Roche Mazet Vin Mousseux Chardonnay Blanc de Blanc Brut

Vroeger, toen ik net een beetje interesse in wijn begon te tonen, haalde ik moelleux en mousseux door elkaar. Dat doe je maar één keer. Het één betekent namelijk "zacht" of "mollig", wat neerkomt op halfzoet. Het andere betekent mousserend. Wanneer een Franse mousserende wijn halfzoet is staat er demi-sec op het etiket. Mousseux en moelleux samen ben ik nog nooit op een etiket tegengekomen. Wel een mooie alliteratie overigens. Hoe dan ook, vandaag heb ik een mousserende wijn in m'n glas, een "blanc de blanc". Een witte wijn van witte druiven. Ik vind het altijd een beetje onnodige vermelding. Wanneer je een "blanc de noir" maakt vind ik het een ander verhaal. Niemand heeft toch ook ooit "noir de noir" op z'n etiket gezet? De term komt uit Champagne omdat daar voor het vervaardigen van champagne meestal de druiven pinot noir en pinot meunier gebruikt worden samen met chardonnay om een "witte" mousserende wijn van te maken. Een blanc de blanc is dus eerder uitzondering dan regel. Met als gevolg dat producenten van andere mousserende wijnen die geen champagne mogen heten die term hebben overgenomen. In mijn optiek om mee te liften op het succes van champagne zonder daar juridische problemen mee te krijgen. Champagne is daar zeer fanatiek in. Apple moest zelfs voor een i-Phone de kleur "champagne" verwijderen vanwege die monopolie-positie. Ze gaan ver. Terug naar de wijn in m'n glas. Een monocépage dus van chardonnay, mousserend, alcohol is 12%, geen hout, geen jaartal, geen gegevens omtrent de lengte van de fleslagering. Ook geen gegevens omtrent de vinificatie en dan met name de manier van het vergaren van het koolzuur. Gezien de prijs van €5,70 bij de E.Leclerc zal het ingespoten koolzuur zijn, de methode traditionelle is te bewerkelijk en te kostbaar. Dan moet ik zeggen dat ik dit een zeer smakelijke wijn vind voor dat geld. Helder in het glas, lang aanhoudende fijne mousse, fijne bubbels. Warempel brioche en toast in de neus. Heel klein fruitig zoetje in de aanzet, fraaie hoge zuren, speekselopwekkend, strak, heel klein bittertje, middellange afdronk. Redelijk intense en geconcentreerde smaak, citroen, grapefruit, hintje steenfruit, toast, brioche. Wat ik zeg. Helemaal niet verkeerd voor dit geld.

Château les Bugadelles AOP Languedoc Rosé Cuvée des 4 Vents

Van dit huis had ik eerder al de rode en de witte wijn beschreven, vandaag de rosé. Geen jaartal vermeld op de etiketten, wellicht zit er nog een restantje van het jaar ervoor bij. Biologisch geteelde druiven, grenache noir (garnacha), mourvèdre en syrah, een GSM-blend dus. Alcohol is voor rosé een behoorlijk stevige 14%, geen hout. In het glas helder, heel licht zalmroze, intensiteit 1 uit 5. Gemiddeld aromatisch, citrusfruit voorop, grapefruit, citroen, limoen, gevolgd door een hintje peer, honingmeloen, een toefje aardbei sluit de fruitrij. In de aanzet een heel klein fruitig zoetje, hoge zuren, strak, klein bittertje, tikje alcoholisch, lange en "warme" afdronk. En met een warme afdronk heb ik het niet over de temperatuur van de wijn, die is namelijk heel koud ingeschonken, ik bedoel dat het gevoel in de slokpijp warm aanvoelt, alcoholisch dus eigenlijk. De smaak is voor een roséwijn best nog intens en ook heel geconcentreerd, grapefruit en limoen voorop, dan citroen, peer, honingmeloen en aardbei. Wat ik ruik komt terug in de smaak, precies zoals ik dat het liefste heb. In de finale zit nog iets van een pittig pepertje. Een rosé uit de Languedoc die z'n best doet om een Provence-rosé na te bootsen. Qua smaak komt-ie een heel eind in de buurt, het alcoholpercentage had ik liever iets lager gezien.

Pierre Bourée Fils AOC Gevrey-Chambertin ‘Clos de la Justice’ 2015

Vorige week ook al een rode Bourgogne uit het oogstjaar 2015, vandaag weer een. Op enkele exemplaren na de duurste Pinot Noir uit mijn collectie. Dit keer geen "obscure" AOC waarvan ik het bestaan niet wist maar een "echte" Gevrey-Chambertin, ook nog eens van een monopole, een single vineyard, een enkele wijngaard dus. Het woord "Clos" betekent ook nog eens dat deze wijngaard volledig ommuurd is. Mijn verwachtingen zijn hooggespannen. Alcohol is 13%, twintig maanden rijping in hout waarvan 25% in nieuwe vaten. Helder in het glas, scharlakenrood, intensiteit 1 uit 5 voor rood. Expressief in de neus, hout voorop, na verloop van tijd en door te walsen met het glas komt er meer fruit naar voren. Bosaardbeitjes, kersen. Droog, strak, precieze zuren, iets op de tanden drogende tannines (2 uit 5). Ingetogen intensiteit, mooi geconcentreerde smaak, bosaardbeitjes, kersen, aardse tonen, hout. Uitstekende balans, zeer kenmerkend voor ras en streek. M'n verwachtingen zijn overtroffen.

Jean Giner IGP Pays d'Oc Sauvignon 2025

Gelijk nog maar een tweede Jean Giner erachteraan, ditmaal de sauvignon blanc. Alcohol is 12%, geen hout. Helder in het glas, licht strogeel van kleur. Niet zo enorm stuivend als een Sauvignon Blanc uit het Loire-gebied, wel aromatisch. Anijs, floraal, tropisch fruit. Een beetje a-typisch voor de "referentie". Ik mis het grassige, de buxus, kattenpis zo u wilt, het groene. Daar is niks mis mee want daar zijn al zoveel uitzonderingen op. Een klein fruitig zoetje in de aanzet gevolgd door hoge zuren, een klein bittertje, strak, lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak, citroen, lychee, abrikoos, perzik, mango, toch ook nog iets grassigs in de smaak. Wanneer je heel veel geproefd hebt zal deze wijn je niet meteen aan Sauvignon Blanc doen denken maar zo smaakt hij kennelijk in de Languedoc. En ook dit keer kan ik er niets verkeerds van vinden. Wellicht het enige dat hij meer terroir-getypeerd is dan druif-getypeerd. Maar of dat nou verkeerd is...

Jean Giner IGP Pays d'Oc Cinsault Grenache Rosé 2025

Een rosé van de Aldi, een assemblage van de druivenrassen cinsault en garnacha (grenache noir), alcohol is slechts 12%, er heeft geen contact met hout plaatsgevonden en wanneer deze wijn in de actieaanbieding is, betaal je er net geen vier euro voor. Helder in het glas, zalmroze van kleur. Aromatisch, munt, anijs, peer, galiameloen, zuurstokken. Afgaand op de geur verwacht ik een mierzoete rosé maar dat valt gelukkig mee. Hij begint met een fruitig zoetje, niet overdreven en gevolgd door lekkere speekselopwekkende zuren, goed gedoseerd, fraai in balans. Het mondgevoel is rond, balancerend tussen strak en filmend, vol, warm, lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak, subtiel rood fruit, subtiel citrusfruit, hintje perendrups. Of dit is gewoon een hele fraaie roséwijn, of dit product is heel erg knap vervaardigd. En dan bedoel ik: smaakgestuurd met behulp van de juiste gistsoorten. Ik geef "ze" het voordeel van de twijfel. Wanneer ik de website van Jean Giner bezoek, de beste man zelf leeft inmiddels niet meer, zie ik foto's van noeste wijnbouwers die het vak al vele jaren beoefenen en de kneepjes van het vak wel kennen. Overigens zijn het allemaal zelfstandige wijnboeren die de druiven aanleveren aan de coöperatie die nu onder de naam Jean Giner bestaat. De website mag wel een oppoetsbeurt gebruiken want een Chardonnay uit 2015 lijkt mij een beetje gedateerd.

Louis Jadot AOC Santenay Monopole 'Clos des Gatsulards' 2020

Ik doe d'r gelijk nog eentje achteraan, een rode Bourgogne van Louis Jadot. Dit keer een single vineyard, een monopole uit Santenay. Het wijngebied gelegen net ten oosten van Maranges overigens. Alcohol is 13%, achttien maanden houtrijping. Helder in het glas, fel Ferrari-rood, kleurintensiteit 1 uit 5. Geurig, bosaardbeitjes, kreupelhout, morellen, aards, bloedsinaasappel, rozenbottel. In de mond droog, hoge zuren, licht drogende tannines, speekselopwekkend, klein bittertje, lange afdronk. Een beetje schraal en rauw mondgevoel, hij moet even meer zuurstof krijgen maar een tiental jaar extra flesrijping kan-ie ook wel hebben. Geen hoge smaakintensiteit, wel geconcentreerd. Groene paprika, morellen, bloedsinaasappel, rode grapefruit. Hij is nog een beetje hoekig en onsamenhangend maar na tien uur open lijkt-ie tot rust te komen. Het fruit voert dan de boventoon terwijl de aardse tonen heerlijk in de finale blijven hangen.

Louis Jadot AOC Maranges 2015

Van de AOC Maranges had ik tot voor kort nog nooit gehoord. De Maranges is het meest zuidelijk gelegen AOC van wat nog nèt de Côte de Beaune is. Tijd om eens kennis te maken met dit exemplaar dat ik bij de Hanos zag liggen. Oogstjaar 2015, dus dat zit bijna altijd wel goed. Alcohol is 13%, achttien maanden rijping in hout waarvan 33% nieuwe vaten. Helder in het glas, fel rood, licht baksteenrood in de rand. Het aroma van rode bessen, morellen. Droog, iets op de tanden drogende tannines (3 uit 5), precieze hoge zuren. Lage smaakintensiteit, bosaardbeitjes, morellen, heel licht aards. Hele subtiele Bourgogne, zelfs iets aan de "dunne" kant. Wel typerend voor ras en streek echter.

Mezzacorona IGT Vigneti delle Dolomiti Pinot Grigio Rosé 2025

Ondanks dat deze rosé van Mezzacorona met slechts negen procent alcohol gewoon te koop zou moeten zijn bij de Jumbo, vond ik 'm als eerste in Duitsland bij de Kaufland. Dat is jammer want ik ben zeer geïnteresseerd in laag-alcoholische wijnen. Alcoholvrij vind ik echt nog een brug te ver, een enkele mousserende wijn daargelaten maar negen of acht procent, wellicht nog lager dan dat vind ik uiterst acceptabel. Althans... tot nu toe dan. Als dit exemplaar bevalt dan zie ik alleen maar voordelen. Helder in het glas, prachtig licht zalmroze van kleur, fonkelend als rood goud. Ook het aroma bevalt meteen: citrusfruit, rode grapefruit, limoen, citroen, hintje watermeloen, rijpe peer. Een ingetogen klein zoetje gevolgd door fraaie zuren, meteen merk je toch dat de body wat aan de slanke kant is maar voor rosé nog gewoon acceptabel, speekselopwekkend, middellange afdronk. Redelijk intense en geconcentreerde smaak, rabarber, bloedsinaasappel, rode grapefruit, citroen, rode appel, witte peer, watermeloen. Gezien het relatief lage alcoholpercentage vind ik dit een uiterst smakelijke rosé die voldoende "ziel" in zich heeft. Niet alleen zit de smaak van rabarber in deze rosé, dat haal ik er nochtans uit, tevens denk ik dat hij best bij een gerecht met rabarber zou passen. Niet te zuur, wellicht een dessert met divers fruit en rabarber of rabarberijs. Hij bevalt me wel.

Rocca di Frassinello DOC Maremma Toscana Rosso 'Le Sughere di Frassinello' 2019

Ik ga weer eens een kadootje opentrekken. Deze komt bij Henri Bloem vandaan. Een blend van de druivenrassen sangiovese 50%, merlot 25% en cabernet sauvignon 25%, alcohol is een behoorlijke 15,5%, achttien maanden houtrijping in barriques waarvan 50% nieuw, daarna nog negen maanden flesrijping voordat de wijn op de markt verscheen. In het glas helder, scharlakenrood, intensiteit 2 uit 5. Op de stille spiegel vooral hout, na walsen met het glas komt daar zondoorstoofd zwart fruit bij, iets animaal, leer, fraai aroma. Zacht mondgevoel, droog, op de tanden drogende tannines (3 uit 5), klein bittertje, hoge zuren, strak, lange afdronk. De smaakintensiteit en concentratie zijn gematigd maar in dit geval, met zo'n hoog alcoholpercentage vind ik dat niet verkeerd. Deze wijn is überhaupt zeer goed in balans. Het percentage alcohol valt niet in negatieve zin op. De wijn zelf is ook niet log of vermoeiend, hij is spannend met een hoge doordrinkfactor. Smaken van voornamelijk zondoorstoofd zwart fruit, pruimen, kersen, bramen, leer, iets kruidig, de cabernet sauvignon zorgt nog voor wat groene paprika. Fraai exemplaar, zulke kadootjes wil ik wel vaker ontvangen. Misschien moet ik eens wat vaker jarig zijn... oh wacht.

Domaine Le Basque AOC Bas-Armagnac 1999

Deze Armagnac had ik tot het laatst bewaard in een privé-proeverij. Een alcoholpercentage van maar liefst 46% en met de elf wijnen ervoor zijn m'n proefnotities in m'n notitieboekje heel erg summier gebleven. Niet iedereen kon deze "sterke drank" waarderen dus ik schonk de fles niet in z'n geheel leeg. Toen de proeverij echter voorbij was en ik m'n spullen en de lege flessen aan het inpakken was bleek ook deze fles toch helemaal leeg te zijn gegaan. Navraag de volgende dag onthulde dat ik daar zelf verantwoordelijk voor bleek te zijn geweest maar dat kon ik me niet meer herinneren. Wat ik wel nog wist is dat het een geslaagde proeverij was en voor herhaling vatbaar. Met andere wijnen dan en geen Armagnac meer als afsluiter. Die koop ik dan nog wel een keer voor mezelf om op meerdere momenten van te genieten. Want ook dat deed ik. Armagnac is voor mij mijmeren, nagenieten, relaxen. Daar kan ook prima nog een espresso naast. Qua analyse beperk ik me tot een hele algemene geur en smaak die eigenlijk in elke Armagnac wel voorkomt: bruine appel. De gebruikte druiven waren de folle blanche en de baco, na distillatie enkele jaren rijping op eikenhout.

Domaine Marcel Deiss AOP Alsace Complantation 2018

Tijdens een privé-proeverij viel deze, toch al wat oudere witte wijn enorm in de smaak. Ik had me er zelf ook heel erg op verheugd. Beetje jammer dat we met twaalf proevers elk maar een klein slokje hiervan kregen en helaas had ik er destijds geen tweede fles van gekocht. Het domein werkt biologisch én biodynamisch, de gebruikte druivenrassen zijn pinot blanc, riesling, pinot gris, pinot noir (wit gevinifieerd), gewurztraminer en silvaner, alcohol is 13,5%, geen hout. Uiterst interessante blend. Intens strogeel van kleur, helder. Aromatisch, zoete indrukken, tropisch fruit, rozenwater. In de mond ook een zoetje, precieze hoge zuren, licht drogend op de tanden, iets prikkelend op de tong, mooie balans tussen strak en filmend, loepzuiver. Intense en supergeconcentreerde smaak, vol, rond, licht pittig. Een rijk gevulde fruitmand met vooral tropisch fruit, perzik, abrikoos, mango, ananas, lychee. Geen echte zoete wijn, gewoon droog met wat fruitig zoet. Nou ben ik fan van oogstjaar 2018 maar helaas zijn er alweer versere exemplaren op de markt. Misschien toch eens proberen en maar meteen meerdere flessen aanschaffen dan.

Fincas de Azabache DOCa Rioja Viñas Viejas Garnacha Crianza 2022

De Rioja van vandaag heeft zowel overeenkomsten als grote verschillen met de Rioja van gisteren. De overeenkomsten: beide 14% alcohol. Beide een jaar in hout, in het geval van het exemplaar van vandaag in nieuw hout van zowel Franse als Amerikaanse makelij. De verschillen: vandaag is de garnacha op de solo-toer, gisteren de tempranillo. Op het etiket van het exemplaar van vandaag staat wél vermeld dat het om een crianza gaat, zij het op het achteretiket. En als laatste het oogstjaar: 2022 versus 2020. Verder zat de Rioja van gisteren in een traditionele fles, het type Bordeaux. De Rioja van vandaag zit in een moderne bolfles, ik weet niet of daar een naam voor bestaat. Het is in ieder geval geen Bourgognefles. In het glas helder, dieprood, intensiteit 2 uit 5. Op de stille spiegel kruidig, hout, warm, ook weer typisch Spaans en Riojaans. In de aanzet een miniem zoetje, precieze zuren, mooi balancerend tussen strak en filmend, klein bittertje, lange afdronk. Hoge smaakintensiteit zonder logheid, geconcentreerde smaak ook, brede verdeling over het palet, zwarte pruim, zwarte kersen, rode bessen, kruidig, hout, heel licht animaal, bramen, droppig in de finale. Het grote verschil zit 'm in de smaak, strakheid en bewaarpotentieel. Het exemplaar van vandaag is à point, nu op dronk, heel fruitig zonder frivoliteit. Tevens is hij elegant en wel op een licht bombastische manier, hij is complex, hij is in balans, heeft een hoge doordrinkfactor en het mooiste is ook hier weer dat hij typerend is voor Rioja. Zo zie je maar hoe twee verschillende stijlen en twee verschillende druiven beide het beste uit Rioja naar voren weten te halen.