Château Bon Baron Rode Wijn 2018

Château Bon Baron en haar wijnen zijn me bekend en staan hoog aangeschreven. Daarom was ik een beetje verrast dat ik dit exemplaar bij de ALDI aantrof met een prijskaartje van net geen tientje. Voor de gemiddelde ALDI-consument, "no offence", wellicht iets te duur maar voor de kwaliteit niet. Tenminste, dat moet ik natuurlijk zelf nog even gaan proeven. Geen informatie op de website of het achteretiket dus de wijnmaakster zelf maar even aangeschreven. De blend bestaat uit de druivenrassen gamaret, garanoir, acolon, pinot noir en cabernet dorsa, een uiterst interessant "zooitje" bij elkaar dus, wederom "no offence". Houtrijping heeft plaatsgevonden en het alcoholpercentage bedraagt slechts 12,5%. Op een biodynamisch ongunstige "bladdag" trek ik 'm open maar ik hoop dat dat van geen invloed zal zijn op de smaakbeleving. Een "nomacorc" fungeert als afsluiter. In het glas helder, diep magenta, intensiteit 3 uit 5. Redelijk aromatisch, licht boers, vers rood fruit, bessen, kersen, aardbei, rozenbottel, heel licht animaal. Zacht mondgevoel, droog, hoge zuren, speekselopwekkend, enorm sappig, tannines 1 uit 5, middellange afdronk. Hoge smaakconcentratie, fris en fruitig, rode bessen, rozenbottel, aardbei, kers, iets droppig, leer, het houtgebruik is niet waar te nemen. Wauw, best nog complex. De acolon, pinot noir en cabernet dorsa heb ik elk afzonderlijk wel eens als monocépage geproefd, de gamaret en garanoir niet. De pinot noir voert in ieder geval niet de boventoon, in hoeverre ik kan bepalen welke druif dan wel, lukt me dus niet. Wel proef ik dat de wijn zeer goed in balans is. Ook is het best een krachtige wijn waar een dito gerecht naast mag staan. Een Indiase curry bijvoorbeeld of een wildgerecht. Ik denk dat de wijn het aankan. Ook zonder gerecht is het overigens een genot om deze wijn te drinken. Hij doet een beetje "Duits" aan en voor de laatste keer: "no offence". Ik plaats 'm bij mijn aanraders.

Villa Antinori IGT Toscana Rosso 2019

Eigenlijk was ik in de supermarkt op zoek naar een Griekse wijn maar dan kom je al gauw uit op zoete Mavrodaphne, Xinomavro, Samos of een Retsina. Voor kwaliteit moet je toch echt wel naar de wijnspeciaalzaak. Maar ja, ik had geen tijd dus koos ik iets anders. Antinori komt met een beetje letters husselen en de toevoeging van de 's' uit op Santorini en dat was het dichtst dat ik kon komen bij Griekenland op dat moment. Gekkigheid natuurlijk maar het werd de Villa Antinori Rosso uit het Italiaanse Toscane. Een blend van de druivenrassen merlot, cabernet sauvignon, syrah, sangiovese en petit verdot. In totaal achttien maanden rijping in een mix van Franse, Amerikaanse en Hongaarse eikenhouten vaten, deels barriques, alcoholpercentage van dit oogstjaar 2019 kwam op 13,5%. Op het moment van schrijven is het koud in m'n kamertje dus ik zet de fles eventjes tegen de verwarmde radiator aan om de gewenste drinktemperatuur van zo'n achttien graden te halen. In het glas helder, diep magenta tot paars, intensiteit 3 uit 5. Volaromatisch en zeer fruitig in de neus, rijpe rode kersen, rode bessen, het hout niet waarneembaar, licht kruidig, specerijen, na walsen met het glas komt er zwart fruit bij, bramen, een hintje leer. Een fluweelzacht mondgevoel, klein zoetje, fraai gedoseerde zuren, speekselopwekkend, enorm sappig, licht op de tanden drogende tannines (2 uit 5), piepklein bittertje, uitstekende balans, fris, lange en warme afdronk. Vooral kersenfruit in de smaak, ook nog framboos, rode bes, rozenbottel, specerijen, leer, bramen. Deze wijn heeft van alles een beetje en van niks te weinig, de balans en doordrinkfactor springen mij het meest in het oog, nou ja, de slokdarm dan. Voor net geen zestien euro best prijzig voor een "supermarktwijn" maar het prijskaartje staat goed in verhouding tot het plezier dat je hieraan beleeft.

Domaine Les 3 Saules Vin de France Ubuntu

Ik zeg dat ik niet van Merlot hou maar eigenlijk drink ik daar te weinig Merlot voor om dat statement te kunnen rechtvaardigen. Bovendien waren de Merlot's die ik recentelijk heb gedronken stuk voor stuk zeer goed binnen te houden. Hoog tijd dus om dat vooroordeel maar eens te laten varen. Petrus bestaat tenslotte ook volledig uit merlotdruiven en ondanks dat ik die nog nooit heb mogen proeven ga ik ervan uit dat het een topwijn is. Vandaag trek ik een wijn open die hoofdzakelijk bestaat uit merlot aangevuld met een beetje cabernet sauvignon en ook nog eens een vin naturel is en dan heb je bij mij sowieso al een streepje voor. De wijn bevat geen oogstjaar op het etiket en dat is omdat het een blend is van twee verschillende oogstjaren. Dit jaar waren we op vakantie in de Dordogne en vlakbij, in het prachtige dorpje Monpazier, was de weekmarkt waar oude bekende Tim Bos zijn wijnen aan de man bracht. Onder de naam Trois Mets & Vins werkt Tim al een behoorlijk aantal jaren vanuit Frankrijk met hoofdzakelijk Vin's Naturel. In 2011 ontmoette ik Tim voor het eerst in Nederland tijdens een proeverij van "grootse wijnen, kleine importeurs", toen nog opererend onder de naam Vins Simple, Simply Wines. Sindsdien volg ik hem vooral via de social media maar het blijft toch speciaal om elkaar ook weer eens in levende lijve te kunnen zien. Honderduit kon hij doorgaan over zijn assortiment, ik zou ze allemaal stuk voor stuk wel willen proeven maar ik had mezelf voorgenomen slechts zes verschillende flessen mee terug te nemen. Eén daarvan is deze "Ubuntu", alcohol is 14%, geen hout. Wijnmaker François Laborie is ervoor verantwoordelijk. Ik trek 'm open op een biodynamisch zeer gunstige "bloemdag". Na twee glaasjes neem ik plaats achter m'n toetsenbord om mijn analyse los te laten op Wijn-Blog maar gaandeweg besef ik dat het drinken van deze wijn mij meer plezier verschaft dan het losbreken in stukjes. Bij elke volgende slok wordt dat alleen maar versterkt. Dit is een genietwijn! Hij is vol, hij is warm, hij is complex, hij heeft diepgang en lengte, hij is gebalanceerd en bovendien en vooral: hij is lekker! Daar, ik heb het gezegd. Het woord dat vermeden dient te worden bij wijnopleidingen: lekker. Nou vooruit, een korte analyse dan. Klein zoetje, verfijnde en precieze zuren, mini-bittertje, lange afdronk. Zeer intense smaak, vlezig, zondoorstoofd en gekonfijt zwart fruit, speculaaskruiden, ontbijtkoek, drop, specerijen, kruidig. Deze wijn in combinatie met een wildgerecht (en dan bedoel ik daarmee vlees; hert, everzwijn), een stoofvleespotje, wilde eend met een zoete port/speculaas-saus... sorry, even m'n kin afvegen. Het kwijl loopt me uit de mond. Maar ook zonder spijs is dit een feest. Tim, ik denk dat ik niet veel Franse lezers heb maar voor alle Nederlanders die een keer op de markt in Monpazier komen: bezoek de kraam van Tim even.

Boutinot Wines Vyf.vyf Sauvignon Blanc 2020

Een Zuid-Afrikaanse wijn van sauvignon blanc druiven geïmporteerd door en afgevuld bij het Franse huis Boutinot. Het typerende Zuid-Afrikaanse zegel ontbreekt dan ook op de flessenhals. Op het etiket de naam van de wijn die is afgeleid van het alcoholpercentage: 5,5% oftewel Vyf.vyf. Verkrijgbaar bij de ALDI voor net geen drie euro, uiteraard geen hout. Op internet vond ik niet veel over deze wijn. Ik heb dus geen idee of er gedeeltelijk is gede-alcoholiseerd of dat de vergisting heel vroeg al is gestopt. Dat laatste zou betekenen dat ik een zoete wijn mag verwachten. Ik schroef 'm open om dat uit te gaan vinden. In het glas is-ie helder, redelijk intens goud-geel gekleurd, stil. In de neus niet meteen dat typische stuivende karakter van Sauvignon Blanc, iets ingetogen, citroen, mango, peer, gele appel. In de mond zoet maar verre van plakkerig, fris, hoge zuren, strak, korte afdronk en overduidelijk gede-alcoholiseerd. De smaakintensiteit is niet hoog, een beetje dunnetjes zelfs, een lichte honingtoets, mango, citroen, gele appel, peer. Door het gebrek aan (meer) alcohol komt-ie eerder over als frisdrank of wit druivensap dan als wijn. Op het achteretiket staat ook nog een "best before" datum. Die ligt ongeveer acht maanden verder van de aanschafdatum. Maar ja, oogstjaar 2020 had natuurlijk allang uitverkocht moeten zijn. Snel openen dus en doordrinken. Ik heb het na één glas wel gezien en spoel de rest door de gootsteen. Niet mijn ding.

Vignoble le Rauly AOP Bergerac Rosé

Tijdens onze vakantie dit jaar in Frankrijk doe ik voor wat betreft wijn niet moeilijk. Geen analyses, geen dure wijnen, gewoon een bag-in-box met een inhoud van vijf liter waar ik een week of iets langer mee doe. Aangezien het weer meer dan oké is, wordt het rosé, sowieso m'n eerste keus in de zomer. Normaal gesproken zitten we in de Languedoc-Roussillon maar dit jaar was de Sud-Ouest aan de beurt, de Dordogne. Een streek waar doorgaans veel "Hollanders" vertoeven, dit jaar was geen uitzondering en dan waren we al in het na-seizoen. In het zuiden neem ik altijd de "Terreo", in de Sud-Ouest is deze niet te verkrijgen. Ik koos daarom iets lokaals, Bergerac rosé bestaande uit 70% cabernet sauvignon en 30% merlot, uiteraard geen hout, alcohol is slechts 12,5%. Gekocht bij de Carrefour en omgerekend zou de flesprijs op €2,25 komen. Da's niet verkeerd zo op het eerste gezicht. Eens even checken of de kwaliteit acceptabel is. In het glas helder, mooi intens zalm-roze. Heel licht aromatisch, een zomers regenbuitje, kruidig, droppig, peer, aardbei. In de mond beendroog, fraaie zuren, hele lange afdronk. Gemiddeld intense smaak, de vraag is echter: "wat proef ik nu eigenlijk?" Sowieso spat het fruit er niet uit, zeker niet het rode fruit, wel wat citrusfruit, citroen. Hij lijkt iets stoffigs te hebben maar op een positieve manier, katoen, gistcellen. Het heeft iets weg van een pilsje zonder de koolzuur. Ik kan m'n vinger er niet precies op leggen maar ik vind 'm wel bijzonder spannend. Ver in de finale zit er nog iets aards en droppigs. Ten opzichte van mijn benchmark de "Whispering Angel" zit hij er niet ver vanaf. Ingetogen, elegant, smaakvol, gastronomisch.

Plaimont IGP Côtes de Gascogne Florenbelle Blanc Sec 2021

Een blend van de druivenrassen colombard, ugni blanc (oftewel trebbiano Toscano) en sauvignon blanc uit de Sud-Ouest van Frankrijk, de Gascogne om precies te zijn. De gebruikte druivenrassen zijn niet alledrie typisch persé voor de Gascogne maar worden hier wel regelmatig gebruikt. Een voorbeeld is de Côtes de Gascogne "Classic" van Domaine Tariquet die ik op Wijn-Blog meerdere malen besproken heb, deze wordt dan ook nog aangevuld met gros manseng die dan weer wel typisch is voor de streek. Een andere overeenkomst is het lage alcoholpercentage, slechts elf procent in dit geval. Je zou dan wellicht kunnen denken dat er restzoet in de wijn zit maar dat is niet zo. Er is geen gebruik gemaakt van hout tijdens de vinificatie en/of rijping. Laat ik maar eens gaan proeven. In het glas helder, fonkelend goud-geel. Behoorlijk aromatisch, het aandeel sauvignon blanc is evident: stuivend en typerend, buxus, citroen. In de mond probeert een klein maar vooral fruitig zoetje in de aanzet door te komen maar die wordt meteen overdonderd door de strakke zuren, iets drogend op de tanden, bijna tannineus zelfs, speekselopwekkend, licht ziltig, lange afdronk. De smaak is intens en geconcentreerd. Buxus en citroen vooral, iets anders komt er nauwelijks doorheen. Een hele strakke en frisse witte wijn, bijzonder geschikt voor op het terras bij hoge temperaturen, de wijn zelf moet vooral flink gekoeld gedronken worden.

Vignerons de l'Enclave AOC Côtes du Rhône La Résistance 2020

Een biologische wijn, zonder toegevoegd sulfiet, ook nog vegan maar nergens vermeld of het nou een vin naturel betreft of niet. Toch rubriceer ik 'm zo, in mijn optiek voldoet hij aan alle eisen (die overigens nergens vastgelegd zijn). Op een bladdag geopend komt-ie wat boers over, de volgende dag is een fruitdag. Dat is te merken, het fruit komt nu veel beter tot zijn recht. Een blend van 70% syrah en 30% grenache noir, geen hout, alcohol is 14%. Heel licht nevelig in het glas, diep paars, intensiteit 3 uit 5. Redelijk expressief in de neus, rozenbottel, rijpe rode kersen, heel licht kruidig, kleine hint perendrups. In de mond droog, iets op de tanden drogende tannines (2 uit 5), fijne zuren, heel sappig, warm, lange afdronk. Intense smaak, voornamelijk rijpe rode kersen, toch ook nog een fraai en gedoseerd boers tintje, kruidig, garrigue. Vooral niet opleggen, dit is een wijn voor alledag en dient gedronken te worden wanneer het fruit overheerst. Ik dronk 'm bij boerenkool met rookworst met een toefje scherpe Dijon mosterd van het merk Maille. Mooie combinatie.

Für Mich 100% Baden Thomas Walz Spätburgunder trocken 2019

Wanneer ik over de grens bij onze oosterburen ben, stap ik altijd even bij de Rewe naar binnen. Een grote Duitse supermarktketen. Vooral het schap met Duitse wijnen heeft mijn interesse. Ik keer altijd wel met wat Spätburgunders en Rieslings terug. Stiekem kan ik heel erg genieten van Duitse Pinot Noir uit het goedkope segment. In het glas helder en licht kersenrood van kleur. In geur en smaak overeenkomstig: aardbei, rode grapefruit, bloedsinaasappel, rozenbottel, sinaasappelschil. Een heel klein beetje zoet, hoge zuren ter compensatie en een prettig bittertje. Op dag twee komt er een heel licht en zeer aangenaam aards toontje bij. Ietsje terugkoelen voor het inschenken. Vooral van genieten en niet teveel overanalyseren. My guilty pleasure. Alcohol is 13%, geen hout.

Wijnhuis Bolgerijen Merwede Rood Drieheeren Selectie Vat A 2020

Terwijl ik op vakantie in Frankrijk ben bereikt mij het bericht dat Wijnhuis Bolgerijen een tweede rode wijn heeft gebotteld. De Drieheeren Selectie met als toevoeging op de "gewone" Merwede Rood (van regent en cabernet cortis) de druiven rondo en dornfelder, aangekocht bij collega-wijnboeren. Alcohol is 13,5%, rijping op roestvrij staal. Geheel toevallig legt het team net de laatste hand aan het plukken en verwerken van de oogst van 2022 wanneer ik dit exemplaar kom ophalen. In het glas helder, kleurintensiteit 3 uit 5, felrood tot diep magenta. Behoorlijk aromatisch, fruitig en boers tegelijk. Kersen, bramen, rozenbottel, rabarber, kruidig, leer, chocolade. Een zacht mondgevoel, klein fruitig zoetje, hoge zuren, speekselopwekkend, enorm sappig, goede balans, zuiver, lange afdronk. Intense smaak, rijp rood en zwart fruit, kersen, bramen, pruimen, animaal, leer, tonen van koffie en chocolade. Wanneer je van fruitige wijn houdt moet je 'm zeker nu opentrekken. Ik denk echter dat deze wijn complexer en nog mooier wordt met een jaar of drie, vier extra rijping. Zolang de voorraad strekt verkrijgbaar via het domein zelf.

Emiliana Organic Vineyards DO Colchagua Valley Coyam 2017

Nog voordat ik de wijn heb geproefd, staat-ie al als aanrader gerubriceerd. Totaal bevooroordeeld natuurlijk maar elk jaar weer voldoet deze wijn volledig aan mijn verwachtingen, dus waarom niet? Wat welk elk jaar verandert is de druivensamenstelling van de blend. Oogstjaar 2017 bestaat dit keer uit syrah 43%, carmenère 29%, cabernet sauvignon 12%, mourvèdre 5%, petit verdot 3%, carignan 3%, malbec 2%, garnacha 2% en tempranillo 1%. Ook de rijping kan verschillen per jaar, in dit geval verbleef 75% van de wijn in barriques van Frans eikenhout, een mix van nieuw, tweedejaars en derdejaars, 20% van de wijn verbleef in grote foeders van 2000 en 5000 liter en 5% van de wijn ging in betonnen eieren voor een periode van veertien maanden in totaal. Het alcoholpercentage kwam dit jaar uit op 14,6%. In het glas heel licht nevelig, een diep magenta tot paarse kleur, intensiteit 4 uit 5. Gematigd aromatisch, licht aards, rood fruit, rozenbottel, kers, iets floraal, dennenhars, eucalyptus. Weer lekker complex dus. In de mond een minizoetje, een seconde ongeveer daarna komt-ie weer droog over, hoge speekselopwekkende zuren, enorm sappig, iets drogende tannines op m'n tanden (3 uit 5), klein bittertje, hele lange afdronk. Hoge smaakintensiteit over een breed spectrum, eigenlijk komt hij meteen redelijk aards en boers over, ik maak geen bezwaar. Gelukkig wordt ook het fruit niet vergeten, rijp rood en zwart fruit, kersen en pruimen voorop, ook rozenbottel, toefje vanille, kruidig, floraal, je proeft wel dat het hout er zit maar ze zijn er weer in geslaagd dit nog beter te laten integreren. De balans is echt perfect nu, de wijn is à point, er is complexiteit, spanning, een enorm hoge "doordrinkfactor". Al schrijvende realiseer ik me dat ik de oogstjaren 2019 en 2020 nog mis in m'n voorraad. Laat ik dan maar gelijk naar de Albert Heijn XL gaan om de verzameling compleet te maken. In de jaarlijkse fact-sheet staat zoals gewoonlijk vermeld dat je de wijn nog tien jaar kunt bewaren. Ik heb nog steeds een experimentje lopen met de editie van 2012. Eén van de weinige wijnen waarvan ik meerdere flessen heb aangeschaft puur en alleen om het ouderingsproces te volgen.

Giacobazzi DOC Lambrusco di Sorbara Frizzante Secco 'Gilles Villeneuve 40 ani'

De terugkerende Wijn-Blog-lezer weet dat ik behalve iets met wijn ook iets met Formule 1 heb. Regelmatig valt de naam van Max Verstappen hier wanneer hij weer eens wint op zondag. Vandaag schrijft hij wederom geschiedenis door de knotsgekke regenrace in Japan op zijn naam te schrijven en daarmee zijn tweede wereldtitel (op rij) te winnen. Ik volg deze sport al wat langer dan de gemiddelde Nederlander en ken daarom ook nog de naam Gilles Villeneuve, vader van Jacques Villeneuve, de wereldkampioen van 1997. Gilles Villeneuve haalde nooit de wereldtitel maar dat was niet wegens gebrek aan talent. Hij had een spectaculaire rijstijl die hem geliefd maakte, met name bij de "tifosi", de fans van de Italiaanse renstal Ferrari waar Gilles voor reed. Producent Giacobazzi was destijds een persoonlijk sponsor van Gilles en heeft de Lambrusco van vandaag voorzien van een etiket ter nagedachtenis van het overlijden van de coureur in 2022 precies 40 jaar geleden. Een monocépage van de blauwe druif lambrusco di Sorbara, alcohol is 11%, geen hout, koolzuurgas middels de méthode charmat. Bij het inschenken een heftige mousse die redelijk lang aanhoudt, grote bubbels blijven in het glas, helder, diep magenta tot licht rood van kleur, intensiteit 2 uit 5. In de neus perendrups, framboos, cassis. In de mond beendroog, hoge zuren, klein bittertje, middellange afdronk. Redelijk intense smaak, framboos, perendrups, cassis, aardbei, bloedsinaasappel, rode grapefruit. Afgezien van of je het lekker vindt of niet; dit is zoals échte Lambrusco hoort te zijn. Vroeger, misschien nu nog wel, zag je ze wat vaker staan op het onderste schap in de supermarkt. Laag in de alcohol, voorzien van een schroefdop en zoet. Echte Lambrusco heeft een alcoholpercentage van minimaal 11%, is droog en heeft vanwege de hoge atmosferische druk in de fles een "champagnekurk" als afsluiter. Het exemplaar van vandaag kreeg ik van een vriend en mede Formule 1-fan die 'm speciaal uit Italië had meegenomen. Vanwege de hoge zuren is deze wijn goed te combineren met gerechten die behoorlijk wat zout bevatten, ook bij "vette" gerechten komt de Lambrusco prima tot zijn recht.

Domaine Mellado AOP Limoux Blanquette de Limoux Brut

Nog een Blanquette de Limoux dan maar. Helaas geen specifieke informatie gevonden via internet over dit exemplaar maar de regels voor wat betreft de te gebruiken druivenrassen zijn: minimaal 90% van de druif mauzac blanc, aangevuld met 10% chenin blanc en/of chardonnay. Méthode traditionelle oftewel hetzelfde vinificatieproces als dat van champagne. Zou er méthode ancestrale op het etiket vermeld staan dan betekent dat er slechts één gisting op fles is en dan zou alleen de druif mauzac blanc gebruikt mogen worden. Het alcoholpercentage bedraagt slechts 11%, geen houtgebruik. Bij het inschenken een enorm heftige mousse die lang aanhoudt, parelende kettingen van grote bubbels blijven in het glas, de kleur is vrij intens strogeel. Koud geeft het aroma nauwelijks iets prijs, al opwarmend ook niet trouwens, een kleine hint gedroogde honing, beetje "stoffig", katoen. In de mond droog, hoge zuren, speekselopwekkend, strak. Ingetogen smaakintensiteit, honing, mango, perzik. Gezien de kleur van deze wijn en het gegeven dat het gedeelte van de "champignon-kurk" dat in de flessenhals zit, niet "uitwaaierde" na extractie, doet me vermoeden dat dit exemplaar al wat langer op het schap van de winkel stond. Desalniettemin is de inhoud nog alleszins drinkbaar, zelfs inzetbaar bij verfijnde kleine gerechtjes met een licht aardse toon.