Volte Face IG Alentejano Vinho Branco Reserva 2021

Het heeft even geduurd maar ik proef weer een monocépage van een druif die ik nog niet eerder "solo" in m'n glas heb gehad. De antão vaz is een inheems Portugees wit druivenras, productief, groot van formaat en kan goed tegen de hitte van het zuiden. Vroeg geplukt geeft het frisse wijnen met een hoge zuurgraad, rijper geplukt geeft het tropisch fruit en kan hij baat hebben bij wat houtopvoeding. Dit exemplaar heeft gedeeltelijke houtrijping gehad, slechts 10% van de wijn mocht een jaar in hout vertoeven sur lies met regelmatige bâttonage. Het percentage alcohol bedraagt 13%. De fles is voorzien van een prachtig "masker" als etiket. In het glas helder, licht strogeel van kleur. Medium aromatisch, tropisch fruit, honing, beetje weeïg. Zacht mondgevoel, fruitig zoetje, toch nog hoge zuren, strak, speekselopwekkend, klein bittertje, warm, lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak, citroen, limoen, grapefruit, toefje honing, galiameloen, lychee. Mooie finale met wat kruidigheid en een heel licht aardse toon. Gastronomische wijn, niet te koud inschenken. Dit exemplaar komt bij Vasco Wijnimport vandaan.

José Maria da Fonseca DOC Vinho Verde 'Vidonya'

Had ik eerder bij de Jumbo al een Vinho Verde gevonden met een laag alcoholpercentage, nu zag ik er ook een bij de Albert Heijn liggen. Slechts 8,5%, geen houtgebruik en een assemblage van de druivenrassen loureiro, trajadura, pedrenã (arinto) en alvarinho. Allemaal druiven die hun oorsprong vinden in Portugal, elk individueel al als monocépage "gehad", nu samen in de mix. "Uiteraard" een klein bubbeltje, pétillant noemen we dat dan, helder, heel licht strogeel. Gematigd aromatisch, floraal, stro. Heel zachtjes tintelend in de mond, klein fruitig zoetje maar wel droog, precieze zuren, strak, speekselopwekkend, middellange afdronk. Geen hoge smaakintensiteit, wel geconcentreerd, stro, citroen, ananas, witte druiven. Heel erg fris, hoge doordrinkfactor. Wanneer ik even de proefnotitie van het exemplaar van de Jumbo teruglees zie ik wel heel veel overeenkomsten. Geen spijs nodig, gewoon zo drinken.

Sieur d'Arques AOC Limoux Les 4 Terroirs Océanique Chardonnay 2021

Na het 2021 debacle van gisteren ga ik vandaag in de herkansing met een andere witte wijn uit datzelfde oogstjaar. In mijn optiek lag het niet aan het oogstjaar, noch aan de wijnmaker maar eerder aan verkeerde opslag bij de betreffende hypermarché. Je zult maar net een foute winkeldochter treffen. Vandaag een Chardonnay, vergisting en negen maanden rijping in Frans eikenhout, alcohol is 13%. Dikke fles, diepe ziel. Helder in het glas, fonkelend strogeel. Houttonen op de stille spiegel, vanille, karamel, Haagse Hopjes aangevuld met tropisch fruit en een toefje citroen. Droog in de mond, speekselopwekkende hoge zuren, tikje ziltig, strak, lange afdronk. Lage smaakintensiteit, hele hoge concentratie, citroen, mango, karamel. Uitstekende balans, nergens overdreven, subtiel, elegant, een chic glas wijn. Mede dankzij de aanwezige ziltigheid krijg ik spontaan trek in mossels. Daar gaat deze wijn dan ook prima bij passen. Een hele typische Chardonnay zoals de consument hem het liefst heeft. En ook nog mooi geouderd.

Bruno Andreu AOP Languedoc Premium Selection 'Elixir' Blanc 2021

Stiekem had ik gehoopt dat dit nog wat zou zijn, witte wijn uit 2021. Twaalf maanden rijping in nieuw Frans eikenhout, alcohol is 13%, een assemblage van de druivenrassen viognier en roussanne. Wanneer ik 'm ontkurk en even aan de kurk snuif bekruipt me al een angstgevoel. Wanneer ik m'n gok in het glas steek is het meteen duidelijk. Deze is over de top. Oxidatieve tonen, maggi, gedroogde honing, gedroogd steenfruit, kruiden. Toch ga ik door naar het proeven, wie weet verrast hij me nog. De kleur is overigens donkergeel, bijna lichtoranje, helder. Beendroog in de mond, hoge zuren, bitter, korte afdronk. De smaak is eruit, citroen zit er nog in, zo ook azijnsteek. Althans, daar lijkt het op. Jammer, ik was heel benieuwd naar deze wijn. Door de gootsteen.

La Pèira en Damaisèla AOP Terrasses du Larzac Las Flors de la Pèira 2015

De bordeauxfles, het uitstekende oogstjaar, de simpelheid edoch tevens kitscherigheid van het etiket en de stevige prijs van net geen dertig euro deden mij besluiten dit exemplaar aan te schaffen. Nooit eerder had ik van deze wijn gehoord zoals ik dat bijvoorbeeld van een icoonwijn als Mas de Daumas Gassac wel had. Ik wil ze op voorhand nou niet meteen met elkaar gaan vergelijken dus ik zal de wijn zelf voor zich laten spreken. Alcohol is 14,5%, achttien maanden houtrijping in Frans eikenhout, zowel grote als kleinere vaten. De blend van druivenrassen bestaat uit grenache noir (garnacha) 50%, syrah 30%, mourvèdre 10%, en 10% cinsault plus carignan samen. Zeven jaar heeft hij geduldig op me liggen wachten in de klimaatkast, ik ben benieuwd. Een gave lange natuurkurk komt eruit. Iets gekoeld ingeschonken, helder in het glas, scharlakenrood, intensiteit 2 uit 5. Op de stille spiegel hout en wat leer. Na walsen met het glas komen er zowaar tonen van gist naar voren, bij witte of mousserende wijn ruik ik dat wel vaker, bij rode wijn is dit voor mij de eerste keer. Een beetje bruin brood. Na verloop van tijd komt er rood fruit bij, bessen, kersen, morellen, ook zwarte bramen en wat pure chocolade. Zacht mondgevoel, droog, op de tanden en tandvlees drogende tannines (3 uit 5), mooi gedoseerde zuren, klein bittertje, strak, lange afdronk. Hij is nog iets gesloten, ik ga even wachten met het beoordelen van de smaken. Elegante stijl wijn, ingetogen. Geen hoge smaakintensiteit, wel hoge concentratie, het relatief hoge alcoholpercentage is in de wijn goed in balans. Na een aantal uur komt de wijn tot rust en geeft hij meer prijs. Rode bessen, morellen, leer, licht kruidig, zwarte bramen, hout, iets rokerig. Inderdaad niet te vergelijken met de eerder genoemde wijn, die zit in de buitencategorie maar ook dit exemplaar is toch wel zeer fraai gemaakt. Niet herkenbaar als zijnde uit de Languedoc, blind geproefd zou ik 'm eerder onder de Bordeauxwijnen scharen.

Estandon IGP Méditerranée 'Baie Dorée' 2025

Een Provençaalse assemblage van de druivenrassen garnacha en cinsault, roséwijn, schroefdop, alcohol is 12,5%, geen hout, in de bonus bij de Appie voor nog net geen vier euro. Helder in het glas, licht zalmroze gekleurd, intensiteit 1 uit 5. Best aromatisch, rijpe peer, galiameloen, floraal. Klein en aangenaam fruitig zoetje in de aanzet, precieze zuren, sappig, balancerend tussen strak en filmend, micro-bittertje, lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak, breed verdeeld over je gehele palet, rijpe peer, galiameloen, citroen, puntje perzik, mootje mango. Zeer smakelijk exemplaar, hele hoge doordrinkbaarheidsfactor. Minder subtiel dan een Whispering Angel maar voor mij goed genoeg om er een aanrader van te maken.

Domaine des Côteaux d'Engraviès IGP Ariège Roc des Maillols 2022

Tweede keer dat ik deze wijn bespreek, de eerste keer betrof oogstjaar 2018. Biologisch geteelde druiven in de blend: merlot, syrah en cabernet sauvignon. Geen hout, alcohol is 12,5%. Helder in het glas, dieprood, intensiteit 2 uit 5. Tertiaire tonen op de stille spiegel, leer, cederhout, boers. Na walsen met het glas komt daar zondoorstoofd zwart fruit bij, specerijen, kruiden. In de mond droog, speekselopwekkende hoge zuren, strak, sappig, licht op de tanden drogende tannines (2 uit 5), beetje groen, beetje hoekig, klein bittertje, middellange afdronk. Geen hoge smaakintensiteit, wel geconcentreerd, cederhout, groene paprika, zondoorstoofde zwarte pruim, rozenbottel, morellen, rode bessen. Overduidelijk verschil tussen de door mij geproefde oogstjaren waarbij de 2018 er met kop en schouders bovenuit steekt.

Sea Route IGP Coteaux de Béziers Rosé 2025

Geen idee welke druivenrassen in deze rosé verwerkt zijn. Ik gok op de volgende mogelijke kandidaten: cinsault, garnacha, syrah, mourvèdre, carignan. Waarschijnlijk een assemblage van twee of meer van deze. Alcohol is 12,5% en hout heeft hij niet gezien. Helder in het glas, licht zalmroze gekleurd, intensiteit 1 uit 5. Nauwelijks aromatisch, meloen, peer, kruidig. In de mond een zoetje, hoge zuren, strak, klein bittertje, lange afdronk. Reductief gemaakt, de smaak van latex vind ik daar altijd typisch voor, duidelijk te proeven in de eerste slok. Daarna volgt citroen, grapefruit, limoen, hintje framboos. Citrusfruit en een klein bittertje overheersen. Al met al zeker geen "snoepjes-rosé" en daar ben ik al blij om. Dit exemplaar kwam bij de Aldi vandaan.

Red Heads Wine Adelaide Vin'Atus 2018

Voorlopig even de laatste wijn op rij uit het fabuleuze oogstjaar 2018. Hierna weer even wat andere wijnen uit m'n voorraad die op moeten. Nu eerst Australisch rood, een blend van druivenrassen waarvan je na het lezen zal denken dat de wijn uit Rioja komt. Tempranillo 87%, graciano 7% en garnacha 6%. Niet echt gebruikelijke druiven in Australië. Beter bekend om hun "shiraz", oftewel syrah met een eigen karakteristieke smaakinvulling. Vaak komt eucalyptus in de beschrijving voor. Eens kijken of de producent van deze wijn probeert een Rioja te benaderen of dat hij er een eigen draai aan geeft, ik ben benieuwd. Alcohol is 13,5%, schroefdop als afsluiter, tien maanden rijping in nieuw en gebruikt hout in een mix van zowel Amerikaanse als Franse makelij. In het glas helder, kleurintensiteit 2 uit 5, robijnrood. Op de stille spiegel geen houttoon, eerder fruit. Fris in de neus, rood fruit, rode bessen, rode kersen. Hij geeft niet veel prijs, een beetje gesloten nog. In de aanzet fruitig zoet, gevolgd door hoge zuren, strak, nauwelijks aanwezige tannines, heel klein bittertje, iets lactisch, zacht mondgevoel, lange afdronk. Geconcentreerde en intense smaak, niet log of vermoeiend, elegante stijl wijn. Ik krijg zeker geen associaties met Rioja maar ook niet echt met Australië. Dit smaakt meer Europees. In mijn optiek alleen maar positief want vaak vind ik Australische wijnen te stereotiep, heel algemeen gesproken dan. Deze wijn is puur "op het fruit gemaakt", rode bessen, rode kersen, morellen, rozenbottel. Enorm jeugdig en fruitig. Dit exemplaar kocht ik bij Brederode Wijnkopers.

Didier Vellas Mas de Louis AOP Languedoc 'Louis' 2018

Weer een wijn van een telg uit de Familie Vellas, dit keer eentje van Didier. Ik weet niet wanneer dit exemplaar uit oogstjaar 2018 op de markt is verschenen maar ik kocht 'm pas afgelopen zomervakantie, eerder had ik 'm nog niet gezien of was hij me niet eerder opgevallen. Of het een winkeldochter betreft of dat hij bewust lang heeft mogen rijpen in de wijnkelder voordat ze 'm gingen bottelen weet ik dus ook niet. Wel weet ik dat hij geen houtrijping heeft ondergaan, het alcoholpercentage maar liefst 15% bedraagt en dat biologisch geteelde druiven samen onderdeel uitmaken van de GSM-blend; garnacha, syrah en mourvèdre. Helder in het glas, dieprood, kleurintensiteit 3 uit 5. Medium aromatisch, balsamico, vijgen, zondoorstoofde zwarte pruim, krenten, boerenjongens, drop, eucalyptus. In de mond een klein zoetje, hoge zuren, strak, klein bittertje, lange afdronk. Ondanks het hoge alcoholpercentage is er wel balans, mede door de aanwezige zuren blijft de doordrinkfactor gegarandeerd. Intense smaak, geconcentreerd, balsamico, vijgen, zondoorstoofde zwarte pruim, rijpe zwarte kersen, eucalyptus, salmiak, droppig. Prachtige wijn en zeer goed op dronk nu, à point zoals ik dan zeg. Als de release van deze wijn inderdaad zorgvuldig is gepland dan hebben ze dat heel goed getimed. Hij is heel fraai gerijpt en dat zonder hout. Af en toe heb ik het gevoel dat de Vellas-fabriek het specifiek van hun marketing moet hebben maar laat ik voorop stellen dat de inhoud van de flessen die ik tot nu toe heb geproefd nog geen één keer is tegengevallen.

Château Côtes de Blaignan AOC Médoc Cru Bourgeois 2018

Tweede Bordeaux op rij uit het jaar 2018, twee totaal verschillende wijnen. Dit keer een blend van cabernet sauvignon 50%, merlot 45%, cabernet franc 4% en petit verdot 1%. Alcohol is 14%, twaalf maanden houtrijping in barriques. Médoc, dus "linkeroever" dit keer. Kort door de bocht: cabernet sauvignon regeert hier. In het glas helder, dieprood met magenta schakeringen, kleurintensiteit 3 uit 5. Heel ingetogen aroma, het hout goed geïntegreerd, iets lactisch, rode bessen, zoete rode kersen. In de aanzet zit een fruitig zoetje, fraai gedoseerde zuren, zacht mondgevoel, nauwelijks aanwezige tannines, heel licht drogend op de tanden, klein bittertje, balans tussen strak en filmend, lange en warme afdronk. Geconcentreerde smaak, gemiddeld intens, rijpe rode kers, sappig, rode bessen, ook hier het hout mooi op de achtergrond. Een wijn "op het fruit gemaakt" zoals men dat dan zegt. Komt nog heel jong en vief over. Mag nog best een jaar of vijf tot tien gekelderd blijven maar op zich nu al te drinken. Kwam ook bij de Plus vandaan.

Château Magnan la Gaffelière AOC Saint-Émilion Grand Cru 2018

En doorrrr... met oogstjaar 2018. Dit keer een rode Bordeaux, "rechteroever" wel te verstaan. Kort door de bocht: meer merlot en cabernet franc, minder cabernet sauvignon. Ik kan bij de eerste slok al meteen zeggen dat ook deze weer prachtig is. Of dat aan de producent ligt of dat dit keer het oogstjaar heel goed meewerkt durf ik niet te zeggen maar de vaste lezer weet inmiddels dat ik fan ben van 2018, zolang het duurt. De blend van druivenrassen bestaat uit 70% merlot, 25% cabernet franc en 5% cabernet sauvignon, alcohol is 14,5%. Twaalf maanden rijping in barriques waarvan 30% nieuw. In het glas helder, kleurintensiteit 2 uit 5, Ferrari-rood met magenta schakeringen. Op de stille spiegel tertiaire tonen, teer, tabak, na walsen met het glas komt er fruit bij. Zondoorstoofd zwart fruit, tutti-frutti, pruimedanten, iets kruidig, eucalyptus, salmiak. Afgaand op de neus zou ik dit zomaar in de Languedoc kunnen plaatsen. In de mond droog, heel zacht mondgevoel, rond, fraaie zuren, mooie balans tussen strak en filmend, iets overhellend naar strak, licht op de tanden drogende tannines (2 uit 5), klein bittertje, lange afdronk. Nu proef ik dat dit uit de Bordeaux komt. Heel licht aan "de groene kant", eleganter van stijl. De smaakintensiteit is hoog maar niet log of vermoeiend, hoge concentratie, groene paprika, grafiet, potloodslijpsel, hout, tabak, leer, pruimedanten, tutti-frutti. Deze omschrijving zou heel algemeen kunnen zijn voor een Bordeaux uit een uitstekend jaar maar wat deze wijn anders maakt dan andere jaren is zijn zachtheid en z'n rondeur. Stond zomaar te koop bij de Plus.

Weingut Reichsrat Von Buhl Pfalz Forster Pechstein Riesling Grosses Gewächs 2018

We waren weer eens in Duitsland. Dan ga ik standaard naar enkele van de grote supermarktketens die ze daar hebben. De Rewe is er daar één van maar je hebt ook de Kaufland en de Hit bijvoorbeeld. Uiteraard gaat mijn aandacht in eerste instantie uit naar Riesling en Spätburgunder wijnen. Bij dit bezoekje vond ik op de schappen van de Rewe slechts één exemplaar van deze 2018 Riesling, een Grosses Gewächs ook nog eens. Het equivalent van een Grand Cru in Frankrijk. Die moest met mij mee. Net geen veertig euro maar een GG Riesling uit een groots jaar mag wat mij betreft wel wat kosten. Jaren geleden dacht ik altijd dat Riesling en hout nooit hand in hand gingen maar in Duitsland gebruikt men heel veel groot hout dat al enkele jaren meegaat. "Houtsmaak" wordt daardoor nauwelijks nog afgegeven. Dit exemplaar heeft ook houtrijping gehad, twaalf maanden maar liefst. Het betreft hier echter een "doppelstück fass", een vat van 2400 liter inhoud en geen nieuw hout. Het alcoholpercentage is 12,5%. Een enorm intense gele kleur in het glas, je zou bijna denken dat het een oranje wijn is, helder. Best aromatisch, abrikoos, mango, een lichte honingtoets, toefje boenwas. In de mond een aangenaam maar ingetogen zoetje, hoge zuren, strak, hele lange afdronk. Licht pittig op de tong, abrikoos, mango, honing, toast, boenwas, bruin brood, sinaasappelzest, mandarijn. Met elke slok wordt hij mooier. Prachtige complexiteit, loepzuiver. Een feestje in de mond.

Château Ferrande AOC Graves Blanc 2018

De volgende wijn uit 2018 maar dit keer een witte. Ik heb er echter alle vertrouwen in dat het goed gaat komen. Van dit huis heb ik al eens eerder de witte wijn besproken, toen oogstjaar 2012. Het exemplaar van vandaag heeft een percentage alcohol van 12,5%. De blend van gebruikte druivenrassen bestaat uit sauvignon blanc 28%, sémillon 43% en sauvignon gris 29%. Hij heeft gedeeltelijke houtrijping gehad en ook de fermentatie geschiedde deels in hout. De sémillon vergistte deels in nieuw eiken, beide sauvignons vergistten deels in eiken van een jaar oud, de rest ging allemaal in inox en acht maanden rijping volgde in de tank waar het op dat moment in zat. Daarna ging men blenden en werd de wijn gebotteld. In het glas helder, redelijk intens goud-geel van kleur. Aromatisch, gisttonen, wit brood, bruin brood, beschuit, tropisch rijp fruit, heerlijk complex bouquet. In de mond een fruitig zoetje, precieze zuren, speekselopwekkend, balancerend tussen strak en filmend, lange afdronk, uitstekende balans. Intense smaak, mooi geconcentreerd ook, breed over het smakenpalet, sinaasappelzest, citroen, abrikoos, lychee, passievrucht, beschuit. Absoluut geen zoete wijn, een beetje off-dry zoals men dat zo mooi zegt. Heerlijke complexiteit en diepgang, enorm hoge doordrinkfactor, uiteraard gastronomisch breed inzetbaar. Wederom word ik gesterkt in mijn "vooroordeel" dat oogstjaar 2018 toch wel iets heel bijzonders is. Nog geen enkele keer ben ik teleurgesteld. Hooguit in mijzelf... dat ik niet meer exemplaren van alle flessen wijn uit 2018 heb gekocht.

E. Guigal AOC Châteauneuf-du-Pape 2018

Momenteel zit ik even in een streak van oogstjaar 2018, meerdere wijnen uit dit jaar op rij. Op het moment van schrijven, en dat is in het verleden, mijn favoriete oogstjaar. Ik trek 'm open op een biodynamisch gunstige "bloemdag" dus daar kan het in ieder geval niet aan liggen. Deze Châteauneuf-du-Pape van E. Guigal komt bij de E. LeClerc vandaan en moest daar net geen dertig euro kosten. Het percentage alcohol is maar liefst 15%, hij mocht twee jaar rijpen in grote foeders, het is een blend van de druivenrassen garnacha (grenache noir) 70%, mourvèdre 15%, syrah 10% en 5% andere niet nader gespecificeerde druiven. In het glas helder, scharlakenrood, intensiteit 2 uit 5. De eerste snuif op de stille spiegel geeft meteen fruit, geen secundaire of tertiaire tonen hier. Rijp zondoorstoofd rood en zwart fruit, zure kersen, rozenbottel, bramen, bessen, kruidig, een rokerige toon, eucalyptus. Prachtig bouquet. Licht gekoeld ingeschonken. Heel zacht mondgevoel, tannines zijn nauwelijks aanwezig, droog, speekselopwekkende verfijnde en precieze zuren, sappig, klein bittertje, lange afdronk, goede balans. Geconcentreerde smaak, breed over het smakenpalet, ingetogen smaakintensiteit, morellen, fijn geïntegreerde houttonen, rokerig, grafiet, bramen, rozenbottel, rode bessen, eucalyptus, rode grapefruit. Wat een loepzuivere en superelegante wijn is dit! "Wauw!" weer eens een keertje. Uitstekend werk geleverd door de wijnmakers.

Azienda Vitivinicola Francesco Candido DOC Salice Salentino Riserva Immensum 2018

Deze kreeg ik ooit kado maar zelf koop ik zelden magnums. Anderhalve liter wijn, die krijg ik in m'n eentje nooit op voordat de oxidatie gaat toeslaan. Gelukkig kwam de verlossing in de vorm van een dineetje met een aantal vrienden die ook wel een wijntje lusten. Geen probleem om ieder van drie glazen wijn op die avond te voorzien en tegelijkertijd de hele fles daarmee te ledigen. Oogstjaar 2018 ook nog eens en hij viel bij allen goed in de smaak. Alcohol is 14,5%, een blend van grotendeels negroamaro aangevuld met een beetje cabernet sauvignon. Acht maanden houtrijping in kleine vaten. In het glas helder, Ferrari-rood, kleurintensiteit 2 uit 5. Op de stille spiegel een hele lichte houttoets, na walsen met het glas integreert deze in de wijn. Dan ruik ik rood fruit, rode bessen, kersen en iets kruidigs. In de aanzet een heel klein zoetje, fraai gedoseerde zuren, meer strak dan filmend, tegelijkertijd rond en zacht, middellange afdronk, goede balans. Geconcentreerde smaak, verre van log, elegante stijl wijn, ook totaal niet alcoholisch ondanks het relatief hoge percentage alcohol, zoete rijpe rode kersen, kruidig, vanille van het hout, rode bessen, zwart fruit komt er ook nog bij. Enorm hoge doordrinkfactor. Geslaagd kadootje, nogmaals dank.

Marqués de Griñon Dominio de Valdepusa Vino de Pago Graciano 2018

Even heel stiekem pas m'n tweede monocépage van de druif graciano tussendoor. Alcohol is 14%, twintig maanden houtrijping in barriques van Franse makelij, nieuw en tweedejaars. Helder in het glas, dieprood, kleurintensiteit 3 uit 5. Aromatisch, kruidig, teer, tabak, hout, leer... dit allemaal op de stille spiegel. Na walsen met het glas komt er rood fruit bij, zondoorstoofd zwart fruit, salmiak, eucalyptus. Zacht mondgevoel, afgeronde tannines (2 uit 5), drogend op de tanden, sappig, hoge speekselopwekkende zuren, klein bittertje, strak, lange afdronk. Geconcentreerde smaak, medium intensiteit, niet log, alles goed in balans, elegant exemplaar. Zongedroogde zwarte pruim, eucalyptus, salmiak, kruidig, zwarte bramen, rode bessen, zure rode kersen, hout, leer, tabak. Hele complexe wijn, een uitdaging om hier een gerecht bij te maken. Ik zit aan paddenstoelen te denken, teriyaki-saus, spareribs, hertenrug, rundvleesstoof... zware kost of iets met een bite. Het water loopt me al in de mond. Dit fraaie exemplaar komt bij Brederode Wijnkopers vandaan. Niet persé bedoeld om te promoten maar ze hebben een heel mooi pakket van zes wijnen van Marqués de Griñon voor 170 euro waar dit exemplaar onder andere ook in zit.

Marqués de Cáceres DOCa Rioja Reserva 2018

Na het succes van de topwijn Gaudium van dezelfde producent wilde ik hun "gewone" Reserva uit hetzelfde oogstjaar ook maar eens proberen. Alcohol is wederom 14%, vijftien maanden rijping in Franse barriques in gelijke delen op nieuw, tweedejaars en derdejaars eiken. De hoofddruif is de tempranillo, die zit er voor 90% in, de overige 10% is niet nader gespecificeerd. "Andere variëteiten" staat er in de fact-sheet. Die andere rassen zijn hoogstwaarschijnlijk graciano, garnacha en/of mazuelo. In het glas helder, scharlakenrood, intensiteit 3 uit 5. De secundaire tonen (onder andere van de vinificatie en het hout) zijn minder aanwezig dan bij de Gaudium, ik ruik meer fruit. Rood fruit, kersen, bessen, bramen, rozenbottel, vanille. Zacht mondgevoel, klein zoetje in de aanzet, op de tanden drogende tannines (3 uit 5), hoge zuren, klein bittertje, meer strak dan filmend, lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak, rijpe rode kersen voorop gevolgd door rozenbottel, rode bessen, framboos, braam, vanille, licht gerookt tintje, tikje animaal, leer. Hij is kenmerkend voor Rioja, dat absoluut maar heeft veel minder "karakter" dan de Gaudium. Het prijsverschil is dan ook behoorlijk dus geen gekke gezichten hier. Normaal gesproken vijftien euro de fles maar ook bij deze weer 50% korting bij de PLUS.

Marqués de Cáceres DOCa Rioja Gran Vino Gaudium 2018

Regelmatig zag ik deze voorbij komen in de nieuwsbrieven van Wine In Black. Ze staan er om bekend dat ze restpartijen opkopen en tegen fraaie (lage) prijzen weer doorverkopen, soms met aangepast etiket. Net geen 45 euro moest-ie daar kosten. Onlangs zag ik 'm liggen bij de supermarkt Plus voor nog net geen 60 euro. Da's een behoorlijk verschil, dan bestel ik 'm liever online bij Wine In Black. Maar ik wachtte nog even en mijn geduld werd beloond want de Plus verlaagde de prijs naar nog net geen 30 euro! Kat in 't bakkie! Daar nam ik 'm voor mee en ik proef 'm meteen maar even om te kijken of ik de rest ook ga wegkapen voordat anderen dat doen. "Mijn" magisch oogstjaar 2018 dus de verwachtingen zijn hooggespannen. Eventjes van grote hoogte in het glas laten klotsen voor de (ongetwijfeld) nodige beluchting. In het glas is-ie licht nevelig, scharlakenrood, intensiteit 3 uit 5, heel licht baksteenrood in de rand. Op de stille spiegel hout maar verfijnd, licht aardse tonen ook. Na walsen met het glas komen er gek genoeg wat bakkersgeuren bij, bruin brood, beschuit... heel apart. Hij moet echt nog even meer lucht krijgen. Toch neem ik alvast een slok en dan beleef ik het WoW-moment. Nu al proef ik dat dit een subliem exemplaar is. Alcohol is 14%, tempranillo zit er voor 95% in, graciano voor 5%. Twee maanden malolactische vergisting in barriques, gevolgd door 18 maanden rijping in barriques, daarna nog eens 24 maanden flesrijping. Deze wijn voldoet daarmee aan de eisen om "Reserva" op het etiket te mogen zetten, het staat echter in kleine letters op het achteretiket. Op het bijgeleverde kistje staat echter wel "Gran Vino" en daar schaar ik mij helemaal achter. Dit is groots. Hij is droog, voldoende aan de zuren, mini-bittertje, zacht, rijpe en afgeronde tannines (2 uit 5), balancerend tussen strak en filmend, lange afdronk. Intense smaak zonder log of vermoeiend te zijn, geconcentreerde smaak, aards, rozenbottel, rode bessen, kersen, hout, grafiet, drop. Ik ga weer even terug naar het aroma, eucalyptus, rozenbottel, rode bes. En weer terug naar de smaak, de eucalyptus komt daar ook voor, evenals de bakkerstonen zoals beschuit. Dit is niet normaal. Zo intens heb ik misschien maar één of twee keer van een wijn kunnen genieten. En dat terwijl het op het moment van proeven een "onbestemde" biodynamische periode betreft. Geen bladdag, geen worteldag, gewoon onbestemd. Zo zie je maar weer, goede wijnen smaken altijd goed. Ondanks dat ik deze wijn op dit moment volledig in balans en op dronk vind, ben ik toch benieuwd wat er nog aan zit te komen bij wat jaren opleg. Ik ben inmiddels overtuigd en ga de rest van de flessen kopen. Als je dit leest... te laat! Ik plan mijn blogs altijd vooruit, ik proefde dit exemplaar op 15 oktober 2024. Drie kwartier verder ben ik nu en de wijn blijft ontwikkelen. Een heel klein zoetje komt erbij, heel welkom. Ik ga nog even genieten.

Viña Cobos DO Mendoza Bramare Luján de Cuyo Cabernet Sauvignon 2018

Een aantal wijnen uit het oogstjaar 2018 ga ik proeven op rij. Te beginnen met deze Cabernet Sauvignon uit Argentinië. Er zijn twee landen in Zuid-Amerika die furore maken met druiven die van oorsprong uit de Franse Bordeaux komen. Dat is Chili met de carmenère en Argentinië met de malbec. Twee druivenrassen die beroemder zijn dankzij andere landen dan het land van oorsprong. Vandaag echter geen Malbec in m'n glas maar Cabernet Sauvignon. Staat pinot noir bij mij fier aan kop op nummer één, de cabernet sauvignon is een solide tweede plek toebedeeld voor wat betreft rode wijn. "King Cab". Houtopvoeding is eigenlijk bijna wel verplicht, zo ook bij dit exemplaar. Malolactische vergisting vond plaats in barriques en duurde maar liefst twee maanden, de rijping erna duurde achttien maanden, ook in barriques. Twee jaar flesrijping volgde. Het alcoholpercentage is 14,5%. In het glas heel licht nevelig, dieprood, intensiteit 3 uit 5. Gematigd aromatisch, op de stille spiegel hout, na enige tijd en walsen met het glas komt er meer bij. Laurier, eucalyptus, rode bessen, morellen, rozenbottel. In de mond droog, beendroog bijna, op de tanden en tandvlees drogende tannines (3 uit 5), hoge zuren, klein bittertje, strak, goede balans, lange afdronk. Geen hele intense smaak, wel geconcentreerd, breed verdeeld over het gehele palet, een elegante stijl, verre van log of vermoeiend. Hout, eucalyptus, rode bessen, morellen, rozenbottel. Knap gemaakt, zuiver, fraaie stijl, topkwaliteit. Te koop bij de winkels van Henri Bloem.

Fonjoya IGP Pays d'Oc 'Velvet Touch' Wooded Chardonnay 2025

Met een prijs van net geen zeven euro is dit voor wat betreft het Aldi-assortiment nog best een prijzige wijn. Heel klein op het achteretiket is te lezen dat hij bij wijnproducent Fonjoya vandaan komt. Wanneer je 'm ontkurkt wordt het al meteen duidelijk, daar staat heel groot Fonjoya op. Geen onbekende voor me. Ook zij brengen vaak dezelfde wijnen onder andere labels op de Nederlandse markt en die €6,99 is gewoon een eerlijke prijs. Ongetwijfeld gaat-ie nog wel zakken bij een tijdelijke aanbieding want ik denk dat het "gemiddelde Aldi-publiek" deze anders links gaat laten liggen. Die "velvet touch" slaat in ieder geval al op het etiket, die is van dat aaibare "fluweel". Naar eigen zeggen zou het ook moeten slaan op de inhoud en dat ga ik nu ondervinden. In het glas helder, licht goudgeel gekleurd. Bij de eerste snuif komt het hout middels een vanilletoon meteen de neus in, een wat zoete toon, weeïg. Daarna volgt er stro, floraliteit, toast, tropisch fruit, rook. Inderdaad een fluwelen mondgevoel, niks aan gelogen, heel zacht, heel klein zoetje, precieze zuren, klein bittertje, iets tongtintelend, licht drogend op m'n tanden, dankzij het alcoholpercantage van 13% een warme en lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak, vanille voorop, dan citroen, mango, Haagse Hopjes, karamel, rook. Ondanks dat ik vind dat het hout er iets teveel bovenop ligt heb je toch het gevoel dat je een wat sjiekere wijn in je glas hebt. Ooit werd ik "verliefd" op dit type Chardonnay, daarna had ik een periode dat ik niets van hout moest weten en momenteel kan ik het waarderen mits het goed is gedoseerd. Dit exemplaar is iets teveel "in your face" voor wat betreft houtgebruik maar zo af en toe vind ik dat niet erg. Zeker niet in combinatie met vette vis, gerookte zalm, zalm van de BBQ.

Jean Giner IGP Pays d'Oc Pinot Noir 2025

Wit en rosé van Jean Giner had ik al geprobeerd en beschreven hier op Wijn-Blog, vandaag ga ik de Pinot Noir opentrekken. Gekoeld op 14 graden Celsius uit de wijnklimaatkast. Alcohol is 13%, geen gegevens omtrent houtgebruik, ik ga het proeven (of niet). Helder in het glas, redelijk a-typisch donker van kleur voor Pinot Noir, kleurintensiteit 3 uit 5, magenta tot paars. Perendrups, frambozen... niet het eerste waar je aan denkt bij deze druif. Blind geroken zou ik 'm op een Beaujolais van de druif gamay hebben ingeschat. Na lang walsen nog rode bessen, rode kersen. Zacht mondgevoel, klein fruitig zoetje, nauwelijks tannines, wel iets drogend op m'n tandvlees, enorm sappig, hoge zuren, strak, lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak, kersen, perendrups, frambozen, geen hout zoals ik het proef, fruitgedreven. Staat qua karakteristieken ver verwijderd van de rode Bourgogne. Ik proef hier de "kunde" van de wijnmaker in de kelder en/of meer het terroir van de Languedoc-Roussillon. Wederom geen fouten en niks mis mee behalve dat-ie iets te gelikt is naar mijn smaak. Verkrijgbaar bij de Aldi.

Taittinger Champagne Brut Réserve

Wederom een presentje van m'n werkgever. Taittinger Champagne had ik nog nooit eerder geproefd, hij zat in een geschenkdoos met twee champagneglazen erbij. Alcohol is 12,5%, geen hout, een blend van de druivenrassen chardonnay 40%, pinot noir 35% en pinot meunier 25%. Bij het inschenken een dikke kraag mousse die ook lang aanhoudt, veel koolzuurbelletjes, helder, zuiver, licht goud-geel. In het aroma veel "bakkersgeuren", brioche, wit brood, bruin brood, toast. In de mond droog, hele fraaie hoge zuren, strak, iets mineraal, licht drogend op de tanden, hele lange afdronk. Geconcentreerde smaak, brioche, toast, bruin brood, citroen. Heel fraai exemplaar. Mijn interpretatie van het lotnummer doet me vermoeden dat-ie in 2023 zijn dégorgement heeft gehad, op dit moment is het nog een jonge, frisse Champagne. Langer opleggen voor die karakteristieke tonen van de autolyse.

Hoeve Nekum BOB Mergelland Riesling 2022

Twee weken Riesling op rij. Duitsland's Rheingau versus Nederland's Limburg, 2020 versus 2022, Kloster Eberbach versus Hoeve Nekum. Appels met peren vergelijken? Ik ga het ondervinden. Het percentage alcohol is in ieder geval hetzelfde: 12%. Beide geen hout. In het glas heel licht pétillant, ook hetzelfde dus, helder, licht goud-geel. Tot zover de overeenkomsten. In de neus merk ik al een heel belangrijk verschil. Hier veel tropisch fruit in het aroma, mango, peer, honingmeloen, lychee, perzik. Het bouquet doet me heel sterk aan dat van een Viognier denken. In de mond een heel klein fruitig zoetje, de zuren zijn niet zo hoog als gehoopt/verwacht, hij balanceert zelfs enigzins tussen strak en filmend, hij is rond, fruitig, middellange afdronk. Redelijk intens van smaak, breed op het smakenpalet, mango, lychee, perzik, peer, honingmeloen. De mineraliteit van de Duitse Riesling zit niet in dit Nederlandse exemplaar, hier zit veel meer fruit in. Uiterst correct gemaakte Riesling uit Limburg maar in een blinde proeverij zou ik "gegokt" hebben op een Viognier uit de Ardèche bijvoorbeeld. Zo heel typerend voor het druivenras vind ik 'm dus niet, wellicht proef ik hierin meer van het terroir, de löss- en mergelgrond waarop de druivenstokken staan. Dat kan ik echter niet beoordelen, daarvoor zou ik meer wijnen uit deze regio of afkomstig van zo'n bodem moeten proeven. Overigens ben ik positief over deze Riesling, hou me ten goede, maar een vergelijking met de Duitse Riesling van vorige week gaat volledig mank.

Kloster Eberbach Rheingau Kloster Edition Riesling Trocken 2020

Bij de eerste slok proef en ervaar ik het meteen: dit is weer zo'n typische en kenmerkende Riesling. Riesling zoals Riesling hoort te zijn. De rillingen lopen over m'n rug van de hoge zuren. Geen vorm van zelfkastijding maar bij Riesling verwacht ik dit dus wil ik dit. Juist die zuren maken Riesling ook bij uitstek geschikt voor de wat langere opleg, uiteraard afhankelijk van de kwaliteit. Bij het inschenken is-ie heel licht pétillant, hij is helder in het glas, fonkelend goud-geel. Aromatisch, zuiver, citroen, mineraal, vuursteen, stro. In de aanzet een heel klein fruitig zoetje, voor de rest droog, ook heel licht drogend op de tanden, verfijnde en precieze hele hoge zuren, speekselopwekkend, strak, hele lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak, citroen voorop, ananas, een hele lichte honingtoets, mineralig. Dit is prachtig! Voor net geen tientje in Duitsland op de schappen bij de REWE. Topkwaliteit voor een bijzonder nette prijs. Alcohol is 12%, geen hout.

Domaine La Toupie AOP Côtes du Roussillon Villages 'Quatuor' 2020

Wederom een kadootje in de bespreking, dit keer van een deelnemer aan een privé-proeverij. Hij kon 'm zelf zeer waarderen en was erg benieuwd naar mijn mening. Ik trek 'm open. In het glas helder, dieprood, kleurintensiteit 3 uit 5. Gematigd aromatisch, rijp zwart fruit, kruidig, vooral fruit, nauwelijks tertiaire tonen. In de aanzet een klein fruitig zoetje, de tannines volgen, iets drogend op de tanden (2 uit 5), verfijnde zuren, balancerend tussen strak en filmend, een behoorlijk aanwezig bittertje maar niet storend, het hoge alcoholpercentage van 15% is ook goed in balans, lange afdronk. Geconcentreerd, intense smaak, vol, zacht mondgevoel, iets lactisch, heel kruidig, rijp zwart fruit, niet zondoorstoofd echter, hier wel tertiaire tonen, leer, koffie, tabak, chocolade. Deze smaken komen voordat het fruit zich presenteert, meestal is het andersom. Het fruit bestaat uit bramen en kersen. Hij is voornamelijk kruidig in plaats van fruitig. Helemaal niet verkeerd, heel apart en in mijn woordenboek is dat altijd goed. Zeker wanneer je deze wijn combineert met een heerlijk Mediterraans gerecht waarin de Provençaalse kruiden goed vertegenwoordigd zijn. Met andere woorden: dit is een gastronomische wijn waarbij gegeten móet worden. Gedeeltelijke houtrijping, een derde van de wijn mocht acht maanden in tweedejaars barriques, de rest ging in INOX. Een blend van garnacha (grenache noir) 50%, syrah 20%, mourvèdre 15% en carignan 15%.

Péter Vida Szekszárd Völgyeiből Bikavér 2017

Tja, wanneer je in de wijk de naam hebt nogal een wijnliefhebber te zijn dan komt er zo af en toe een "buur(t)man" die niet van wijn houdt een kadootje afgeven in de vorm van een fles wijn. Als je het zelf niet lust dan ben ik een heel gewillig slachtoffer om dat soort "ongewenste" kadootjes in ontvangst te mogen nemen. Geen probleem. Het exemplaar komt ook nog uit Hongarije zelf. De bekendste Hongaarse wijn, naast uiteraard de Tokaji Aszú, is de Bikavér, "stierenbloed". Ik had er al twee besproken hier op Wijn-Blog, beide uit de regio Eger of Egri, vandaag heb ik er echter eentje uit de regio Szekszárd. Egri ligt zo'n 130 kilometer ten noord-oosten van Boedapest, Szekszárd ligt op zo'n 160 kilometer ten zuiden van Boedapest. Het opmerkelijke is dat deze wijn dus niet gebonden is aan één bepaalde regio maar door heel Hongarije gemaakt mag worden mits je je aan de vinificatie-regels houdt. Voor de regio Szekszárd geldt dat er twee druivenrassen verplicht zijn, de kékfrankos (blaufränkisch) en de kadarka. Samen moeten ze er voor minimaal 50% in zitten, de rest kan met verschillende andere rassen worden aangevuld. Bij dit exemplaar bestaat de blend uit blaufränkisch 50%, cabernet franc + cabernet sauvignon (samen 20%), merlot 20%, syrah 5% en kadarka 5%. De minimale houtrijping moet zes maanden bedragen, bij dit exemplaar volgde na de persing eerst zes maanden rijping in roestvrij staal, daarna ging de wijn twintig maanden in groot gebruikt hout, 80% in vaten van 1000 liter, 20% in vaten van 500 liter. Het alcoholpercentage bedraagt 13%. In het glas helder, vrij licht qua kleurintensiteit (2 uit 5), scharlakenrood, licht baksteenrood in de rand. Gematigd aromatisch, op de stille spiegel eerst hout, licht kruidig, eucalyptus, aards, na walsen met het glas en na verloop van tijd komt daar fruit bij. Rozenbottel, morellen, rode bessen. Hij heeft wat lucht nodig, karaferen is geen slecht idee. In de mond droog, hoge zuren, op de tanden drogende tannines (2 uit 5), speekselopwekkend, heel sappig, klein bittertje, strak, middellange afdronk. Geen intense smaak, eerder iets aan de dunne kant, wel goed geconcentreerd, morellen, rode bessen, rozenbottel, rode grapefruit, bloedsinaasappel, het hout gaat na verloop van tijd mooi de wijn in. Subtiele en elegante wijn, redelijk complex, zuiver, uitstekende kwaliteit, goede doordrinkfactor. Met elke slok wordt hij beter, verfijnder. Heel fraai exemplaar, bedankt Peter!

Le Comte de Mercy AOP Tolna Chardonnay 2024

Deze fles lag me bij de Aldi aan te kijken met een enorm Franse uitstraling. Ik pak 'm op, draai 'm om en lees op het achteretiket dat-ie uit Hongarije komt! Het verhaal is dat de Franse generaal Comte de Mercy verantwoordelijk was voor de organisatie van de herbevolking van het zuidwesten van Hongarije. Deze wijn is een ode aan hem. Alcohol is 13%, geen hout. Helder in het glas, licht pétillant, heel licht goudgeel van kleur. Medium aromatisch, floraal, citroen, ananas, iets grassig. Hij begint met een redelijk aanwezig zoetje gevolgd door hoge zuren, licht tintelend op de tong, klein bittertje, meer strak dan filmend, middellange afdronk. Laag in de smaakintensiteit en concentratie, citroen, limoen, grapefruit, iets grassig, floraal. Voor mij onherkenbaar als zijnde Chardonnay. Strakke stijl, fris. Wel weer eens fijn om een Chardonnay zonder hout in het glas te hebben.

Roche Mazet Vin Mousseux Chardonnay Blanc de Blanc Brut

Vroeger, toen ik net een beetje interesse in wijn begon te tonen, haalde ik moelleux en mousseux door elkaar. Dat doe je maar één keer. Het één betekent namelijk "zacht" of "mollig", wat neerkomt op halfzoet. Het andere betekent mousserend. Wanneer een Franse mousserende wijn halfzoet is staat er demi-sec op het etiket. Mousseux en moelleux samen ben ik nog nooit op een etiket tegengekomen. Wel een mooie alliteratie overigens. Hoe dan ook, vandaag heb ik een mousserende wijn in m'n glas, een "blanc de blanc". Een witte wijn van witte druiven. Ik vind het altijd een beetje onnodige vermelding. Wanneer je een "blanc de noir" maakt vind ik het een ander verhaal. Niemand heeft toch ook ooit "noir de noir" op z'n etiket gezet? De term komt uit Champagne omdat daar voor het vervaardigen van champagne meestal de druiven pinot noir en pinot meunier gebruikt worden samen met chardonnay om een "witte" mousserende wijn van te maken. Een blanc de blanc is dus eerder uitzondering dan regel. Met als gevolg dat producenten van andere mousserende wijnen die geen champagne mogen heten die term hebben overgenomen. In mijn optiek om mee te liften op het succes van champagne zonder daar juridische problemen mee te krijgen. Champagne is daar zeer fanatiek in. Apple moest zelfs voor een i-Phone de kleur "champagne" verwijderen vanwege die monopolie-positie. Ze gaan ver. Terug naar de wijn in m'n glas. Een monocépage dus van chardonnay, mousserend, alcohol is 12%, geen hout, geen jaartal, geen gegevens omtrent de lengte van de fleslagering. Ook geen gegevens omtrent de vinificatie en dan met name de manier van het vergaren van het koolzuur. Gezien de prijs van €5,70 bij de E.Leclerc zal het ingespoten koolzuur zijn, de methode traditionelle is te bewerkelijk en te kostbaar. Dan moet ik zeggen dat ik dit een zeer smakelijke wijn vind voor dat geld. Helder in het glas, lang aanhoudende fijne mousse, fijne bubbels. Warempel brioche en toast in de neus. Heel klein fruitig zoetje in de aanzet, fraaie hoge zuren, speekselopwekkend, strak, heel klein bittertje, middellange afdronk. Redelijk intense en geconcentreerde smaak, citroen, grapefruit, hintje steenfruit, toast, brioche. Wat ik zeg. Helemaal niet verkeerd voor dit geld.

Château les Bugadelles AOP Languedoc Rosé Cuvée des 4 Vents

Van dit huis had ik eerder al de rode en de witte wijn beschreven, vandaag de rosé. Geen jaartal vermeld op de etiketten, wellicht zit er nog een restantje van het jaar ervoor bij. Biologisch geteelde druiven, grenache noir (garnacha), mourvèdre en syrah, een GSM-blend dus. Alcohol is voor rosé een behoorlijk stevige 14%, geen hout. In het glas helder, heel licht zalmroze, intensiteit 1 uit 5. Gemiddeld aromatisch, citrusfruit voorop, grapefruit, citroen, limoen, gevolgd door een hintje peer, honingmeloen, een toefje aardbei sluit de fruitrij. In de aanzet een heel klein fruitig zoetje, hoge zuren, strak, klein bittertje, tikje alcoholisch, lange en "warme" afdronk. En met een warme afdronk heb ik het niet over de temperatuur van de wijn, die is namelijk heel koud ingeschonken, ik bedoel dat het gevoel in de slokpijp warm aanvoelt, alcoholisch dus eigenlijk. De smaak is voor een roséwijn best nog intens en ook heel geconcentreerd, grapefruit en limoen voorop, dan citroen, peer, honingmeloen en aardbei. Wat ik ruik komt terug in de smaak, precies zoals ik dat het liefste heb. In de finale zit nog iets van een pittig pepertje. Een rosé uit de Languedoc die z'n best doet om een Provence-rosé na te bootsen. Qua smaak komt-ie een heel eind in de buurt, het alcoholpercentage had ik liever iets lager gezien.

Pierre Bourée Fils AOC Gevrey-Chambertin ‘Clos de la Justice’ 2015

Vorige week ook al een rode Bourgogne uit het oogstjaar 2015, vandaag weer een. Op enkele exemplaren na de duurste Pinot Noir uit mijn collectie. Dit keer geen "obscure" AOC waarvan ik het bestaan niet wist maar een "echte" Gevrey-Chambertin, ook nog eens van een monopole, een single vineyard, een enkele wijngaard dus. Het woord "Clos" betekent ook nog eens dat deze wijngaard volledig ommuurd is. Mijn verwachtingen zijn hooggespannen. Alcohol is 13%, twintig maanden rijping in hout waarvan 25% in nieuwe vaten. Helder in het glas, scharlakenrood, intensiteit 1 uit 5 voor rood. Expressief in de neus, hout voorop, na verloop van tijd en door te walsen met het glas komt er meer fruit naar voren. Bosaardbeitjes, kersen. Droog, strak, precieze zuren, iets op de tanden drogende tannines (2 uit 5). Ingetogen intensiteit, mooi geconcentreerde smaak, bosaardbeitjes, kersen, aardse tonen, hout. Uitstekende balans, zeer kenmerkend voor ras en streek. M'n verwachtingen zijn overtroffen.

Jean Giner IGP Pays d'Oc Sauvignon 2025

Gelijk nog maar een tweede Jean Giner erachteraan, ditmaal de sauvignon blanc. Alcohol is 12%, geen hout. Helder in het glas, licht strogeel van kleur. Niet zo enorm stuivend als een Sauvignon Blanc uit het Loire-gebied, wel aromatisch. Anijs, floraal, tropisch fruit. Een beetje a-typisch voor de "referentie". Ik mis het grassige, de buxus, kattenpis zo u wilt, het groene. Daar is niks mis mee want daar zijn al zoveel uitzonderingen op. Een klein fruitig zoetje in de aanzet gevolgd door hoge zuren, een klein bittertje, strak, lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak, citroen, lychee, abrikoos, perzik, mango, toch ook nog iets grassigs in de smaak. Wanneer je heel veel geproefd hebt zal deze wijn je niet meteen aan Sauvignon Blanc doen denken maar zo smaakt hij kennelijk in de Languedoc. En ook dit keer kan ik er niets verkeerds van vinden. Wellicht het enige dat hij meer terroir-getypeerd is dan druif-getypeerd. Maar of dat nou verkeerd is...

Jean Giner IGP Pays d'Oc Cinsault Grenache Rosé 2025

Een rosé van de Aldi, een assemblage van de druivenrassen cinsault en garnacha (grenache noir), alcohol is slechts 12%, er heeft geen contact met hout plaatsgevonden en wanneer deze wijn in de actieaanbieding is, betaal je er net geen vier euro voor. Helder in het glas, zalmroze van kleur. Aromatisch, munt, anijs, peer, galiameloen, zuurstokken. Afgaand op de geur verwacht ik een mierzoete rosé maar dat valt gelukkig mee. Hij begint met een fruitig zoetje, niet overdreven en gevolgd door lekkere speekselopwekkende zuren, goed gedoseerd, fraai in balans. Het mondgevoel is rond, balancerend tussen strak en filmend, vol, warm, lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak, subtiel rood fruit, subtiel citrusfruit, hintje perendrups. Of dit is gewoon een hele fraaie roséwijn, of dit product is heel erg knap vervaardigd. En dan bedoel ik: smaakgestuurd met behulp van de juiste gistsoorten. Ik geef "ze" het voordeel van de twijfel. Wanneer ik de website van Jean Giner bezoek, de beste man zelf leeft inmiddels niet meer, zie ik foto's van noeste wijnbouwers die het vak al vele jaren beoefenen en de kneepjes van het vak wel kennen. Overigens zijn het allemaal zelfstandige wijnboeren die de druiven aanleveren aan de coöperatie die nu onder de naam Jean Giner bestaat. De website mag wel een oppoetsbeurt gebruiken want een Chardonnay uit 2015 lijkt mij een beetje gedateerd.

Louis Jadot AOC Santenay Monopole 'Clos des Gatsulards' 2020

Ik doe d'r gelijk nog eentje achteraan, een rode Bourgogne van Louis Jadot. Dit keer een single vineyard, een monopole uit Santenay. Het wijngebied gelegen net ten oosten van Maranges overigens. Alcohol is 13%, achttien maanden houtrijping. Helder in het glas, fel Ferrari-rood, kleurintensiteit 1 uit 5. Geurig, bosaardbeitjes, kreupelhout, morellen, aards, bloedsinaasappel, rozenbottel. In de mond droog, hoge zuren, licht drogende tannines, speekselopwekkend, klein bittertje, lange afdronk. Een beetje schraal en rauw mondgevoel, hij moet even meer zuurstof krijgen maar een tiental jaar extra flesrijping kan-ie ook wel hebben. Geen hoge smaakintensiteit, wel geconcentreerd. Groene paprika, morellen, bloedsinaasappel, rode grapefruit. Hij is nog een beetje hoekig en onsamenhangend maar na tien uur open lijkt-ie tot rust te komen. Het fruit voert dan de boventoon terwijl de aardse tonen heerlijk in de finale blijven hangen.

Louis Jadot AOC Maranges 2015

Van de AOC Maranges had ik tot voor kort nog nooit gehoord. De Maranges is het meest zuidelijk gelegen AOC van wat nog nèt de Côte de Beaune is. Tijd om eens kennis te maken met dit exemplaar dat ik bij de Hanos zag liggen. Oogstjaar 2015, dus dat zit bijna altijd wel goed. Alcohol is 13%, achttien maanden rijping in hout waarvan 33% nieuwe vaten. Helder in het glas, fel rood, licht baksteenrood in de rand. Het aroma van rode bessen, morellen. Droog, iets op de tanden drogende tannines (3 uit 5), precieze hoge zuren. Lage smaakintensiteit, bosaardbeitjes, morellen, heel licht aards. Hele subtiele Bourgogne, zelfs iets aan de "dunne" kant. Wel typerend voor ras en streek echter.

Mezzacorona IGT Vigneti delle Dolomiti Pinot Grigio Rosé 2025

Ondanks dat deze rosé van Mezzacorona met slechts negen procent alcohol gewoon te koop zou moeten zijn bij de Jumbo, vond ik 'm als eerste in Duitsland bij de Kaufland. Dat is jammer want ik ben zeer geïnteresseerd in laag-alcoholische wijnen. Alcoholvrij vind ik echt nog een brug te ver, een enkele mousserende wijn daargelaten maar negen of acht procent, wellicht nog lager dan dat vind ik uiterst acceptabel. Althans... tot nu toe dan. Als dit exemplaar bevalt dan zie ik alleen maar voordelen. Helder in het glas, prachtig licht zalmroze van kleur, fonkelend als rood goud. Ook het aroma bevalt meteen: citrusfruit, rode grapefruit, limoen, citroen, hintje watermeloen, rijpe peer. Een ingetogen klein zoetje gevolgd door fraaie zuren, meteen merk je toch dat de body wat aan de slanke kant is maar voor rosé nog gewoon acceptabel, speekselopwekkend, middellange afdronk. Redelijk intense en geconcentreerde smaak, rabarber, bloedsinaasappel, rode grapefruit, citroen, rode appel, witte peer, watermeloen. Gezien het relatief lage alcoholpercentage vind ik dit een uiterst smakelijke rosé die voldoende "ziel" in zich heeft. Niet alleen zit de smaak van rabarber in deze rosé, dat haal ik er nochtans uit, tevens denk ik dat hij best bij een gerecht met rabarber zou passen. Niet te zuur, wellicht een dessert met divers fruit en rabarber of rabarberijs. Hij bevalt me wel.

Rocca di Frassinello DOC Maremma Toscana Rosso 'Le Sughere di Frassinello' 2019

Ik ga weer eens een kadootje opentrekken. Deze komt bij Henri Bloem vandaan. Een blend van de druivenrassen sangiovese 50%, merlot 25% en cabernet sauvignon 25%, alcohol is een behoorlijke 15,5%, achttien maanden houtrijping in barriques waarvan 50% nieuw, daarna nog negen maanden flesrijping voordat de wijn op de markt verscheen. In het glas helder, scharlakenrood, intensiteit 2 uit 5. Op de stille spiegel vooral hout, na walsen met het glas komt daar zondoorstoofd zwart fruit bij, iets animaal, leer, fraai aroma. Zacht mondgevoel, droog, op de tanden drogende tannines (3 uit 5), klein bittertje, hoge zuren, strak, lange afdronk. De smaakintensiteit en concentratie zijn gematigd maar in dit geval, met zo'n hoog alcoholpercentage vind ik dat niet verkeerd. Deze wijn is überhaupt zeer goed in balans. Het percentage alcohol valt niet in negatieve zin op. De wijn zelf is ook niet log of vermoeiend, hij is spannend met een hoge doordrinkfactor. Smaken van voornamelijk zondoorstoofd zwart fruit, pruimen, kersen, bramen, leer, iets kruidig, de cabernet sauvignon zorgt nog voor wat groene paprika. Fraai exemplaar, zulke kadootjes wil ik wel vaker ontvangen. Misschien moet ik eens wat vaker jarig zijn... oh wacht.

Domaine Le Basque AOC Bas-Armagnac 1999

Deze Armagnac had ik tot het laatst bewaard in een privé-proeverij. Een alcoholpercentage van maar liefst 46% en met de elf wijnen ervoor zijn m'n proefnotities in m'n notitieboekje heel erg summier gebleven. Niet iedereen kon deze "sterke drank" waarderen dus ik schonk de fles niet in z'n geheel leeg. Toen de proeverij echter voorbij was en ik m'n spullen en de lege flessen aan het inpakken was bleek ook deze fles toch helemaal leeg te zijn gegaan. Navraag de volgende dag onthulde dat ik daar zelf verantwoordelijk voor bleek te zijn geweest maar dat kon ik me niet meer herinneren. Wat ik wel nog wist is dat het een geslaagde proeverij was en voor herhaling vatbaar. Met andere wijnen dan en geen Armagnac meer als afsluiter. Die koop ik dan nog wel een keer voor mezelf om op meerdere momenten van te genieten. Want ook dat deed ik. Armagnac is voor mij mijmeren, nagenieten, relaxen. Daar kan ook prima nog een espresso naast. Qua analyse beperk ik me tot een hele algemene geur en smaak die eigenlijk in elke Armagnac wel voorkomt: bruine appel. De gebruikte druiven waren de folle blanche en de baco, na distillatie enkele jaren rijping op eikenhout.

Domaine Marcel Deiss AOP Alsace Complantation 2018

Tijdens een privé-proeverij viel deze, toch al wat oudere witte wijn enorm in de smaak. Ik had me er zelf ook heel erg op verheugd. Beetje jammer dat we met twaalf proevers elk maar een klein slokje hiervan kregen en helaas had ik er destijds geen tweede fles van gekocht. Het domein werkt biologisch én biodynamisch, de gebruikte druivenrassen zijn pinot blanc, riesling, pinot gris, pinot noir (wit gevinifieerd), gewurztraminer en silvaner, alcohol is 13,5%, geen hout. Uiterst interessante blend. Intens strogeel van kleur, helder. Aromatisch, zoete indrukken, tropisch fruit, rozenwater. In de mond ook een zoetje, precieze hoge zuren, licht drogend op de tanden, iets prikkelend op de tong, mooie balans tussen strak en filmend, loepzuiver. Intense en supergeconcentreerde smaak, vol, rond, licht pittig. Een rijk gevulde fruitmand met vooral tropisch fruit, perzik, abrikoos, mango, ananas, lychee. Geen echte zoete wijn, gewoon droog met wat fruitig zoet. Nou ben ik fan van oogstjaar 2018 maar helaas zijn er alweer versere exemplaren op de markt. Misschien toch eens proberen en maar meteen meerdere flessen aanschaffen dan.

Fincas de Azabache DOCa Rioja Viñas Viejas Garnacha Crianza 2022

De Rioja van vandaag heeft zowel overeenkomsten als grote verschillen met de Rioja van gisteren. De overeenkomsten: beide 14% alcohol. Beide een jaar in hout, in het geval van het exemplaar van vandaag in nieuw hout van zowel Franse als Amerikaanse makelij. De verschillen: vandaag is de garnacha op de solo-toer, gisteren de tempranillo. Op het etiket van het exemplaar van vandaag staat wél vermeld dat het om een crianza gaat, zij het op het achteretiket. En als laatste het oogstjaar: 2022 versus 2020. Verder zat de Rioja van gisteren in een traditionele fles, het type Bordeaux. De Rioja van vandaag zit in een moderne bolfles, ik weet niet of daar een naam voor bestaat. Het is in ieder geval geen Bourgognefles. In het glas helder, dieprood, intensiteit 2 uit 5. Op de stille spiegel kruidig, hout, warm, ook weer typisch Spaans en Riojaans. In de aanzet een miniem zoetje, precieze zuren, mooi balancerend tussen strak en filmend, klein bittertje, lange afdronk. Hoge smaakintensiteit zonder logheid, geconcentreerde smaak ook, brede verdeling over het palet, zwarte pruim, zwarte kersen, rode bessen, kruidig, hout, heel licht animaal, bramen, droppig in de finale. Het grote verschil zit 'm in de smaak, strakheid en bewaarpotentieel. Het exemplaar van vandaag is à point, nu op dronk, heel fruitig zonder frivoliteit. Tevens is hij elegant en wel op een licht bombastische manier, hij is complex, hij is in balans, heeft een hoge doordrinkfactor en het mooiste is ook hier weer dat hij typerend is voor Rioja. Zo zie je maar hoe twee verschillende stijlen en twee verschillende druiven beide het beste uit Rioja naar voren weten te halen.

Bodegas y Viñedos Pujanza DOCa Rioja Vino de Laguardia Pujanza 2020

Spaanse tempranillo op de solo-toer in deze Rioja. Alcohol is 14%, een jaar rijping in eikenhouten barriques. Het valt me op dat steeds meer producenten de termen, joven, crianza, reserva en gran reserva achterwege laten op het etiket. Afhankelijk van het aantal jaar flesrijping zou dit exemplaar namelijk in de categorie crianza of reserva vallen. Crianza moet een jaar in hout en een jaar op fles voordat hij op de markt mag verschijnen, reserva een jaar in hout en twee jaar op fles. Hoe dan ook, deze fles gaat nu open. Helder in het glas, dieprood, intensiteit 2 uit 5. Op de stille spiegel lekker boers, hout, animaal, warm, Spaans, Riojaans. Medium aromatisch, kruidig, zondoorstoofd zwart fruit, leer, tabak. In de mond droog, zacht, mooie afgeronde tannines 2 uit 5, klein bittertje, middellange afdronk, strak, elegant. Geen intense smaak, wel geconcentreerd, hout, kruidig, zondoorstoofde zwarte pruim, tabak, leer. Fraai exemplaar, typerend voor Rioja. Een jaar of tien langer bewaren in je kelder kan en mag best.

Glover Family Vineyards MKIII Zephyr Marlborough Sauvignon Blanc 2021

In een restaurant met een beperkt aanbod in wijn, vaak alleen maar huiswijn, kies ik steeds vaker voor Sauvignon Blanc in plaats van Chardonnay (mits ik die keuze überhaupt al heb). Uiteraard hangt mijn keuze samen met het gerecht dat ik heb besteld maar mijn vroegere aversie jegens Sauvignon Blanc is verdwenen. Wijn van de sauvignon blanc druif is vaak net iets frisser en strakker dan (houtgerijpte) Chardonnay. En fris en strak geniet bij witte wijn mijn voorkeur... op dit moment. Dat kan natuurlijk zo maar weer veranderen, soms ook afhankelijk van de seizoenen. Vandaag "probeer" ik weer eens een Sauvignon Blanc uit Nieuw-Zeeland. Toen Nieuw-Zeelandse Sauvignon Blanc "up and coming" was, bleken het nogal expressieve wijnen met veel tropisch fruit. Mijlenver verwijderd van wat we kennen uit de Loire-streek in Frankrijk bijvoorbeeld. Destijds was het een welkome aanvulling maar op een gegeven moment had men het wel gehad met dit type wijn. Ik heb het idee dat de wijnboeren in Nieuw-Zeeland de "message received" hebben en naarstig op zoek zijn gegaan naar een middenweg daarin. Niet zo groen als in Europa maar minder tropisch dan voorheen geproduceerd werd. Zo'n voorbeeld heb ik nu in mijn glas. Een perfecte balans tussen "groen" en fruit. Alcohol is 13%, geen hout. In het glas helder, licht strogeel tot goud-geel. Flink aromatisch, ja, stuivend zelfs. De geuren springen het glas uit. Citroen voorop, gevolgd door limoen, tomatenblad, grassige tonen. In de mond droog, beendroog bijna, strak, flink hoge zuren, iets ziltig, mineralig, lange afdronk. Geen hoge smaakintensiteit, wel super geconcentreerd, citroen, limoen, grassig, mineralig, tomatenblad, nog een kleine hint tropisch fruit in de afdronk. Zeer fraaie balans, complexiteit, hoge doordrinkfactor.

Félix Solís Muchas Manos Red Blend

Met de red blend ("als je voor pret bent!") van Muchas Manos hebben we de hele serie nu wel gehad van de Aldi. De blend bestaat in dit geval uit tempranillo en syrah, alcohol is 13,5% en deze wijn heeft geen hout gezien. Helder in het glas, fel magenta tot paars, kleurintensiteit 2 uit 5. Aromatisch, frambozen, winegums, perendrups, zuurstok. In de mond vervelend zoet, hoge zuren daar tegenover, strak, lange afdronk. Intense smaak, geconcentreerd, frambozen, winegums, perendrups, morellen, rode bessen, rijpe rode kersen. Ik vind dit dus een hele vervelende wijn. Te zoet, te frivool (en niet eens op een Beaujolais Nouveau-niveau), te gemaakt. Bij deze wijn heb ik weer eens het gevoel dat ze de gistsoort VR5 van DSM gebruikt hebben. Ik heb van Félix Solís best een hoge pet op maar laat-ie zich alsjeblieft alleen op wit concentreren.

Château Beauséjour de Bonalgue AOC Pomerol 2018

Weer een Bordeaux uit 2018 in m'n glas, rechteroever dit keer. Pomerol, een klein gebied net ten oosten van de stad Libourne. Een assemblage van de druivenrassen merlot 85% en cabernet franc 15%, alcohol is 14%. Twaalf maanden rijping in tweedejaars eikenhout. Fel scharlakenrood van kleur, intensiteit 2 uit 5, uitwaaierend naar licht baksteenrood in de rand, helder. Tertiaire tonen voorop, leer, tabak, teer, koffie, kruiden, hout. Pas na een uurtje beluchting komt daar zondoorstoofd zwart fruit bij. In de aanzet een heel klein zoetje, hoge zuren, redelijk stevig in de tannines (3 uit 5), drogend op de tanden, een klein bittertje, lange afdronk. Geconcentreerde smaak, elegante en strakke wijnstijl, zondoorstoofd zwart fruit, pruimen, krenten, bramen, leer, tabak, koffie, teer, hout. Kindermoord wil ik het niet meteen noemen maar dit exemplaar is wel te vroeg geopend. De potentie is er gelukkig wel en die ga je pas volledig benutten wanneer je 'm nog tien tot twintig jaar in je kelder laat liggen. Hij is nu nog wat rauw en onsamenhangend. Een etmaal later is de wijn al veel toegankelijker, ronder, fruitiger.

Domaine Gayda IGP Pays d'Oc Chemin de Moscou 2021

Chemin de Moscou van Domaine Gayda, een topwijn en het paradepaardje van het huis. Tijdens vakanties heb ik het prachtige domein meerdere malen bezocht. Elke keer probeer ik toch wel weer een of meerdere flessen van dit huis te scoren. Soms om langer op te leggen, altijd omdat ze mij elke keer weer weten te behagen. De Moscou van 2021 heeft een alcoholpercentage van 14%, de assemblage bestaat uit de biologisch geteelde druivenrassen syrah 68%, garnacha 25% en cinsault 7%. Een derde van de syrah gaat negen maanden op barriques van nieuw Frans eikenhout, tweederde in gebruikt hout. De garnacha en de cinsault gaan negen maanden in demi-muids van 500 liter inhoud en grote foeders van 2000 liter inhoud. Daarna wordt de blend samengesteld en volgt nog eens een aanvullende twaalf maanden houtrijping. Diep paars in het glas, kleurintensiteit 3 uit 5, helder. Een warme neus, Zuid-Frankrijk op haar best. Garrigue, mooi gedoseerd hout, leer, tabak, koffie, zondoorstoofd rijp rood en zwart fruit, kersen, bramen, morellen, bessen, pruim. Zijdezacht mondgevoel, rijpe en afgeronde tannines (2 uit 5), heel licht drogend op de tanden, precieze zuren, enorm sappig, speekselopwekkend, perfecte balans, hele lange afdronk. Intense smaak, hoge concentratie, geen logheid, pure elegantie. Rijpe rode kersen, zwarte kersen, pruim, zwarte bessen, bramen, leer, laurier, kruidig, fijn gedoseerd hout. Balans, lengte, finesse, smaakvol. Wat zoek je nog meer in een wijn?

Domaine des Bérioles IGP Val de Loire Tresaille 2020

De oorsprong van de druif sacy zou in het noord-oosten van Frankrijk liggen, tussen Parijs en Dijon, zo rond Auxerre. Dat gebied mag zich nog net tot de regio Bourgogne rekenen. Daar heet de druif overigens aligoté vert. Hij is ook toegestaan in de wijnen van Saint-Pourçain. Daar wordt de druif dan weer tressallier genoemd. Domaine de Bérioles ligt vlakbij Saint-Pourçain maar de wijn die ik nu in m'n glas heb behoort niet tot de AOC maar tot de IGP Val de Loire. Oogstjaar 2020 is al wat gedateerd voor witte wijn dus ik trek 'm snel open. Alcohol is 13%, geen hout. In het glas intens gekleurd voor witte wijn (3 uit 5), strogeel tot goudgeel, helder. Gematigd aromatisch, gedroogde honing, kamille, licht kruidig, laos, thee, citroen en citroenzest, gedroogde abrikoos. Het is geen "oranje wijn" maar de geur heeft veel overeenkomsten. In de mond beendroog, hoge zuren, strak, speekselopwekkend, heel licht drogend op de tanden, ziltig, lange afdronk. Redelijk intens en geconcentreerd van smaak, citroen, citroenzest, gedroogde honing, gedroogde abrikoos, kamillethee, laoskruiden, citroengras. Op deze leeftijd kun je 'm best complex noemen, hij is zeker niet over de top, ook niet oxidatief maar je proeft dat-ie "belegen" is. Ik vind 'm reuze interessant en bovendien gastronomisch. Hier kan een mooie paddenstoelen-risotto bij of iets kleins, iets delicaats met truffel ofzo. Stukje witvis met een smaakvol "schuimpje" lijkt me ook niet verkeerd. Mijn exemplaar kocht ik via de webshop van Barrels to Bottles te Rotterdam.

Félix Solís Mucho Más Rosado

Ten opzichte van de rosé van gisteren weet ik nu iets meer. De gebruikte druivenrassen staan namelijk gewoon op het achteretiket vermeld: garnacha en tempranillo. Ik hoef ook niet te zoeken naar de wijnmaker, die staat pontificaal voorop: Félix Solís. Dit exemplaar kocht ik in 2025 dus doe ik de aanname dat het oogstjaar 2024 betreft. Die staat echter niet vermeld op de etiketten en van het lotnummer kan ik weer eens niets afleiden. Alcohol is 12,5%, geen hout. Veel overeenkomsten met de Muchas Manos van gisteren. Allereerst de kleur: intens zalmroze. De geur is iets minder intens en iets aangenamer. Subtiel rood fruit, een toefje citrusfruit, licht kruidig, zelfs iets notig en licht aards. Dit stemt me hoopvol. In de mond nog steeds dat redelijk aanwezige maar fruitige zoetje, voldoende zuren, meer filmend dan strak, klein bittertje, lange afdronk. Hierin zie ik toch wel weer de overeenkomsten met de Muchas Manos. De smaak is redelijk intens en geconcentreerd, aardbei, kers, rode grapefruit, limoen, rozenbottel, winegums, iets notig. Het is een landwijn dus de druiven mogen uit heel Spanje komen. Je zou kunnen beredeneren dat Félix Solís de betere druiven gebruikt in zijn duurdere wijnen maar wieweet is hij daar helemaal niet zo mee bezig en wil hij altijd de beste kwaliteit leveren ongeacht welke prijsklasse. Ik heb het vermoeden dat de Muchas Manos van gisteren uit dezelfde druivenmix bestaat maar dat de Mucho Más van vandaag gewoon beter smaakt, in mijn optiek, omdat hij een jaartje extra heeft gerijpt. Dat gezegd hebbende vind ik 'm nog steeds iets te zoet naar mijn smaak. Dit exemplaar kocht ik bij de (of het?) Duitse REWE.