Château Ferrande AOC Graves Blanc 2018

De volgende wijn uit 2018 maar dit keer een witte. Ik heb er echter alle vertrouwen in dat het goed gaat komen. Van dit huis heb ik al eens eerder de witte wijn besproken, toen oogstjaar 2012. Het exemplaar van vandaag heeft een percentage alcohol van 12,5%. De blend van gebruikte druivenrassen bestaat uit sauvignon blanc 28%, sémillon 43% en sauvignon gris 29%. Hij heeft gedeeltelijke houtrijping gehad en ook de fermentatie geschiedde deels in hout. De sémillon vergistte deels in nieuw eiken, beide sauvignons vergistten deels in eiken van een jaar oud, de rest ging allemaal in inox en acht maanden rijping volgde in de tank waar het op dat moment in zat. Daarna ging men blenden en werd de wijn gebotteld. In het glas helder, redelijk intens goud-geel van kleur. Aromatisch, gisttonen, wit brood, bruin brood, beschuit, tropisch rijp fruit, heerlijk complex bouquet. In de mond een fruitig zoetje, precieze zuren, speekselopwekkend, balancerend tussen strak en filmend, lange afdronk, uitstekende balans. Intense smaak, mooi geconcentreerd ook, breed over het smakenpalet, sinaasappelzest, citroen, abrikoos, lychee, passievrucht, beschuit. Absoluut geen zoete wijn, een beetje off-dry zoals men dat zo mooi zegt. Heerlijke complexiteit en diepgang, enorm hoge doordrinkfactor, uiteraard gastronomisch breed inzetbaar. Wederom word ik gesterkt in mijn "vooroordeel" dat oogstjaar 2018 toch wel iets heel bijzonders is. Nog geen enkele keer ben ik teleurgesteld. Hooguit in mijzelf... dat ik niet meer exemplaren van alle flessen wijn uit 2018 heb gekocht.

E. Guigal AOC Châteauneuf-du-Pape 2018

Momenteel zit ik even in een streak van oogstjaar 2018, meerdere wijnen uit dit jaar op rij. Op het moment van schrijven, en dat is in het verleden, mijn favoriete oogstjaar. Ik trek 'm open op een biodynamisch gunstige "bloemdag" dus daar kan het in ieder geval niet aan liggen. Deze Châteauneuf-du-Pape van E. Guigal komt bij de E. LeClerc vandaan en moest daar net geen dertig euro kosten. Het percentage alcohol is maar liefst 15%, hij mocht twee jaar rijpen in grote foeders, het is een blend van de druivenrassen garnacha (grenache noir) 70%, mourvèdre 15%, syrah 10% en 5% andere niet nader gespecificeerde druiven. In het glas helder, scharlakenrood, intensiteit 2 uit 5. De eerste snuif op de stille spiegel geeft meteen fruit, geen secundaire of tertiaire tonen hier. Rijp zondoorstoofd rood en zwart fruit, zure kersen, rozenbottel, bramen, bessen, kruidig, een rokerige toon, eucalyptus. Prachtig bouquet. Licht gekoeld ingeschonken. Heel zacht mondgevoel, tannines zijn nauwelijks aanwezig, droog, speekselopwekkende verfijnde en precieze zuren, sappig, klein bittertje, lange afdronk, goede balans. Geconcentreerde smaak, breed over het smakenpalet, ingetogen smaakintensiteit, morellen, fijn geïntegreerde houttonen, rokerig, grafiet, bramen, rozenbottel, rode bessen, eucalyptus, rode grapefruit. Wat een loepzuivere en superelegante wijn is dit! "Wauw!" weer eens een keertje. Uitstekend werk geleverd door de wijnmakers.

Azienda Vitivinicola Francesco Candido DOC Salice Salentino Riserva Immensum 2018

Deze kreeg ik ooit kado maar zelf koop ik zelden magnums. Anderhalve liter wijn, die krijg ik in m'n eentje nooit op voordat de oxidatie gaat toeslaan. Gelukkig kwam de verlossing in de vorm van een dineetje met een aantal vrienden die ook wel een wijntje lusten. Geen probleem om ieder van drie glazen wijn op die avond te voorzien en tegelijkertijd de hele fles daarmee te ledigen. Oogstjaar 2018 ook nog eens en hij viel bij allen goed in de smaak. Alcohol is 14,5%, een blend van grotendeels negroamaro aangevuld met een beetje cabernet sauvignon. Acht maanden houtrijping in kleine vaten. In het glas helder, Ferrari-rood, kleurintensiteit 2 uit 5. Op de stille spiegel een hele lichte houttoets, na walsen met het glas integreert deze in de wijn. Dan ruik ik rood fruit, rode bessen, kersen en iets kruidigs. In de aanzet een heel klein zoetje, fraai gedoseerde zuren, meer strak dan filmend, tegelijkertijd rond en zacht, middellange afdronk, goede balans. Geconcentreerde smaak, verre van log, elegante stijl wijn, ook totaal niet alcoholisch ondanks het relatief hoge percentage alcohol, zoete rijpe rode kersen, kruidig, vanille van het hout, rode bessen, zwart fruit komt er ook nog bij. Enorm hoge doordrinkfactor. Geslaagd kadootje, nogmaals dank.

Marqués de Griñon Dominio de Valdepusa Vino de Pago Graciano 2018

Even heel stiekem pas m'n tweede monocépage van de druif graciano tussendoor. Alcohol is 14%, twintig maanden houtrijping in barriques van Franse makelij, nieuw en tweedejaars. Helder in het glas, dieprood, kleurintensiteit 3 uit 5. Aromatisch, kruidig, teer, tabak, hout, leer... dit allemaal op de stille spiegel. Na walsen met het glas komt er rood fruit bij, zondoorstoofd zwart fruit, salmiak, eucalyptus. Zacht mondgevoel, afgeronde tannines (2 uit 5), drogend op de tanden, sappig, hoge speekselopwekkende zuren, klein bittertje, strak, lange afdronk. Geconcentreerde smaak, medium intensiteit, niet log, alles goed in balans, elegant exemplaar. Zongedroogde zwarte pruim, eucalyptus, salmiak, kruidig, zwarte bramen, rode bessen, zure rode kersen, hout, leer, tabak. Hele complexe wijn, een uitdaging om hier een gerecht bij te maken. Ik zit aan paddenstoelen te denken, teriyaki-saus, spareribs, hertenrug, rundvleesstoof... zware kost of iets met een bite. Het water loopt me al in de mond. Dit fraaie exemplaar komt bij Brederode Wijnkopers vandaan. Niet persé bedoeld om te promoten maar ze hebben een heel mooi pakket van zes wijnen van Marqués de Griñon voor 170 euro waar dit exemplaar onder andere ook in zit.

Marqués de Cáceres DOCa Rioja Reserva 2018

Na het succes van de topwijn Gaudium van dezelfde producent wilde ik hun "gewone" Reserva uit hetzelfde oogstjaar ook maar eens proberen. Alcohol is wederom 14%, vijftien maanden rijping in Franse barriques in gelijke delen op nieuw, tweedejaars en derdejaars eiken. De hoofddruif is de tempranillo, die zit er voor 90% in, de overige 10% is niet nader gespecificeerd. "Andere variëteiten" staat er in de fact-sheet. Die andere rassen zijn hoogstwaarschijnlijk graciano, garnacha en/of mazuelo. In het glas helder, scharlakenrood, intensiteit 3 uit 5. De secundaire tonen (onder andere van de vinificatie en het hout) zijn minder aanwezig dan bij de Gaudium, ik ruik meer fruit. Rood fruit, kersen, bessen, bramen, rozenbottel, vanille. Zacht mondgevoel, klein zoetje in de aanzet, op de tanden drogende tannines (3 uit 5), hoge zuren, klein bittertje, meer strak dan filmend, lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak, rijpe rode kersen voorop gevolgd door rozenbottel, rode bessen, framboos, braam, vanille, licht gerookt tintje, tikje animaal, leer. Hij is kenmerkend voor Rioja, dat absoluut maar heeft veel minder "karakter" dan de Gaudium. Het prijsverschil is dan ook behoorlijk dus geen gekke gezichten hier. Normaal gesproken vijftien euro de fles maar ook bij deze weer 50% korting bij de PLUS.

Marqués de Cáceres DOCa Rioja Gran Vino Gaudium 2018

Regelmatig zag ik deze voorbij komen in de nieuwsbrieven van Wine In Black. Ze staan er om bekend dat ze restpartijen opkopen en tegen fraaie (lage) prijzen weer doorverkopen, soms met aangepast etiket. Net geen 45 euro moest-ie daar kosten. Onlangs zag ik 'm liggen bij de supermarkt Plus voor nog net geen 60 euro. Da's een behoorlijk verschil, dan bestel ik 'm liever online bij Wine In Black. Maar ik wachtte nog even en mijn geduld werd beloond want de Plus verlaagde de prijs naar nog net geen 30 euro! Kat in 't bakkie! Daar nam ik 'm voor mee en ik proef 'm meteen maar even om te kijken of ik de rest ook ga wegkapen voordat anderen dat doen. "Mijn" magisch oogstjaar 2018 dus de verwachtingen zijn hooggespannen. Eventjes van grote hoogte in het glas laten klotsen voor de (ongetwijfeld) nodige beluchting. In het glas is-ie licht nevelig, scharlakenrood, intensiteit 3 uit 5, heel licht baksteenrood in de rand. Op de stille spiegel hout maar verfijnd, licht aardse tonen ook. Na walsen met het glas komen er gek genoeg wat bakkersgeuren bij, bruin brood, beschuit... heel apart. Hij moet echt nog even meer lucht krijgen. Toch neem ik alvast een slok en dan beleef ik het WoW-moment. Nu al proef ik dat dit een subliem exemplaar is. Alcohol is 14%, tempranillo zit er voor 95% in, graciano voor 5%. Twee maanden malolactische vergisting in barriques, gevolgd door 18 maanden rijping in barriques, daarna nog eens 24 maanden flesrijping. Deze wijn voldoet daarmee aan de eisen om "Reserva" op het etiket te mogen zetten, het staat echter in kleine letters op het achteretiket. Op het bijgeleverde kistje staat echter wel "Gran Vino" en daar schaar ik mij helemaal achter. Dit is groots. Hij is droog, voldoende aan de zuren, mini-bittertje, zacht, rijpe en afgeronde tannines (2 uit 5), balancerend tussen strak en filmend, lange afdronk. Intense smaak zonder log of vermoeiend te zijn, geconcentreerde smaak, aards, rozenbottel, rode bessen, kersen, hout, grafiet, drop. Ik ga weer even terug naar het aroma, eucalyptus, rozenbottel, rode bes. En weer terug naar de smaak, de eucalyptus komt daar ook voor, evenals de bakkerstonen zoals beschuit. Dit is niet normaal. Zo intens heb ik misschien maar één of twee keer van een wijn kunnen genieten. En dat terwijl het op het moment van proeven een "onbestemde" biodynamische periode betreft. Geen bladdag, geen worteldag, gewoon onbestemd. Zo zie je maar weer, goede wijnen smaken altijd goed. Ondanks dat ik deze wijn op dit moment volledig in balans en op dronk vind, ben ik toch benieuwd wat er nog aan zit te komen bij wat jaren opleg. Ik ben inmiddels overtuigd en ga de rest van de flessen kopen. Als je dit leest... te laat! Ik plan mijn blogs altijd vooruit, ik proefde dit exemplaar op 15 oktober 2024. Drie kwartier verder ben ik nu en de wijn blijft ontwikkelen. Een heel klein zoetje komt erbij, heel welkom. Ik ga nog even genieten.

Viña Cobos DO Mendoza Bramare Luján de Cuyo Cabernet Sauvignon 2018

Een aantal wijnen uit het oogstjaar 2018 ga ik proeven op rij. Te beginnen met deze Cabernet Sauvignon uit Argentinië. Er zijn twee landen in Zuid-Amerika die furore maken met druiven die van oorsprong uit de Franse Bordeaux komen. Dat is Chili met de carmenère en Argentinië met de malbec. Twee druivenrassen die beroemder zijn dankzij andere landen dan het land van oorsprong. Vandaag echter geen Malbec in m'n glas maar Cabernet Sauvignon. Staat pinot noir bij mij fier aan kop op nummer één, de cabernet sauvignon is een solide tweede plek toebedeeld voor wat betreft rode wijn. "King Cab". Houtopvoeding is eigenlijk bijna wel verplicht, zo ook bij dit exemplaar. Malolactische vergisting vond plaats in barriques en duurde maar liefst twee maanden, de rijping erna duurde achttien maanden, ook in barriques. Twee jaar flesrijping volgde. Het alcoholpercentage is 14,5%. In het glas heel licht nevelig, dieprood, intensiteit 3 uit 5. Gematigd aromatisch, op de stille spiegel hout, na enige tijd en walsen met het glas komt er meer bij. Laurier, eucalyptus, rode bessen, morellen, rozenbottel. In de mond droog, beendroog bijna, op de tanden en tandvlees drogende tannines (3 uit 5), hoge zuren, klein bittertje, strak, goede balans, lange afdronk. Geen hele intense smaak, wel geconcentreerd, breed verdeeld over het gehele palet, een elegante stijl, verre van log of vermoeiend. Hout, eucalyptus, rode bessen, morellen, rozenbottel. Knap gemaakt, zuiver, fraaie stijl, topkwaliteit. Te koop bij de winkels van Henri Bloem.

Fonjoya IGP Pays d'Oc 'Velvet Touch' Wooded Chardonnay 2025

Met een prijs van net geen zeven euro is dit voor wat betreft het Aldi-assortiment nog best een prijzige wijn. Heel klein op het achteretiket is te lezen dat hij bij wijnproducent Fonjoya vandaan komt. Wanneer je 'm ontkurkt wordt het al meteen duidelijk, daar staat heel groot Fonjoya op. Geen onbekende voor me. Ook zij brengen vaak dezelfde wijnen onder andere labels op de Nederlandse markt en die €6,99 is gewoon een eerlijke prijs. Ongetwijfeld gaat-ie nog wel zakken bij een tijdelijke aanbieding want ik denk dat het "gemiddelde Aldi-publiek" deze anders links gaat laten liggen. Die "velvet touch" slaat in ieder geval al op het etiket, die is van dat aaibare "fluweel". Naar eigen zeggen zou het ook moeten slaan op de inhoud en dat ga ik nu ondervinden. In het glas helder, licht goudgeel gekleurd. Bij de eerste snuif komt het hout middels een vanilletoon meteen de neus in, een wat zoete toon, weeïg. Daarna volgt er stro, floraliteit, toast, tropisch fruit, rook. Inderdaad een fluwelen mondgevoel, niks aan gelogen, heel zacht, heel klein zoetje, precieze zuren, klein bittertje, iets tongtintelend, licht drogend op m'n tanden, dankzij het alcoholpercantage van 13% een warme en lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak, vanille voorop, dan citroen, mango, Haagse Hopjes, karamel, rook. Ondanks dat ik vind dat het hout er iets teveel bovenop ligt heb je toch het gevoel dat je een wat sjiekere wijn in je glas hebt. Ooit werd ik "verliefd" op dit type Chardonnay, daarna had ik een periode dat ik niets van hout moest weten en momenteel kan ik het waarderen mits het goed is gedoseerd. Dit exemplaar is iets teveel "in your face" voor wat betreft houtgebruik maar zo af en toe vind ik dat niet erg. Zeker niet in combinatie met vette vis, gerookte zalm, zalm van de BBQ.

Jean Giner IGP Pays d'Oc Pinot Noir 2025

Wit en rosé van Jean Giner had ik al geprobeerd en beschreven hier op Wijn-Blog, vandaag ga ik de Pinot Noir opentrekken. Gekoeld op 14 graden Celsius uit de wijnklimaatkast. Alcohol is 13%, geen gegevens omtrent houtgebruik, ik ga het proeven (of niet). Helder in het glas, redelijk a-typisch donker van kleur voor Pinot Noir, kleurintensiteit 3 uit 5, magenta tot paars. Perendrups, frambozen... niet het eerste waar je aan denkt bij deze druif. Blind geroken zou ik 'm op een Beaujolais van de druif gamay hebben ingeschat. Na lang walsen nog rode bessen, rode kersen. Zacht mondgevoel, klein fruitig zoetje, nauwelijks tannines, wel iets drogend op m'n tandvlees, enorm sappig, hoge zuren, strak, lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak, kersen, perendrups, frambozen, geen hout zoals ik het proef, fruitgedreven. Staat qua karakteristieken ver verwijderd van de rode Bourgogne. Ik proef hier de "kunde" van de wijnmaker in de kelder en/of meer het terroir van de Languedoc-Roussillon. Wederom geen fouten en niks mis mee behalve dat-ie iets te gelikt is naar mijn smaak. Verkrijgbaar bij de Aldi.

Taittinger Champagne Brut Réserve

Wederom een presentje van m'n werkgever. Taittinger Champagne had ik nog nooit eerder geproefd, hij zat in een geschenkdoos met twee champagneglazen erbij. Alcohol is 12,5%, geen hout, een blend van de druivenrassen chardonnay 40%, pinot noir 35% en pinot meunier 25%. Bij het inschenken een dikke kraag mousse die ook lang aanhoudt, veel koolzuurbelletjes, helder, zuiver, licht goud-geel. In het aroma veel "bakkersgeuren", brioche, wit brood, bruin brood, toast. In de mond droog, hele fraaie hoge zuren, strak, iets mineraal, licht drogend op de tanden, hele lange afdronk. Geconcentreerde smaak, brioche, toast, bruin brood, citroen. Heel fraai exemplaar. Mijn interpretatie van het lotnummer doet me vermoeden dat-ie in 2023 zijn dégorgement heeft gehad, op dit moment is het nog een jonge, frisse Champagne. Langer opleggen voor die karakteristieke tonen van de autolyse.

Hoeve Nekum BOB Mergelland Riesling 2022

Twee weken Riesling op rij. Duitsland's Rheingau versus Nederland's Limburg, 2020 versus 2022, Kloster Eberbach versus Hoeve Nekum. Appels met peren vergelijken? Ik ga het ondervinden. Het percentage alcohol is in ieder geval hetzelfde: 12%. Beide geen hout. In het glas heel licht pétillant, ook hetzelfde dus, helder, licht goud-geel. Tot zover de overeenkomsten. In de neus merk ik al een heel belangrijk verschil. Hier veel tropisch fruit in het aroma, mango, peer, honingmeloen, lychee, perzik. Het bouquet doet me heel sterk aan dat van een Viognier denken. In de mond een heel klein fruitig zoetje, de zuren zijn niet zo hoog als gehoopt/verwacht, hij balanceert zelfs enigzins tussen strak en filmend, hij is rond, fruitig, middellange afdronk. Redelijk intens van smaak, breed op het smakenpalet, mango, lychee, perzik, peer, honingmeloen. De mineraliteit van de Duitse Riesling zit niet in dit Nederlandse exemplaar, hier zit veel meer fruit in. Uiterst correct gemaakte Riesling uit Limburg maar in een blinde proeverij zou ik "gegokt" hebben op een Viognier uit de Ardèche bijvoorbeeld. Zo heel typerend voor het druivenras vind ik 'm dus niet, wellicht proef ik hierin meer van het terroir, de löss- en mergelgrond waarop de druivenstokken staan. Dat kan ik echter niet beoordelen, daarvoor zou ik meer wijnen uit deze regio of afkomstig van zo'n bodem moeten proeven. Overigens ben ik positief over deze Riesling, hou me ten goede, maar een vergelijking met de Duitse Riesling van vorige week gaat volledig mank.

Kloster Eberbach Rheingau Kloster Edition Riesling Trocken 2020

Bij de eerste slok proef en ervaar ik het meteen: dit is weer zo'n typische en kenmerkende Riesling. Riesling zoals Riesling hoort te zijn. De rillingen lopen over m'n rug van de hoge zuren. Geen vorm van zelfkastijding maar bij Riesling verwacht ik dit dus wil ik dit. Juist die zuren maken Riesling ook bij uitstek geschikt voor de wat langere opleg, uiteraard afhankelijk van de kwaliteit. Bij het inschenken is-ie heel licht pétillant, hij is helder in het glas, fonkelend goud-geel. Aromatisch, zuiver, citroen, mineraal, vuursteen, stro. In de aanzet een heel klein fruitig zoetje, voor de rest droog, ook heel licht drogend op de tanden, verfijnde en precieze hele hoge zuren, speekselopwekkend, strak, hele lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak, citroen voorop, ananas, een hele lichte honingtoets, mineralig. Dit is prachtig! Voor net geen tientje in Duitsland op de schappen bij de REWE. Topkwaliteit voor een bijzonder nette prijs. Alcohol is 12%, geen hout.

Domaine La Toupie AOP Côtes du Roussillon Villages 'Quatuor' 2020

Wederom een kadootje in de bespreking, dit keer van een deelnemer aan een privé-proeverij. Hij kon 'm zelf zeer waarderen en was erg benieuwd naar mijn mening. Ik trek 'm open. In het glas helder, dieprood, kleurintensiteit 3 uit 5. Gematigd aromatisch, rijp zwart fruit, kruidig, vooral fruit, nauwelijks tertiaire tonen. In de aanzet een klein fruitig zoetje, de tannines volgen, iets drogend op de tanden (2 uit 5), verfijnde zuren, balancerend tussen strak en filmend, een behoorlijk aanwezig bittertje maar niet storend, het hoge alcoholpercentage van 15% is ook goed in balans, lange afdronk. Geconcentreerd, intense smaak, vol, zacht mondgevoel, iets lactisch, heel kruidig, rijp zwart fruit, niet zondoorstoofd echter, hier wel tertiaire tonen, leer, koffie, tabak, chocolade. Deze smaken komen voordat het fruit zich presenteert, meestal is het andersom. Het fruit bestaat uit bramen en kersen. Hij is voornamelijk kruidig in plaats van fruitig. Helemaal niet verkeerd, heel apart en in mijn woordenboek is dat altijd goed. Zeker wanneer je deze wijn combineert met een heerlijk Mediterraans gerecht waarin de Provençaalse kruiden goed vertegenwoordigd zijn. Met andere woorden: dit is een gastronomische wijn waarbij gegeten móet worden. Gedeeltelijke houtrijping, een derde van de wijn mocht acht maanden in tweedejaars barriques, de rest ging in INOX. Een blend van garnacha (grenache noir) 50%, syrah 20%, mourvèdre 15% en carignan 15%.

Péter Vida Szekszárd Völgyeiből Bikavér 2017

Tja, wanneer je in de wijk de naam hebt nogal een wijnliefhebber te zijn dan komt er zo af en toe een "buur(t)man" die niet van wijn houdt een kadootje afgeven in de vorm van een fles wijn. Als je het zelf niet lust dan ben ik een heel gewillig slachtoffer om dat soort "ongewenste" kadootjes in ontvangst te mogen nemen. Geen probleem. Het exemplaar komt ook nog uit Hongarije zelf. De bekendste Hongaarse wijn, naast uiteraard de Tokaji Aszú, is de Bikavér, "stierenbloed". Ik had er al twee besproken hier op Wijn-Blog, beide uit de regio Eger of Egri, vandaag heb ik er echter eentje uit de regio Szekszárd. Egri ligt zo'n 130 kilometer ten noord-oosten van Boedapest, Szekszárd ligt op zo'n 160 kilometer ten zuiden van Boedapest. Het opmerkelijke is dat deze wijn dus niet gebonden is aan één bepaalde regio maar door heel Hongarije gemaakt mag worden mits je je aan de vinificatie-regels houdt. Voor de regio Szekszárd geldt dat er twee druivenrassen verplicht zijn, de kékfrankos (blaufränkisch) en de kadarka. Samen moeten ze er voor minimaal 50% in zitten, de rest kan met verschillende andere rassen worden aangevuld. Bij dit exemplaar bestaat de blend uit blaufränkisch 50%, cabernet franc + cabernet sauvignon (samen 20%), merlot 20%, syrah 5% en kadarka 5%. De minimale houtrijping moet zes maanden bedragen, bij dit exemplaar volgde na de persing eerst zes maanden rijping in roestvrij staal, daarna ging de wijn twintig maanden in groot gebruikt hout, 80% in vaten van 1000 liter, 20% in vaten van 500 liter. Het alcoholpercentage bedraagt 13%. In het glas helder, vrij licht qua kleurintensiteit (2 uit 5), scharlakenrood, licht baksteenrood in de rand. Gematigd aromatisch, op de stille spiegel eerst hout, licht kruidig, eucalyptus, aards, na walsen met het glas en na verloop van tijd komt daar fruit bij. Rozenbottel, morellen, rode bessen. Hij heeft wat lucht nodig, karaferen is geen slecht idee. In de mond droog, hoge zuren, op de tanden drogende tannines (2 uit 5), speekselopwekkend, heel sappig, klein bittertje, strak, middellange afdronk. Geen intense smaak, eerder iets aan de dunne kant, wel goed geconcentreerd, morellen, rode bessen, rozenbottel, rode grapefruit, bloedsinaasappel, het hout gaat na verloop van tijd mooi de wijn in. Subtiele en elegante wijn, redelijk complex, zuiver, uitstekende kwaliteit, goede doordrinkfactor. Met elke slok wordt hij beter, verfijnder. Heel fraai exemplaar, bedankt Peter!

Le Comte de Mercy AOP Tolna Chardonnay 2024

Deze fles lag me bij de Aldi aan te kijken met een enorm Franse uitstraling. Ik pak 'm op, draai 'm om en lees op het achteretiket dat-ie uit Hongarije komt! Het verhaal is dat de Franse generaal Comte de Mercy verantwoordelijk was voor de organisatie van de herbevolking van het zuidwesten van Hongarije. Deze wijn is een ode aan hem. Alcohol is 13%, geen hout. Helder in het glas, licht pétillant, heel licht goudgeel van kleur. Medium aromatisch, floraal, citroen, ananas, iets grassig. Hij begint met een redelijk aanwezig zoetje gevolgd door hoge zuren, licht tintelend op de tong, klein bittertje, meer strak dan filmend, middellange afdronk. Laag in de smaakintensiteit en concentratie, citroen, limoen, grapefruit, iets grassig, floraal. Voor mij onherkenbaar als zijnde Chardonnay. Strakke stijl, fris. Wel weer eens fijn om een Chardonnay zonder hout in het glas te hebben.

Roche Mazet Vin Mousseux Chardonnay Blanc de Blanc Brut

Vroeger, toen ik net een beetje interesse in wijn begon te tonen, haalde ik moelleux en mousseux door elkaar. Dat doe je maar één keer. Het één betekent namelijk "zacht" of "mollig", wat neerkomt op halfzoet. Het andere betekent mousserend. Wanneer een Franse mousserende wijn halfzoet is staat er demi-sec op het etiket. Mousseux en moelleux samen ben ik nog nooit op een etiket tegengekomen. Wel een mooie alliteratie overigens. Hoe dan ook, vandaag heb ik een mousserende wijn in m'n glas, een "blanc de blanc". Een witte wijn van witte druiven. Ik vind het altijd een beetje onnodige vermelding. Wanneer je een "blanc de noir" maakt vind ik het een ander verhaal. Niemand heeft toch ook ooit "noir de noir" op z'n etiket gezet? De term komt uit Champagne omdat daar voor het vervaardigen van champagne meestal de druiven pinot noir en pinot meunier gebruikt worden samen met chardonnay om een "witte" mousserende wijn van te maken. Een blanc de blanc is dus eerder uitzondering dan regel. Met als gevolg dat producenten van andere mousserende wijnen die geen champagne mogen heten die term hebben overgenomen. In mijn optiek om mee te liften op het succes van champagne zonder daar juridische problemen mee te krijgen. Champagne is daar zeer fanatiek in. Apple moest zelfs voor een i-Phone de kleur "champagne" verwijderen vanwege die monopolie-positie. Ze gaan ver. Terug naar de wijn in m'n glas. Een monocépage dus van chardonnay, mousserend, alcohol is 12%, geen hout, geen jaartal, geen gegevens omtrent de lengte van de fleslagering. Ook geen gegevens omtrent de vinificatie en dan met name de manier van het vergaren van het koolzuur. Gezien de prijs van €5,70 bij de E.Leclerc zal het ingespoten koolzuur zijn, de methode traditionelle is te bewerkelijk en te kostbaar. Dan moet ik zeggen dat ik dit een zeer smakelijke wijn vind voor dat geld. Helder in het glas, lang aanhoudende fijne mousse, fijne bubbels. Warempel brioche en toast in de neus. Heel klein fruitig zoetje in de aanzet, fraaie hoge zuren, speekselopwekkend, strak, heel klein bittertje, middellange afdronk. Redelijk intense en geconcentreerde smaak, citroen, grapefruit, hintje steenfruit, toast, brioche. Wat ik zeg. Helemaal niet verkeerd voor dit geld.

Château les Bugadelles AOP Languedoc Rosé Cuvée des 4 Vents

Van dit huis had ik eerder al de rode en de witte wijn beschreven, vandaag de rosé. Geen jaartal vermeld op de etiketten, wellicht zit er nog een restantje van het jaar ervoor bij. Biologisch geteelde druiven, grenache noir (garnacha), mourvèdre en syrah, een GSM-blend dus. Alcohol is voor rosé een behoorlijk stevige 14%, geen hout. In het glas helder, heel licht zalmroze, intensiteit 1 uit 5. Gemiddeld aromatisch, citrusfruit voorop, grapefruit, citroen, limoen, gevolgd door een hintje peer, honingmeloen, een toefje aardbei sluit de fruitrij. In de aanzet een heel klein fruitig zoetje, hoge zuren, strak, klein bittertje, tikje alcoholisch, lange en "warme" afdronk. En met een warme afdronk heb ik het niet over de temperatuur van de wijn, die is namelijk heel koud ingeschonken, ik bedoel dat het gevoel in de slokpijp warm aanvoelt, alcoholisch dus eigenlijk. De smaak is voor een roséwijn best nog intens en ook heel geconcentreerd, grapefruit en limoen voorop, dan citroen, peer, honingmeloen en aardbei. Wat ik ruik komt terug in de smaak, precies zoals ik dat het liefste heb. In de finale zit nog iets van een pittig pepertje. Een rosé uit de Languedoc die z'n best doet om een Provence-rosé na te bootsen. Qua smaak komt-ie een heel eind in de buurt, het alcoholpercentage had ik liever iets lager gezien.

Pierre Bourée Fils AOC Gevrey-Chambertin ‘Clos de la Justice’ 2015

Vorige week ook al een rode Bourgogne uit het oogstjaar 2015, vandaag weer een. Op enkele exemplaren na de duurste Pinot Noir uit mijn collectie. Dit keer geen "obscure" AOC waarvan ik het bestaan niet wist maar een "echte" Gevrey-Chambertin, ook nog eens van een monopole, een single vineyard, een enkele wijngaard dus. Het woord "Clos" betekent ook nog eens dat deze wijngaard volledig ommuurd is. Mijn verwachtingen zijn hooggespannen. Alcohol is 13%, twintig maanden rijping in hout waarvan 25% in nieuwe vaten. Helder in het glas, scharlakenrood, intensiteit 1 uit 5 voor rood. Expressief in de neus, hout voorop, na verloop van tijd en door te walsen met het glas komt er meer fruit naar voren. Bosaardbeitjes, kersen. Droog, strak, precieze zuren, iets op de tanden drogende tannines (2 uit 5). Ingetogen intensiteit, mooi geconcentreerde smaak, bosaardbeitjes, kersen, aardse tonen, hout. Uitstekende balans, zeer kenmerkend voor ras en streek. M'n verwachtingen zijn overtroffen.

Jean Giner IGP Pays d'Oc Sauvignon 2025

Gelijk nog maar een tweede Jean Giner erachteraan, ditmaal de sauvignon blanc. Alcohol is 12%, geen hout. Helder in het glas, licht strogeel van kleur. Niet zo enorm stuivend als een Sauvignon Blanc uit het Loire-gebied, wel aromatisch. Anijs, floraal, tropisch fruit. Een beetje a-typisch voor de "referentie". Ik mis het grassige, de buxus, kattenpis zo u wilt, het groene. Daar is niks mis mee want daar zijn al zoveel uitzonderingen op. Een klein fruitig zoetje in de aanzet gevolgd door hoge zuren, een klein bittertje, strak, lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak, citroen, lychee, abrikoos, perzik, mango, toch ook nog iets grassigs in de smaak. Wanneer je heel veel geproefd hebt zal deze wijn je niet meteen aan Sauvignon Blanc doen denken maar zo smaakt hij kennelijk in de Languedoc. En ook dit keer kan ik er niets verkeerds van vinden. Wellicht het enige dat hij meer terroir-getypeerd is dan druif-getypeerd. Maar of dat nou verkeerd is...

Jean Giner IGP Pays d'Oc Cinsault Grenache Rosé 2025

Een rosé van de Aldi, een assemblage van de druivenrassen cinsault en garnacha (grenache noir), alcohol is slechts 12%, er heeft geen contact met hout plaatsgevonden en wanneer deze wijn in de actieaanbieding is, betaal je er net geen vier euro voor. Helder in het glas, zalmroze van kleur. Aromatisch, munt, anijs, peer, galiameloen, zuurstokken. Afgaand op de geur verwacht ik een mierzoete rosé maar dat valt gelukkig mee. Hij begint met een fruitig zoetje, niet overdreven en gevolgd door lekkere speekselopwekkende zuren, goed gedoseerd, fraai in balans. Het mondgevoel is rond, balancerend tussen strak en filmend, vol, warm, lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak, subtiel rood fruit, subtiel citrusfruit, hintje perendrups. Of dit is gewoon een hele fraaie roséwijn, of dit product is heel erg knap vervaardigd. En dan bedoel ik: smaakgestuurd met behulp van de juiste gistsoorten. Ik geef "ze" het voordeel van de twijfel. Wanneer ik de website van Jean Giner bezoek, de beste man zelf leeft inmiddels niet meer, zie ik foto's van noeste wijnbouwers die het vak al vele jaren beoefenen en de kneepjes van het vak wel kennen. Overigens zijn het allemaal zelfstandige wijnboeren die de druiven aanleveren aan de coöperatie die nu onder de naam Jean Giner bestaat. De website mag wel een oppoetsbeurt gebruiken want een Chardonnay uit 2015 lijkt mij een beetje gedateerd.