Michel Decotte Mailly-Champagne Blanc de Noirs Brut 2008

Ik had me voorgenomen om een mooie fles wijn te openen elke keer nadat Max Verstappen een Grand Prix wint. Vandaag valt de Formule 1 race van Duitsland op de Hockenheimring toevallig samen met mijn verjaardag. Pas om 15:00 uur vangt de race aan maar dankzij gigantische sociale druk zie ik mijzelf genoodzaakt de Champagne, want daar gaat het vandaag om, al eerder te ontkurken. Ik ben tenslotte jarig! Ik zwicht. We schrijven het jaar 2008. Het jaar waarin ik, dankzij vinoloog Rob Coldenhoff, de transitie doormaak van bierdrinker naar wijndrinker, later wijnliefhebber, nog wat later wijngek uitmondend in Register Vinoloog. Uit datzelfde jaar stamt ook deze Champagne. Slechts één keer eerder proefde ik een vintage-Champagne, toen ook uit 2008 maar dat is alweer vijf jaar geleden. Eens kijken wat die vijf extra jaar rust oplevert. Bij het inschenken een fijne mousse die redelijk lang aanhoudt en zelfs, uiteraard dankzij een daarvoor bestemde stop, op dag drie vanuit de koeling er nog vrolijk op los "bubbelt". Een complexe neus van toast, gistcellen, bruin brood, notig. Zacht mondgevoel, mild koolzuur, vieve en verfijnde hoge zuren, droog, iets drogend, lange afdronk. Smaken van citroen, limoen, gistcellen, bruin brood, toast, hazelnoten, amandelen, cashewnoten, pinda's ook. Zeer complex. Alcohol is 12%, pinot noir 100%, een blanc de noir dus, maar liefst vijfenveertig(!) maanden sur lattes en nog eens zevenentwintig maanden sur point alvorens over te gaan tot het dégorgement. Even kort samengevat voor de leek die nu neigt weg te zappen: zeven jaar flesrijping. De tweede keus-Champagne blijkt gewoon een winnaar in de dop te zijn. Eigenlijk een beetje als een Max Verstappen die vanaf de tweede startplek naar de overwinning rijdt. Misschien moet ik het voortaan omdraaien en vóór elke race iets fraais opentrekken. Dan wint Max vanaf nu elke keer!

Berberana Gran Tradición DO Cava Rosé Brut

De geur komt in eerste instantie een beetje snoepig en "jammig" over, frambozen, aardbei, roosvicee maar ook rode grapefruit. Vooral die laatste komt dan weer in de smaak heel sterk naar voren, inclusief het bijbehorende bittertje. Verder nog limoen en citroen, kortom de Familie Citrus is van de partij. Het mondgevoel is vrij zacht te noemen, het koolzuur is niet "agressief", strakke zuren. Droog is-ie zeker, brut staat er op het etiket maar het lijkt wel brut nature, nagenoeg geen restzoet dus. Toch komt er al opwarmend in het glas nog een spoortje aarbeienjam in de smaak bij. Ik vroeg me al af waar het rode fruit zou blijven. Het is tenslotte een blend van monastrell of mourvèdre (70%) en pinot noir (30%), twee blauwe druivenrassen. Geen hout, minimale flesrijping negen maanden, alcohol is slechts 11,5%. Verkrijgbaar bij de Albert Heijn.

Weingut Peter Kriechel Ahr Blanc de Noir Spätburgunder trocken 2017

In een "blinde" proeverij een blanc de noir zomaar kunnen benoemen... dat lijkt me een ultiem knappe prestatie. Een witte wijn van "blauwe" druiven. De typerende eigenschappen van de druif zelf zijn als sneeuw voor de zon verdwenen. Enkele uitzonderingen daargelaten is het sap van een blauwe druif namelijk kleurloos, doorzichtig, wit. Wanneer je de druiven snel perst zonder schilinweking vooraf, dan vloeit er dus kleurloos druivensap uit. Dit wordt dan verder gevinifieerd als ware het een witte wijn. De kleur van de wijn zit hem dus in de schilletjes van de druiven. Hoe langer je die bij het sap laat, des te meer kleur wordt er "afgegeven". Eigenlijk hetzelfde als het trekken van thee. Vandaag heb ik pinot noir in het glas die op deze wijze is vervaardigd. Zelfs geen licht oranje gloed is er te bespeuren. Licht goudgeel is-ie. Geurend naar tropisch fruit, mango, lychee, perzik. Een klein fruitig zoetje, lekker strakke zuren, iets drogend. Gemiddeld intense smaak, citroen, grapefruit, mango, lychee, ananas. Enorm verfrissend en dorstlessend, geen spijs benodigd. Ik vul m'n glas nog een keer. Alcohol is 12,5%, geen hout, verkrijgbaar bij De Proeftafel te Zeist.

Weingut Korrell Johanneshof Nahe Schloß-Böckelheimer In den Felsen Riesling trocken 2014

Aaah... heerlijk. Riesling zoals riesling naar mijn bescheiden mening zou moeten zijn. Trefzekere, precieze, delicate en laat trekkende hoge zuren. Heel anders dan bijvoorbeeld (Loire) sauvignon blanc-zuren. Het verschil tussen een bokswedstrijd en een knap potje schaken. Elite-zuren. Zuren voor de fijnproever en liefhebber. Restzoetje mag maar is niet altijd nodig, het exemplaar van vandaag is beendroog, iets drogend ook op het tandvlees en tanden. Citroen, amandel, ziltig, mineralig, ananas. Vrij intense smaken. Een schoolvoorbeeld van droge riesling. Heerlijk. Alcohol is 13%, geen hout, verkrijgbaar bij de wijnspeciaalzaak.

Frey-Sohler AOC Alsace Gewurztraminer Reserve 2012

Met gewurztraminer uit de Elzas kun je meestal wel een zoetje verwachten, de vraag is hoeveel. In het glas fel en intens citroengeel. Gemiddeld aromatisch, ananas, honing, floraal, licht kruidig. Het zoetje zit er wel degelijk in maar verfijnd, lekker strakke zuren erbij, een klein kruidig bittertje. Redelijk intens van smaak. Ananas, bloemenhoning, mango, lychee. Geen complexe materie maar goed doordrinkbaar. Voor mensen die van zoete witte wijn houden of in combinatie met een pittige Aziatische maaltijd bijvoorbeeld. Alcohol is 13%, geen hout, verkrijgbaar bij de (online) wijnspeciaalzaak.

Casa Silva DO Colchagua Valley 'Cool Coast' Pinot Noir 2015

Lange tijd geen "trek" gehad in rode wijn. Te warm buiten denk ik. Vandaag is het qua temperatuur iets minder en heb ik er weer eens zin in. Het wordt een Chileense pinot noir van het uitstekende wijnhuis Casa Silva. In het glas helder, dieprood gekleurd, intensiteit 2,5 uit 5. De eerste snuif doet me aan Ahr-Spätburgunder denken; fris, rozenbottel, aardbeitjes, bloedsinaasappel, rode grapefruit, heel licht aards, walnoot. Iets gekoeld, fris in de mond, een klein zoetje, verfijnde hoge zuren, speekselopwekkend, tikje alcoholisch in de afdronk, heel erg sappig, aangenaam bittertje. Een vrij hoge smaakintensiteit, aardbeien, rozenbottel, rode grapefruit, heel fruitig, niets aards te bespeuren. Typisch pinot noir, inderdaad ietwat "Duits" van stijl. Niet log of vermoeiend, goed doordrinkbaar. Alcohol is 14%, twaalf maanden opvoeding in Frans eikenhout van twee jaar oud. Klik HIER voor de verkooppunten.

Berberana Vino de la Tierra de Castilla Dragon Tempranillo Rosé 2018

Snoepjes-rosé. Ik probeer ze te mijden. Met wat ik nu in m'n glas heb is me dat niet gelukt. De eerste keer dat ik een Berberana rosé proefde was in november 2011, met dezelfde bevindingen overigens. Intens gekleurd, heel donker oranje tot fel Ferrari-rood, helder, minuscule bubbeltjes. Perendrups, framboos, banaan, zuurstok. Een snoepig aroma. Toch is-ie droog, klein tinteltje rond de tong, frisse zuren, venijnig bittertje op het eind, afdronk korter dan gemiddeld. Smaakintensiteit 2 uit 5, frambozen, perendrups, zuurstok, rode grapefruit, limoen, klein pepertje in de finale. Mooi-weer-rosé, terras, barbecue. Alcohol is 12%, geen hout, verkrijgbaar bij de AH.

Wijnhoeve De Kleine Schorre BGA Zeeland Schouwen-D®uiveland Brut de Zélande

Max Verstappen wint voor het tweede jaar op rij de Grote Prijs Formule 1 van Oostenrijk alwaar een compleet Oranjelegioen hem na een "poepstart" van plaats zeven naar de overwinning zag stomen middels spectaculaire inhaalmanoeuvres. Ik trek met liefde een fles sprankelwijn van Nederlandse bodem open daarvoor. Een wat grove mousse bij het inschenken, de "schuimkraag" ook weer snel verdwenen, redelijk grote koolzuurbubbels in het glas. Intens citroengeel gekleurd. Fris in de neus, geen bakkersaroma's helaas, wel ananas, florale tonen, grapefruit. Ook in de mond grove bubbels, strak, droog, hoge zuren, een klein bittertje. Smaken van ananas, anijs, grapefruit, limoen, citroen, best een mond vol, lange afdronk. De gebruikte druivenrassen zijn pinot blanc, auxerrois en müller-thurgau, alcohol is 12,5%, geen jaartal, geen hout, traditionele methode oftewel tweede gisting op fles. Onder meer te verkrijgen bij De Nederlandse Wijnwinkel.

Wijndomein St. Martinus Gris de Villare 2016

Van twee verschillende "grijze" druivenrassen is deze Nederlandse wijn gemaakt: pinot gris en de minder bekende souvignier gris. Die laatste staat nog niet eens vermeld in de "druifbijbel" Wine Grapes. Van deze twee druiven mocht de souvignier gris deels in nieuw Frans eikenhout vertoeven, alcohol is 12,5%. Na het inschenken blijven er heel veel koolzuurbelletjes plakken aan de glaswand, pétillant dus. Heel licht goud-geel gekleurd met een kleine groene zweem. In de neus floraal, fris, anijs, tropisch fruit. In de aanzet een fruitig mini-zoetje, mooie stevige zuren daarbij, een klein bittertje in de afdronk, strak, warm. Iets kruidig, veel fruit, ananas, citroen, limoen, mango, grapefruit. Best een hoge smaakintensiteit en een lange afdronk. Absolute kwaliteit van Nederlandse bodem. Wijngaard St. Martinus ligt in het Limburgse Vijlen alwaar wijnmaker en oenoloog Stan Beurskens de scepter zwaait. Door de jaren heen heeft hij vele prijzen voor zijn wijnen in ontvangst mogen nemen, geheel terecht.

Luigi di Ubaldo DOC Abruzzo Pecorino Diubaldo Paré 2015

"De daad bij het woord voegen". In m'n vorige blogpost schreef ik dat ik m'n voorraad "oude" witte wijnen maar weer eens onder de loep zou nemen, bij deze dan. Weer eentje uit oogstjaar 2015. Intens geel in het glas, eerder licht oranje, pétillant ook. Dit keer voor de verandering geen ingedroogde honing in het aroma. Tonen van toast, gistcellen, wit brood, brioche, overweldigend alsof ik een prachtige vintage Champagne aan het besnuffelen ben! Daar tussendoor proberen wat vluchtige aroma's van gedroogd tropisch fruit te komen, perzik, mandarijn, abrikoos. Een enorm intrigerende en complexe neus. Een zacht mondgevoel, voldoende zuren, balancerend tussen strak en filmend, licht drogend, klein bittertje, ellenlange afdronk. Iets hoger dan gemiddelde smaakintensiteit, gist, toast, perzik, abrikoos, citroen, ananas, honing, limoen. Gegrilde gamba's in knoflook erbij lijkt me heerlijk. Hele aparte wijn en bij mij betekent dat altijd iets positiefs. Prachtig stoffen etiket ook. Alcohol is 14%, geen hout, verkrijgbaar bij de (online) wijnspeciaalzaak.

Vale da Capucha Vinho Regional Lisboa Vinho Branco Fossil 2015

Vandaag een "belegen" witte wijn in m'n glas. Een onderonsje van Portugees autochtone druivenrassen: 45% arinto, 45% fernão pires en 10% gouveio. Biologisch geteelde druiven, geen houtopvoeding, alcohol is 13,5%. In het glas een intens strogele kleur. In de neus het mij o zo bekende aroma van wat ouder wit: ingedroogde honing. Het frisse fruit heeft plaatsgemaakt voor rijpe tonen, niks mis mee wanneer je er van houdt. Vooral in een goeie wijn-spijs combinatie kan het heel mooi uitpakken. Neemt niet weg dat ik hem nu eigenlijk niet proef in zijn volle glorie zoals de wijnmaker hem bedoeld had. Deze wijn is bedoeld om jong te drinken, niet om op te leggen. Maar ja, wat wil je ook wanneer je een wijn "Fossil" noemt... Ik zal m'n voorraad witte wijnen maar weer eens onder de loep nemen en wat "achterstand" wegwerken. Terug naar het exemplaar van vandaag. Droog, fijne zuren, strak, tikje alcoholisch, heel klein bittertje. Smaken van honing, citroen, limoen, iets ziltig. Verkrijgbaar bij De Proeftafel te Zeist.

Domaines Delon Château Potensac AOC Médoc 2009

Schrijf ik onlangs nog dat ik vind dat oogstjaar 2009 gulle wijnen heeft voortgebracht, word ik vandaag geconfronteerd met het tegendeel. Op zich is het nogal een generaliserende uitspraak en geldt het uiteraard niet voor elk gebied waarin men druiven teelt en wijnen maakt maar van een Bordeaux dacht ik dat het nog wel op zou gaan. Niet dus. Dieprood in het glas. Een ingetogen neus, hout, licht animaal, leer, zwart fruit. Droog in de mond, hele hoge zuren, drogende en rauwe tannines (3 uit 5), hard mondgevoel, stalig. Rijp zwart fruit, leer, jodium, gemiddelde smaakintensiteit. Dit lijkt mij zo'n wijn die in de verkeerde fase van z'n "leven" is geopend. Een paar jaar eerder zou hij waarschijnlijk guller zijn geweest, tien jaar later zou het wellicht meer een geheel zijn geworden. In plaats van Château Potensac lijkt het meer op een Château Potentie. Schoolvoorbeeld van waarom sommige Bordeaux-wijnen pas twintig jaar na oogst dienen te worden geopend. Het probleem vaak is dat je dat pas weet wanneer je hem hebt geopend en dan is het te laat. Tenzij je er meerdere exemplaren van op voorraad hebt natuurlijk maar dat is tegen mijn natuur. Een blend van 48% merlot, 38% cabernet sauvignon en 14% cabernet franc, alcohol is 14,35%, veertien tot zestien maanden rust in Frans eikenhout.