Wijndomein St. Martinus BGA Limburg Prestige Wit 2023

Souvignier gris, chardonnay en solaris in de assemblage. Alweer een "Prestige" wijn in m'n glas van het wijndomein St. Martinus, dit keer wit. Oogstjaar is 2023, alcohol is 13%, rijping in nieuwe Frans eikenhouten vaten. Helder in het glas, relatief intens strogeel van kleur. Gemiddeld aromatisch, floraal, stro, licht kruidig, kamille. Een heel klein fruitig zoetje in de aanzet, hoge zuren, klein bittertje, strak, lange afdronk. Geconcentreerde en redelijk intense smaak, kamille, lychee, citroen, laoskruiden, thee, hazelnoot, karamel, zoete popcorn. Complexe smaken die uitnodigen tot een combinatie met een verfijnd gerecht. Iets aards, iets notigs, vegetarisch, Aziatisch, Indisch. Ik moet meteen denken aan een gerecht dat ik in 2024 gegeten heb bij restaurant Rijks: koningsoesterzwam, macadamia, hazelnootboter, Manaure zout. Het gerechtje werd vervaardigd door chef Leonor Espinosa uit Colombia, zie foto hieronder. Ogenschijnlijk vrij simplistisch maar oh zo hoog op smaak. Destijds kreeg ik er een rosé bij geserveerd, ook een mooie combinatie maar deze Prestige Wit van St. Martinus had er zeker heel goed bij gepast. Verkrijgbaar bij de online webshop van St. Martinus.

Battenfeld Spanier Rheinhessen Grüner Sylvaner 2022

De druif van vandaag rubriceer ik al tijden onder silvaner. In Frankrijk schrijven ze het dan weer met een "y", sylvaner dus. Nu heb ik een Duits exemplaar met "grüner sylvaner" op het etiket. Tegenwoordig kijk ik steeds vaker in het VIVC dan in Wine Grapes. In het VIVC zoek ik feiten, in Wine Grapes zoek ik informatie over de groei, de resistentie, de smaak, waar een druif wordt geteeld en wat goede producenten zijn. In het VIVC kom ik een enorme waslijst tegen voor wat betreft synoniemen van de druif silvaner. Niet normaal zo veel, van A tot Z. Het aspergeseizoen is weer aangevangen en "vroegâh" zou ik daar pinot blanc of pinot gris bij hebben aanbevolen maar steeds vaker zijn er Silvaners die daar uitermate geschikte wijn-spijs partners voor blijken te zijn. Niet dat ik vandaag asperges eet, helaas. Ik schenk de wijn van vandaag bij een traditioneel AGV-tje, aardappelen, groente, vlees. In dit geval rouges, broccoli, courgette, champignons en kipfilet. Alcohol is slechts 12%, geen hout. In het glas helder, intens strogeel gekleurd. Aromatisch, stro, kamille, citroen. Een fruitig zoetje in de aanzet, precies gedoseerde zuren, fraaie balans tussen strak en filmend, lange afdronk. Geconcentreerde en relatief intense smaak, kamille, stro, citroen. Niet complex maar wel verfijnd. Loepzuiver en elegant.

Weingut Reichsrat von Buhl Pfalz Riesling Sekt Brut 2020

Mousserende riesling in m'n glas. Sparkling white. Sekt. Sekt wordt op dezelfde manier gemaakt als champagne, tweede gisting op fles dus. De helft van de basiswijn ging in roestvrij staal, de andere helft in groot hout gedurende zes maanden. De assemblage ging twee jaar sur lies op fles voor het moment van dégorgement, daarna nog een half jaar flesrijping. Alcohol is 12%. Heel veel mousse bij het inschenken, houdt nog best lang aan, veel koolzuur, talrijke resterende bubbelkettingen, fijne bubbels. Geurig, brioche, toast, citroen. Brut met een piepklein zoetje in de aanzet, hoge zuren, strak, heel klein bittertje, lange afdronk. Geconcentreerde smaak, niet intens, citroen, grapefruit, limoen, toast, brioche, Granny Smith. Mooi aperitief, kleine hapjes erbij, een goed gevulde borrelplank, witvis, garnalencocktail.

Domaine Tempier AOC Bandol Rouge 2013

De AOC Bandol en dan met name Domaine Tempier staat vooral bekend om zijn rosé-wijn, er worden echter ook uitstekende rode wijnen gemaakt. Daarvan heb ik nu de "instapwijn" in m'n glas. Mag nog steeds zo'n slordige vijftig euro kosten maar dat heb ik er graag voor over, zeg ik nu nog vóór het proeven. Eens zien of ze die reputatie waar kunnen maken. De druif mourvèdre overheerst in Bandol, zo ook in deze fles. Mourvèdre zit er voor 75% in, de rest aangevuld met 14% grenache noir, 9% cinsault en 2% carignan. Alcohol is maar liefst 14,5% en houtrijping vond plaats gedurende achttien tot twintig maanden in grote foeders van 25 en 50 hectoliter. Als ik 'm inschenk denk ik meteen: "Nou, nou, die had nog veel langer kunnen rijpen". De kleur is intens dieprood, heel licht "baksteenrood" in de rand maar hij ziet er nog best jong uit. Helder, intensiteit 3 uit 5. Dat deze wijnen vergeleken worden met grote Grand Cru Classé's uit Bordeaux begrijp ik meteen na het eerste voorzichtige slokje. Hij is dan nog iets te koud en bij lange na nog niet voldoende belucht maar nu al proef ik de potentie. Slechts een kwartier later transformeert hij al naar meer fruit, in eerste instantie proefde ik alleen nog maar hout. Voor een rode wijn is hij best aromatisch, na een half uur en flink walsen integreert het hout fraai in de wijn, rest veel fruit, rijp rood fruit, zondoorstoofd zwart fruit, kersen, bessen, bramen, rozenbottel, pruimedanten, vanillemerg, heerlijk! In de aanzet een heel welkom en fraai fruitig zoetje gevolgd door hele precieze zuren, balancerend tussen strak en filmend, straffe en op de tanden drogende tannines (4 uit 5). Lange tijd geleden dat ik zoveel tannines proefde, ze zijn echter wel rond, niet hoekig of groen. De afdronk is heel erg lang. De stijl is elegant, ingetogen. De smaak is niet intens, de concentratie is verdeeld over het gehele palet, hij is geweldig mooi in balans en vult de hele mond. Het relatief hoge alcoholpercentage is niet merkbaar. Bij het tweede glas krijg ik kippenvel en laat mij een "Wauw" ontvallen. Dit is fantastisch! Op zich nu al perfect op dronk wanneer je van fruit houdt, tertiaire tonen blijven echt nog achterwege, minimaal een additionele tien jaar kelderen indien je van oudere wijnen kunt genieten, wellicht zelfs nog twintig jaar. Dikke, vette pluim voor wijnwinkel Siersma te Laren waar ze deze wijn op uitstekende wijze heben weten te bewaren. Kersen, pruimedanten, bramen, bessen, rozenbottel, kruidige tonen, aardse tonen. Ik ben aan het genieten.

Wijndomein St. Martinus BGA Limburg Prestige 2018

Dit exemplaar uit oogstjaar 2018 kocht ik in 2023. In 2025 kocht ik nóg een exemplaar, hetzelfde oogstjaar maar toen was-ie opeens vier euro duurder geworden. Gevalletje inflatiecorrectie of hadden ze toen ineens door wat voor pareltje ze hadden gemaakt? Daar moet ik dan nog achter komen en dat doe ik door 'm vandaag te openen. Gek genoeg heb ik ook nog een exemplaar uit oogstjaar 2016 in m'n voorraad maar ik "voel" dat ik die later moet openen dan deze 2018. Een monocépage van de druif cabernet cortis, het alcoholpercentage is maar liefst 15,5%! Hoe dan? In Nederland nota bene! Houtrijping van minimaal twee jaar in de beste nieuwe Frans eikenhouten barriques van Seguin Moreau. Ik heb een heel hooggespannen verwachting. Licht nevelig in het glas, scharlakenrood, kleurintensiteit 4 uit 5. Hout, leer en kruiden op de stille spiegel, na walsen met het glas komt daar zondoorstoofd zwart fruit bij, kersen, bramen, pruimen maar ook vers rood fruit, rozenbottel, morellen, bessen. Zacht mondgevoel, klein zoetje in de aanzet, hoge zuren, licht op de tanden drogende tannines (2 uit 5), klein bittertje, strak, lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak zonder log te zijn, zwarte pruim, zwarte kers, rode bes, leer, tabak, braam. Schreef ik al eerder dat de wijnen van Stan Beurskens "on-Nederlands" zijn (en dat bedoelde ik als compliment), dan kan ik nu melden dat deze Prestige 2018 "buitenaards" is. En ook dat bedoel ik als compliment. Stan heeft het helemaal niet nodig om zijn wijnen in te sturen naar buitenlandse proef-panels om medailles te krijgen. Ik bepaal hier en nu dat deze wijn kan wedijveren met de wijnen die 100 Parker punten krijgen. Zo jammer dat niemand van de "grote jongens" de moeite wil nemen om dit nou eens een keer te proeven en te beoordelen want in mijn optiek zal dit hoge ogen scoren. Nota bene van de "inferieure" druif cabernet cortis. Dat zou toch wat zijn als een "hybride" druif hoger zou scoren dan een edele druif. Dan heb je de poppetjes aan het dansen! Daar durven de "hooge heeren" zich vast niet aan te wagen. Ik wel. En dan kan ik ook meteen vermelden dat dit oogstjaar nog een extra tien jaar in mijn kelder mag vertoeven. Ben ik blij dat ik als uitzondering eens meerdere flessen van een zelfde wijn heb aangeschaft. Dan heb ik die vier euro extra voor die tweede fles daar graag voor over. Ik zou hier heel graag een aanrader van maken maar gezien het prijskaartje van bijna zestig euro per fles doe ik dat niet. Neemt niet weg dat ik vind dat deze wijn die prijs waard is. Deze wijn is in balans, heeft een hoge doordrinkfactor en is in mijn subjectieve beleving gewoon erg lekker.

Winzergemeinschaft Franken eG Bacchus Kabinett Halbtrocken 2023

De druif bacchus bestaat nog niet zo heel lang officieel. Gecreëerd in 1933 maar pas in 1972 toegelaten tot het Duitse druivenregister. De naam Bacchus bestaat echter al vele eeuwen, het is namelijk de naam van de Griekse God van de Wijn. Logisch dat ik van deze druif natuurlijk een monocépage moet proeven. Toevallig kwam ik een exemplaar tegen in de Kaufland, een Duitse supermarkt, was er niet eens naar op zoek. In zo'n aparte "bocksbeutel" fles, typerend voor veel wijn uit de regio Franken. Alcohol is slechts 11%, geen hout. In het glas helder, heel licht strogeel. Gematigd aromatisch, gistcellen, stro, citroen, kamille, fris. Klein zoetje, hoge zuren, strak, speekselopwekkend, middellange afdronk. Alles wat ik ruik komt terug in de smaak, geconcentreerd, geen hoge intensiteit, citroen, gistcellen, stro, kamille. Al opwarmend in m'n glas komt er nog tropisch fruit bij, mango, perzik, lychee, ananas. Fris, correct, zuiver. Halfdroog betekent vaak nog behoorlijk wat restzoet maar dat valt bij dit exemplaar reuze mee.

Félix Solís Mucho Más Blanco

Nou, dan gelijk ook maar even het vierde exemplaar erachteraan waarvan ik vermoed dat het precies dezelfde wijn is als de vorige drie die ik hier heb besproken. Die van de Aldi heette "muchas manos" (veel handen), die van vandaag, te koop bij onder meer het Duitse Rewe en de Gall & Gall (zij het in een andere vorm fles en met een groen etiket), heet "mucho más" (veel meer). Veel meer van wat is mij niet duidelijk. Alcohol is wederom een 12,5%. Geen vermelding van oogstjaar of de gebruikte druivenrassen maar geloof mij: dit is weer gewoon dezelfde assemblage van verdejo, sauvignon blanc en chardonnay waarbij die laatste drie maanden hout van binnen heeft mogen bekijken. De fles is wel iets sjieker van vorm en heeft een diepe ziel. De schroefdop gaat er af. In het glas helder, licht strogeel tot goud-geel van kleur, intensiteit 1 uit 5. Gematigd aromatisch, fris, iets grassig, citroen, anijs, ananas. In de mond een heel klein fruitig zoetje, verder droog, hoge zuren, strak, licht drogend op de tanden, lange afdronk. Intens en geconcentreerd van smaak, citroen voorop, iets grassig, ananas, mango. Geen twijfel: dit is weer dezelfde wijn. Wel twijfel: het oogstjaar en/of de ouderdom van de inhoud van de verschillende exemplaren alsmede de manier van opslag. Een exemplaar dat lang rechtop in een fel verlichte supermarkt staat zal anders smaken dan een vers exemplaar dat liggend bewaard is geweest. Het exemplaar van vandaag kwam van de Duitse Rewe.

Félix Solís Muchas Manos White Blend

Drie dezelfde wijnen van de hand van wijnmaker Félix Solís op rij. Bij dit exemplaar doen "ze" nog de meeste moeite om te verhullen waar hij vandaan komt en wie hem maakt. Mij hou je echter niet voor de gek. Ik heb maar een paar letters en een postcode nodig om te achterhalen dat dit van dezelfde producent is en precies hetzelfde als de Kingpin en El Maestro. In dat geval bestaat de blend dus uit verdejo, sauvignon blanc en chardonnay waarbij die laatste drie maanden in hout mocht rijpen. Alcohol is 12,5%. Geen vermelding van oogstjaar en helaas kan ik het lotnummer niet ontcijferen. Helder in het glas, fonkelend goud-geel, intensiteit 1 uit 5. Aromatisch, grassig, peer, meloen, citroen, stro, hintje tropisch fruit. In de mond droog, speekselopwekkende hoge zuren, strak, heel klein bittertje, lange afdronk, uitstekende balans. Enorm fris en fruitig, citroen, limoen, grassig, mango. Wellicht dat de oogstjaren van de geproefde "verschillende" opeenvolgende wijnen niet allemaal dezelfde zijn en dat die nu juist het enige verschil maken in de smaak maar wat ik wel proef is dat dit dezelfde blend is, dezelfde vinificatie, dezelfde wijn. Waarom maak ik van het exemplaar van vandaag dan geen "aanrader" en was die van gisteren dat wel? Omdat El Maestro met grote regelmaat "in de bonus" is bij de Appie en daarmee het goedkoopst is. Het exemplaar van vandaag staat namelijk voor net geen vijf euro op de schappen bij de Aldi.

Félix Solís El Maestro Blend Maker Blanco

Wederom een witte wijn van de hand van wijnmaker Félix Solís waarbij geen vermelding is gemaakt van het oogstjaar. Het lotnummer doet mij vermoeden dat het om oogstjaar 2024 gaat maar zeker weten doe ik dat niet. Wat bij deze wijn ook ontbreekt is de vermelding van de gebruikte druivenrassen. Zijn 'Kingpin' bestond uit verdejo, sauvignon blanc en chardonnay maar El Maestro laat ons hier in het ongewisse. Alcohol is in ieder geval 12,5%. Onbekend is of hij iets van houtrijping heeft gehad. Mocht deze wijn precies dezelfde zijn als de Kingpin dan heeft alleen de chardonnay drie maanden hout gekregen. Het zou natuurlijk zomaar kunnen dat hij hetzelfde is maar voorzien van een andere naam en een lagere prijs om exclusief in het supermarktsegment weg te zetten. Want dit exemplaar komt bij de Albert Heijn vandaan. Dan gaan we maar even proeven hoe of wat. Helder in het glas, licht strogeel met wat groene reflecties. Aromatisch en eigenlijk meteen al herkenning. Tropisch fruit, citrusfruit, floraal, kamille. In de mond droog, hoge en frisse zuren, strak, lange afdronk. Hoge smaakintensiteit en concentratie, enorm fruitig, citroen, mango, perzik, licht notig, hazelnoot. Ik durf 'm wel aan: dit is de Kingpin in een ander jasje. Het grootste verschil zit 'm in het oogstjaar. De Kingpin was nog van 2021 en El Maestro zal naar alle waarschijnlijkheid uit 2024 zijn. Sla je slag en sla 'm in. Aanrader.

Félix Solís Kingpin Blanco

Deze wijn werd geschonken in restaurant Fico bij een tussengerechtje tijdens de lunch op eerste Kerstdag 2024. Dat bestond uit parelgort, gist, kentjoer en een henneneitje. Het opnoemen van de losse ingrediënten doet overigens geen recht aan het plaatje en de smaken van het gerecht. Het zag er prachtig uit en smaakte heerlijk. De wijn paste er uitstekend bij. Behalve foto's van de gerechten, schiet ik ook plaatjes van de etiketten van de wijnen die ik tijdens de maaltijd drink. Hij verraste me en bleef me bij. Na googelen zag ik dat hij niet eens zo duur was dus bestelde ik naderhand nog wat flessen online. De blend van druivenrassen bestaat uit verdejo, sauvignon blanc en chardonnay, mixverhouding onbekend. De druiven werden afzonderlijk van elkaar vergist en verbleven elk nog zo'n twee tot drie maanden sur lie. Alleen de chardonnay kreeg drie maanden houtrijping mee. De wijn is een zogenaamde non-vintage maar op de website stond het jaartal 2021 vermeld op het moment van bestellen. Van het lotnummer op het etiket kon ik geen kaas maken. De wijn valt onder geen enkele DO mede omdat de druiven uit verschillende regio's van Spanje werden gehaald. Alcohol is 12,5%. In het glas helder, licht goud-geel. Behoorlijk aromatisch, fris en fruitig, tropisch fruit, ananas, mango, galiameloen, citroen. In de mond droog, verfijnde zuren, meer filmend dan strak echter, medium lengte van afdronk. Geen superintense smaak, wel geconcentreerd, zuiver, citroen, ananas, iets grassig, grapefruit, mango, beschuit. Z'n complexiteit neemt iets toe tijdens het opwarmen. De wijn is op zich al lekker maar je haalt er meer uit in combinatie met een gerecht. Dat kan echt van alles zijn alleen bij rood vlees trek ik de grens.

Les Vins Breban AOP Coteaux Varois en Provence Bastide de la Chapelle 2024

Een presentje van m'n buurvrouw. Net geen zes euro bij de Aldi, alcohol is 13%, een blend van de druivenrassen garnacha en syrah. In het glas helder, heel licht pétillant, licht zalmroze. Best aromatisch, citrusfruit, peer, meloen, floraal, licht kruidig, droppig. Klein zoetje in de aanzet, mooie hoge zuren, heel strak, speekselopwekkend, lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak, citroen voorop, dan grapefruit, peer, watermeloen, hintje kersenfruit. Dit is helemaal niet verkeerd. Zeg maar, een wat brutalere versie van de Whispering Angel. Meer "in your face", niet subtiel maar overdonderend. Keurig netjes binnen de marges, dat wel. Voor die prijs is dit een zeer acceptabele rosé.

Château Haut-Bages Libéral AOC Pauillac La Chapelle de Haut-Bages Libéral 2018

Bordeaux 2018. Niet m'n favoriete streek, het oogstjaar staat bij mij wel in de top tien. Op dit moment zelfs op nummer 1. Met stip. Eens kijken of "Bordeaux" dit voor me gaat verpesten of dat ook zij het beste uit dat jaar hebben weten te halen. Het besluit om nieuwe druivenrassen in Bordeaux toe te laten juich ik toe, dit exemplaar bestaat echter nog uit de klassieke cabernet sauvignon en merlot respectievelijk in de procentuele verhouding 70-30. Alcohol is 13,5% en deze wijn mocht twaalf maanden in eikenhouten barriques rijpen. Het is overigens de "tweede" wijn van het beroemde huis Château Haut-Bages Libéral. Helder in het glas, dieprood, intensiteit 3 uit 5. Medium aromatisch, hout, leer, boers. Na walsen met het glas komt het fruit erbij. Zwart zondoorstoofd fruit vooral, pruim, braam, kers. Zacht mondgevoel, licht op de tanden drogende tannines (3 uit 5), droog, scherpe zuren, klein bittertje, strak, lange afdronk. De smaakintensiteit is niet heel hoog, de concentratie ligt op het midden van het smaakpalet, bramen, zwarte kersen, pruimen, iets groen, rauw, paprika, leer, koffie, tabak. Of ik moet nog even een paar uur wachten met m'n oordeel op dit moment over deze wijn of ik heb 'm jaren te vroeg geopend. Het kan allebei. Over een paar uur weet ik het... Zo! En wát een verschil! Twee uur later is-ie al veel fruitiger dan gelijk na het openen. Vers, knisperend rood fruit komt erbij. Rode bessen, morellen, rode grapefruit. Nog denk ik dat-ie een extra tien jaar in m'n kelder had kunnen blijven maar gelukkig proef ik nu zijn potentie en verbaas me tevens over wat een verschil een paar uur kan maken. En zo wordt-ie mede dankzij het relatief lage alcoholpercentage opeens een doordrinker van jewelste!

Weingut Tauss Steirerland Roter Traminer 'H' 2020

Roter traminer is de Duitstalige benaming voor de druif savagnin rose. In de 'druifbijbel' Wine Grapes staat meestal de kleur van de druif erbij vermeld maar niet bij het hoofdstukje "Savagnin". Er is een savagnin blanc, daar kun je van aannemen dat het een witte druif is. Ik vermoed dat de schil van de savagnin rose tussen "wit" (groen) en "rood" (blauw) in zit. Net als de schil van een rijpe pinot gris die eerder lichtrood gekleurd is. Hoe dan ook, het Oostenrijkse Weingut Tauss heeft de druif onderworpen aan een lange koude schilinweking en stopte de schilletjes er gewoon bij tijdens de vergisting. Resulterend in een "oranje wijn". Eigenlijk hetzelfde principe dat gehandhaafd wordt bij het maken van rode wijn. De schilletjes geven extra kleur en smaak af en soms zelfs tannines. De wijn is biodynamisch vervaardigd en heeft het "Demeter" keurmerk. Hij is bovendien ongefilterd in de fles gedaan en voldoet ook nog eens aan de term vin naturel. Het alcoholpercentage bedraagt 12,5%, twee jaar rijping in kleine eikenhouten vaten. In het glas is hij flink nevelig, oranje van kleur. Best nog geurig, tropisch fruit, lychee, gedroogde abrikoos, kruidig, witte peper, laos, floraal, kamille, thee. Machtig mooi aroma! Je verwacht zoet maar meer dan een heel klein fruitig zoetje is het niet, hij is behoorlijk droog. Voldoende zuren, balancerend tussen strak en filmend, iets drogend op de tanden, lange afdronk. Best een intense smaak en geconcentreerd, gedroogde abrikoos, lychee, kamille, thee, ananas. Voor een oranje wijn is dit subliem, ik denk de beste oranje wijn die ik tot nu toe heb geproefd. Z'n kracht zit 'm vooral in de balans. Balans, het toverwoord voor een goede wijn. Hij is apart, hij zal niet iedereen aanspreken maar als je je nou afvraagt wat die hype rond oranje wijn precies behelst, dan moet je dit exemplaar proberen. Vind je het niks dan is oranje wijn niets voor jou. Vind je het wel wat, dan ben je verkocht. Ik was geneigd er een aanrader van te maken maar het prijskaartje houdt me tegen. Iets over de vijftig euro moet-ie kosten en dat is een hoop geld maar voor de kwaliteit vind ik het waard. Was te koop bij Barrels to Bottles.

Icario Wine Estate DOCG Vino Nobile di Montepulciano 2018

En dan sta je opeens weer een pastamaaltijd te bereiden en wil je daar rood Italiaans bij drinken. Keuzestress. Zoveel mooie wijnen in m'n voorraad. M'n voorkeur neigt naar iets van of met sangiovese. Het wordt deze Vino Nobile di Montepulciano uit het top oogstjaar 2018. Een assemblage van 90% sangiovese en 10% colorino (een druif die ik ook nog als monocépage moet proeven). Alcohol is 14,5%, achttien maanden rijping in een mix van houten vaten met een inhoud van 35 hectoliter en barriques. In het glas helder, fel scharlakenrood, intensiteit 2 uit 5. Aromatisch, secundaire tonen voorop, hout, aards, daarna kersen in elke hoedanigheid. Rijp rood, zure morellen, zondoorstoofd zwart. In de mond droog, hoge zuren, strak, lange afdronk, sappig, goede balans. Intense smaak, geconcentreerd, weer al die verschillende vormen van kers, daarbij een lichte kruidigheid, wat aardsheid, het hout gaat bij elke slok steeds verder de wijn in. Ging goed bij de pasta.

Gil Family Estates Bodegas Atalaya DO Almansa 'El Vigía de la Atalaya' 2024

Statistisch gezien is dit de tweede keer dat ik een wijn van de druif alicante henri bouschet hier op Wijn-Blog ga beschrijven. De eerste keer echter had de wijn kurk en wel in zo'n hevige mate dat ik er geen zinnig woord over kon melden. Dus eigenlijk wordt dit m'n ontmaagding voor wat betreft deze druif. Hij wordt vaak gebruikt in blends dus ik ben verheugd dat ik er weer een monocépage van heb weten te vinden. Alcohol is 14,5%, geen hout, temperatuur gecontroleerde vergisting in INOX. Ook de malolactische vergisting vond plaats in INOX. Dat is althans wat de Spaanse website zegt: "vergisting". Dat is ook de term die ik heb geleerd op de Wijnacademie® maar recent(?) inzicht leerde me dat het hier eigenlijk gaat om "malolactische omzetting". Ik zal vanaf nu dan ook die term gaan gebruiken. In posts die ik in het verleden al heb geplaatst zal de oude term nog staan. Misschien ga ik die mondjesmaat vervangen, misschien ook niet. Het is een behoorlijke klus. Anyway... terug naar de wijn van vandaag. In het glas heel licht nevelig, diep donkerpaars van kleur, intensiteit 4 uit 5. Redelijk aromatisch, fruitig, fris, vers rood fruit, frambozen, perendrups, bramen, rijpe rode kersen, kirsch, cassis. Een zijdezacht mondgevoel, fruitig zoet, licht op de tanden drogende tannines (1 uit 5), klein bittertje, precieze zuren, meer strak dan filmend, lange en warme afdronk. Intense smaak, brede verdeling over het smaakpalet, rijpe rode en zwarte kersen, zondoorstoofde zwarte pruim, rumrozijnen, salmiak, kruidig, eucalyptus. Het alcoholpercentage vind ik iets aan de hoge kant om lekker doordrinkbaar te zijn maar dat is mijn subjectieve mening. Interessant feitje over de alicante henri bouschet is nog dat dit één van de weinige rode (blauwe) druiven is die zich een "teinturier" mag noemen. Het sap van een teinturier is namelijk rood in plaats van doorzichtig. Een wijn van deze druif zal altijd rood zijn. Een blanc de noir kun je hiervan dus niet maken.

Weingut Robert Weil Rheingau Riesling Trocken Phyllit 2020

Noem me een beetje gek maar wanneer ik zin heb in zuurkool dan wil ik er Riesling bij en wanneer ik zin heb in Riesling dan wil ik er zuurkool bij. Vandaag was weer zo'n dag dus ga ik zuurkool maken. En een Riesling openen natuurlijk. Alcohol is 12%, geen hout. Robert Weil maakt in het geheel niet onverdienstelijk wijn, hij staat hoog aangeschreven. Ik ben benieuwd. In het glas helder, heel licht fonkelend goud-geel, iets pétillant. Aromatisch en typisch riesling, stro, citroen, ananas, toefje honing, floraal. In de mond een heel aangenaam maar klein zoetje, laat trekkend hoog zuur, strak, middellange afdronk. Geen intense smaak, wel geconcentreerd, citroen en ananas voorop, stro, iets grassig, floraal, bloemenhoning. Dit exemplaar is uitstekend geouderd, smaakt nog intens vief en fris, heel zuiver. Heb je nog een fles? Kan nog makkelijk tien jaar in je kelder blijven. Ik denk zelfs dat-ie daar nog mooier van wordt. Eigenlijk spijt dat ik 'm nu al heb geopend.

Cantine di Gioia Terrae Joviae IGP Puglia Primitivo 'Septe' 2021

Een cadeautje van een collega die geen alcohol drinkt. Haar man werkt in de Horeca en neemt wel eens wat mee. Online zocht ik waar dit exemplaar te koop is maar vooralsnog is-ie exclusief in de Horeca te verkrijgen. Bij Primitivo uit Puglia (Apulië) denk ik meteen aan veel zoet en veel alcohol. Dat laatste valt in ieder geval al mee, slechts 13%. Hij is kennelijk ook op het fruit gemaakt getuige het feit dat hij geen hout gezien heeft, alleen maar RVS. In het glas helder, dieprood uitwaaierend naar baksteenrood in de tong. Redelijk aromatisch, mooie rijpingstonen, kreupelhout, aards, morellen, rozenbottel. In de mond een heel klein fruitig zoetje, dus dat valt mee. Verfijnde zuren, precies, strak, licht drogende tannines (2 uit 5), klein bittertje, lange afdronk, heel zacht mondgevoel, schitterend in balans. Geen intense smaak, wel een hoge concentratie, eerst wat secundaire tonen, later het fruit. Kreupelhout, aards, morellen, rozenbottel, zongedroogde zwarte pruim. Ik denk dat dit zo'n beetje de eerste Primitivo is die ik drink die niet "in your face" is. Niet overdreven zoet en vermoeiend maar heel elegant, subtiel, zuiver en gezegend met een hele hoge doordrinkfactor. Ik schonk 'm bij een vegetarisch gerecht van met kaas gevulde tortellini, geroosterde hazelnoten in panko paneermeel, een mix van bundelzwam, shiitake, oesterzwam en kastanjechampignons gebakken in roomboter en porcini-olie, een saus van fijngemalen hazelnoten in groentenbouillon en mascarpone, dit alles afgetopt met peterselie en geraspte parmezaan. Met name door de aardse tonen sloten wijn en spijs zeer goed op elkaar aan. Deze combinatie kwam heel dicht in de buurt van een 1+1=3 ervaring. Irén bedankt voor de wijn en Frans bedankt voor de maaltijd!

Andreas Oster Niederösterreich Grüner Veltliner 2023

Na oogstjaar 2014 was ik gestopt met het kopen van deze "GruVee" bij de Aldi. Toen ik 'm recent een keer kreeg ingeschonken bij m'n buren viel hij eigenlijk helemaal niet tegen dus besloot ik om er maar weer eens een blog aan te wagen. Ten opzichte van de vorige drie die ik heb geproefd is er wel een wezenlijk verschil. Voorheen stond er een grote "K" op het etiket, de "K" van Krems, momenteel staan er de letters "G" en "V" op, van Grüner Veltliner. Een ander opvallend detail, wellicht was het toen ook al zo maar lette ik er niet op; de wijn wordt gebotteld in Duitsland, bij Andreas Oster. Die doet dat wel vaker voor Aldi. De karakteristieke schroefdop, met bovenop de vlag van Oostenrijk ontbreekt ook. Maar ja, als de inhoud maar klopt. Alcohol is 12,5%, geen hout. In het glas helder, heel licht pétillant, licht strogeel tot goudgeel van kleur. Gematigd aromatisch, fris, floraal, rijpe peer. In de aanzet een heel klein fruitig zoetje gevolgd door mooie hoge zuren, meer strak dan filmend, een lichte tongtinteling, lange afdronk. Best nog een intense smaak, citroen, rijpe peer, honingmeloen. Blind geproefd zou ik de druif er waarschijnlijk wel hebben uitgehaald. M'n proefnotities van 2010, 2013 en 2014 teruglezend kan ik concluderen dat de kwaliteit en de smaak er in de jaren een stuk op vooruit zijn gegaan.

Marqués de Cáceres DOCa Rioja Rosado 2024

Van het merk Marqués de Cáceres heb ik zo'n beetje wel het hele gamma geproefd zo ook hun Rioja rosé. Dat is alweer even geleden en het etiket is ondertussen veranderd, mooier geworden vind ik en ongetwijfeld zal ook de inhoud wel weer de nodige stappen vooruit in kwaliteit hebben gezet. Ik ga het beleven. Alcohol is 13,5%, geen hout, een maand sur lie, geen malolactische vergisting. In het glas helder, redelijk intens oranje tot wilde-zalm kleur. Gematigd aromatisch, de eerste snuif lijkt op wat reductieve tonen, een beetje latex. Flink walsen en daar komt het frisse fruit opzetten. Aarbei, kers, peer, meloen, winegums. In de mond een redelijk zoetje gevolgd door hele hoge zuren, strak, zelfs wat op de tanden drogende tannines (1 uit 5), lange en warme afdronk. Intense smaak voor een rosé, brede verdeling over het palet, aardbei, kers, peer, citroen, meloen, heel licht droppig in de finale. Geen subtiele rosé dit, echt wel eentje om je tanden in te zetten, een flinke bite. Hier kan een intens gerecht bij, kreeft, vette zalm en niet te vergeten een uitgebreide borrelplank want waarom zou je altijd moeilijk doen?

Fattoria Monticino Rosso DOC Colli d'Imola Pignoletto 'P' 2020

De druif pignoletto komt voor in Emilia Romagna en Umbria. Ik had 'm als monocépage nog nooit "gehad", vandaag de primeur. Een zeer klein gedeelte van de wijn mocht zes maanden rijpen in Frans eikenhout, de rest ging in INOX. Het alcoholpercentage zit op 13,5%. Ook deze aparte wijn kwam weer bij Barrels to Bottles vandaan. In het glas helder, heel licht pétillant, strogeel. Gematigd aromatisch, tropisch fruit, citrusfruit, toefje vanille. In de aanzet een klein fruitig zoetje, wel droog, licht tongtintelend, heel licht drogend op de tanden, hoge zuren, klein bittertje, strak, lange afdronk. Geconcentreerde smaak, niet heel intens, citroen, limoen, grapefruit, ananas, gistcellen, katoen, iets notig, amandel, hazelnoot, het houtgebruik is niet te proeven. Hij heeft een heel klein beetje iets weg van Chenin Blanc wijn, zij het dat de zuren dan nog iets hoger zouden zijn. Voor oogstjaar 2020 smaakt dit nog heel jong en fris. Ik heb de indruk dat dit heel mooi verder kan ouderen en dan nog gastronomischer zal worden. Inzetten bij mossels, middelharde kazen, gebraden witvis, paddestoelenrisotto. Met elke slok wordt-ie complexer en spannender.

Weingut Achenbach Rheinhessen Vulkangestein Riesling 2021

Een "custom made" etiket van Wijnhuis Van Druiven uit Amersfoort, tegenwoordig heten ze De Wijnbrigade en zijn op meerdere plaatsen in het land gevestigd. Dit exemplaar is nog van voor de overname. De wijn werd vervaardigd bij Weingut Achenbach uit de regio Rheinhessen, tegenwoordig helemaal biologisch. Alcohol is 11,5%, geen hout. In het glas helder, heel licht pétillant, licht strogeel gekleurd met een groene zweem. In de neus typisch Riesling, ananas, een hintje honing, floraal, stro. In de mond kurkdroog, laat trekkende scherpe hoge zuren (zoals ik ze het liefste heb in een Riesling), snaarstrak, loepzuiver, een lichte tongtinteling, lange afdronk. Intense en supergeconcentreerde smaak, ananas, citroen, stro, floraal, likje honing. Prachtig exemplaar. Hierbij kan ik je maar één gerecht voorschotelen: Sauerkraut oftewel zuurkool. Gebakken spekjes erdoor, wat gewelde rozijnen, rookworst erbij. Ik zou het niet anders willen. Voor mij is dat de ultieme wijn-spijs-combinatie waar ik nooit van af zou kunnen wijken.

Alma Cersius IGP Pays d'Oc La Capelude Grande Réserve 2023

De wijnen die bij de Aldi op de schappen staan, zijn in de regel voorzien van een aangepast etiket. In "codetaal" staat er achterop te lezen door wie de wijn is gebotteld en voor wie. Vaak stopt een producent zijn beste wijnen in een fles met z'n eigen etiket en wat er overblijft, of wat hij niet kan verkopen tegen de volle prijs, gaat naar grote opkopers. Maar ja, ze willen natuurlijk niet dat je zomaar kunt achterhalen wie die producent dan is. Ze zijn verplicht dat echter wel op het etiket te vermelden maar veel verder dan een code en een postcode hoeven ze niet te gaan. Bij een goed oogstjaar kun je dan een uitstekende wijn kopen voor een lagere prijs dan het "A-merk" van die producent. Zo ook met dit exemplaar wat voor €4,99 bij de Aldi in Nederland te koop is. Alma Cersius verkoopt hem elders onder de naam "In Vino Erotico" voor ruwweg het dubbele... ssst... niet verder vertellen. Een onderonsje tussen de druivenrassen chardonnay, sauvignon blanc en "rolle" oftewel vermentino. Alcohol is 13,5% en voor die prijs heeft-ie ook nog deels houtopvoeding gehad. Licht strogeel in het glas, helder. In de neus citroen, perzik, vanille. In de mond een heel klein fruitig zoetje in de aanzet, hoge zuren, strak, klein bittertje van het hout, middellange afdronk. Geconcentreerde smaak, ingetogen intensiteit, citroen, ananas, perzik, peer, vanille, popcorn (een mix van zoet en zout). Het hout (en daarmee ook het bittertje) ligt er naar mijn smaak iets te dik bovenop maar voor z'n prijs heeft het ook wel weer iets sjieks.

Kluisberg BOB Hagelandse Wijn Pinot Gris 2023

Een Belgische pinot gris in m'n glas. Helder, intens goudgeel. Aromatisch, kruidig, floraal, tropisch fruit. Klein zoetje in de aanzet, hele hoge zuren, scherp, strak, heel klein bittertje, lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak, witte peper, citroen, limoen, kamille, ananas, mango. Zuivere, intense, zeer fraai gemaakte wijn. Soms hoeft een proefnotitie niet veel woorden te bevatten. Deze wijn is niet complex, drinkt makkelijk door en is gewoon lekker. Alcohol is 12,5%, geen hout.

La Battistina DOCG Gavi Nuovo Quadro 2018

De druif cortese heb ik ook weer niet echt vaak in m'n glas. Het exemplaar van vandaag was een opruimertje, gratis. Waarschijnlijk te lang onder verkeerde omstandigheden bewaard maar dat ga ik beleven. In het glas helder, intens goudgeel van kleur. Oxidatief op de stille spiegel, na walsen met het glas nog steeds. Boenwas, bruine appel, klein hintje mango. In de mond droog, hoge zuren, strak, licht drogend op de tanden, een bittertje, lange afdronk. Geconcentreerde smaak maar niet fruitig meer, vooral oxidatief. Boenwas, bruine appel, laos, kamille. Drinkbaar maar niet lekker. Ongetwijfeld is hier een enorm leuke en passende wijn-spijs combinatie van te maken maar zo sec drinkt dit niet makkelijk weg. De rest gaat helaas door de gootsteen. Alcohol is 13%, geen hout. De beschrijving hierboven is zeker niet representatief voor versere exemplaren.

Chiesa del Carmine IGT Umbria Trebbiano Spoletino 2018

Ik was weer eens op zoek naar voor mij onbekende monocépages, wijnen van één enkel druivenras. De druif trebbiano komt in vele varianten, vandaag heb ik de spoletino gescoord. Ik kocht 'm via de webshop van Barrels to Bottles in Rotterdam. Alcohol is 12,5%, geen hout, wel langere tijd sur lie. Oogstjaar 2018 is niet bepaald jong meer voor een witte wijn maar tot nog toe heb ik er alleen maar positieve ervaringen mee gehad. Inschenken vanuit de koeling, laten opwarmen tot zo'n veertien graden Celsius. Enorm intens strogeel met een gouden gloed, helder. Aromatisch, honing, ananas, licht kruidig, hintje mango, zelfs wat karamel, iets notig, hazelnoot. In de mond droog, heel licht drogend op de tanden ook, fijne hoge zuren, speekselopwekkend, strak, tikje ziltig, lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak, ananas, citroen, hazelnoot, licht kruidig, laos kruiden. Och, wat lekker nu. Hij moet in eerste instantie sowieso wat lucht hebben maar ook de correcte temperatuur om door te dringen. Hier moet een gerecht uit de Oosterse keuken bij, hij kan het aan. Flink spicy. Gewokte garnalen in een pittige saus bijvoorbeeld, citroengras erdoorheen.

L'Estabel AOC Clairette du Languedoc Terres des Guilhem Cabrières Blanc 2023

"De clairette zal ik toch wel al eens als monocépage geproefd hebben?" dacht ik bij mezelf toen ik dit exemplaar op de schappen van een Belgische Carrefour zag staan. Inderdaad maar dat was geen overweldigend succes. Vandaag gaat-ie in de herkansing. Alcohol is 13%, geen hout. Helder in het glas, licht goudgeel. Gematigd aromatisch, hintje tropisch fruit, licht floraal. In de aanzet een piepklein fruitig zoetje, de wijn is echter gewoon droog te noemen, zelfs licht drogend op de tanden en het tandvlees, milde zuren, balancerend tussen strak en filmend, middellange afdronk. Geen intense smaak, brede verdeling over het smaakpalet, grassig, floraal, kamille, ook hier een kleine hint tropisch fruit. Een stuk verser en frisser dan de eerste monocépage die ik proefde van de clairette. Ik denk echter niet dat ik 'm ooit zou herkennen in een blinde proeverij tussen andere minder bekende witte druiven. Hij heeft niet echt een eigen "smoel". Als je zou zeggen dat dit de colombard of de verdicchio is dan zou ik dat ook geloven. Maar ja, terroir, vinificatie, moment van oogsten... het zijn allemaal aspecten die meewegen in de uiteindelijke smaak van een wijndruif.

Weingut Friedrich Becker Pfalz Pinot Noir 'La Ligne' 2021

Van de geur in de neus word ik al heel vrolijk. Een mix tussen primaire, secundaire en tertiaire aroma's, prachtig in balans. Helder in het glas, fel robijnrood, kleurintensiteit 1 uit 5. In de neus, fruitig, kruidig, zwarte kersen, kreupelhout, bosgrond, rozenbotteljam, rabarber, bloedsinaasappel, rode grapefruit. Mooi zacht mondgevoel, droog met een micro-zoetje, licht op de tanden drogende tannines (2 uit 5), precieze zuren, heel klein bittertje, strak, lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak maar niet overweldigend, mooie ingetogen stijl. Rijpe zwarte kersen, kreupelhout, rozenbotteljam, rabarber, kruidig, bloedsinaasappel, rode grapefruit. Dit is weer eens zo'n wijn met de WoW!-factor. Zo eentje waar je niet precies je vinger op kunt leggen waarom dan maar die "gewoon" in balans is, een hoge doordrinkfactor heeft en uitmunt in "ingetogenheid". Ik denk dat de doorgewinterde wijnliefhebber wel weet wat ik bedoel. Alcohol is 13%, houtrijping, dit exemplaar stond bij het Duitse REWE op de schappen.

Les Clos de Paulilles AOP Collioure Cap Béar 2022

Een fles zo dik dat-ie niet in de uitsparing van m'n bewaarsysteem past, een "ziel" zo diep dat bijna m'n hele hand er in verdwijnt. En zwaar is-ie ook nog eens. Het transport hiervan zal een behoorlijke CO²-voetafdruk achterlaten. Gelukkig is de inhoud biologisch, dat dan weer wel. Een druivenduo van garnacha en syrah, een alcoholpercentage van 14,5%. De helft van de wijn rijpte in INOX, de andere helft mocht een half jaar in houten vaten met een inhoud van 300 liter. Het levert een heldere wijn in het glas op, intens en fel magenta tot purper gekleurd. Gematigd aromatisch, eucalyptus, rode bessen, rozenbottel, morellen. Droog, zacht mondgevoel, op de tanden drogende tannines (3 uit 5), verfijnde zuren, klein bittertje, lange afdronk. Ingetogen smaakintensiteit, hoge concentratie, vooral rode bessen, morellen op de achtergrond, hintje framboos, eucalyptus, het hout nauwelijks waarneembaar, iets kruidig, heel licht aards in de finale. Elegante stijl, potentie tot complexiteit bij opleg maar voornamelijk op het fruit gemaakt dus niet te lang wachten met openen. In 2015 was ik zelf eens op de Cap Béar, bij Port-Vendres. Als je van wandelen en geschiedenis houdt moet je hier zeker een keertje heen. Bezoek dan ook de talloze wijnhuizen in de buurt en natuurlijk Collioure.

Domaine de Bonvin Vin de France Plan A4 (ou plus)

Een Vin de France, geen vermelding van het oogstjaar voorop, via het lotnummer op de achterkant kan ik herleiden dat hij uit 2020 komt. Biologisch geteelde cabernet sauvignon druiven, geen toegevoegde sulfieten, dit is een vin naturel. Het percentage alcohol bedraagt 14%, wel houtrijping gehad. Wat plan A4 (of meer) precies inhoudt kan ik je niet vertellen. Als het om communicatie bij het Ferrari Formule 1 team zou gaan dan betekent het hoogstwaarschijnlijk dat ze voor de winst gaan en vier ronden voorlopen op schema voor wat betreft de bandenslijtage. Maar het gaat hier niet om Formule 1, het gaat hier om wijn. Die ga ik proeven. Helder in het glas, fel Ferrari-rood (toch weer die link), uitwaaierend in baksteenrood in de rand van de tong, kleurintensiteit 1 uit 5. Tegenstanders van vin naturel haken bij de eerste snuif in het glas al af, die komt wat zuur over. Morellen, rode bessen, rabarber. Ik laat me daar niet door afschrikken echter. Zacht mondgevoel, droog, hoge zuren, strak, behoorlijke tannines (3 uit 5), drogend op vooral de tanden, klein bittertje, iets alcoholisch, warme en lange afdronk. Geen intense smaak, wel geconcentreerd, morellen, rode bessen, bloedsinaasappel, rode grapefruit, toefje hout, groene paprika, tabak. Hij is in ieder geval goed bewaard gebleven, vaak hebben vin naturels een beperkte levensduur heb ik gemerkt. Jong drinken is het devies maar bij dit exemplaar was dat niet nodig. Ik durf niet te zeggen of ik nu de essentie van de druif cabernet sauvignon in m'n glas heb, wel duidelijk die van vin naturel. Dit is er geen voor de tegenstanders of de sceptici, dit is er één voor de liefhebber. Gelukkig ben ik dat, tot op zekere hoogte. De wijn moet uiteraard wel foutloos zijn en dat is deze. Ik denk dat hij iets toegankelijker zal worden na een etmaal open te hebben gestaan, ik ga het morgen ondervinden. Overigens is het artwork op het etiket een creatie van illustrator Aurore Danielou.

Weingut Michael Schroth Pfalz Asselheim Spätburgunder 2022

De hand op het etiket is die van Michael Schroth zelf. Zijn wijndomein in de Pfalz heeft hij met diezelfde handen van nul tot de huidige dertig hectare opgebouwd. Het proefexemplaar van vandaag stond bij het Duitse REWE op de schappen. Alcohol is 13,5%, rijping in gebruikte eikenhouten vaten. Helder in het glas, robijnrood, kleurintensiteit 1 uit 5. Op de stille spiegel een klein stalletje en wat houttonen, na walsen met het glas komt daar vers rood fruit bij, aardbei, kers, een likje vanille. Heel zacht mondgevoel, klein zoetje (4,9 gram per liter), klein bittertje, hoge zuren (5,3 gram per liter), speekselopwekkend, meer strak dan filmend, hele lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak, rijpe rode kersen, aardbei, vanille. Hoge doordrinkfactor, een mond vol zonder log of vermoeiend te zijn. Zeer fraai exemplaar.

Viña Cobos DO Mendoza Bramare Luján de Cuyo Malbec 2019

En weer eens een keer een Malbec uit Argentinië, waarom ook niet? In het glas nevelig, hij is ongefilterd, enorme kleurintensiteit van 4 uit 5, diep paars. Best aromatisch, fruitig, op de stille spiegel ruik ik niet eens tonen van de houtrijping, toch nog achttien maanden in Frans eiken waarvan 20% nieuw, hij is vooral fris, morellen, rozenbottel, rode bessen, zoethout, eucalyptus. In de mond heel zacht, droog, afgeronde tannines, iets drogend op de tanden (2 uit 5), hoge zuren, klein bittertje, strak, warm in de slokpijp, het alcoholpercentage zit op 14,5%, lange afdronk. Hij heeft wel wat lucht nodig merk ik, een uur van tevoren even karaferen. Intense smaak, geconcentreerd ook, morellen, rode bessen, rozenbottel, bloedsinaasappel, rode grapefruit. Geen tertiaire tonen, puur op het fruit zoals-ie nu is.

Les Vignerons de Domaines Vinsmoselle AOP Moselle Luxembourgeoise Wellenstein Foulschette Grand Premier Cru Pinot Gris 2019

Zo, dan ook gelijk maar even de derde wijn uit Luxemburg erachteraan. Dit keer een monocépage van de pinot gris, een Grand Premier Cru ook nog eens. Ik weet niet hoe die uit Luxemburg aangeschreven staan in de internationale wijnwereld maar het klinkt een stuk beter dan de wijnen die deze "titel" niet mogen dragen. De Pinot Lux van gisteren kwam uit 2018, de wijn van vandaag uit 2019. Stond ook gewoon op de planken bij de Belgische Carrefour nabij Hasselt. Zelfs met korting want het was één van de laatste exemplaren. Alcohol is 13% en de wijn heeft mogen vertoeven in eikenhout. In het glas helder, heel licht pétillant, intens strogeel gekleurd. Medium aromatisch, fris, foutloos, tropisch fruit, gedroogde honing. In de mond een fruitig zoetje gevolgd door strakke en hoge zuren, speekselopwekkend, licht drogend op de tanden, strak, zuiver, lange afdronk. Geen intense smaak, wel geconcentreerd en verdeeld over de breedte. Tropisch fruit voorop maar ingetogen, subtiel. Dan volgt een subtiele citrustoets, wat gedroogde honing. Pinot Gris kan soms wat overweldigend overkomen, vooral afhankelijk van (uiteraard) de wijnmaker maar ook het wijngebied waar hij vandaan komt. Deze Luxemburgse is heel verfijnd. Ook het houtgebruik is vrijwel niet te proeven. De ouderdom heeft totaal geen vat gehad op dit exemplaar. Hij is fris en vief, alsof hij gisteren is gebotteld. En dat, beste lezers, is dus het grote verschil tussen een Grand Premier Cru en één die dat niet is.

Les Vignerons de Domaines Vinsmoselle AOP Moselle Luxembourgeoise Pinot Lux 2018

Een weekendje weg vlakbij de Belgische grens die we dan natuurlijk ook gelijk maar eventjes oversteken. Nabij Hasselt is een grote Carrefour waar ik uiteraard altijd even de wijnselectie moet gaan bekijken. Toch nog een paar interessante flessen gescoord waarvan het exemplaar van vandaag er één is. Ten eerste is het een wijn uit Luxemburg, daarvan had ik er slechts eentje hier op Wijn-Blog besproken. Ten tweede is het oogstjaar 2018, een favoriet wijnjaar van me. Er stonden versere exemplaren bij maar ik koos bewust voor 2018. De blend bestaat uit auxerrois, pinot blanc en pinot gris. Alcohol is 12%, geen hout. In het glas helder, intens strogeel. Gematigd aromatisch, honing, tropisch fruit, een wat zoete indruk. In de mond inderdaad een zoetje gevolgd door strakke, speekselopwekkende hoge zuren, balancerend tussen filmend en strak, lange afdronk. Redelijk intens en geconcentreerd van smaak, honing, lychee, mango, ananas, abrikoos. Het zoet is niet plakkerig, het is fris. Een fruitsalade, een blauwschimmelkaasje, foie gras of een lekker pittig Oosters gerecht gaat hierbij zeker passen.

Justino's Madeira Tinta Negra Colheita 1999

O...M...F...G... pas één keer eerder een Madeira besproken hier op Wijn-Blog! En dat terwijl ik ze zo lekker vind. Maar ja, hij zit dan ook niet standaard in mijn persoonlijke voorraad. "My bad". Eigenlijk kan ik Madeira beter waarderen dan Port, ik weet niet waarom. Wellicht omdat ze nèt iets complexer zijn, iets exclusiever. Het exemplaar van vandaag heeft een alcoholpercentage van 19%, minimaal vijf jaar houtrijping en is vervaardigd van de druif tinta negra, ook wel negramoll genoemd. Pas m'n tweede monocépage van deze druif. Het is een blauwe druif maar bij het inschenken van deze Madeira uit (we're gonna party like it's) 1999 vraag je jezelf af: "Is het een hele oude witte wijn of een hele oude rode wijn?". Witte wijnen worden namelijk donkerder over de jaren terwijl rode wijnen juist lichter worden. In het glas is hij helder, amber van kleur. Een complex aroma van vooral rijpe iets ingedroogde vijgen, sinaasappelschil, gedroogde abrikozen, noten. In de mond hele hoge zuren. Bewaar flessen Madeira altijd rechtop, nooit liggend want de zuren tasten de kurk aan. Goede huizen wisselen de kurk zelfs elke 35 jaar, ondanks dat ze de flessen rechtop bewaren. Hij is strak en filmend tegelijk, speekselopwekkend, een enorm lange afdronk. Superintense smaak, vooral rijpe vijgen, iets notig, citruszest, gedroogde abrikozen. Man, wat is dit lekker! Al googelend zie ik dat er ook nog Madeira van de bijna verdwenen druif terrantez bestaat. Daar ga ik maar eens achteraan! Maar niet voordat ik heb gezegd dat ik dit erg lekker vind. Had ik dat al gezegd?

Bodegas Luis Cañas DOCa Rioja Alavesa Selección de la Familia Reserva 2018

De wijnen van Luis Cañas heb ik hoog zitten ondanks dat ik ze hier op Wijn-Blog niet zoveel heb besproken. In m'n voorraad liggen nog wat oudere Rioja Gran Reserva's rustig te rijpen maar vandaag had ik gewoon zin in deze Reserva 2018. Alcohol is 14,5%, twintig maanden houtrijping in een fifty-fifty mix van Frans en Amerikaans eiken, 80% nieuw, 20% tweedejaars. Een druivensamenstelling van 85% tempranillo en 15% cabernet sauvignon. Die laatste is wel een verrassing, meestal wordt de aanvulling met graciano en/of garnacha gedaan. In het glas licht nevelig, robijnrood, intensiteit 3 uit 5. Gematigd aromatisch, op de stille spiegel het vertrouwde en onmiskenbare houtgebruik van Rioja, een zwoele neus, fris, rood fruit, eucalyptus, walnoot, na walsen met het glas verdwijnt het hout mooi de wijn in. Een prachtig zalvend zacht mondgevoel, micro-zoetje, verder droog, precieze verfijnde zuren, klein bittertje, licht op de tanden drogende tannines (3 uit 5), strak, speekselopwekkend, hele lange afdronk, goede balans. Intense en geconcentreerde smaak, hout, rijp rood fruit, bessen, kersen, bramen, toefje eucalyptus, beetje droppig in de finale. Heel exemplarisch voor rode Rioja Reserva en de doordrinkfactor is enorm hoog. Aanrader!

Weingut Maibachfarm Ahr Ahrweiler Silberberg Spätburgunder 2015

De proevers waren het er bijna unaniem over eens, dit was de "lekkerste" Pinot Noir van de bescheiden privé-proeverij. Dat terwijl er ook nog twee Bourgognes in de line-up zaten. De Spätburgunder had echter iets meer body en dat beviel ze. Hij deed ook verschrikkelijk hard z'n best om op een Bourgogne te lijken maar was daar mijns inziens net iets te bombastisch voor. Alcohol is 13,5%, houtrijping in barriques. Voor een Pinot Noir was-ie nog best intens van kleur, helder, robijnrood. Gematigd aromatisch, aardbei, kers. In de mond droog, licht op de tanden drogende tannines (2 uit 5), fraaie zuren, lange afdronk. Heel fruitig, vooral aardbei en wat morellen, licht aardse toon ook nog. Zeer fraai exemplaar, kwam bij De Proeftafel vandaan.

Sieur d'Arques Toques & Clochers AOC Limoux Clocher de Montazels Réserve 2022

Lang liet ik "geëikte" Chardonnay's links liggen maar ze hebben sinds een half jaar bij mij weer een opleving. Niet in de laatste plaats omdat men heeft begrepen dat de consument geen eikenbommetjes meer wil maar fijn gedoseerd hout. Hout als ondersteuning in plaats van hout om het hout. Nu weet ik bij het exemplaar van vandaag nou juist niets meer te vermelden over het hoe of wat omtrent de lengte van de houtrijping en in welk hout en hoeveel van de wijn erin mocht vertoeven. De fiche technique heb ik helaas niet kunnen vinden. Zeker is echter dat deze in houten vaten heeft gelegen en ik kan alvast verklappen dat het inderdaad weer perfect gedoseerd is. Alcohol is een behoorlijke 14% maar dat is iets dat je vaker ziet bij wijnen uit de Languedoc. Nochtans is ook de balans prima in orde. In het glas helder, redelijk intens strogeel. In de neus als eerste de houttonen, vanille, Haagse Hopjes, karamel, wat hazelnoot ook, kokos, kamille, stro, veel secundaire aroma's. Een heel fraai ingetogen zoetje in de aanzet gevolgd door verfijnde precieze hoge zuren, beetje pittig, balancerend tussen strak en filmend, ellenlange afdronk. Niet intens van smaak, wel geconcentreerd, het ligt een beetje voor in de mond, witte peper, hazelnoot, karamel, stro, gistcellen, citroen. Verfijnde, hele elegante wijnstijl. Complex, mijmerwijn. Zeker combineren met een mooi passend gerecht. Gezien de scherpte van het pepertje mag dat best een pittig gekruid gerecht zijn. Ik zeg een kip curry Madras.

Les Allées de Pierreux AOC Beaujolais-Villages Chardonnay 2022

Papardelle, zalm, groene asperges, gerookte kalkoenreepjes in carbonarasaus. Ik kreeg spontaan zin in geëikt wit toen ik dit gerecht aan het bereiden was. Had ik nog een wat ouder exemplaar liggen? Jawel, het werd de 2022. Een Beaujolais-Villages, chardonnay, twee-derde werd vergist in demi-muids van 450 liter inhoud, een derde in INOX, daarna volgde de rijping sur lies voor een periode van negen maanden in Frans eikenhouten barriques. Een derde nieuw hout, een derde tweedejaars en een derde derdejaars. Bewerkelijk en simpeler kan ik het niet uitleggen. Maar iedereen die dit leest weet wat ik bedoel. Dit is pas de derde witte Beaujolais die ik hier bespreek. Schande! In het glas helder, intens strogeel van kleur. Medium aromatisch, floraal, kamille, hintje tropisch fruit, gele appel, rode appel, witte peper. Een klein fruitig zoetje in de aanzet, fraaie hoge zuren, klein bittertje, strak, hele lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak, lychee, kamille, witte peper, rode appel (inclusief klokhuis), toefje hout, zeer fraai gedoseerd. Sloot zeer goed aan bij het gerecht, mooi in balans. Alcohol is maar liefst 14%, dit exemplaar kocht ik voor een tientje bij de Franse Super-U.

Rimbaldi DOC Montepulciano d'Abruzzo 2018

Vijf verschillende Montepulciano d'Abruzzo's heb ik inmiddels geproefd hier op Wijn-Blog, eentje had kurk dus die heb ik niet kunnen beoordelen, de overige vier bevielen me uitstekend. Eens kijken of de druif montepulciano dit kan vasthouden. Het exemplaar van vandaag heb ik voor m'n verjaardag gekregen en ik weet niet uit welke winkel hij komt. Even googelen leert me dat hij van de Italiaanse gigant Botter is en dat er vele verkooppunten zijn. Alcohol is 13%, geen hout. In het glas licht nevelig, baksteenrood tot lichtbruin. Een eerste snuif ontmoedigt mij, dit exemplaar is verkeerd bewaard geweest. Te lang in een schuur bewaard, vermoed ik. Heet in de zomer, koud in de winter. Oxidatief zou ik 'm nou niet meteen willen noemen, eerder muf, vermoeid. Het is geen kurk, dat herken ik inmiddels wel. Ik ga toch nog even een slok proberen maar ik denk dat-ie gelijk door de gootsteen kan. Hij is droog, heeft hoge zuren, speekselopwekkend ook nog, een klein bittertje, warm, middellange afdronk. Het is vooral umami dat ik proef, maggi, het fruit blijft weg. Hij is gemaderiseerd. Helaas, ik laat deze blog toch staan als waarschuwing dat je door verkeerd bewaren een goede wijn totaal kunt verpesten. Het ligt dus niet aan deze wijn.

Schloss Vollrads Volratz 1573 Rheingau Riesling Trocken 2013

Wanneer ik een wijn koop kijk ik altijd even op het schap of er nog meerdere jaargangen staan. Tussen het oogstjaar 2020 kwam ik nog één exemplaar uit 2013 tegen. Schroefdop, riesling... dat kan nooit een miskoop zijn. Ik heb nog een hoop Rieslings in m'n voorraad liggen waar ik echt nog zeker tien jaar van af wil blijven. Lekker laten rijpen. Daarom was ik zo blij met deze "oude" Riesling tegen dezelfde prijs als de nieuwe. Ik besloot om 'm in te zetten tijdens een privé-proeverij. De associatie met de 2001 Brauneberger Juffer Auslese die we ooit eens mochten proeven bij Restaurant De Kromme Dissel in combinatie met verschillende prachtige voorgerechtjes was snel gemaakt met dien verstande dat die Brauneberger toch wel een onuitwisbare indruk bij ons had achtergelaten. De Riesling van vandaag is kwalitatief hoogstaand maar het is geen auslese. Intens strogeel gekleurd in het glas. Behoorlijk aromatisch, vooral tropisch fruit. In de mond hoge zuren, uiteraard, een heel klein zoetje, licht drogend op de tanden, ellenlange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak, ananas, honing. Met gemak had deze wijn nog zo'n tien jaar in m'n kelder kunnen verblijven maar op dit moment smaakt hij al subliem. Typisch riesling.

Vellas Père et Fils IGP Pays d'Oc 'Max Lions' Grenache 2017 Premium

Tja, wanneer ik de naam Max op een etiket zie staan gecombineerd met een plaatje van een leeuw dan heb je mijn aandacht. "Onze" nationale trots Max Verstappen verdedigt natuurlijk in de Formule 1 de oranje kleuren van de Nederlandse Leeuw. Oranje leeuw, rode stier, Red Bull... ik kan zo nog wel uren door blijven associeren. Laat ik het maar over de wijn in m'n glas gaan hebben. Een monocépage van de grenache noir, officieel garnacha geheten want afkomstig uit Spanje. Alcohol is 14%, niets kunnen vinden op het internet over houtgebruik. We gaan het wel proeven. In het glas heel licht nevelig, Ferrari-rood van kleur met een lichte baksteenrode tint in de tong. Een snuif op de stille spiegel zegt me dat er wel degelijk houtrijping danwel vergisting op hout heeft plaatsgevonden. Ik neig naar houtrijping, getoast, een wat rokerige toon, zeker geen nieuw hout. Gemiddeld aromatisch, eucalyptus, knisperend vers rood fruit, zure kersen, rozenbottel, rode bessen. Een heel zacht mondgevoel, een vrij aanwezig zoetje, hoge zuren, strak, speekselopwekkend, klein bittertje, iets alcoholisch, hele lange afdronk. Super intense smaak, ook heel geconcentreerd, rode kersen, rode bessen, getoast hout, beetje grafiet, leer, er komt wat zondoorstoofd zwart fruit bij. De wijn is gelukkig verre van log of vermoeiend, dankzij de aanwezige zuren blijft hij spannend, het zoetje is net te klein voor mij om me er aan te storen. Al met al een frisse, slanke wijn met een hoge doordrinkfactor. Deze kwam bij de Franse Intermarché vandaan.

Vignobles Bonfils Domaine de Cibadiès IGP Pays d'Oc Pinot Noir 2024

Ik weet dat Bonfils een hele grote speler op de wijnmarkt is en dat ze het moeten hebben van volume maar om het psychologische aspect kan ik toch niet heen wanneer ik zo'n dikke, zware Bourgogne-fles zie waar pontificaal de naam van het druivenras, in dit geval mijn favoriet Pinot Noir, zie staan. En dan ook nog bij de Franse Intermarché voor een prijs van onder de vijf euro dan denk ik: "ik móet weten wat ze voor die prijs hiermee kunnen. Alcohol is 12,5% en gegevens over houtrijping heb ik niet kunnen vinden maar bij de eerste snuif in het glas ruik ik al dat er in ieder geval hout "in" zit. Helder, fel scharlakenrood, intensiteit 1 uit 5. Redelijk aromatisch, het begint met hout, dan rood fruit, bessen, kersen, rozenbottel, bloedsinaasappel, rode grapefruit. In de mond droog, hoge zuren, sappig, speekselopwekkend, klein bittertje, strak, lange afdronk. Geen intense smaak, wel geconcentreerd, rode bessen, morellen, rozenbottel, rode grapefruit. Zeer herkenbaar als zijnde Pinot Noir en dat doet me deugd. Voor die prijs zeker geen miskoop.

Château Tour des Gendres AOP Bergerac 'Primo de Conti Nature' 2024

Bergerac ligt niet ver van Bordeaux maar toch vallen de wijnen die uit deze regio komen onder hun eigen appellatie. Bergerac wordt zelfs geschaard onder de wijnen van de regio Sud-Ouest. Wel wordt er dan weer gretig gebruikt gemaakt van druivenrassen die Bordeaux-eigen zijn. In dit geval betreft het een assemblage van de biologisch geteelde druiven merlot, malbec, cabernet sauvignon en cabernet franc, precieze mengverhouding niet bekend. Geen toegevoegd sulfiet. Alcohol is slechts 12,5% en deze wijn heeft maar liefst achttien maanden mogen rijpen in gebruikte vaten van 500 liter. In het glas licht nevelig, fel magenta van kleur, intensiteit 3 uit 5. Gematigd aromatisch, rijp rood fruit, kersen, bloedsinaasappel, bessen. Fraai fruitig zoetje in de aanzet gevolgd door hoge zuren, strak, tannines 2 uit 5, licht drogend op de tanden, rond, lange afdronk. Intens van smaak zonder log te zijn, geconcentreerd over de breedte van het smakenpalet, rijpe rode kersen voeren de boventoon, klein pittig zwart pepertje in de finale. Het hout in geur en smaak niet waarneembaar. Fruitige wijn die ogenschijnlijk simpel lijkt maar wat complexer is dan dat-ie doet vermoeden. Hele hoge doordrinkfactor. Dit is een lekkere plezierwijn. Niet moeilijk gaan doen met ingewikkelde wijn-spijs-combinaties, opentrekken wanneer je zin hebt in rode wijn. Borrelplankje erbij. Genieten.

Maison Castel AOC Bordeaux "Rosé" 2023

Niet helemaal biologisch maar volgens de "Terra Vitis" methode geproduceerd. De blend van druivenrassen is onbekend, dat wil zeggen: elke website zegt iets anders en op de site van Maison Castel zelf laten ze het een beetje in het midden. Daar zeggen ze dat de cabernet sauvignon en de cabernet franc veel gebruikt worden om rode wijn mee te maken en ook rosé. Het impliceert iets maar niet meer dan dat. Elders zou de merlot en/of malbec weer om de hoek komen kijken. Ik hou het even op de cabernet sauvignon, merlot en cabernet franc met elk hun eigen vraagteken. Het alcoholpercentage ligt op 12,5%, geen hout. In het glas helder, lichte "non-Bordeaux" kleuren die je eerder bij een Provence rosé verwacht, heel licht zalmroze. Gematigd aromatisch, citrusfruit, rood fruit maar alles zeer ingetogen. Citroen, kers. In de mond droog, twee gram restsuiker per liter, hoge zuren, strak, geen bitters, middellange afdronk. Best nog een hoge smaakintensiteit, goed geconcentreerd, citroen, kers, honingmeloen, witte peer, heel licht droppig in de finale. Een totaal "Bordeaux-onwaardige" rosé als je het mij vraagt en dat zeg ik met een hele grote knipoog want dit is nou echt een rosé die je zou verwachten uit een streek als de Provence dus dat is een compliment uit mijn mond. Ik vind 'm heerlijk en maak er daarom ook een aanrader van. Verkrijgbaar bij diverse supermarkten.

Vignobles Bonfils Vin de France Fantazzy Passion Blend Rouge 2023

M'n eerste wijnbespreking in het nieuwe jaar. Dat 2026 maar een mooi jaar mag worden. Voorlopig heb ik nog even 2023 in m'n glas. Een GSM-blend van garnacha 50%, syrah 30% en de derde druif zou volgens de verwachting mourvèdre moeten zijn maar is merlot 20%. Alcohol is 13%, alleen een derde deel van de syrah rijpte in hout. In het glas helder, dieprood, intensiteit 3 uit 5. Medium aromatisch, tikje boers op de stille spiegel, rozenbottel, morellen, rode bessen, een licht zuur aroma. Heel zacht mondgevoel, behoorlijk aanwezig zoetje, hoge zuren, tannines 2 uit 5, licht drogend op de tanden, balancerend tussen strak en filmend, middellange afdronk. Intens van smaak, breed verdeeld over het palet, morellen, rozenbottel, bloedsinaasappel, overrijpe rode kersen, toefje vanille. Heel anders dan de GSM-blends die ik normaal gesproken drink. Het zoetgehalte springt daarbij het meest in het oog, of moet ik "in de mond" zeggen. Geen complexiteit hier, simpele wijn voor alledag, een allemansvriend. Net geen zes euro bij de Franse Intermarché.