Pascal Crozes-Hermitage 1988

Voor een mini-proeverij thuis trok ik vier wijnen open, gemaakt van 100% syrah. Op de vierde en laatste plaats is dit ouwetje uit 1988 geëindigd. Gekocht voor 5 euro in de kelderrestantenopruiming bij Wijnhandel van Ouwerkerk. Alcoholpercentage 12,5%. Hij is als laatste geëindigd omdat hij ver over de top was. Dat bleek in de eerste plaats uit de kleur: donkeroranje tot lichtbruin. Ook hadden zich weer wijnkristallen gevormd aan de onderkant van de kurk. En ook hier weer behoorlijk wat residu onderin de fles. De Bordeaux die ik onlangs proefde was waarschijnlijk verkeerd behandeld, want het zuur wat daarin zat, zat niet in die mate in deze fles, die toch 18 jaar ouder was. Toch had deze wel een iets te hoge zuurgraad. Wat hij ook had, gelukkig zou ik willen zeggen, was het karakteristieke pepertje, wat typerend is voor de syrah druif. Ik vermoed dat de wijn op hout is gelagerd, maar op het etiket staat dat niet vermeld. Ik meende dat aroma waar te nemen nog voor ik gewalst had. Verder kwam er nog wat kruidigheid door, maar vooral het aroma en de smaak van charcuterie, vleeswaren, was opvallend. Spek, carpaccio en parmaham. De term "maaltijdwijn" was hier letterlijk op z'n plek. Toch was deze wijn echt wel ver over zijn top heen. Geen enkele frisheid en fruitigheid en de iets te hoge zuurgraad bezorgde hem slechts de vierde stek in de syrah mini-proeverij.

Freiherr von Schorlemer Pfalz Riesling trocken 2010

Vandaag is de laatste dag van de riesling week in Nederland, georganiseerd door het Duits Wijninstituut. Ik weet niet of u er iets van heeft gemerkt, maar behalve op internet heb ik er niets over gehoord, gezien of gelezen in de rest van de media. In 65 restaurants in Nederland werd het menu aangepast rondom de te schenken Duitse rieslings. Ook was er een prijsvraag aan verbonden. Als u dit bericht nog op tijd leest, kunt u misschien nog reserveren voor vanavond. De deelnemende restaurants vindt u HIER. Ikzelf heb er niet aan meegedaan, maar om het goed te maken bespreek ik nu dan een riesling. Verkrijgbaar bij de ALDI voor €3,49, alcoholpercentage 12%. Tijdens de SWEN2 cursus was er volgens de "meester" eigenlijk maar één kenmerk waar je op moest letten, wanneer je een riesling gaat identificeren in een blinde proeverij: de zuren. Hele hoge zuren die pas laat doorkomen, maar dan lang en strak blijven trekken aan je tong en wangen. Dat is precies wat er bij deze wijn ook gebeurt. Citroen zit niet alleen in het aroma, maar ook in de smaak. Daar houdt het helaas dan ook gelijk mee op. Iets anders zit er niet in bij deze wijn. Het zou net zo goed aangelengd citroensap met een klein beetje suikertoevoeging kunnen zijn. Als maaltijdsuggestie lees ik asperges, chinees, forel, salades, tempura (gefrituurd vlees of vis in beslag), varkensgebraad en zuurkool. Interessant om eens uit te proberen welke van die gerechten er het best bij past.

Berberana Red Dragon Tempranillo 2009

Vandaag de 2009 editie van de Red Dragon tempranillo van Berberana. Al sinds maanden is de 2008 editie de vaandeldrager van meest bezochte pagina's op wijn-blog en nu is dan eindelijk de langverwachte oogst van 2009 in de winkel verkrijgbaar. Ben benieuwd of hij de 2008 editie van die nummer 1 plek kan verstoten en hoelang hij daarover doet. Alcoholpercentage ook hier weer 13,5%. Bij de AH in de bonus voor €3,74. Wat me opvalt is dat deze wijn elk jaar weer verandert, sterk verandert in mijn beleving. Kon je bij de 2007 editie het fruit bijna niet meer proeven door de overheersende aanwezigheid van de houtopvoeding, was dat bij de 2008 editie veel beter in balans, is nu bij deze 2009 editie het hout heel ver te zoeken. Misschien stellen ze de lengte van de houtopvoeding elk jaar naar beneden bij; de vraag bij de consument naar fruitige wijnen stijgt immers nog steeds. Dan mag de consument zich nu wel in de handen wrijven, want het is één en al fruit wat de klok slaat. Bij het inschenken valt al gelijk de magenta kleur op. Voordat ik wals ruik ik alleen nog maar primair aroma. Na het walsen ruik ik even de malolactische gisting, daarna neemt het fruit het over: kers, pruim en ook weer gewoon gekneusde druiven. Ondanks dat het alcoholpercentage hetzelfde is gebleven, lijkt de wijn toch lichter over te komen en hij is ietwat branderig op de tongtip. Tannines zijn aanwezig, maar rond. Een subtiel bittertje presenteert zich nog lang na de afdronk achter op de tong. Je moet het hout echt heel goed zoeken want het verstopt zich maar met vlagen komt er een kleine hint van vanille door. Wanneer je de wijn wilt opleggen, schat ik dat het hout en daarmee toch ook de balans, zich in 2013 beter zal presenteren.

Araldica Moscato d'Asti DOCG 2010

Ik twijfelde nog of ik deze wijn moest rubriceren onder sprankel of gewoon wit, dus heb ik maar voor allebei gekozen ondanks dat de bubbels en de mousse wel heel subtiel waren en ook snel weer verdwenen. Het juiste glaswerk is ook nog eens van belang en hoe je daarmee omspringt. Ik schonk twee glazen in, waarvan één glas in de vaatwasser was gereinigd en de ander met de hand. De wijn in één van de twee sloeg vrijwel direct dood, maar in de ander bleven de bubbels zichtbaar aan het glas plakken. Nu stonden de glazen door elkaar heen in de kast, dus ik weet niet meer welke reinigingsmethode nu de betere is. Ik zal de proef in de toekomst herhalen, maar dan bewust. Druivenras is 100% muscat blanc à petits grains, in Italië moscato geheten. Alcoholpercentage is slechts 5% en hij komt uit de schappen van Dirk van den Broek voor €4,99. Ik schonk hem bij een ijsdessert omdat ik wist dat het hier een zoete wijn betrof. En zoet was hij! Vrij log ook, alsof je perziksiroop aan het drinken bent. Deze wijn mist zuren. Je kunt dat opvangen door hem bijvoorbeeld bij citroenijs te serveren waarbij het zuur van het ijs dan de wijn completeert. Een vruchtensorbet of framboosijs zal ook werken. In de afdronk een heel subtiel bittertje van sinaasappelschil.

Pian d'Or Barbera d'Asti DOCG 2009

De laatste tijd drink ik best wel veel wijnen uit Italië. Het mooie van Italië is het overweldigende aanbod aan inheemse druivenrassen die het land te bieden heeft. Voor iemand als ik, hongerig naar meer kennis en bekendheid met de cépage-wijnen, een ideale voedingsbodem. Met deze wijn heb ik weer een druif te pakken die ik nog niet eerder had geproefd. Deze wijn lijkt weinig diepgang te hebben, maar dat bedoel ik zeker niet negatief. Hij is recht door zee en weinig complex, bedoel ik daarmee te zeggen. Weinig tannines, mooi sappig fruit als kers en bessen, maar ook weer gewoon de smaak en geur van gekneusde druiven. Hij is redelijk branderig, omschreven door mijn vader als "vurig". Het is een frisse wijn met een mooi zuurgehalte en een heel klein restzoetje. Alcoholpercentage 13,5% druivenras: barbera 100%. Met de prijs van slechts €4,79 bij de Jumbo, een mooie wijn voor alledag.

Domaine de Pisse-Loup Chablis 2009

Van hetzelfde domein, dezelfde producent en hetzelfde jaartal als de Chablis light (Petit Chablis) van gisteren, nu dan de Chablis regular. Wat het leerboek er al over vermeldde klopt inderdaad helemaal. Nu had ik de mogelijkheid om dit eens te onderzoeken, aangezien ik beide Chablis' in huis had. Het alcoholpercentage zit slechts een half procent hoger, op 12,5%. Verder kan ik vrijwel alles "copy-pasten" wat ik bij de Petit Chablis heb genoteerd. Lichtgele kleur met een groene zweem. In het aroma boter en citroen. Hoge zuren. De verschillen zijn er echter wel, genuanceerd maar wel significant. Het bittertje in de afdronk is minder. De algehele indruk is wat voller en romiger en hij lijkt iets meer smaak te hebben. Neem contact met me op voor meer informatie over de verkrijgbaarheid van deze wijn.

Domaine de Pisse-Loup Petit Chablis 2009

Petit Chablis wijnen danken hun naam aan het feit dat de druiven op een minder goede bodem groeien vergeleken met de Chablis wijnen waar geen "Petit" voor staat vermeld. Het is de eenvoudigste groep wijnen uit de Chablis. De typische kenmerken zijn minder goed terug te vinden in deze wijn. De wijn wordt gemaakt van de chardonnay druif, die in de streek zelf beaunois wordt genoemd. De karakteristieke smaak is droog, pittig, fruitvol en mineralig. Als perfecte begeleider van vis, schaal- en schelpdieren wordt Chablis ook wel "oesterwater" genoemd. Tot zover enkele citaten uit het wijnleerboek voor de SWEN2 cursus. Deze Petit Chablis is lichtgeel met een groen randje. In de geur een heel licht botertje en citroen. Gelijk vallen de hoge zuren op bij de eerste slok. Er zit iets droognotigs in en in de lange afdronk zit een heel klein bittertje. Alcoholpercentage 12%. Neem contact met me op voor meer informatie over de verkrijgbaarheid van deze wijn.

Canti IGT Veneto Pinot Grigio Rosé 2009

De oplettende lezer zal gezien hebben dat ik de pagina "afknappers" heb verwijderd. Nog steeds heb ik een uitgesproken mening over sommige wijnen of wat daarvoor moet doorgaan, maar ik heb besloten daar geen aparte pagina meer aan te spenderen. Het aantal Blogspot pagina's per blog is overigens ook maar beperkt tot 10 en in de toekomst zal ik pagina's willen toevoegen. Meer daarover kun je lezen op de pagina "wijnbedrijvigheid". Ook heb ik besloten toch weer meer rosé's te gaan recenseren. Ten eerste horen die natuurlijk ook tot de verplichte lesstof van de wijnacademie, waarvoor ik ben toegelaten. Ten tweede is het nog steeds een trendy en populaire drank. Ten derde is mijn mening erover iets genuanceerder geworden. Dat komt voornamelijk doordat ik zelf heb ervaren dat er onder de rosé's meer kwaliteitsaanbod komt. Die onderscheidt zich van de massa die het voornamelijk moet hebben van de populistische overdreven frambozensmaak. Toegegeven: zo eentje staat zelfs bij mijn aanraders, maar dit was dan ook de eerste keer dat ik werd geconfronteerd met zo'n frisse, fruitige rosé. De rosé die ik nu bespreek heeft dit ook, maar een stuk genuanceerder. Makro €4,75 alcoholpercentage 12% druivenras: pinot gris 100%. Ik denk echter niet dat je moet verwachten de typische kenmerken van deze druif hierin aan te treffen. Opvallend is wel dat dit een witte druif is, terwijl rosé doorgaans van blauwe druiven wordt gemaakt. De kleur van de schil van de pinot gris varieert echter sterk. En hoe donkerder de schil, des te meer natuurlijke kleurstof er kan worden afgescheiden. Hoelang deze schillen dan samen met de most fermenteert, bepaalt uiteindelijk de kleur van de rosé. Deze is hier zalmkleurig. Ook weer iets wat ik heb geleerd: niet de kleur bepaalt de intensiteit van de smaak. De meest donkerrode rosé is niet per definitie de zwaarste of meest smakelijke. Waar ikzelf voornamelijk naar op zoek ben, is een eetrosé. Eentje die goed past bij een niet al te lichte maaltijd. De smaak van deze rosé is weer die van framboos en het Rang snoepje, maar gelukkig niet zo overdadig. Gedronken bij gefrituurde pittige chicken-wings komt deze best goed uit de verf. Hij is niet bijzonder, simpel eigenlijk, maar een heerlijke dorstlesser.

Hungarovin Szekszárdi Kadarka PDO 2008

De kadarka is een typische Balkan druif. In Bulgarije heet deze gamza. Misschien is hij het best bekend als onderdeel van de blend in het zogeheten 'Stierenbloed', of Bikavér, alhoewel het aandeel van de druif hierin sterk is verminderd. De wijn die ik hier bespreek is echter van 100% kadarka, alcoholpercentage 11,5%. Ergens las ik dat deze wijn werd vergeleken met een pinot noir, maar als die vergelijking al op gaat, dan toch alleen voor de kleur. Deze is helder en bleekrood, voor wat betreft de rest gaat de vergelijking mank. Voordat ik wals ruik ik weer eens natte vaatdoek, een geur die ik vaker tegenkom, meestal bij merlot. Na het walsen blijven er weinig geuren over. Hij is licht aromatisch. De geur van natte vaatdoek transformeert naar de geur van potgrond. Een slok; gelijk valt de zachtheid op, het vrijwel ontbreken van tannines, hij is een beetje dun, er zit nét voldoende zuur in maar wat het meest opvalt is het zoet. Niet overmatig, maar wel duidelijk aanwezig. Fruitigheid is nauwelijks te bespeuren en die potgrond komt ook nog eens een keer terug in de smaak.

Marquis de Maupas Château de Maupas Ménetou-Salon 2008

Ik had houtopvoeding verwacht bij deze wijn en lang twijfelde ik of deze dit nu gehad heeft of niet. Na een bezoekje op hun website, kwam ik tot de conclusie dat stalen vaten verantwoordelijk zijn voor de opvoeding. Het is in mijn ogen één van de benchmarks van de Franse wijnen gemaakt van de sauvignon blanc druif, naast bijvoorbeeld Sancerre, Pouilly-Fumé en Touraine. Deze 2008 editie had een strogele kleur. Het aroma deed in eerste instantie sterk aan dat van een chardonnay denken: boter. Na even walsen kwam ook de geur van mais opzetten. De eerste slok onthult enorm hoge zuren, overduidelijk citroen. Je gezicht trekt ervan samen, maar wanneer je eenmaal hierop bent ingesteld, valt elke volgende slok weer mee. Ontzettend mondwaterend is hij en het verlangen naar een volgend glas is heel groot. Die is dan ook snel ingeschonken maar nu laat ik hem iets langer opwarmen. Dat blijkt beter te zijn voor het typische aromatische kenmerk van de sauvignon blanc druif: kattenpis. Die komt nu beter tot zijn recht. Op dag twee valt dit zelfs nog meer op. Ook komen nu de zoete elementen beter naar voren: de smaak van rijpe witte druiven en perzik komt nu door. Er lag weer eens een stuk zalm op de BBQ, maar deze wijn was daar iets te fris voor. We gingen verder met pittig gekruide kippenvleugels en daar bleek hij wonderwel zeer goed bij te passen. De pittigheid kon mooi worden geblust met de zuren van deze wijn. Ook de smaakverhouding was goed. Al met al een hele mooie wijn die qua zoet, zuur, frisheid en body zeer goed in balans is. Alcoholpercentage 12,5%. Wel redelijk stevig aan de prijs echter: €12,50 bij slijterij Traverse in Utrecht. Maar in mijn beleving elke cent meer dan waard.

Château Grand Ferrand Bordeaux Supérieur 2006

Ik vond het wel weer eens een keertje tijd voor een Bordeaux. Ik koos een Bordeaux supérieur die ik voor 3 euro bij de kelderrestantenopruiming bij wijnhandel van Ouwerkerk had gekocht. Alcoholpercentage 12,5% druivenrassen: merlot, cabernet sauvignon en malbec, verhoudingen niet vermeld. Wijnen in de opruiming konden niet geruild of teruggebracht worden, aanschaf voor eigen risico. Het was ook wel heel weinig geld voor een Bordeaux. Bij het ontkurken viel me al gelijk de kristallen aan de onderkant van de kurk op. Ik wist dat het iets met wijnsteenzuur te maken had, maar het fijne wist ik er niet van. Googelen bracht me bij Wikipedia, die er het volgende over weet te melden: "Het in de druiven aanwezige wijnsteenzuur kan reageren met kaliumionen aanwezig in wijn. Daarbij wordt kaliumtartraat gevormd, in de vorm van kristallen. Het voorkomen van deze kristallen zegt niets over de wijnkwaliteit (hoewel sommigen beweren dat de kristallen op lekkere wijn wijzen). Het komt vooral voor bij wijnen die grote temperatuursschommelingen hebben ondergaan. Het kaliumtartraat is één van de weinige onoplosbare kaliumzouten!". Einde citaat. Ik vond het al vreemd dat die kristallen daar zaten ondanks dat de fles altijd gelegen heeft, althans bij mij dan. Ik zou denken dat die dan weer oplossen, maar hier is dus te lezen waarom niet. De helft van de inhoud van de fles karaffeerde ik. Het eerste glas schonk ik vanuit de fles. Het baksteenkleurige zweempje viel op, ondanks dat Bordeaux' bewaarwijnen bij uitstek zijn en deze fles pas uit 2006 kwam, dus toch al ouderdomsverschijnselen. De geuren die opkwamen veranderden elke keer dat ik met het glas walste. Het was geen positief aroma, ook "natte vaatdoek" was er weer eens bij. Even het glas laten rusten voordat ik een slok neem. Daarbij vielen gelijk de aanwezige tannines op, die had ik ook wel verwacht, maar ook de zuren. Aanvankelijk begonnen ze nog gematigd, later zou het zuur de overhand krijgen. Ik besloot de rest van de fles ook te karafferen en bij het laatste restje was droesem en weer die kristallen waarneembaar. Die liet ik in de fles achter. Met tussenpozen van een uur probeerde ik telkens weer een glas, maar op een gegeven moment kreeg ik zelfs buikpijn, of in ieder geval was het daar aan het rommelen. Ik besloot een dag te wachten met het volgende glas. Wat er toen alleen nog maar overbleef was zuur, zuur, zuur! Analytisch proeven stond me nu even tegen en het lukte me dan ook niet. Het zuur was zo dominant dat ik het er bij liet. Het stukje in Wikipedia heeft het over grote temperatuursschommelingen en misschien is dat bij deze wijn wel het geval geweest.

Quinta das Amoras Lisboa Vinho Tinto 2009

"Quinta" staat voor wijnhuis of wijngaard. "Amoras" betekent bramen. Het Estate waar deze wijn vandaan komt, is omgeven door wilde braamstruiken, vandaar de naam. Ze ligt in het westen van Portugal, ongeveer 40 kilometer ten noorden van Lissabon, in de provincie Estremadura, subregio Alenquer. Deze wijn is een blend van de rode Portugese druivenrassen castelão (periquita) en tinta miúda, aangevuld met de touriga nacional en camarate. De precieze verhoudingen zijn echter niet vermeld. De druivenstokken van tussen de 25 en 30 jaar oud, groeien op een klei- en leisteenachtige ondergrond. Na een vrij lange gisting op lage temperatuur ondergaat de wijn een houtrijping van ca. 4 maanden op Portugees eikenhout. Dit hout is tijdens het ruiken mooi op de achtergrond.

Tijdens het besnuffelen lijkt het al alsof de goede balans in de wijn waarneembaar is. De kleur is magenta. Ook het aroma van het frisse stophoest-snoepje komt weer eens een keer naar voren zetten. Aanvankelijk heb ik de wijn op een iets te hoge temperatuur ingeschonken, dus nog maar eventjes in de koeling. Rond keldertemperatuur, plusminus 15°, komen de smaken beter uit. Opwarmen doet-ie vanzelf wel weer in het glas. Gelijk valt de jonge frisheid van de wijn op. Zachte tannines, een lichte en ronde smaak met een fris zuurtje. Rood fruit als aardbei en kers presenteert zich. Het beetje hout dat de wijn in de opvoeding heeft meegekregen, toont zich pas laat in de afdronk.

Na het doorslikken schraap ik altijd mijn keel even om de smaak vanuit de slokpijp terug te laten komen. Tijdens dat proces proef ik het hout pas. Ik las ergens dat de smaak van deze wijn zich nog ontwikkelt nadat de fles is geopend, dus heb ik twee dagen over deze wijn gedaan. Ik moet inderdaad zeggen dat vooral de lekkere smaak van kers sterker was op dag twee. Het is een wijn die momenteel goed op dronk is en zeer goed in balans. Alcoholpercentage 13%. Verkrijgbaar bij Lekkerkerker Tasty Wines Studio te IJsselstein.