Vignobles Alain Dufourg AOC Bordeaux Le Petit Verdot du Château Marchand Bellevue 2021

Eerdere besprekingen van monocépages van de druif petit verdot zijn op twee vingers te tellen hier op Wijn-Blog. Beide exemplaren kwamen uit de regio Languedoc-Roussillon, het zuiden van Frankrijk waar een gebrek aan zonnestralen nooit het probleem zal zijn. De druiven kunnen hier dus goed en volledig rijp worden, fenolische rijpheid heet dat dan. Petit verdot komt van oorsprong echter uit de regio Bordeaux, volledige rijpheid is hier een uitdaging. Hij wordt hier veelal gebruikt in blends vooral om wat structuur mee te geven aan de wijn. Afgelopen zomer vond ik een monocépage van de petit verdot en ook nog eens afkomstig uit Bordeaux. Undercover in een "dikbuikige" Bourgognefles oogt hij in mijn optiek wat vriendelijker dan wanneer hij in zo'n statige en strakke Bordeauxfles zou zitten. Da's een psychisch dingetje. Wanneer ik het alcoholpercentage van slechts 12,6% zie, ga ik al weer iets bedenkelijker kijken. Zijn de druiven wel goed gerijpt? Je hebt alcoholische rijping en die fenolische rijping. Het lijkt alsof in ieder geval de alcoholische rijping wat achter is gebleven. Laten we de wijn zelf maar eens aan het woord laten. Overigens heeft deze wijn geen bio-keurmerk maar wordt wel vervaardigd volgens een duurzame methode en er is geen extra sulfiet toegevoegd. Houtrijping heeft niet plaatsgevonden. Heel licht nevelig in het glas, diep donkerpaars van kleur, intensiteit 4 uit 5. In de neus komt me een heerlijke mix van boersheid en fruit me tegemoet. Licht animale tonen, paardenzweet, leer, zure rode kersen, rode bessen. In de mond zacht, iets op de tanden drogende tannines (2 uit 5), flinke zuren, zeer droog, tikje alcoholisch, heel warm, klein bittertje, ellenlange afdronk. Hoge smaakconcentratie, gemiddelde intensiteit, ik heb het idee dat er een "zweempje" brett aanwezig is. Voor de echte criticus wellicht meteen als "fout" bestempeld maar zelf hou ik er tot op zekere hoogte wel van. Waar ik al bang voor was lijkt uit te komen: hij is wat aan de groene kant. Een beetje rauw, groene paprika, grafiet... blind geproefd zou ik hier cabernet franc uit de Loire van maken. Verder nog zure rode kersen, rode bessen, rozenbottel, speculaaskruiden, pure chocolade. Hoe meer zuurstof er bij komt, hoe meer het fruit gaat domineren, gelukkig. Neemt niet weg dat dit me een wijn lijkt voor de lange adem, een jaar of tien opleggen. Wellicht dat de "vin naturel eigenschappen" dat niet trekken maar de aanwezige zuren en tannines zeker wel. Zou een leuk experiment voor me kunnen zijn ware het niet dat... u raadt het al: ik heb er slechts één fles van gekocht. The story of my life. Deze kwam bij de Intermarché vandaan.

Weingut Dr. Bürklin-Wolf Pfalz Pinot Blanc Trocken 2020

Ik gooi er gelijk maar even een tweede Pinot Blanc achteraan of in dit geval Weissburgunder. Gisteren eentje uit Rheinhessen, vandaag uit de Pfalz. Biodynamisch geteelde druiven, geen hout, alcohol is 12%. Heel licht pétillant bij het inschenken. Helder, licht strogeel van kleur met wat groene reflecties. Redelijk aromatisch, gistcellen, zonnebloemolie, honing, tropisch fruit, floraal. In de aanzet een klein zoetje gevolgd door hoge zuren, heel klein bittertje, lange afdronk. Intense smaak, citroen, limoen, gistcellen, honingmeloen, tropisch fruit, lychee, appel, peer. Alweer een fraai exemplaar, mooi op dronk ook nu.

Battenfeld Spanier Rheinhessen Weissburgunder Kalkglimmer 2020

Hans-Oliver Spanier van Weingut Battenfeld-Spanier is verantwoordelijk voor deze wijn. Licht pétillant bij het inschenken. Helder, strogeel tot goudgeel van kleur. Gematigd aromatisch, een zomerse regenbui, gistcellen, zonnebloemolie, hintje ananas en mango. In de aanzet een klein fruitig zoetje, fraaie hoge en laat trekkende zuren, mineralig, lange afdronk. Volle smaak, citroen, ananas, mango. Wederom een Pinot Blanc of Weissburgunder gevonden die me weet te bekoren. Dat komt met name door de hoge zuren, heel belangrijk om spanning te behouden. Dat is met dit exemplaar goed gelukt. Alcohol is 12%, het overgrote gedeelte ging in roestvrij staal, 20% mocht eventjes in heel groot en gebruikt hout rusten. Verkrijgbaar bij de wijnspeciaalzaak.

Misty Wind WO Southwest Africa Sauvignon Blanc Rosé 2021

De druif pinot gris zit qua schilkleur een beetje tussen rood en wit in, licht roze is hij soms. Daar kun je dus best een roséwijn van maken. Er bestaat ook een sauvignon gris die een kleurmutatie van de sauvignon blanc is. Ik heb nu echter een rosé in m'n glas van de druif sauvignon blanc. Da's eigenlijk niet mogelijk. De schilkleur van de sauvignon blanc is toch echt "wit" (groen dus). Om er rosé mee of van te kunnen maken hebben ze gebruik gemaakt van de toevoeging van blauwe druiven, in dit geval merlot. Niet helemaal eerlijk dus om pontificaal Sauvignon Blanc Rosé op het etiket te zetten zonder verdere uitleg. Desalniettemin lijkt mij deze rosé best smakelijk te zijn. In een "simpel" restaurant is de vraag al gauw "chardonnay of sauvignon blanc?" wanneer je om een glas droge witte wijn vraagt. Sauvignon Blanc vind ik vaak uitermate geschikt als terraswijn of aperitief. Hoge zuren die je smaakpapillen aanwakkeren. Om er dan een rosé mee te maken is het combineren van twee werelden en ik ben voor. Alcohol is 12,5%, geen hout, het aandeel merlot is mij niet bekend maar het zal nooit meer dan 5% kunnen zijn gezien de kleur. Die is zalmroze, iets donkerder van tint dan de kleur van "Provence rosé". In de neus niet zo stuivend zoals Sauvignon Blanc wel kan zijn, wel de typerende geuren zijn aanwezig. Kruisbes, buxus maar ook peer, meloen, rode appel en een hintje framboos. Ik vind het een zeer prettig aroma. In de mond een piepklein fruitig zoetje gevolgd door de onmiskenbare en herkenbare hoge zuren, speekselopwekkend, mini-bittertje, best nog een lange afdronk. Intense en geconcentreerde smaak, citroen, limoen, lychee, buxus, framboos, aardbei, rode appel, rode grapefruit. Ik vind 'm zeer geslaagd en voor net geen vijf euro bij de Aldi heeft hij ook nog eens een hoge prijs-pretverhouding.

Les Vignerons du Brulhois AOC Brulhois Château Grand Chêne 2015

Een afbeelding van een grote eik staat er op het etiket, een chêne pédonculé blanc, oftewel een witte zomereik. Deze eik staat op het terrein van de Vignerons du Brulhois, de wijnmakers verantwoordelijk voor deze wijn uit 2015. Toevalligerwijs is de boom in datzelfde jaar ook nog eens genomineerd geweest voor de regio midi-pyrénées als "mooiste boom van Frankrijk". Niet gewonnen echter. De wijn is een blend van de druivenrassen tannat, cabernet franc, cabernet sauvignon en merlot, mixverhoudingen onbekend, alcohol is 14% en 65% van de wijn mocht een jaar in Frans eikenhouten barriques, uiteraard. Zo is de cirkel weer rond. De fles is niet onder ideale omstandigheden bewaard geweest dus ik hoop dat het nog wat is. In het glas helder, dieprood, intensiteit 3 uit 5. Geen "kurk" gelukkig en het aroma is gewoon fris en correct, geen fouten. Dat scheelt alweer een slok op een borrel. Beetje boers, rode bessen, licht animaal, leer, kruidig. In de mond droog, hoge zuren, op de tanden drogende tannines (3 uit 5), heel sappig, klein bittertje, middellange afdronk. Smaakintensiteit medium, de animale en boerse tonen nemen het voortouw gevolgd door wat rauwe groene paprikatonen, rode bessen, zwarte pruim, tabak. Een uiterst complexe smaak, in mijn optiek geen weerspiegeling van het rijpe en gulle jaar dat 2015 was maar daarom niet minder interessant. Ik hem 'm te vroeg geopend denk ik. Dit voelt als "kindermoord". Een wijn uit dit topjaar met de zuren en tannines die deze heeft kan nog minimaal tien jaar in je kelder vertoeven voordat-ie ontkurkt zou moeten worden. Het andere aspect is dat-ie wellicht lucht nodig heeft. Mijn conclusie na een paar uur en het volgende etmaal: lucht en temperatuur. Zo belangrijk. Deze wijn moet je niet te koud inschenken, mag best een graad of achttien tot twintig in je glas zijn. Tevens wordt hij wat zachter na een aantal uren te hebben open gestaan.

Marqués de la Concordia DO Cava 'MM' Selección Especial Semi-Seco 2016

Brut wordt het meest verkocht in Nederland, of het nou Champagne, Prosecco of Cava betreft. Toch daalde de voorraad van deze semi-seco opeens hard. Ik kon nog net de laatste twee flessen bemachtigen. Als non-vintage vind ik ze niet zo interessant maar laat het hier nou oogstjaar 2016 betreffen. Voor een "bubbelwijn" al redelijk belegen? Ik dacht het niet! Ik ben verrast door de frisheid, complexiteit en smaak. Het kleine zoetje is bovendien zeer aangenaam. Daar zijn overigens heel veel leuke gerechtjes bij te verzinnen. Het alcoholpercentage is slechts 11%, geen houtopvoeding, tweede gisting op fles zoals bij Champagne, druivenrassen macabeo, xarel·lo en parellada, een zeer gebruikelijk trio bij Cava. In het glas een prachtige goudgele kleur, fonkelend, helder, veel koolzuur en een fraaie en fijne mousse die lang aanhoudt. Fris in de neus, anijs, venkel, gisttonen, tropisch fruit, citrusfruit. Een aangenaam mondgevoel, zachte mousse, verfijnd zoetje, hoge zuren, klein bittertje, lange afdronk. Hoge smaakconcentratie en -intensiteit, citroen, anijs, grapefruit, ananas, mango. Dit klokt veel te makkelijk achterover, hele hoge doordrinkfactor dus. Ik denk meteen aan kreeft, mossels met whiskysaus, lekkere vette zalm maar ook te combineren met zoetigheden. Met dat laatste niet overdrijven echter, het zoetje in deze semi-seco is prachtig subtiel. Deze Cava was, en misschien weer, is te verkrijgen bij Brederode Wijnkopers te Vianen. Fijne Kerstavond!

Domaine Camus-Bruchon AOP Bourgogne Pinot Noir 2017

Buiten is het nat, koud en guur, op m'n kamer heb ik de verwarming niet aan. De Pinot Noir die ik opentrek is precies op de juiste temperatuur, iets gekoeld. Ik grijp weer eens terug naar m'n favoriete druif uit dito streek. Op het menu staat Chili sin carne, zonder vlees dus, behoorlijk wat gekarameliseerde prei er doorheen. Ik schenk in en schep op. In het glas helder en zo licht zoals alleen Pinot Noir kan zijn, intensiteit 1 uit 5 voor rood, Ferrari-rood in dit geval. Oogstjaar 2017 is nog lang niet oud, ik verwacht daarom ook nog niet zoveel aardse tonen en bijvoorbeeld truffel in geur en smaak. Licht aromatisch, vrij neutraal, rood fruit, aardbei, toch ook nog een klein boers tintje erbij. Beendroog in de mond, ook licht drogend op de tanden, tannines 2 uit 5, zeer precieze en fraaie zuren, speekselopwekkend, klein bittertje, lange afdronk. De smaakintensiteit is niet hoog, laag zelfs maar wel geconcentreerd. Aardbei, bessen, rode grapefruit, bloedsinaasappel, rozenbottel. Eén en al fruit terwijl deze wijn toch ruim een jaar in Frans eikenhout mocht vertoeven waarvan 30% ook nog eens nieuw. Op dit moment proef ik dat niet en ik mis het ook niet. In de finale komen er warempel toch weer die boerse en licht aardse tonen bij. Deze wijn is zeker nog in ontwikkeling en eigenlijk pleeg ik 'kindermoord' door 'm nu al te openen. Maar ik geniet van elke teug. In combinatie met de Chili sin carne eigenlijk helemaal nog niet verkeerd. Ze laten elkaar leven. Alcohol is 12,5%, verkrijgbaar bij de Bourgognespecialist.

Wijndomein St. Martinus BGA Limburg Gris de Villare 2019

M'n derde verschillende oogstjaar alweer van de 'Gris de Villare' van Wijndomein St. Martinus. Nog steeds de pinot gris en de souvignier gris in de mix, die laatste mocht deels in nieuw Frans eikenhout vertoeven, alcohol is 13,5%. In het glas helder, redelijk intens goud-geel gekleurd, niet pétillant dit keer, gewoon stil. Gematigd aromatisch, venkel, anijs, mango, gedroogde honing, ananas, een hele lichte amandeltoets, ook wat hazelnoot. In de mond een klein fruitig zoetje, fijne hoge zuren, speekselopwekkend, lange afdronk. Redelijk intense smaakconcentratie, citroen, ananas, lychee, hazelnoot, karamel, kruidig, specerijen, witte peper, licht aardse toon in de finale. Een romige paddenstoelenrisotto zal hier niet bij misstaan. Het is dat ik met mezelf heb afgesproken om m'n wijnvoorraad iets te beperken anders zou ik vrijwel wekelijks op de site van St. Martinus zitten om te zien of er nog nieuwe producten zijn bij gekomen. Het is allemaal kwalitatief zo goed en subjectief zo lekker, je wordt er gewoon hebberig van! Maar ik hou me in.

Les Vignerons des Coteaux du Céou IGP Périgord Vin de Domme Périgord Noir 2018

Vin de Domme... van de domme hou ik me niet maar hier had ik echt nog niet eerder van gehoord. Even googelen leert me weer een hoop. In plaats van alles klakkeloos over te typen verwijs ik je graag naar deze pagina waar het complete verhaal is genoteerd. Ik beperk me tot het proeven van dit exemplaar. Gekocht op vakantie in de Sud-Ouest van Frankrijk in het dorpje Saint-Pompont, Dordogne. In de lokale buurtsuper stond een aantal wijnen van deze coöperatie. Ik besloot voor het duurste exemplaar te gaan, degene die rijping in Frans eikenhouten vaten mocht ondergaan, onbekend hoelang precies. Alcohol is 14,5%, een blend van de druivenrassen merlot 70% en cabernet franc 30%. Dieprood in het glas. Licht aromatisch, tikje boers, iets aards, vers rood fruit, rode bessen, rozenbottel, hintje vanille. In de mond beendroog, straffe en hoge zuren, tannines 3 uit 5, drogend op de tanden, iets rauw en groen, klein bittertje, middellange afdronk. Redelijk intense smaak, groene paprika, rode bessen, hintje hout, grafiet. Vin de garde staat er op het achteretiket en ik geloof ze nu nadat ik 'm heb geproefd. Oogstjaar 2018 van deze wijn is nog wat gesloten of moet ik zeggen: heeft zich weer gesloten. Vaak zijn wijnen uit een goed jaar heerlijk fruitig wanneer ze jong worden geopend, daarna komt er een gesloten periode om na enkele jaren lagering pas weer het volle potentieel te tonen. Voor mij te laat om het te gaan uitproberen, ik had er slechts één fles van gekocht.

Vinicola Mediterranea DOP Primitivo di Manduria 'Empirio' 2018

In m'n voorraad liggen vijf Primitivo's di Manduria van verschillende producenten. Drie "gewone" en twee Riserva's. Sinds de "Contessa Carola" zich bij mijn aanraders mocht scharen, ben ik op zoek naar een "vervanger" aangezien de Contessa zelf niet meer leverbaar is. Net als bij Chianti Classico gaat mijn voorkeur uit naar de kwaliteit van Riserva (of hoger). Geen snobisme, gewoon proefsgewijs ondervonden. Mede door het intensere houtgebruik wordt de wijn wat complexer, de niet-Riserva is meer fruitgedreven zoals dat dan heet. Vandaag heb ik er zo een in m'n glas, gemaakt op het fruit. Alcohol is 14%, wel degelijk houtgebruik, in barriques, maar korter dan dat van Riserva. In het glas helder, dieprood, intensiteit 2 uit 5. In de neus vanille, zoete kers, rode bessen, rozenbottel. In de aanzet een zoetje gevolgd door scherpe en hoge zuren, nauwelijks aanwezige tannines, lange en warme afdronk. Hoge smaakintensiteit en -concentratie, rijpe rode kersen, rozenbottel, vanille, rode bessen, heel sappig. Typerende fruitgedreven Primitivo, verkrijgbaar via Brederode Wijnkopers.

Bernard Magrez IGP Pay d'Oc Bleu de Mer 2021

Niet echt het ideale jaargetijde voor rosé maar de voorraad moet weer eens worden opgeschoond, vandaar. Tevens is het een biodynamische fruitdag op het moment van opentrekken dus die moet benut worden. Als laatste excuus is er nog dat ik de gemiddelde flesprijs in m'n kelder omhoog wil hebben en dan moeten de goedkoopste flessen eraan geloven. Deze was net iets meer dan vijf euro bij de Franse Carrefour. Dat klinkt goedkoop voor een wijn die van de handen van wijnmaker Bernard Magrez komt of tenminste zijn naam op het etiket mag dragen. Alcohol is 12,5%, geen hout, gebruikte druivenrassen grenache noir 70% en cinsault 30%. In het glas een kleur die je mag verwachten bij rosé uit de Provence, deze komt echter uit de Languedoc-Roussillon, nabij Perpignan. Licht zalmroze, helder. In de neus knisperend vers rood fruit, aardbei, framboos, heel licht kruidig, specerijen, peer, meloen, zeer aangenaam bouquet. In de mond droog, speekselopwekkende frisse en hoge zuren, lange afdronk, uitstekende balans. Geconcentreerde en intense smaak, aardbei, citroen, licht kruidig, een droppig kusje. Heel, heel, heel erg veel later komt er ineens een hint nootmuskaat(!) in de afdronk bij, unicum voor me. Blijft mooi, vol en lang hangen in de finale. Komt gevaarlijk dichtbij mijn benchmark, de 'Whispering Angel'. Op een vierde van de prijs daarvan is het dan ook een no-brainer om deze bij mijn aanraders te knallen.

Bodegas Luis Cañas DOCa Rioja Alavesa Blanco Viñas Viejas 2020

Stiekem is dit toch alweer de zevende witte Riojawijn die ik hier op Wijn-Blog ga bespreken. Slechts 10% van het totale wijngaardareaal in Rioja is beplant met witte druiven. Witte Rioja is zeker niet zeldzaam maar wel onbekend. De druif viura oftewel macabeo staat vrijwel altijd in de basis, soms als monocépage, vaak in de blend. Vandaag mag hij voor 90% deel uitmaken van de mix, de overige 10% is voor de malvasia blanca. Het alcoholpercentage staat op een behoorlijke 13,5% en de wijn heeft zes maanden sur lies in een mix van Frans en Amerikaans eikenhout mogen vertoeven, barriques en 500 liter vaten. Het is ijzig koud op m'n kamertje wanneer ik deze fles opentrek, tenminste, zo voelt het voor mij terwijl de schenktemperatuur eigenlijk perfect is, niet te koud, niet te warm. Helder, fonkelend goudgeel in het glas. Redelijk aromatisch, tropisch fruit, vanille (van het hout), droppig, anijs. Een zoetje, fraaie en hoge zuren, warm, lange afdronk. Intense smaak, toch eerst de vanille van het hout voorop, iets teveel hout naar mijn persoonlijke en subjectieve smaak, tropisch fruit, mango, droppig, salmiak, anijs. Met deze wijn kun je je gasten wel imponeren. Hij is vol en rijk, solo kan maar liever met een gerecht erbij. Bijvoorbeeld vette zalm in combinatie met pappardelle pasta, spinazie erdoorheen, tomaatjes, pijnboompitjes, geitenkaas. Het water loopt me al in de mond. De wijn is verkrijgbaar bij de Sligro of wijnspeciaalzaak.