Château Bon Baron Witte Wijn 2020

Ook voor de witte wijn van Château Bon Baron die bij de Aldi ligt moest ik even aan de wijnmaakster zelf vragen welke druivenrassen hiervoor gebruikt zijn. Hou je maar weer vast, het zijn de pinot blanc, pinot gris, auxerrois, chardonnay en pinot noir (wit gevinifieerd). Geen houtgebruik en het alcoholpercentage ligt op slechts 12,5%. Uit de hals komt een 100% recyclebare "nomacorc", in het glas is de wijn mooi helder, licht goudgeel van kleur. Een gematigd aroma, fris, zonnebloemolie, tropisch fruit, gistcellen, peer, meloen. Een heel klein fruitig zoetje in de aanzet, crispy en precieze hoge zuren, microbittertje, meer strak dan filmend, middellange afdronk. Geen hoge smaakintensiteit, wel geconcentreerd, loepzuiver, citroen, limoen, grapefruit, witte peer, watermeloen, Granny Smith, mineraal. Verfijnde en zeer elegante stijl. Als begeleider bij een frisse salade met geitenkaas bijvoorbeeld.

Hardy's Sparkling Alcohol Free Zero

Alcoholvrije wijnen blijven altijd een uitdaging om te proeven. Wanneer er koolzuur in zit valt het nog wel mee. Het mondgevoel en de koude temperatuur maskeren een hoop tekortkomingen. Voorwaarde is dan wel dat de wijn niet te zoet is. Vandaag heb ik, op aanraden van Hubrecht Duijker, deze "Sparkling Zero" van Hardy's in m'n glas. Het grootste gedeelte, 96% is gemaakt van chardonnaydruiven, de rest valt onder "overig". Zoals gemeld: geen alcohol, nou ja... een heel klein beetje: 0,05%. Te verwaarlozen dus. Geen houtrijping. Een alleraardigst prijsje: €4,99 bij de supermarkt Plus. Bij het inschenken een behoorlijke mousse, middelgrote bubbels, lang aanhoudende parelende kettingen van kleine bubbels. Ik drink 'm vanuit een groot glas voor rode wijn. Redelijk intens strogeel van kleur. Behoorlijk aromatisch, witte peper, citroen, munt, kurkuma, maïs, citroengras. In de aanzet een heel klein zoetje, hoge zuren, geen bitters, strak, fris. Hoge smaakintensiteit, citroen voorop met grote voorsprong, daarachteraan komen fris-zure groene appeltjes, Granny Smith, wat munt, kurkuma en witte peper maar in een hele kleine dosis. Ik ben blij dat deze wijn, pardon... gedéalcoholiseerde wijn nu eens niet alleen maar naar wit druivensap smaakt. Als het moet zie ik mezelf dit nog wel eens bestellen op een terras wanneer ik nog moet rijden of zoals nu, wanneer ik de griep heb en m'n keel even geen alcohol kan verdragen. Ik kan nog steeds niet zeggen dat ik dit lekkerder vind dan een versie mét alcohol maar van alle alcoholvrije sprankelende wijnen die ik tot nu toe heb geproefd staat deze wel met stip bovenaan de hitlijst.

Famiglia Castellani DOCG Chianti Classico Riserva 2016

Volgens mij heb ik het hier al eens eerder geroepen: Chianti drink ik voortaan alleen nog maar in de kwaliteit "Classico Riserva" of hoger. Hoger betekent op dit moment "Gran Selezione". Er was een lange periode dat ik helemaal geen Chianti dronk, het trok me niet. Tot ik er een behoorlijk aantal achter elkaar proefde. Niet alleen de verschillen in kwaliteit maar ook in stijl haal je er dan goed uit. Sindsdien ben ik ze beter leren waarderen. Vandaag heb ik een monocépage van de druif sangiovese in m'n glas. Helder, felrood tot magenta van kleur, intensiteit 2 uit 5. Op de "stille spiegel" vooral hout, minimaal 24 maanden rijping inclusief drie maanden flesrijping is vereist voor de kwaliteit classico riserva. Na het walsen met m'n glas komt er fruit bij, vers rood fruit, rode bessen, zure kersen, ook wat vanille. In de mond droog, zelfs bijna beendroog, hoge zuren, iets op de tanden drogende tannines (2 uit 5), geen bitters, middellange afdronk. Gemiddelde smaakintensiteit, rode bessen, zure rode kersen, hout, een aardse toon, heel sappig, mooie rijpingstonen. Met een alcoholpercentage van slechts 13% mag deze Chianti Classico Riserva zich scharen in de categorie elegante wijnen met een uitstekende balans en een hoge doordrinkfactor. Niet te koud inschenken en hij mag behoorlijk wat lucht hebben. Na geruime tijd wint het fruit het van de secundaire tonen. Deze kocht ik bij de REWE.

Bodegas Aragonesas Coto de Hayas DO Campo de Borja Garnacha Centenaria 2019

Campo de Borja is een relatief onbekende DO in Spanje. Hier heerst een landklimaat met extreem hete zomers en zeer koude winters. De garnacha tinta oftewel grenache noir speelt hier een hoofdrol. Ik heb daarvan nu een monocépage in m'n glas. Vier maanden rijping in nieuw Frans eikenhout, alcohol is 14,5%. De wijn heet 'Centenaria' omdat de druivenstokken minstens honderd jaar oud zijn. In theorie zou dat zeer geconcentreerde wijnen opleveren, ik ga het proeven. In het glas helder, felrood, intensiteit 2 uit 5. Gemiddeld aromatisch, vers rood fruit, zure kersen, bessen, heel licht kruidig, van het hout is vrijwel niets te ruiken. Zacht in de mond, droog, hoge zuren, klein bittertje, warme en lange afdronk. Hoge smaakintensiteit en -concentratie, één en al vers rood fruit nu, zure kersen, bessen, kleine hint van zwarte pruimen, rode grapefruit. Ook in de smaak is het houtgebruik niet te ontwaren. Veel te vroeg geopend denk ik. Een wijn van dit kaliber, in een hele zware fles overigens, kan nog zeker tien jaar in je kelder blijven ontwikkelen. Tenzij je van wijn gemaakt "op het fruit" houdt, dan zou ik 'm nu opentrekken. Over een jaar of tien tot vijftien verwacht ik echter dat zijn complexiteit toegenomen zal zijn. Deze en meer wijnen van hetzelfde huis zijn te koop bij Brederode Wijnkopers.

Baron von Maydell Baden Spätburgunder 2018

Voor werk moest ik even de grens over naar onze oosterburen. Als het even kan duik ik dan ook nog even de lokale super in om naar de wijnen te kijken. Vooral Riesling en Spätburgunder neem ik dan weer mee naar huis. Bij de REWE vond ik dit exemplaar, later thuis bleek dat deze ook gewoon in Nederland bij de PLUS op de schappen staat. In Duitsland was hij echter ruim een euro goedkoper, overigens heeft de PLUS heel januari een kortingsactie. Alcohol is een behoorlijke 14%, geen melding van houtrijping. Het feit dat-ie onder de schroefdop zit doet mij in ieder geval vermoeden dat de wijn op het fruit is gemaakt. We gaan het proeven (of niet). In het glas helder, felrood, intensiteit 1 uit 5. Flink aromatisch, het rode fruit spat het glas uit, aardbei, rozenbottel, rabarber, rode grapefruit, floraal. In de mond droog, iets drogende tannines op de tanden (1 uit 5), speekselopwekkende hoge zuren, lekker sappig, bittertje, middellange afdronk. Lage smaakintensiteit maar hoge concentratie, bloedsinaasappel, rode grapefruit, aardbei, limoen, kersen. Heel in de verte ook nog iets aards, bosgrond, kreupelhout. Mocht deze wijn toch houtrijping gehad hebben dan is dat in heel groot en wellicht gebruikt hout. Zeer exemplarisch voor Duitse Spätburgunder, de #pinotnoirlover zal deze zonder meer kunnen omarmen.

Viña Luis Felipe Edwards DO Valle de Leyda Marea Syrah 2017

Nee, het is geen doorgestoken kaart. Nee, ik word niet gesponsord en heb er gewoon voor betaald. Nee, het is geen vriendjespolitiek. Het feit wil nou eenmaal dat de eigenaresse van Brederode Wijnkopers, een voormalige werkplek van me, een uitstekende neus heeft voor goede wijn. Vier wijnen op rij uit hun assortiment en vier keer mag en kan ik ze bij mijn aanraders plaatsen. Simpelweg omdat ik ze zeer de moeite waard vind. De prijs-pretverhouding is in mijn optiek in balans en de wijnen zijn gewoon lekker. Laat ik dat even nuanceren: ik vind ze lekker want smaak is natuurlijk subjectief. Kwaliteit is dat echter niet, dat is te meten en naar mijn mening en dankzij veel proefervaring en scholing kan ik stellig beweren dat de kwaliteit van deze wijnen zonder meer goed is. Alleen omdat ik ze nu toevallig achter elkaar proef lijkt het opvallend dat ze allemaal in mijn sectie "aanraders" belanden. Hoe dan ook... ik heb dus weer een uitstekende wijn in m'n glas. Syrah uit Chili, acht maanden rijping in Frans eikenhout, alcohol is 14,5%. De kleur en de diepte ervan is zoals die moet zijn voor syrah: diep paars, intensiteit 3 uit 5, helder. De neus is ingetogen maar duidelijk: eucalyptus, hout, grafiet, licht rokerig, rijpe kersen, floraal, zwarte pruim, bramen, leer... lekker complex. In de mond een klein fraai zoetje, hoge zuren, eindelijk weer eens wat tannines van formaat (3 uit 5), wat drogend op de tanden, mini-bittertje, hele lange afdronk. Enorm intense en geconcentreerde smaak, zwarte pruim, eucalyptus, rijpe kersen, leer, grafiet, hout, rode grapefruit. Serieuze wijn, toegankelijk maar niet makkelijk, enige proefervaring wel gewenst om dit op de juiste waarde te schatten. Mocht je nu eerst een glas willen proberen voordat je overgaat tot aanschaf van een hele fles dan kun je die bij wijnbar Benjamins in Vianen gaan proeven. Bestel je meteen wat lekkere hapjes erbij. Check hun site voor de openingstijden en reserveer van tevoren. De wijn is overigens ook te koop bij de Sligro en de wijnspeciaalzaak.

Fonjoya IGP Pays d'Hérault Mont Baudile Fier Comte Rouge Cuvée Réservée 2021

Onder hetzelfde etiket levert Fonjoya een witte, een rosé en deze rode wijn die ik nu in m'n glas heb. De rosé heb ik eerder al eens besproken, de witte zal later nog volgen. Deze wijnen worden geïmporteerd door Brederode Wijnkopers en worden verkocht aan de Horeca. Mocht je ze eens willen proberen dan raad ik je aan om eens naar Wijnbar Benjamins in Vianen te gaan, vergeet dan vooral niet om wat van de heerlijke hapjes erbij te bestellen. Check de site voor de openingstijden en reserveer tijdig. De rode wijn bestaat uit de druivenrassen carignan, grenache noir, cinsault en syrah, het alcoholpercentage is 13% en de vergisting en rijping geschiedde in roestvrij staal. Helder, dieprood tot paars van kleur. Gemiddeld aromatisch, perendrups, framboos, kers, licht kruidig, fris. Een prachtig zacht mondgevoel, heel aangenaam fruitig zoetje, fraaie zuren, klein bittertje, enorm sappig, warm, lange afdronk. Intense smaak, perendrups, framboos, kers, drop, kruidig, rode grapefruit. Voor een wijn gemaakt "op het fruit" en voor alledag vind ik dat-ie nog behoorlijk wat diepgang heeft. Hij is zeer goed in balans en heeft een hoge doordrinkfactor. Deze wijn moet je niet opleggen, met al z'n fruit en prachtig mondgevoel is dit een wijn om nu te drinken. Geloof het of niet maar ook de derde wijn in het nieuwe jaar komt bij mijn aanraders, dat is al drie uit drie!

Teperberg Winery Impression Gewurztraminer 2019

Inmiddels zit deze wijn in een andere fles met een ander etiket maar ik wist er nog net eentje van de vorige generatie te bemachtigen. Voor het eerst dronk ik 'm in restaurant Concours in Utrecht en was meteen verkocht. Zo anders dan Gewurztraminer uit de Elzas bijvoorbeeld. Teperberg Winery maakt wel meer wijnen van druiven die je niet in een wijngaard in Israël zou verwachten, sangiovese is daar ook zo'n voorbeeld van. Inmiddels is het alweer even geleden dat ik deze Gewurztraminer heb geproefd en het aangeschafte exemplaar heb ik bewust laten rijpen. Heel benieuwd hoe hij zich heeft ontwikkeld. Helder, prachtig fonkelend strogeel van kleur. Behoorlijk aromatisch, ananas, lychee, honing, citroen, passievrucht. In de mond een klein fraai fruitig zoetje, mooi bittertje, verfijnde en precieze zuren, speekselopwekkend, loepzuiver, lange afdronk. Enorm intense en geconcentreerde smaak, lychee, ananas, passievrucht, citroen, honing, floraal. Zo fris ook nog dat ik denk dat dit oogstjaar nog zeker vijf jaar in de klimaatkast kan blijven, misschien nog wel langer. Prachtig. Gastronomisch ook en ik denk dat je hiermee vele kanten op kunt. Niet alleen bij een voorgerecht, hoofdgerecht of een licht zoet dessert maar ook bij verschillende jonge en harde oudere kazen. Twee dagen in het nieuwe jaar en meteen al twee keer een aanrader in m'n glas. Ik voel me bevoorrecht. Alcohol is 12%, geen hout, verkrijgbaar bij de wijnspeciaalzaak, onder meer Brederode Wijnkopers in Vianen.

Weingut Müller Niederösterreich Göttweiger Berg 'Diana' Große Reserve 2015

M'n eerste wijn in het nieuwe jaar en meteen alweer een aanrader te pakken. Eigenlijk was m'n voornemen om eerst m'n goedkopere wijnen er doorheen te "jassen" maar vandaag had ik gewoon zin in iets van kwaliteit. Een blend van de druivenrassen zweigelt, st. laurent en merlot, achttien maanden rijping in eikenhouten barriques, een derde nieuw, twee derde gebruikt, alcohol is een behoorlijke 14%. In het glas helder, dieprood. Aromatisch, hout voorop, dan leer, kruidigheid, rijp zwart fruit, speculaas, tabak. Complexe neus. In de mond droog, precieze zuren, iets drogende tannines (1 uit 5), klein bittertje, lange en warme afdronk. Hoge smaakintensiteit en -concentratie, leer, teer, tabak, speculaas, hout... veel tertiaire tonen. Het rijpe zwarte fruit komt er snel achteraan, bramen, pruimen, bessen. Er zit op dit moment een prachtige rijpingstoon in. Oogstjaar 2015 is nog zeker niet oud te noemen maar je proeft dat deze toch al wat belegen is. Nog lang niet over de top echter. Een jaar of tien tot vijftien kan hij zeker nog in je kelder vertoeven onder correcte omstandigheden. Deze wijn is zeer gastronomisch, ik zet hem zelf in bij een gerecht met witte rijst en stoofvlees. Een zeer complexe wijn waar een iets steviger prijskaartje tegenover mag staan maar het is het waard. Geen wijn om makkelijk achterover te klokken, hier moet je even mee en voor gaan zitten. Als je 'm blind zou proeven denk ik dat er maar weinig mensen zijn die kunnen deduceren dat deze wijn uit Oostenrijk komt. Ik zou het op een goede Rioja Gran Reserva hebben gegokt. Deze Diana Große Reserve is echter iets frisser mede door z'n prachtige zuren. In Nederland is deze wijn exclusief verkrijgbaar bij Brederode Wijnkopers.

Domaine Tariquet AOC Bas-Armagnac 15 Ans Pure Folle Blanche

Een monocépage van de druif folle blanche maar het is geen wijn, het is Armagnac. Al eerder heb ik een Armagnac van Domaine Tariquet hier besproken, toen een VSOP (Very Superior Old Pale en minimaal vijf jaar oud), nu eentje van 15 jaar oud, eens kijken wat de verschillen en overeenkomsten zijn. Het alcoholpercentage is in ieder geval al iets hoger: 47,2%. Armagnac lijkt op Cognac maar Cognac is tweemaal gedistilleerd, Armagnac eenmaal. Rijping vindt altijd plaats op eikenhout. Ondanks dat de naam Cognac veel bekender is, drinkt "de Fransman", eigenwijs als-ie is, liever Armagnac, doorgaans als digestief. De fles dient staand bewaard te worden om te voorkomen dat de alcohol de kurk aantast. Zelf ben ik geleidelijk een fan geworden van Armagnac. Milder en smaakvoller dan Whisky in mijn optiek, echt een "mijmerdrank". Ik heb er ook nog eentje uit het jaar 1999 die ik nog even bewaar. Het exemplaar van vandaag is helder in het glas, koper van kleur. Aroma van gekonfijte appel, kaneel, mokka, chocolade, rokerig, krenten. In de aanzet een mini-zoetje, zacht mondgevoel, stevige en hoge zuren, zeer alcoholisch maar dat spreekt voor zich, warm. Smaken van hout, gekonfijte appel, rook, mokka, melkchocolade, praline. Deze lijkt iets scherper te zijn dan de VSOP en dat zal voor een groot deel te verklaren zijn door het hogere alcoholpercentage. Het is weer eens wat anders dan Champagne op oudejaarsavond.

Zachte jaarwisseling en een sterk 2023!

Laurent Perrachon et Fils AOC Beaujolais-Villages 'Terre de Loyse' 2020

En dan zie je tot je schrik dat je opeens geen Beaujolais meer in je voorraad hebt liggen. De derde donderdag in november, Beaujolais Nouveau dag, sla ik al jaren over maar een Cru du Beaujolais wil ik standaard toch wel in m'n kelder hebben. Op m'n werk trokken we lootjes voor Sinterklaas en mocht ik deze fles Beaujolais-Villages ontvangen. Later in de maand, na de kerstlunch van het werk, liep ik nog even een wijnwinkel binnen en scoorde een Côte-de-Brouilly van m'n favoriete producent uit die regio: Château Thivin. De bespreking daarvan zal later volgen op Wijn-Blog. En toen had ik er weer twee. Vandaag trek ik de Beaujolais-Villages open. Het jaar is 2020, de kleur is dieprood, intensiteit 2 uit 5, helder in het glas. In de neus veel rood fruit, framboos, kersen, perendrups. In de mond zacht, droog, hoge zuren, iets op de tanden drogende tannines (1 uit 5), klein bittertje, enorm sappig, warm, lange afdronk. Eén en al fruit in de intense smaak, framboos, rode kers, aardbei, bloedsinaasappel, rode grapefruit. Ook wel weer eens lekker om een ongecompliceerde en pretentieloze wijn te drinken die puur op het fruit is gemaakt. Klokt makkelijk weg. Alcohol is 13%, geen hout, verkrijgbaar bij de Mitra. Met elke slok wordt hij lekkerder en dieper. Ik zet 'm bij m'n aanraders. Susan, bedankt!

Vignobles Alain Dufourg AOC Bordeaux Le Petit Verdot du Château Marchand Bellevue 2021

Eerdere besprekingen van monocépages van de druif petit verdot zijn op twee vingers te tellen hier op Wijn-Blog. Beide exemplaren kwamen uit de regio Languedoc-Roussillon, het zuiden van Frankrijk waar een gebrek aan zonnestralen nooit het probleem zal zijn. De druiven kunnen hier dus goed en volledig rijp worden, fenolische rijpheid heet dat dan. Petit verdot komt van oorsprong echter uit de regio Bordeaux, volledige rijpheid is hier een uitdaging. Hij wordt hier veelal gebruikt in blends vooral om wat structuur mee te geven aan de wijn. Afgelopen zomer vond ik een monocépage van de petit verdot en ook nog eens afkomstig uit Bordeaux. Undercover in een "dikbuikige" Bourgognefles oogt hij in mijn optiek wat vriendelijker dan wanneer hij in zo'n statige en strakke Bordeauxfles zou zitten. Da's een psychisch dingetje. Wanneer ik het alcoholpercentage van slechts 12,6% zie, ga ik al weer iets bedenkelijker kijken. Zijn de druiven wel goed gerijpt? Je hebt alcoholische rijping en die fenolische rijping. Het lijkt alsof in ieder geval de alcoholische rijping wat achter is gebleven. Laten we de wijn zelf maar eens aan het woord laten. Overigens heeft deze wijn geen bio-keurmerk maar wordt wel vervaardigd volgens een duurzame methode en er is geen extra sulfiet toegevoegd. Houtrijping heeft niet plaatsgevonden. Heel licht nevelig in het glas, diep donkerpaars van kleur, intensiteit 4 uit 5. In de neus komt me een heerlijke mix van boersheid en fruit me tegemoet. Licht animale tonen, paardenzweet, leer, zure rode kersen, rode bessen. In de mond zacht, iets op de tanden drogende tannines (2 uit 5), flinke zuren, zeer droog, tikje alcoholisch, heel warm, klein bittertje, ellenlange afdronk. Hoge smaakconcentratie, gemiddelde intensiteit, ik heb het idee dat er een "zweempje" brett aanwezig is. Voor de echte criticus wellicht meteen als "fout" bestempeld maar zelf hou ik er tot op zekere hoogte wel van. Waar ik al bang voor was lijkt uit te komen: hij is wat aan de groene kant. Een beetje rauw, groene paprika, grafiet... blind geproefd zou ik hier cabernet franc uit de Loire van maken. Verder nog zure rode kersen, rode bessen, rozenbottel, speculaaskruiden, pure chocolade. Hoe meer zuurstof er bij komt, hoe meer het fruit gaat domineren, gelukkig. Neemt niet weg dat dit me een wijn lijkt voor de lange adem, een jaar of tien opleggen. Wellicht dat de "vin naturel eigenschappen" dat niet trekken maar de aanwezige zuren en tannines zeker wel. Zou een leuk experiment voor me kunnen zijn ware het niet dat... u raadt het al: ik heb er slechts één fles van gekocht. The story of my life. Deze kwam bij de Intermarché vandaan.