Bodegas Valduero Vino de la Tierra de Castilla y León Garcia Viadero Blanco de Albillo 2018

Zo'n wijn waarbij je bij de eerste slok al weet: dit is goed. Teveel analyseren zou het plezier van het drinken ontnemen. Want dit is zo'n doordrinker. De juiste schenktemperatuur uiteraard superbelangrijk, in dit geval zestien graden. Een wijn die schreeuwt om een gerechtje. Iets kleins, subtiel, uit de zee, ziltig, niet teveel poespas. Stevig aan de prijs voor Jan Modaal maar z'n geld dubbel en dwars waard. Oi, oi, oi... wat is dit lekker. Licht ziltig, fraaie zuren, zacht mondgevoel, speekselopwekkend, lange afdronk. Hoge smaakintensiteit, gele appel, citroen, mineralig, notig, amandel, zelfs iets aards, gele biet. Oh Horeca, merk dit pareltje op en haal het in huis. Niet per glas schenken maar gelijk de hele fles, die komt echt wel op. Nee, ik heb geen aandelen. Is dit nou zo'n "gevalletje" juiste oogstjaar op het juiste tijdstip openen? Hoogstwaarschijnlijk wel maar ik weet het niet. Daarvoor zou ik meerdere jaargangen op verschillende momenten met elkaar moeten vergelijken. Ik heb het echter over het hier en nu. Oogstjaar 2018, deze wijn, deze (voor mij nieuwe) druif, op een zonnige zaterdag dat ik uitstekend in m'n vel zit. Laat daar geen misverstand over bestaan: de psychologie van de wijn. Of liever: van de drinker. Voel jij je goed dan ben je in staat om intenser te beleven met al je zintuigen. Nou, dat pakt voor de wijn van vandaag wel effe goed uit! Alcohol is 12,5%, geen hout, verkrijgbaar bij Wijnkoperij Okhuysen.

Mendocino Wine Co. AVA Lodi Zin*Phomaniac Old Vines Zinfandel 2015

De Zinfandel met het mooiste etiket, tevens het hoogste prijskaartje, heb ik als laatste bewaard in deze reeks. Laten we hopen dat het ook de lekkerste zal zijn. Helder, scharlakenrood, kleurintensiteit 2 uit 5. Bij dit exemplaar is het houtgebruik evident ten opzichte van de voorgaande twee, mede doordat deze wijn al wat jaartjes extra flesrijping heeft gehad. Negen maanden in Frans eiken, zowel nieuw als gebruikt. Op de stille spiegel is het fruit wat op de achtergrond, het hout op de voorgrond. Na het walsen met het glas herstelt de balans zich. Zwart fruit, zwarte peper, eucalyptus, teer. In de mond een droppig zoetje, hoge zuren, sappig, lekker bitter, lange afdronk. Gemiddelde smaakintensiteit, zwarte bessen, bramen, pruimen, eucalyptus, zwarte peper, hout, zoute drop, teer. Met z'n percentage alcohol van maar liefst 14,9% zou je een logge, zware wijn verwachten maar net als die van gisteren is hij elegant. Het grote verschil zit 'm in de complexiteit. Die ligt een stuk hoger en maakt deze wijn spannend. Net zo spannend als het etiket zal ik maar zeggen. Verkrijgbaar bij onder meer Barrels To Bottles te Rotterdam.

Nordic Sea Winery The Manhattan Blend California 'Mega Zin' 2017

Drie "Zinfandelletjes" op rij proef ik. Soms heb je "grote goesting" zoals men dat bij onze zuiderburen zo mooi zegt. Mega-zin zouden wij zeggen en zo staat het ook te lezen op het etiket van het exemplaar van vandaag. Gekheid natuurlijk want de "zin" waar men het hier over heeft is de zinfandel. Vreemd genoeg heet het dan ook nog "The Manhattan Blend" terwijl het toch echt een monocépage betreft. Hoe dan ook, gisteren een Italiaan met nieuwe wereld-aspiraties, vandaag echt eentje uit de nieuwe wereld. Alcohol is 14%, gedeeltelijke houtopvoeding. Paars van kleur, intensiteit 3 uit 5. Fris en fruitig in de neus, rood fruit, zwart fruit, bessen, kersen, eucalyptus, het hout niet merkbaar. Oh gelukkig: geen overdreven zoet aanwezig, nagenoeg droog zelfs. Flinke zuren, sappig, strakke stijl, gemiddelde afdronk, lekker bittertje in de finale. Smaakintensiteit iets hoger dan gemiddeld, rode bessen, kersen, eucalyptus, nog steeds geen hout te proeven, zeer goede balans. Wat een verademing ten opzichte van de Italiaan van gisteren. Zo lomp als dat die was, zo elegant is deze. Een nieuwe wereld-wijn met oude wereld-aspiraties als het ware. En zeer goed geslaagd als ik dat mag zeggen. Verkrijgbaar bij Wine In Black.

Orion Wines IGP Puglia The Wanted Zin 2018

Zinfandel from old vines carefully matured in American oak. Ondanks dat het etiket ontzettend Amerikaans aandoet is het toch echt een Italiaanse wijn, uit Apulië of Puglia. Je zou verwachten dat ze dan de Italiaanse naam voor deze druif zouden gebruiken maar kennelijk is primitivo niet goed genoeg. Of ze maken een bepaald statement met het gebruik van de naam zinfandel. Ik kan me er wel iets bij voorstellen en daar kom ik nog op terug. De officiële naam van de druif is overigens tribidrag maar "zelfs" ik rubriceer hem daar niet onder wegens gebrek aan naamsbekendheid. Alcohol is een behoorlijke 14,5%, details omtrent houtopvoeding heb ik niet kunnen vinden maar gezien het woord "carefully" vermoed ik dat het om en nabij de drie maanden zal zijn. In het glas een diepe paarse kleur, intensiteit 4 uit 5. Enorm "zwoel" in de neus. Rijpe tonen van donker fruit, kersen, bramen, pruimen, vanille. In de mond wordt je eerst om de oren geslagen door het aanwezige zoet om vervolgens een klap in je gezicht te krijgen van de zuren. Gezien het alcoholpercentage en het feit dat het in Apulië vrij heet kan worden vermoed ik dat er hier iets is aangezuurd. Het bekende Cola-effect; je denkt dat het zoet overheerst terwijl er juist heel veel zuren in zitten. Zonder die zuren zou het overigens een vermoeiende en logge wijn zijn geworden dus in dit geval is het een welkome aanvulling. De smaakintensiteit is enorm hoog, de afdronk lang. Rijpe zwarte kersen, bramen, bessen en pruimen omringd door een vleug vanille van het inderdaad "voorzichtig" gedoseerde hout. Dan terugkomend op het gebruik van de naam Zinfandel: ongetwijfeld een commerciële afweging. Net als dat "Nieuwe Wereld"-Syrah "Shiraz" wordt genoemd, waarbij de consument weet wat te kunnen verwachten van het smaakprofiel, zo is Zinfandel de "Nieuwe Wereld" equivalent van primitivo. Bombastisch, een crowd pleaser, allemansvriend in de categorie "intense wijnen". Serveer hem bij een gerecht waar ook een zoetje in zit en hij zal helemaal tot zijn recht komen. In zoete ketjap manis en Cola gestoofd suddervlees met gedroogde zwarte pruimen bijvoorbeeld. Verkrijgbaar bij de Jumbo.

Château Grand-Puy-Lacoste AOC Pauillac 2007 'Grand Cru Classé en 1855'

Een doordeweekse dinsdag, een uitstekende reden om weer eens een Grand Cru Classé uit Bordeaux open te trekken. Het klassieke oogstjaar 2007, oftewel de wijnboer heeft weer eens flink z'n best gedaan en alle trukendozen moeten opentrekken om er nog iets van te maken. Doorgaans zit dat met de Cru's wel snor maar goedkope Bordeaux' uit de supermarkt kun je beter vermijden. Mijn exemplaar kwam dan ook uit de wijnspeciaalzaak. Alcohol is 13,5%, een blend van 72% cabernet sauvignon en 28% merlot, zestien tot achttien maanden in barriques van Frans eikenhout waarvan 70% nieuw. Het houtgebruik is na de ontkurking evident, later komt het zwarte rijpe fruit opzetten. Zongedroogde zwarte pruim, zwarte bessen, een houttoon, een klein zoetje tussen m'n tanden, melkchocolade, wat droppig, salmiak, koffie, zwarte peper, aangename zuren en bitters, iets hoger dan gemiddelde smaakintensiteit, lange afdronk. Op dag twee al een heel klein spoortje oxidatie dus openen in het bijzijn van vrienden en diezelfde avond legen.

Abdijwijn Rolduc Regent 2018

Op vakantie in Abdij Rolduc te Kerkrade mocht ik het lokaal gebrouwen abdijbier graag en regelmatig proeven maar goed verstopt in de tuinen van de abdij is er ook een wijngaard waar de druif regent geteeld wordt. Daar maken ze dan weer wijn van. Een fles van oogstjaar 2018 nam ik mee naar huis. In het glas een felle magenta kleur, intensiteit 3 uit 5. In de neus veel rood en zwart fruit, vooral kersen, ook een aanwezige rokerige toon. Ik vermoed dat het hout waarin deze wijn heeft gerust nieuw was en/of behoorlijk getoast. In de mond droog, hoge zuren, alcohol is 13,5%, goede balans, middellange afdronk. Gemiddelde smaakintensiteit, rijpe kersen, houtskool, koffie, leer, grafiet. Best nog wel wat complexiteit, dit is geen slobberwijntje. Komt een beetje Loire-Cabernet-Franc-achtig over. Maar dan zwaarder. Zoiets. Verkrijgbaar in de Abdij zelf.

Chilean Grape Group DO Chile High Antioxidant 'AOX' Cabernet Sauvignon

Ik had mezelf al even geleden voorgenomen om geen wijn meer bij de Aldi te kopen maar dit etiket trok mijn aandacht. En eigenlijk alleen maar om er een woordgrapje mee te kunnen maken. AOX staat namelijk voor antioxidant. Op het etiket staat echter High Antioxidant te lezen. Dan zou ik daar HAOX van hebben gemaakt. Ik snap dat men dat niet heeft gedaan, het lijkt namelijk te veel op HOAX. En daar wil je je eigen product niet mee associëren. Nog net niet beweren ze op het achteretiket dat deze wijn zal bijdragen aan je goede gezondheid maar de suggestie wordt gewekt. Is het een HOAX? Klik HIER om te lezen wat het voedingscentrum er over te melden heeft. Mij gaat het er om of de wijn te hachelen is. Wijnen van de druif cabernet sauvignon kan ik in de regel zeer goed waarderen, vooral met een klein beetje hout. Dat heeft dit exemplaar echter niet gehad. Diep paars gekleurd in het glas. Fruitig in de neus, zwart fruit, bessen, bramen, pruimen, ook nog wat rode framboos, peper. In de smaak komt dit allemaal terug, prima, aangevuld met wat cederhout en een licht aards toontje. Heel typisch cabernet sauvignon allemaal. Droog, verfijnde zuren, iets hoger dan gemiddelde smaakintensiteit, langer dan gemiddelde afdronk, alcoholpercentage 13,5%, alles goed in balans. Sorry maar ik kan niets vinden om over te klagen.

Weingut Jürgen Ellwanger Württemberg Lemberger Trocken 2015

Driemaal eerder proefde ik wijn van de druif blaufränkisch op Wijn-Blog. Uit Oostenrijk, Slovenië en Kroatië. Respectievelijk heten ze daar blaufränkisch, modra frankinja en frankovka. Vandaag trek ik er eentje uit Duitsland open en daar blijkt hij onder alweer een andere naam door het leven te gaan: lemberger. Uitermate fascinerend voor de grape geek die ik mezelf graag mag noemen. Druif-dol om het op z'n Nederlands te formuleren. In het glas vrij licht van kleur, felrood tot magenta, intensiteit 2 uit 5. Op de 'stille spiegel' een wat weeïge eerste indruk, zacht rood fruit, rijp, aardbeien, frambozen. Na het walsen verandert er niets aan dat aroma. In de aanzet een klein fruitig zoetje gevolgd door vrij hoge zuren, sappig, speekselopwekkend, tannines 1 uit 5, tikje alcoholisch, niet helemaal in balans met het fruit, klein bittertje in de finale. Lage smaakintensiteit, aardbei, rode bessen, framboos, korte en wat alcoholische afdronk. Alcohol is 13%, geen hout, gekocht bij de Kaufland.

Winzergenossenschaft Mayschoss-Altenahr Ahr Spätburgunder Trocken 2016

Helder, mooi lichtrood van kleur zoals het een Pinot Noir betaamt. Typische 'Ahr-neus'. Bosaardbeitjes, rozenbottel, kers, rode grapefruit, heel fris en fruitig met toch een licht aardse toon. Zo herkenbaar dit. Dan een slok. En weer een feest der herkenning. Een reminder waarom mijn liefde voor pinot noir na een bezoek aan het Ahrtal alleen maar is toegenomen. En dan heb ik nu nog maar een relatief goedkope wijn in m'n glas uit het supermarktsegment. Droog, flinke zuurtjes, speekselopwekkend, tannines 1 uit 5, heerlijk klein bittertje. Vers rood fruit, aardbei, kers, rode grapefruit, droppig, piepklein aards toontje in de afdronk die gemiddeld is qua lengte. Sappig, elegant, zomers, doordrinkbaar. Ik word hier blij van. Alcohol is 13,5%, geen hout, onder meer verkrijgbaar bij de Kaufland.

Peter Lehmann Barossa Portrait Shiraz 2015

Op de 'stille spiegel' een beetje hout, niet teveel, mooi gedoseerd. Twaalf maanden rust in zogeheten hogsheads, houten vaten van 300 liter. Tevens eucalyptus... big surprise... NOT in een Australische Shiraz oftewel syrah. Wie die gistsoort heeft gecreëerd moeten ze kielhalen maar dat is slechts mijn nederige en persoonlijke mening. Het lijkt mij nog steeds sterk dat dit druif-eigen zou zijn zelfs al betreft het een kloon. Voor de eerste paar keren is het nog verrassend maar daarna wordt het repetitief en vervelend. Wel makkelijk voor een proef-examen maar niet meer dan dat. Overige geuren die zich er doorheen proberen te wurmen zijn die van rood fruit, bessen, kersen, rozenbottel. In de aanzet het ook niet meer zo verrassende 'Nieuwe Wereld' zoetje, gelukkig gevolgd door mooie hoge zuurtjes, speekselopwekkend, tannines nauwelijks aanwezig, een aangenaam bittertje en een lange afdronk. De smaakintensiteit is hoog, eucalyptus, zwoele rijpe kersen, rode bessen, zwarte bessen, uiteraard "het" zwarte pepertje. Voor een alcoholpercentage van 14,5% is deze wijn nog uiterst elegant, verre van log, dat is een groot pluspunt. Mijn eerder geëtaleerd cynisme buiten beschouwing gelaten is dit een uitstekend en zeer kundig vervaardigde wijn en zeker aantrekkelijk voor een groot publiek. Wel op een dag leegdrinken want op dag twee was hij al wat oxidatief. Verkrijgbaar bij de wijnspeciaalzaak.

Gallician Signature IGP Pays d'Oc 'Gris' 2018

Voor het schrijven van een stukje is mij geleerd op de Academie Culinair Schrijven van Onno Kleyn om geen onwaarheden te publiceren. Fact-checking. Het verifiëren van de feiten. De ogenschijnlijke feiten blijken soms fouten. Ik hou van monocépage-wijnen, wijnen gemaakt van één enkel druivenras. Geen 99% of minder, nee, 100% van een variëteit is voor mij een monocépage. De rosé van vandaag is volgens meerdere Nederlandse websites een monocépage van de grenache gris. Ga ik echter naar de website van de producent zelf dan lees ik dat deze druif er voor slechts 30% in zit, de overige 70% zou de grenache noir moeten zijn. Niet echt een rechtvaardiging om de rosé dan 'Gris' te noemen tenzij je het alleen over de kleur zelf hebt. Een antwoord op mijn informerende email naar de producent blijft uit. Dat is jammer want een aantal zinnen in het originele stuk slaan nergens op wanneer het toch een monocépage blijkt te zijn. Weet je wat? Ik maak gewoon twee versies. Mocht ik het antwoord alsnog krijgen dan schrap ik achteraf de foutieve versie inclusief dit intro. Alhoewel ik het voor de vorm en stijl best grappig vind om het compleet te houden.

Blend: Rosé in hartje winter? Nou, alsof die winters de laatste jaren überhaupt nog iets voorstellen! Het natuurijs dat er ligt is misschien net dik genoeg om het gewicht van een eend of meerkoet te houden, meer niet. Rosé heb ik gelukkig altijd in huis voor het geval dat. En als de gast er om vraagt dan drink ik natuurlijk net zo vrolijk mee! Vandaag een blend van de druivenrassen grenache noir (70%) en grenache gris. De koude schilinweking heeft kennelijk niet lang geduurd want de kleur is heel licht en fonkelend zalmroze, Provence-waardig zou ik bijna willen zeggen. De druiven voor deze wijn komen echter uit de regio Languedoc-Roussillon. Alcohol is 12,5%, geen hout. Heel fris en fruitig in de neus, citrusfruit en steenfruit, limoen, citroen, perzik, abrikoos, mango. Ingetogen. In de mond heerlijke hoge zuren, droog, licht ziltig, speekselopwekkend, afdronk langer dan gemiddeld. Citroen, limoen, gele grapefruit, lychee. Hele elegante stijl, echt zomers. Uitstekende begeleider van fruits-de-mer, ik krijg er gewoon zin in! Verkrijgbaar bij onder meer Barrels To Bottles te Rotterdam.

Monocépage: Rosé in hartje winter? Nou, alsof die winters de laatste jaren überhaupt nog iets voorstellen! Het natuurijs dat er ligt is misschien net dik genoeg om het gewicht van een eend of meerkoet te houden, meer niet. Rosé heb ik gelukkig altijd in huis voor het geval dat. En als de gast er om vraagt dan drink ik natuurlijk net zo vrolijk mee! Vandaag een monocépage van het druivenras grenache gris. Deze druif heeft een licht roze getinte schil. Om nog een beetje kleur in de wijn te krijgen heeft de wijnmaker dus best een lange periode van koude schilinweking moeten hanteren. De kleur is heel licht en fonkelend zalmroze, Provence-waardig zou ik bijna willen zeggen. De druiven voor deze wijn komen echter uit de regio Languedoc-Roussillon. Alcohol is 12,5%, geen hout. Heel fris en fruitig in de neus, citrusfruit en steenfruit, limoen, citroen, perzik, abrikoos, mango. Ingetogen. In de mond heerlijke hoge zuren, droog, licht ziltig, speekselopwekkend, afdronk langer dan gemiddeld. Citroen, limoen, gele grapefruit, lychee. Hele elegante stijl, echt zomers. Uitstekende begeleider van fruits-de-mer, ik krijg er gewoon zin in! Verkrijgbaar bij onder meer Barrels To Bottles te Rotterdam.

Casato dei Medici Riccardi DOCG Chianti Classico 2016

Helder, rood neigend naar baksteen in de tong, kleurintensiteit 3 uit 5. Licht aromatisch, rood fruit, kersen, bessen, Roosvicee rozenbotteljam. Droog, hoge zuren, behoorlijk bitter, geen noemenswaardige tannines, korte afdronk. Zure kersen, rode bessen, rode grapefruit, lage smaakintensiteit. Schrale, zure, dunne meuk. Sorry, soms ben ik hard. Dit is gewoon niet lekker. Alcohol is 13%, hout niet kunnen detecteren, ik vermoed van niet (ook gezien de prijs van net geen vier euro!), druivenrassen sangiovese en canaiolo.

21.01.2020 Update: Nog voordat deze post überhaupt is geplaatst gelijk al een update. Ik had het hele stukje kunnen herschrijven en daarmee mezelf deze update kunnen besparen maar ik laat hem bewust zoals hij is. Zo kan de lezer zien hoe ik aanvankelijk over deze wijn dacht en hoe ik er nu, de fles is drie dagen open, over denk. Er is een aards toontje bijgekomen. De vaste lezer weet dat ik dan óm ben. Ik ben een fan van aards. Dan nog rijst de vraag of een wijn "drinkbaar" moet zijn op het moment dat je de fles opent, eventueel een paar uur in een karaf. Als je echter drie dagen van tevoren een fles moet openen om hem op het moment van schenken à point te krijgen, ben je mijns inziens verkeerd bezig. Dus helaas, zelfs het welkome late aardse toontje kan hem niet redden.