Cantine di Gioia Terrae Joviae IGP Puglia Primitivo 'Septe' 2021

Een cadeautje van een collega die geen alcohol drinkt. Haar man werkt in de Horeca en neemt wel eens wat mee. Online zocht ik waar dit exemplaar te koop is maar vooralsnog is-ie exclusief in de Horeca te verkrijgen. Bij Primitivo uit Puglia (Apulië) denk ik meteen aan veel zoet en veel alcohol. Dat laatste valt in ieder geval al mee, slechts 13%. Hij is kennelijk ook op het fruit gemaakt getuige het feit dat hij geen hout gezien heeft, alleen maar RVS. In het glas helder, dieprood uitwaaierend naar baksteenrood in de tong. Redelijk aromatisch, mooie rijpingstonen, kreupelhout, aards, morellen, rozenbottel. In de mond een heel klein fruitig zoetje, dus dat valt mee. Verfijnde zuren, precies, strak, licht drogende tannines (2 uit 5), klein bittertje, lange afdronk, heel zacht mondgevoel, schitterend in balans. Geen intense smaak, wel een hoge concentratie, eerst wat secundaire tonen, later het fruit. Kreupelhout, aards, morellen, rozenbottel, zongedroogde zwarte pruim. Ik denk dat dit zo'n beetje de eerste Primitivo is die ik drink die niet "in your face" is. Niet overdreven zoet en vermoeiend maar heel elegant, subtiel, zuiver en gezegend met een hele hoge doordrinkfactor. Ik schonk 'm bij een vegetarisch gerecht van met kaas gevulde tortellini, geroosterde hazelnoten in panko paneermeel, een mix van bundelzwam, shiitake, oesterzwam en kastanjechampignons gebakken in roomboter en porcini-olie, een saus van fijngemalen hazelnoten in groentenbouillon en mascarpone, dit alles afgetopt met peterselie en geraspte parmezaan. Met name door de aardse tonen sloten wijn en spijs zeer goed op elkaar aan. Deze combinatie kwam heel dicht in de buurt van een 1+1=3 ervaring. Irén bedankt voor de wijn en Frans bedankt voor de maaltijd!

Cantine San Marzano DOP Primitivo di Manduria Talò 2020

Een jaar of vier geleden proefde ik van deze Primitivo di Manduria het oogstjaar 2018. Geen veranderingen in de statistieken voor oogstjaar 2020, 14% alcohol, zes maanden rijping in barriques van Frans en Amerikaans eikenhout. Helder in het glas, fel robijnrood van kleur, intensiteit 2 uit 5. Gematigd aromatisch, hout, rijpe kersen, vanille, grafiet. Vrijwel droog, iets op de tanden drogende tannines (2 uit 5), een bittertje, voldoende zuren, balancerend tussen strak en filmend, tikje alcoholisch, lange afdronk. Intense smaak, hout, rijpe rode en zwarte kersen, iets rokerig, grafiet. Er zit voldoende spanning in deze wijn om goed doordrinkbaar te zijn, het lijkt echter alsof hij nog niet volledig is ontwikkeld, de smaken hebben nog weinig samenhang, het hout nu meer aanwezig. Twee à drie jaartjes in de kelder laten liggen.

CinqueSegni Sule DOP Primitivo di Manduria 2016

Ik trek weer eens een "primitivootje" open, ook bekend als zinfandel, minder bekend als tribidrag alhoewel dat de officiële naam van de druif is. Ik had een paar "gewone" en een paar riserva's ingeslagen om wat vergelijkend warenonderzoek te plegen. Vandaag weer een gewone. Een dikke fles waarop een keramieken plakkaat is bevestigd. Alcohol is 14%, geen houtrijping. In het glas diep paars, intensiteit 3 uit 5. Aromatisch, rijpe rode en zwarte kersen, iets kruidig, malo. Een zijdezacht mondgevoel, klein zoetje, tannines 1 uit 5, mooie zuren, klein bittertje, lange afdronk. Intense smaak, rijpe rode en zwarte kersen, malo. Vrij enkelvoudig van smaak. De zoveelste "dikke" primitivo maar deze is iets minder log als dat mijn omschrijving wellicht doet vermoeden. Hij blijft overeind dankzij de zuren en het bittertje. Daardoor drinkt deze redelijk moeiteloos door. Per toeval kwam ik dit exemplaar tegen toen ik een andere wijn aan het googelen was. Die was exclusief in Nederland te koop bij Wijnkoning, inmiddels met de verkoop gestopt helaas.

Contessa Marina DOC Primitivo di Manduria Riserva '14' 2018

Nummer veertien, quattordici. Daarbij denken er ongetwijfeld mensen aan Johan Cruijff, liefhebbers van de autosport aan Fernando Alonso. Contessa Marina heeft een complete lijn aan wijnen met het nummer veertien op het etiket. Oorspronkelijk had dat heel simpel met het alcoholpercentage te maken. Maar ja, zie maar eens jaar in, jaar uit voor zowel witte als rode wijn het alcoholpercentage op die veertien te houden. Lijkt mij zonder kunstmatige ingrepen een onmogelijke opgave. Volgens mij hebben ze dat dan ook al snel losgelaten want de wijn van vandaag zit op 14,5% en ik zag op een website een witte wijn van 12% alcohol staan. Een 'marketingdingetje' inmiddels schat ik zo in. Een paar jaar geleden was er via DGS een Primitivo di Manduria Riserva te verkrijgen met de naam Contessa Carola. Die heb ik ook geproefd en maakte er toen een aanrader van. Ik had inmiddels al heel wat Primitivo's di Manduria achter de kiezen maar die stak er echt met kop en schouders bovenuit. Nooit meer zo'n goede gevonden. In m'n voorraad had ik twee "gewone" en twee Riserva's liggen, vandaag trek ik de eerste Riserva open. Oogstjaar 2018, twaalf maanden houtrijping in barriques. Overigens vond ik ergens in de kleine lettertjes dat de botteling plaatsvindt bij Casa Vinicola Botter Carlo & C. S.p.A. oftewel Botter Wines. De fles is loodzwaar, heeft een hele diepe 'ziel' en m'n druppelvanger past niet eens om z'n dikke nek. Laat ik maar eens gaan proeven of deze Contessa net zo goed is als die andere. In het glas helder, dieprood van kleur, fonkelend, intensiteit 3 uit 5. Op de stille spiegel fraaie ingetogen houttonen, ook een beetje walnoot, iets zoete vanille. Na het walsen komt het fruit los, eerst wat zure tonen van rode kersen en bessen, rozenbottel, rode grapefruit, best een complex bouquet. In de mond vrijwel droog op een heel licht fruitig zoetje na, scherpe hoge zuren, speekselopwekkend, een bittertje, meer strak dan filmend, lange afdronk. Ingetogen smaakintensiteit maar hoge concentratie, geen sprake van logheid, alles wat ik ruik proef ik weer. Zure rode kersen, rode bessen, rozenbottel, rode grapefruit, vanille. Uitstekende balans, komt ook niet alcoholisch over, verveelt niet, hoge doordrinkfactor. Wanneer ik zo mijn proefnotitie teruglees van de Contessa Carola dan krijg ik de indruk dat die het vandaag de dag zou moeten afleggen ten opzichte van de Contessa Marina. Met andere woorden: we hebben een winnaar! Een waardige opvolger. Zoek niet verder, hij/zij is gevonden. Dan hoop ik maar dat de resterende drie Primitivo's in m'n voorraad niet gaan tegenvallen nu dat ik een nieuwe benchmark heb. Ik schenk alweer m'n derde glas in, hij is écht lekker! Ik vrees dat je er wel een stukje voor zal moeten rijden want ik zie alleen maar Duitse verkooppunten op het internet. Mijn exemplaar kwam ook bij de Duitse supermarktketen REWE vandaan. Aanrader.

Sarmentino California Rosé 2021

Behalve dat ik wijnliefhebber ben, hou ik ook van speciaalbier. Onlangs was mijn verjaardag en dan vraag ik wijn of bier als cadeau. Het komt voor dat ik mensen, ook al kennen ze me goed, intimideer daar waar het mijn wijnkeuzes betreft. Ze durven dan ook geen wijn te geven, bang dat ik er een slecht oordeel over zal vellen. In plaats daarvan komen ze met bier, waar ik inmiddels ook al de nodige proefervaring in heb maar dat terzijde. Je hebt ook mensen die zich niets van mij aantrekken en gewoon een wijntje uit de supermarkt trekken die zij zelf lekker vinden. Boeien wat ik ervan vind, je krijgt het cadeau en een gegeven paard kijk je niet in de bek! Daar hou ik ook wel van. Tegenwoordig koop ik zelf nog zelden wijn in de supermarkt dus op deze manier blijf ik toch nog een beetje op de hoogte van wat daar aan kwaliteit te vinden is. Gebrek aan kennis over het product deed iemand besluiten mij een rosé te schenken met een alcoholpercentage van slechts tien procent. Ik weet dan: dat is zoet. Ik hou van rosé maar wel het droge type. Hoog in de zuren, doorspekt met citrusfruit. Ik neem de gulle gever niets kwalijk hoor, ik drink zelfs de hele fles leeg... maar niet omdat ik 'm lekker vind. Gewoon omdat-ie zo makkelijk wegklokt. In het glas helder, intens donker-oranje van kleur. Het aroma van winegums, aardbeienjam, roosvicee. In de mond zoet, heel zoet met nog behoorlijk wat zuren als tegenhanger, speekselopwekkend, filmend, korte afdronk. Intense smaak, aardbeienjam, roosvicee, winegums, een verdwaald ingedroogd abrikoosje, gekonfijte sinaasappelschil. Wanneer dit een droge rosé was, zou ik aangenaam verrast zijn maar voor mij is het zoet "killing".

Vinicola Mediterranea DOP Primitivo di Manduria 'Empirio' 2018

In m'n voorraad liggen vijf Primitivo's di Manduria van verschillende producenten. Drie "gewone" en twee Riserva's. Sinds de "Contessa Carola" zich bij mijn aanraders mocht scharen, ben ik op zoek naar een "vervanger" aangezien de Contessa zelf niet meer leverbaar is. Net als bij Chianti Classico gaat mijn voorkeur uit naar de kwaliteit van Riserva (of hoger). Geen snobisme, gewoon proefsgewijs ondervonden. Mede door het intensere houtgebruik wordt de wijn wat complexer, de niet-Riserva is meer fruitgedreven zoals dat dan heet. Vandaag heb ik er zo een in m'n glas, gemaakt op het fruit. Alcohol is 14%, wel degelijk houtgebruik, in barriques, maar korter dan dat van Riserva. In het glas helder, dieprood, intensiteit 2 uit 5. In de neus vanille, zoete kers, rode bessen, rozenbottel. In de aanzet een zoetje gevolgd door scherpe en hoge zuren, nauwelijks aanwezige tannines, lange en warme afdronk. Hoge smaakintensiteit en -concentratie, rijpe rode kersen, rozenbottel, vanille, rode bessen, heel sappig. Typerende fruitgedreven Primitivo, verkrijgbaar via Brederode Wijnkopers.

Orion Wines IGP Puglia The Wanted Zin 2020

Italië en Engeland staan tegen elkaar in de EK finale. Voetbal. Ik heb er niks mee, geef mij maar Formule 1. Toch trek, of beter: schroef ik een Italiaanse wijn open vanavond simpelweg omdat ik geen Engelse wijnen in mijn voorraad heb, ik heb er zelfs nog nooit één geproefd. Het schijnt dat ze uitstekende mousserende wijnen maken. Daarvan komt er ongetwijfeld nog wel een keer één aan bod hier. Ik gun beide teams de overwinning, zolang Max Verstappen de Grand Prix van Engeland volgend weekend maar wint. De wijn van vanavond heb ik al eens besproken, oogstjaar 2018 had ik toen in m'n glas, nu 2020. Ik ben inmiddels meer te weten gekomen over het houtgebruik. De helft van de wijn ging twaalf maanden in Amerikaans eikenhout. Da's eigenlijk best nog veel wanneer ze zeggen "carefully matured". Het alcoholpercentage is hetzelfde gebleven, 14,5%, de wijn is te koop bij de Jumbo. Fel magenta tot paars gekleurd. Gemiddeld aromatisch, milky, jammy, malo, zondoorstoofd rijp rood en zwart fruit, kersen, pruimen, bessen, vanille. In de mond behoorlijk zoet, stevige zuren (aangezuurd?), speekselopwekkend, heel sappig, bittertje, lange afdronk. Hele hoge smaakintensiteit, kersen, pruimen, bessen, rode grapefruit, vanille, lactisch, Wicky. Zo jong als de wijn nu is, is het hout nog niet prominent, het fruit domineert. Zou je deze wijn langer bewaren dan wordt het verhaal anders maar waarom zou je dat doen. Dat is ook helemaal niet de intentie van de wijnmaker. Dit is een slobber van de eerste orde, een allemansvriend. Geen maaltijd nodig, dit is een after-dinner wijn. Zo eentje waarvan iedereen loslippig wordt en de meest intieme gedachten met je deelt. De volgende dag spijt als je je nog kunt herinneren wat je hebt gezegd. Maar de rest van het gezelschap is het waarschijnlijk ook vergeten dus maakt het niet uit. Zo'n avond. Zwoel, zomers, de zwaluwen krijsen er op los, de vleermuizen vliegen om je oren, naar bed gaan heeft eigenlijk geen zin meer, de zon komt over een uur alweer op. Pak je die gelijk ook nog even mee.

Cantine San Marzano IGP Salento Rosé di Primitivo Tramari 2020

Vaak zit rode wijn van de druif primitivo of zinfandel in een dikke, zware fles. Deze Italiaanse rosé is daarop geen uitzondering, zware fles, diepe ziel. Op Wijn-Blog had ik nog maar één rosé beschreven van deze druif, dat cijfer ga ik vandaag maar eens even verdubbelen. Dat de officiële naam van de druif eigenlijk tribidrag is dat weet de vaste lezer inmiddels wel. Alcohol is 12,5%, geen hout. Helder in het glas, microscopisch kleine koolzuurbubbeltjes plakken aan de glaswand, intense zalm-oranje kleur. Licht aromatisch, fris, rode grapefruit, aardbei, framboos, peer, meloen. Zacht mondgevoel, fruitig zoetje, fraaie zuren, klein bittertje, middellange afdronk. Smaakintensiteit hoger dan gemiddeld, citroen, limoen, rode appel, aardbei, framboos, peer, meloen. Nog net geen "snoepjes-rosé" maar het schurkt ertegenaan. Verkrijgbaar bij Wine In Black.

Cantine San Marzano DOP Primitivo di Manduria Talò 2018

Primitivo, zinfandel, tribidrag. Verschillende benamingen, dezelfde druif. Manduria, uit Apulië, de "hak" van Italië waar het altijd warm is. Rijp fruit, hoge alcoholpercentages. Veertien procent bij dit exemplaar maar mooi in balans gehouden door de aanwezigheid van een fijn zoetje, fraaie zuren en aangename bitters. Zes maanden rijping in Frans en Amerikaans eikenhouten barriques. Hoge smaakintensiteit, sappig rijp fruit, kersen voorop, pruimen volgen. Aanwezige maar goed gedoseerde en zachte tannines, te verwaarlozen houtimpressie. Heerlijk, goed doordrinkbaar. Kwam bij Wine In Black vandaan.

Mendocino Wine Co. AVA Lodi Zin*Phomaniac Old Vines Zinfandel 2015

De Zinfandel met het mooiste etiket, tevens het hoogste prijskaartje, heb ik als laatste bewaard in deze reeks. Laten we hopen dat het ook de lekkerste zal zijn. Helder, scharlakenrood, kleurintensiteit 2 uit 5. Bij dit exemplaar is het houtgebruik evident ten opzichte van de voorgaande twee, mede doordat deze wijn al wat jaartjes extra flesrijping heeft gehad. Negen maanden in Frans eiken, zowel nieuw als gebruikt. Op de stille spiegel is het fruit wat op de achtergrond, het hout op de voorgrond. Na het walsen met het glas herstelt de balans zich. Zwart fruit, zwarte peper, eucalyptus, teer. In de mond een droppig zoetje, hoge zuren, sappig, lekker bitter, lange afdronk. Gemiddelde smaakintensiteit, zwarte bessen, bramen, pruimen, eucalyptus, zwarte peper, hout, zoute drop, teer. Met z'n percentage alcohol van maar liefst 14,9% zou je een logge, zware wijn verwachten maar net als die van gisteren is hij elegant. Het grote verschil zit 'm in de complexiteit. Die ligt een stuk hoger en maakt deze wijn spannend. Net zo spannend als het etiket zal ik maar zeggen. Verkrijgbaar bij onder meer Barrels To Bottles te Rotterdam.

Nordic Sea Winery The Manhattan Blend California 'Mega Zin' 2017

Drie "Zinfandelletjes" op rij proef ik. Soms heb je "grote goesting" zoals men dat bij onze zuiderburen zo mooi zegt. Mega-zin zouden wij zeggen en zo staat het ook te lezen op het etiket van het exemplaar van vandaag. Gekheid natuurlijk want de "zin" waar men het hier over heeft is de zinfandel. Vreemd genoeg heet het dan ook nog "The Manhattan Blend" terwijl het toch echt een monocépage betreft. Hoe dan ook, gisteren een Italiaan met nieuwe wereld-aspiraties, vandaag echt eentje uit de nieuwe wereld. Alcohol is 14%, gedeeltelijke houtopvoeding. Paars van kleur, intensiteit 3 uit 5. Fris en fruitig in de neus, rood fruit, zwart fruit, bessen, kersen, eucalyptus, het hout niet merkbaar. Oh gelukkig: geen overdreven zoet aanwezig, nagenoeg droog zelfs. Flinke zuren, sappig, strakke stijl, gemiddelde afdronk, lekker bittertje in de finale. Smaakintensiteit iets hoger dan gemiddeld, rode bessen, kersen, eucalyptus, nog steeds geen hout te proeven, zeer goede balans. Wat een verademing ten opzichte van de Italiaan van gisteren. Zo lomp als dat die was, zo elegant is deze. Een nieuwe wereld-wijn met oude wereld-aspiraties als het ware. En zeer goed geslaagd als ik dat mag zeggen. Verkrijgbaar bij Wine In Black.

Orion Wines IGP Puglia The Wanted Zin 2018

Zinfandel from old vines carefully matured in American oak. Ondanks dat het etiket ontzettend Amerikaans aandoet is het toch echt een Italiaanse wijn, uit Apulië of Puglia. Je zou verwachten dat ze dan de Italiaanse naam voor deze druif zouden gebruiken maar kennelijk is primitivo niet goed genoeg. Of ze maken een bepaald statement met het gebruik van de naam zinfandel. Ik kan me er wel iets bij voorstellen en daar kom ik nog op terug. De officiële naam van de druif is overigens tribidrag maar "zelfs" ik rubriceer hem daar niet onder wegens gebrek aan naamsbekendheid. Alcohol is een behoorlijke 14,5%, details omtrent houtopvoeding heb ik niet kunnen vinden maar gezien het woord "carefully" vermoed ik dat het om en nabij de drie maanden zal zijn. In het glas een diepe paarse kleur, intensiteit 4 uit 5. Enorm "zwoel" in de neus. Rijpe tonen van donker fruit, kersen, bramen, pruimen, vanille. In de mond wordt je eerst om de oren geslagen door het aanwezige zoet om vervolgens een klap in je gezicht te krijgen van de zuren. Gezien het alcoholpercentage en het feit dat het in Apulië vrij heet kan worden vermoed ik dat er hier iets is aangezuurd. Het bekende Cola-effect; je denkt dat het zoet overheerst terwijl er juist heel veel zuren in zitten. Zonder die zuren zou het overigens een vermoeiende en logge wijn zijn geworden dus in dit geval is het een welkome aanvulling. De smaakintensiteit is enorm hoog, de afdronk lang. Rijpe zwarte kersen, bramen, bessen en pruimen omringd door een vleug vanille van het inderdaad "voorzichtig" gedoseerde hout. Dan terugkomend op het gebruik van de naam Zinfandel: ongetwijfeld een commerciële afweging. Net als dat "Nieuwe Wereld"-Syrah "Shiraz" wordt genoemd, waarbij de consument weet wat te kunnen verwachten van het smaakprofiel, zo is Zinfandel de "Nieuwe Wereld" equivalent van primitivo. Bombastisch, een crowd pleaser, allemansvriend in de categorie "intense wijnen". Serveer hem bij een gerecht waar ook een zoetje in zit en hij zal helemaal tot zijn recht komen. In zoete ketjap manis en Cola gestoofd suddervlees met gedroogde zwarte pruimen bijvoorbeeld. Verkrijgbaar bij de Jumbo.

Cantine Menhir IGT Salento Quota 29 Primitivo 2014

Helder, fel rood gekleurd in het glas, intensiteit 3 uit 5. Vooral fruitig in de neus in combinatie met een klein stalletje, kersen, pruimen, floraal, snoepig, licht kruidig. Behoorlijk zoet in de aanzet gevolgd door fraaie hoge zuren, in balans met elkaar, speekselopwekkend, enorm sappig, tannines 2 uit 5, aangenaam klein bittertje in de finale, lengte van de afdronk 3 uit 5. Behoorlijk intense smaak, vooral rijpe zwarte kersen, licht aardse toon in de afdronk, iets alcoholisch. Modern gemaakte wijn in de stijl van Amerikaanse wijnen van de zinfandel, die in Italië primitivo heet. Zwoel, warm, intens. Alcohol is 14%, geen hout, verkrijgbaar bij meerdere webshops. Wel even doordrinken, een etmaal later is-ie al wat oxidatief.

Contessa Carola DOC Primitivo di Manduria Riserva 2013

Na het debacle van de Aldi Gigondas schonk ik deze Primitivo di Manduria in. Voor zover dat nog niet bekend is: de primitivo is gelijk aan de zinfandel die weer gelijk is aan de tribidrag. Alhoewel die laatste de officiële naam van de druif is, rubriceer ik hem onder de meest bekende naam wereldwijd: zinfandel. Deze wijn was een van de flessen uit de 'quartaaldoos' van Wijnwinkel De Proeftafel te Zeist. Ik heb me hierop geabonneerd en ontvang derhalve vier keer per jaar zes verschillende wijnen die aansluiten bij de behoefte van de avontuurlijke wijndrinker. Onbekende wijnen, zeldzame druivenrassen maar soms ook de wat bekendere icoon-wijnen die wellicht wat onderbelicht zijn. Zelden zit er een misser bij en eigenlijk zeer regelmatig zit er een wijn tussen die zo lekker is en zo goed geprijsd dat hij bij mijn aanraders terecht komt. Zo ook dit exemplaar. Op dezelfde avond proefden we nog een andere wijn waarbij ik vrijwel dezelfde proefnotitie opschreef maar die niet bij m'n aanraders zal verschijnen (proefnotitie volgt nog op Wijn-Blog). Het verschil zat 'm vooral in de balans. Bij deze Primitivo di Manduria was die nagenoeg perfect. In het glas donkerrood, oranje in de rand. Gemiddeld aromatisch, krenten, tutti-frutti, pruimedanten, walnoot, droppig, cacao, iets prikkelend hoog in de neus. In de aanzet een klein zoetje, mooie zuren, gemiddelde lengte van de afdronk. Hoge smaakintensiteit, rijpe zwarte kersen, pruimedanten, krenten. Ondanks de 15% komt hij niet alcoholisch over. Zoals gezegd: hij is nagenoeg perfect in balans, voldoende zuren, goede doordrinkbaarheidsfactor, spannend. Ongeveer twaalf maanden houtopvoeding, verkrijgbaar bij de wijnspeciaalzaak.

Barbanera IGT Puglia Rosso Passito Appassimento 2016

Primitivo = zinfandel = tribidrag. Drie genetisch bijna identieke druiven, ik rubriceer ze allen onder zinfandel. Alcohol is 15%, geen hout. In de neus enorm fruitig, rijpe kers, rode bessen. In de mond een klein zoetje, iets scherpe zuren, tikje alcoholisch, miniem bittertje, licht aardse finale. Smaakintensiteit 3 uit 5, voornamelijk rijpe kers, lengte van de afdronk iets langer dan gemiddeld. Goed drinkbaar maar niet veel meer dan dat. Ik heb het nu wel een beetje gehad met alle appassimento's, governo's en ripasso's die me tegenvallen. Ik dacht altijd dat deze wijn-stijl een garantie voor succes was maar kennelijk is toch ook hier de wijnmaker van doorslaggevend belang.

Conte di Campiano DOC Primitivo di Manduria 2015

Bij de eerste snuif ruik ik het of liever, ruik ik het niet: deze wijn moet in een karaf overgeklotst worden om hem te openen. Bovendien doe ik 'm ook nog eens een uurtje in de koelkast om hem terug te koelen. Maximaal vijftien graden moet-ie zijn wanneer je hem je glas inschenkt op een zomerse dag als deze. De fles is enorm zwaar en van dik glas vervaardigd. Alcohol is 14,5% en houtopvoeding vond plaats in groot hout, vier tot zes maanden lang. De druif primitivo is dezelfde als de zinfandel die weer officieel te boek staat als tribidrag maar die laatste kent vrijwel niemand dus ik rubriceer hem als zinfandel. Bij de eerste flinke snuif wordt het bovenste gedeelte van m'n neusholte geprikkeld, een gevolg van het hoge alcoholpercentage? Na terugkoeling is dat effect minder. Ietwat neutraal in de neus, heel licht aards, floraal, rijpe zwarte kers, jammy. In de mond een behoorlijk aanwezig zoetje gelukkig snel gevolgd door hoge zuren, nog wat stroeve tannines (4 uit 5), lekker bittertje in de afdronk. Intense smaak van vooral rijpe, zwarte kersen, enorm sappig. Gevaarlijk doordrinkbaar. Op vijftien graden is hij ook in de zomer goed te drinken maar dit is eerder een typische 'Decemberwijn'. Hertenbiefstuk in wildsaus is het eerste gerecht dat bij me opkomt. Deze Conte di Campiano DOC Primitivo di Manduria 2015 is te verkrijgen bij Casa Del Vino te Amsterdam.

GreenBridge California Zinfandel 2011

Voor het schap in de winkel realiseerde ik het me niet, maar ik heb al eens eerder een wijn van GreenBridge beschreven op Wijn-Blog. Ik ben nogal visueel ingesteld en dat is de reden waarom ik me dit label niet kon herinneren: het is ge-restyled en compleet verhipt. Opgeleukt met een afbeelding van een hippie VW-busje. Tevens is de kurk vervangen door een schroefdop en daarmee is dat gekke uitstekende randje bovenaan de flessenhals ook verdwenen. De wijn wordt helaas wel nog steeds in Duitsland gebotteld. Eens proeven of ze zoiets moois als zinfandel ook kunnen verprutsen. Alcohol is 13,5%. In het glas helder licht felrood gekleurd. Frisse, dunne neus. Er gaat volgens mij een bittertje aankomen, grapefruit en bloedsinaasappel zitten weer eens in het aroma. In de mond hoge zuren, erg dunnetjes inderdaad, het bittertje blijft echter uit. Hij smaakt best fruitig, framboos en aardbei voornamelijk. Van een afdronk is nauwelijks sprake, hij is verdwenen voordat je er erg in hebt. Koelen en 's zomers drinken als alternatief voor rosé is de beste optie.

Gallo Family Vineyards Zinfandel California 2010

M'n tweede rode wijn pas van de zinfandel druif. Die eerste was me overigens goed bevallen. Alcohol is 13,5%. Helder purper-rood met een magenta randje, kleurintensiteit 3 uit 5. Op de stille spiegel kruidig, fris, munt, na het walsen ruik ik warempel koffie, mokka en hopjes-vla. Het is altijd weer een verrassing met deze druif! Even stevig doorwalsen en nu komt er ook iets groens bij, sperziebonen, snijbonen. In de mond lekker fris, een klein zoetje, wat zuren, goed in balans. Hoge smaakintensiteit. Veel vers rood fruit, voornamelijk rijpe, beetje zoete kersen, dat kruidje komt terug in de afdronk die behoorlijk lang te noemen is. Weer ben ik er uiterst tevreden over, score 100%. Bij m'n aanraders.

Ravenswood Zinfandel California 2007

De zinfandel druif had ik al eens besproken maar dat was in een rosé en die was niet al te best. Bovendien merk ik dat rosé wijnen van één enkel druivenras toch altijd andere smaakindrukken vertonen dan rode wijnen van datzelfde ras. De fles van vandaag komt van Albert Heijn vandaan voor €6,99 alcoholpercentage 13,5%. Opvallend vond ik dat deze flessen helemaal onderin het schap stonden, daar waar meestal de Sangria, Lambrusco, Canei en wijnen onder de drie euro staan. Een fles van bijna zeven euro verwacht ik op ooghoogte. Een vooroordeel had zich hierdoor in mijn hersenpan genesteld: het zal wel een kwalitatief slechte wijn zijn. Gelukkig viel dat reuze mee. Van de zinfandel druif werd lang gedacht dat het dezelfde was als de Italiaanse primitivo, maar daar zijn de meningen over verdeeld. Wel schijnt hij af te stammen van de Croatische druif crljenak kaštelanski. Voor de verandering heb ik de wijn weer eens in drie verschillende glazen ingeschonken. Het INAO proefglas, een "Esprit du Vin" glas en een Bourgogne glas. Het Bourgogne glas blijkt te groot en het INAO proefglas blijkt te klein. In het glas dat ook op de Wijnacademie wordt gebruikt komen de geur- en smaakimpressies het best tot hun recht. De kleur is purper-rood. De stille spiegel vertoont nauwelijks aroma, na het walsen echter is het eerste wat me opvalt: rode bieten! Het duurde even voordat ik de geur kon benoemen, maar wanneer je hem hebt, krijg je zo'n "oh ja!" moment. Ook bleekselderij zit erin en potloodslijpsel. Dat laatste ben ik eerder bij cabernet franc tegengekomen, maar hierin is dat ook sterk vertegenwoordigd. In de smaak zitten rode bessen, maar ook een kruidje, pepertje en een bittertje. De balans tussen zoet en zuur is goed. Mijn vooroordeel was ongegrond en de wijn is heel goed te drinken.

Cimarosa California Zinfandel Rosé 2009

LIDL €2,69 alcoholpercentage 10,5% druivenras: zinfandel 100%. Zeer aromatisch, maar geen positieve geur in mijn beleving. Latex is weer eens een keertje de hoofdgeur. Hij is zoet, mist zuren, de snoepsmaak van een Rang, een heel klein bittertje, maar helaas ook weer die smaak van latex. Bedorven karnemelk komt ook in me op. Nee, net als de vorige rosé met deze eigenschappen, is deze ook weer een regelrechte afknapper.