eens een blog aan te wagen. Ten opzichte van de vorige drie die ik heb geproefd is er wel een wezenlijk verschil. Voorheen stond er een grote "K" op het etiket, de "K" van Krems, momenteel staan er de letters "G" en "V" op, van Grüner Veltliner. Een ander opvallend detail, wellicht was het toen ook al zo maar lette ik er niet op; de wijn wordt gebotteld in Duitsland, bij Andreas Oster. Die doet dat wel vaker voor Aldi. De karakteristieke schroefdop, met bovenop de vlag van Oostenrijk ontbreekt ook. Maar ja, als de inhoud maar klopt. Alcohol is 12,5%, geen hout. In het glas helder, heel licht pétillant, licht strogeel tot goudgeel van kleur. Gematigd aromatisch, fris, floraal, rijpe peer. In de aanzet een heel klein fruitig zoetje gevolgd door mooie hoge zuren, meer strak dan filmend, een lichte tongtinteling, lange afdronk. Best nog een intense smaak, citroen, rijpe peer, honingmeloen. Blind geproefd zou ik de druif er waarschijnlijk wel hebben uitgehaald. M'n proefnotities van 2010, 2013 en 2014 teruglezend kan ik concluderen dat de kwaliteit en de smaak er in de jaren een stuk op vooruit zijn gegaan.

Marqués de Cáceres DOCa Rioja Rosado 2024

Van het merk Marqués de Cáceres heb ik zo'n beetje wel het hele gamma geproefd zo ook hun Rioja rosé. Dat is alweer even geleden en het etiket is ondertussen veranderd, mooier geworden vind ik en ongetwijfeld zal ook de inhoud wel weer de nodige stappen vooruit in kwaliteit hebben gezet. Ik ga het beleven. Alcohol is 13,5%, geen hout, een maand sur lie, geen malolactische vergisting. In het glas helder, redelijk intens oranje tot wilde-zalm kleur. Gematigd aromatisch, de eerste snuif lijkt op wat reductieve tonen, een beetje latex. Flink walsen en daar komt het frisse fruit opzetten. Aarbei, kers, peer, meloen, winegums. In de mond een redelijk zoetje gevolgd door hele hoge zuren, strak, zelfs wat op de tanden drogende tannines (1 uit 5), lange en warme afdronk. Intense smaak voor een rosé, brede verdeling over het palet, aardbei, kers, peer, citroen, meloen, heel licht droppig in de finale. Geen subtiele rosé dit, echt wel eentje om je tanden in te zetten, een flinke bite. Hier kan een intens gerecht bij, kreeft, vette zalm en niet te vergeten een uitgebreide borrelplank want waarom zou je altijd moeilijk doen?

Fattoria Monticino Rosso DOC Colli d'Imola Pignoletto 'P' 2020

De druif pignoletto komt voor in Emilia Romagna en Umbria. Ik had 'm als monocépage nog nooit "gehad", vandaag de primeur. Een zeer klein gedeelte van de wijn mocht zes maanden rijpen in Frans eikenhout, de rest ging in INOX. Het alcoholpercentage zit op 13,5%. Ook deze aparte wijn kwam weer bij Barrels to Bottles vandaan. In het glas helder, heel licht pétillant, strogeel. Gematigd aromatisch, tropisch fruit, citrusfruit, toefje vanille. In de aanzet een klein fruitig zoetje, wel droog, licht tongtintelend, heel licht drogend op de tanden, hoge zuren, klein bittertje, strak, lange afdronk. Geconcentreerde smaak, niet heel intens, citroen, limoen, grapefruit, ananas, gistcellen, katoen, iets notig, amandel, hazelnoot, het houtgebruik is niet te proeven. Hij heeft een heel klein beetje iets weg van Chenin Blanc wijn, zij het dat de zuren dan nog iets hoger zouden zijn. Voor oogstjaar 2020 smaakt dit nog heel jong en fris. Ik heb de indruk dat dit heel mooi verder kan ouderen en dan nog gastronomischer zal worden. Inzetten bij mossels, middelharde kazen, gebraden witvis, paddestoelenrisotto. Met elke slok wordt-ie complexer en spannender.

Weingut Achenbach Rheinhessen Vulkangestein Riesling 2021

Een "custom made" etiket van Wijnhuis Van Druiven uit Amersfoort, tegenwoordig heten ze De Wijnbrigade en zijn op meerdere plaatsen in het land gevestigd. Dit exemplaar is nog van voor de overname. De wijn werd vervaardigd bij Weingut Achenbach uit de regio Rheinhessen, tegenwoordig helemaal biologisch. Alcohol is 11,5%, geen hout. In het glas helder, heel licht pétillant, licht strogeel gekleurd met een groene zweem. In de neus typisch Riesling, ananas, een hintje honing, floraal, stro. In de mond kurkdroog, laat trekkende scherpe hoge zuren (zoals ik ze het liefste heb in een Riesling), snaarstrak, loepzuiver, een lichte tongtinteling, lange afdronk. Intense en supergeconcentreerde smaak, ananas, citroen, stro, floraal, likje honing. Prachtig exemplaar. Hierbij kan ik je maar één gerecht voorschotelen: Sauerkraut oftewel zuurkool. Gebakken spekjes erdoor, wat gewelde rozijnen, rookworst erbij. Ik zou het niet anders willen. Voor mij is dat de ultieme wijn-spijs-combinatie waar ik nooit van af zou kunnen wijken.

Alma Cersius IGP Pays d'Oc La Capelude Grande Réserve 2023

De wijnen die bij de Aldi op de schappen staan, zijn in de regel voorzien van een aangepast etiket. In "codetaal" staat er achterop te lezen door wie de wijn is gebotteld en voor wie. Vaak stopt een producent zijn beste wijnen in een fles met z'n eigen etiket en wat er overblijft, of wat hij niet kan verkopen tegen de volle prijs, gaat naar grote opkopers. Maar ja, ze willen natuurlijk niet dat je zomaar kunt achterhalen wie die producent dan is. Ze zijn verplicht dat echter wel op het etiket te vermelden maar veel verder dan een code en een postcode hoeven ze niet te gaan. Bij een goed oogstjaar kun je dan een uitstekende wijn kopen voor een lagere prijs dan het "A-merk" van die producent. Zo ook met dit exemplaar wat voor €4,99 bij de Aldi in Nederland te koop is. Alma Cersius verkoopt hem elders onder de naam "In Vino Erotico" voor ruwweg het dubbele... ssst... niet verder vertellen. Een onderonsje tussen de druivenrassen chardonnay, sauvignon blanc en "rolle" oftewel vermentino. Alcohol is 13,5% en voor die prijs heeft-ie ook nog deels houtopvoeding gehad. Licht strogeel in het glas, helder. In de neus citroen, perzik, vanille. In de mond een heel klein fruitig zoetje in de aanzet, hoge zuren, strak, klein bittertje van het hout, middellange afdronk. Geconcentreerde smaak, ingetogen intensiteit, citroen, ananas, perzik, peer, vanille, popcorn (een mix van zoet en zout). Het hout (en daarmee ook het bittertje) ligt er naar mijn smaak iets te dik bovenop maar voor z'n prijs heeft het ook wel weer iets sjieks.

Kluisberg BOB Hagelandse Wijn Pinot Gris 2023

Een Belgische pinot gris in m'n glas. Helder, intens goudgeel. Aromatisch, kruidig, floraal, tropisch fruit. Klein zoetje in de aanzet, hele hoge zuren, scherp, strak, heel klein bittertje, lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak, witte peper, citroen, limoen, kamille, ananas, mango. Zuivere, intense, zeer fraai gemaakte wijn. Soms hoeft een proefnotitie niet veel woorden te bevatten. Deze wijn is niet complex, drinkt makkelijk door en is gewoon lekker. Alcohol is 12,5%, geen hout.

La Battistina DOCG Gavi Nuovo Quadro 2018

De druif cortese heb ik ook weer niet echt vaak in m'n glas. Het exemplaar van vandaag was een opruimertje, gratis. Waarschijnlijk te lang onder verkeerde omstandigheden bewaard maar dat ga ik beleven. In het glas helder, intens goudgeel van kleur. Oxidatief op de stille spiegel, na walsen met het glas nog steeds. Boenwas, bruine appel, klein hintje mango. In de mond droog, hoge zuren, strak, licht drogend op de tanden, een bittertje, lange afdronk. Geconcentreerde smaak maar niet fruitig meer, vooral oxidatief. Boenwas, bruine appel, laos, kamille. Drinkbaar maar niet lekker. Ongetwijfeld is hier een enorm leuke en passende wijn-spijs combinatie van te maken maar zo sec drinkt dit niet makkelijk weg. De rest gaat helaas door de gootsteen. Alcohol is 13%, geen hout. De beschrijving hierboven is zeker niet representatief voor versere exemplaren.

Chiesa del Carmine IGT Umbria Trebbiano Spoletino 2018

Ik was weer eens op zoek naar voor mij onbekende monocépages, wijnen van één enkel druivenras. De druif trebbiano komt in vele varianten, vandaag heb ik de spoletino gescoord. Ik kocht 'm via de webshop van Barrels to Bottles in Rotterdam. Alcohol is 12,5%, geen hout, wel langere tijd sur lie. Oogstjaar 2018 is niet bepaald jong meer voor een witte wijn maar tot nog toe heb ik er alleen maar positieve ervaringen mee gehad. Inschenken vanuit de koeling, laten opwarmen tot zo'n veertien graden Celsius. Enorm intens strogeel met een gouden gloed, helder. Aromatisch, honing, ananas, licht kruidig, hintje mango, zelfs wat karamel, iets notig, hazelnoot. In de mond droog, heel licht drogend op de tanden ook, fijne hoge zuren, speekselopwekkend, strak, tikje ziltig, lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak, ananas, citroen, hazelnoot, licht kruidig, laos kruiden. Och, wat lekker nu. Hij moet in eerste instantie sowieso wat lucht hebben maar ook de correcte temperatuur om door te dringen. Hier moet een gerecht uit de Oosterse keuken bij, hij kan het aan. Flink spicy. Gewokte garnalen in een pittige saus bijvoorbeeld, citroengras erdoorheen.

L'Estabel AOC Clairette du Languedoc Terres des Guilhem Cabrières Blanc 2023

"De clairette zal ik toch wel al eens als monocépage geproefd hebben?" dacht ik bij mezelf toen ik dit exemplaar op de schappen van een Belgische Carrefour zag staan. Inderdaad maar dat was geen overweldigend succes. Vandaag gaat-ie in de herkansing. Alcohol is 13%, geen hout. Helder in het glas, licht goudgeel. Gematigd aromatisch, hintje tropisch fruit, licht floraal. In de aanzet een piepklein fruitig zoetje, de wijn is echter gewoon droog te noemen, zelfs licht drogend op de tanden en het tandvlees, milde zuren, balancerend tussen strak en filmend, middellange afdronk. Geen intense smaak, brede verdeling over het smaakpalet, grassig, floraal, kamille, ook hier een kleine hint tropisch fruit. Een stuk verser en frisser dan de eerste monocépage die ik proefde van de clairette. Ik denk echter niet dat ik 'm ooit zou herkennen in een blinde proeverij tussen andere minder bekende witte druiven. Hij heeft niet echt een eigen "smoel". Als je zou zeggen dat dit de colombard of de verdicchio is dan zou ik dat ook geloven. Maar ja, terroir, vinificatie, moment van oogsten... het zijn allemaal aspecten die meewegen in de uiteindelijke smaak van een wijndruif.

Weingut Friedrich Becker Pfalz Pinot Noir 'La Ligne' 2021

Van de geur in de neus word ik al heel vrolijk. Een mix tussen primaire, secundaire en tertiaire aroma's, prachtig in balans. Helder in het glas, fel robijnrood, kleurintensiteit 1 uit 5. In de neus, fruitig, kruidig, zwarte kersen, kreupelhout, bosgrond, rozenbotteljam, rabarber, bloedsinaasappel, rode grapefruit. Mooi zacht mondgevoel, droog met een micro-zoetje, licht op de tanden drogende tannines (2 uit 5), precieze zuren, heel klein bittertje, strak, lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak maar niet overweldigend, mooie ingetogen stijl. Rijpe zwarte kersen, kreupelhout, rozenbotteljam, rabarber, kruidig, bloedsinaasappel, rode grapefruit. Dit is weer eens zo'n wijn met de WoW!-factor. Zo eentje waar je niet precies je vinger op kunt leggen waarom dan maar die "gewoon" in balans is, een hoge doordrinkfactor heeft en uitmunt in "ingetogenheid". Ik denk dat de doorgewinterde wijnliefhebber wel weet wat ik bedoel. Alcohol is 13%, houtrijping, dit exemplaar stond bij het Duitse REWE op de schappen.

Les Clos de Paulilles AOP Collioure Cap Béar 2022

Een fles zo dik dat-ie niet in de uitsparing van m'n bewaarsysteem past, een "ziel" zo diep dat bijna m'n hele hand er in verdwijnt. En zwaar is-ie ook nog eens. Het transport hiervan zal een behoorlijke CO²-voetafdruk achterlaten. Gelukkig is de inhoud biologisch, dat dan weer wel. Een druivenduo van garnacha en syrah, een alcoholpercentage van 14,5%. De helft van de wijn rijpte in INOX, de andere helft mocht een half jaar in houten vaten met een inhoud van 300 liter. Het levert een heldere wijn in het glas op, intens en fel magenta tot purper gekleurd. Gematigd aromatisch, eucalyptus, rode bessen, rozenbottel, morellen. Droog, zacht mondgevoel, op de tanden drogende tannines (3 uit 5), verfijnde zuren, klein bittertje, lange afdronk. Ingetogen smaakintensiteit, hoge concentratie, vooral rode bessen, morellen op de achtergrond, hintje framboos, eucalyptus, het hout nauwelijks waarneembaar, iets kruidig, heel licht aards in de finale. Elegante stijl, potentie tot complexiteit bij opleg maar voornamelijk op het fruit gemaakt dus niet te lang wachten met openen. In 2015 was ik zelf eens op de Cap Béar, bij Port-Vendres. Als je van wandelen en geschiedenis houdt moet je hier zeker een keertje heen. Bezoek dan ook de talloze wijnhuizen in de buurt en natuurlijk Collioure.

Domaine de Bonvin Vin de France Plan A4 (ou plus)

Een Vin de France, geen vermelding van het oogstjaar voorop, via het lotnummer op de achterkant kan ik herleiden dat hij uit 2020 komt. Biologisch geteelde cabernet sauvignon druiven, geen toegevoegde sulfieten, dit is een vin naturel. Het percentage alcohol bedraagt 14%, wel houtrijping gehad. Wat plan A4 (of meer) precies inhoudt kan ik je niet vertellen. Als het om communicatie bij het Ferrari Formule 1 team zou gaan dan betekent het hoogstwaarschijnlijk dat ze voor de winst gaan en vier ronden voorlopen op schema voor wat betreft de bandenslijtage. Maar het gaat hier niet om Formule 1, het gaat hier om wijn. Die ga ik proeven. Helder in het glas, fel Ferrari-rood (toch weer die link), uitwaaierend in baksteenrood in de rand van de tong, kleurintensiteit 1 uit 5. Tegenstanders van vin naturel haken bij de eerste snuif in het glas al af, die komt wat zuur over. Morellen, rode bessen, rabarber. Ik laat me daar niet door afschrikken echter. Zacht mondgevoel, droog, hoge zuren, strak, behoorlijke tannines (3 uit 5), drogend op vooral de tanden, klein bittertje, iets alcoholisch, warme en lange afdronk. Geen intense smaak, wel geconcentreerd, morellen, rode bessen, bloedsinaasappel, rode grapefruit, toefje hout, groene paprika, tabak. Hij is in ieder geval goed bewaard gebleven, vaak hebben vin naturels een beperkte levensduur heb ik gemerkt. Jong drinken is het devies maar bij dit exemplaar was dat niet nodig. Ik durf niet te zeggen of ik nu de essentie van de druif cabernet sauvignon in m'n glas heb, wel duidelijk die van vin naturel. Dit is er geen voor de tegenstanders of de sceptici, dit is er één voor de liefhebber. Gelukkig ben ik dat, tot op zekere hoogte. De wijn moet uiteraard wel foutloos zijn en dat is deze. Ik denk dat hij iets toegankelijker zal worden na een etmaal open te hebben gestaan, ik ga het morgen ondervinden. Overigens is het artwork op het etiket een creatie van illustrator Aurore Danielou.

Weingut Michael Schroth Pfalz Asselheim Spätburgunder 2022

De hand op het etiket is die van Michael Schroth zelf. Zijn wijndomein in de Pfalz heeft hij met diezelfde handen van nul tot de huidige dertig hectare opgebouwd. Het proefexemplaar van vandaag stond bij het Duitse REWE op de schappen. Alcohol is 13,5%, rijping in gebruikte eikenhouten vaten. Helder in het glas, robijnrood, kleurintensiteit 1 uit 5. Op de stille spiegel een klein stalletje en wat houttonen, na walsen met het glas komt daar vers rood fruit bij, aardbei, kers, een likje vanille. Heel zacht mondgevoel, klein zoetje (4,9 gram per liter), klein bittertje, hoge zuren (5,3 gram per liter), speekselopwekkend, meer strak dan filmend, hele lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak, rijpe rode kersen, aardbei, vanille. Hoge doordrinkfactor, een mond vol zonder log of vermoeiend te zijn. Zeer fraai exemplaar.

Viña Cobos DO Mendoza Bramare Luján de Cuyo Malbec 2019

En weer eens een keer een Malbec uit Argentinië, waarom ook niet? In het glas nevelig, hij is ongefilterd, enorme kleurintensiteit van 4 uit 5, diep paars. Best aromatisch, fruitig, op de stille spiegel ruik ik niet eens tonen van de houtrijping, toch nog achttien maanden in Frans eiken waarvan 20% nieuw, hij is vooral fris, morellen, rozenbottel, rode bessen, zoethout, eucalyptus. In de mond heel zacht, droog, afgeronde tannines, iets drogend op de tanden (2 uit 5), hoge zuren, klein bittertje, strak, warm in de slokpijp, het alcoholpercentage zit op 14,5%, lange afdronk. Hij heeft wel wat lucht nodig merk ik, een uur van tevoren even karaferen. Intense smaak, geconcentreerd ook, morellen, rode bessen, rozenbottel, bloedsinaasappel, rode grapefruit. Geen tertiaire tonen, puur op het fruit zoals-ie nu is.

Les Vignerons de Domaines Vinsmoselle AOP Moselle Luxembourgeoise Wellenstein Foulschette Grand Premier Cru Pinot Gris 2019

Zo, dan ook gelijk maar even de derde wijn uit Luxemburg erachteraan. Dit keer een monocépage van de pinot gris, een Grand Premier Cru ook nog eens. Ik weet niet hoe die uit Luxemburg aangeschreven staan in de internationale wijnwereld maar het klinkt een stuk beter dan de wijnen die deze "titel" niet mogen dragen. De Pinot Lux van gisteren kwam uit 2018, de wijn van vandaag uit 2019. Stond ook gewoon op de planken bij de Belgische Carrefour nabij Hasselt. Zelfs met korting want het was één van de laatste exemplaren. Alcohol is 13% en de wijn heeft mogen vertoeven in eikenhout. In het glas helder, heel licht pétillant, intens strogeel gekleurd. Medium aromatisch, fris, foutloos, tropisch fruit, gedroogde honing. In de mond een fruitig zoetje gevolgd door strakke en hoge zuren, speekselopwekkend, licht drogend op de tanden, strak, zuiver, lange afdronk. Geen intense smaak, wel geconcentreerd en verdeeld over de breedte. Tropisch fruit voorop maar ingetogen, subtiel. Dan volgt een subtiele citrustoets, wat gedroogde honing. Pinot Gris kan soms wat overweldigend overkomen, vooral afhankelijk van (uiteraard) de wijnmaker maar ook het wijngebied waar hij vandaan komt. Deze Luxemburgse is heel verfijnd. Ook het houtgebruik is vrijwel niet te proeven. De ouderdom heeft totaal geen vat gehad op dit exemplaar. Hij is fris en vief, alsof hij gisteren is gebotteld. En dat, beste lezers, is dus het grote verschil tussen een Grand Premier Cru en één die dat niet is.

Les Vignerons de Domaines Vinsmoselle AOP Moselle Luxembourgeoise Pinot Lux 2018

Een weekendje weg vlakbij de Belgische grens die we dan natuurlijk ook gelijk maar eventjes oversteken. Nabij Hasselt is een grote Carrefour waar ik uiteraard altijd even de wijnselectie moet gaan bekijken. Toch nog een paar interessante flessen gescoord waarvan het exemplaar van vandaag er één is. Ten eerste is het een wijn uit Luxemburg, daarvan had ik er slechts eentje hier op Wijn-Blog besproken. Ten tweede is het oogstjaar 2018, een favoriet wijnjaar van me. Er stonden versere exemplaren bij maar ik koos bewust voor 2018. De blend bestaat uit auxerrois, pinot blanc en pinot gris. Alcohol is 12%, geen hout. In het glas helder, intens strogeel. Gematigd aromatisch, honing, tropisch fruit, een wat zoete indruk. In de mond inderdaad een zoetje gevolgd door strakke, speekselopwekkende hoge zuren, balancerend tussen filmend en strak, lange afdronk. Redelijk intens en geconcentreerd van smaak, honing, lychee, mango, ananas, abrikoos. Het zoet is niet plakkerig, het is fris. Een fruitsalade, een blauwschimmelkaasje, foie gras of een lekker pittig Oosters gerecht gaat hierbij zeker passen.

Justino's Madeira Tinta Negra Colheita 1999

O...M...F...G... pas één keer eerder een Madeira besproken hier op Wijn-Blog! En dat terwijl ik ze zo lekker vind. Maar ja, hij zit dan ook niet standaard in mijn persoonlijke voorraad. "My bad". Eigenlijk kan ik Madeira beter waarderen dan Port, ik weet niet waarom. Wellicht omdat ze nèt iets complexer zijn, iets exclusiever. Het exemplaar van vandaag heeft een alcoholpercentage van 19%, minimaal vijf jaar houtrijping en is vervaardigd van de druif tinta negra, ook wel negramoll genoemd. Pas m'n tweede monocépage van deze druif. Het is een blauwe druif maar bij het inschenken van deze Madeira uit (we're gonna party like it's) 1999 vraag je jezelf af: "Is het een hele oude witte wijn of een hele oude rode wijn?". Witte wijnen worden namelijk donkerder over de jaren terwijl rode wijnen juist lichter worden. In het glas is hij helder, amber van kleur. Een complex aroma van vooral rijpe iets ingedroogde vijgen, sinaasappelschil, gedroogde abrikozen, noten. In de mond hele hoge zuren. Bewaar flessen Madeira altijd rechtop, nooit liggend want de zuren tasten de kurk aan. Goede huizen wisselen de kurk zelfs elke 35 jaar, ondanks dat ze de flessen rechtop bewaren. Hij is strak en filmend tegelijk, speekselopwekkend, een enorm lange afdronk. Superintense smaak, vooral rijpe vijgen, iets notig, citruszest, gedroogde abrikozen. Man, wat is dit lekker! Al googelend zie ik dat er ook nog Madeira van de bijna verdwenen druif terrantez bestaat. Daar ga ik maar eens achteraan! Maar niet voordat ik heb gezegd dat ik dit erg lekker vind. Had ik dat al gezegd?