Viña Tridado Fortaleza del Rey Rosé Wine Tempranillo 2018

Misschien wel het laatste glas rosé voor mij in het jaar 2019 alhoewel ik nog een "Ottje" op voorraad heb die me verleidelijk aan ligt te kijken. Over Provence-rosé gesproken: de Spaanse rosado van vandaag heeft een ongebruikelijke tint. Daar waar de kleur van rosé in Spanje doorgaans wat intenser rood is, heeft deze toch wel heel erg veel weg van de rosé uit de Franse streek van lavendel: licht zalmroze. In de neus licht kruidig, rode appel, citroen. In de mond droog, hoge zuren, speekselopwekkend, sappig, gek genoeg zelfs wat filmend, mondvullend. Smaken van peer, citroen, ook qua smaak enorm Provençaals. Subtiel en elegant. Een compleet raadsel voor mij waarom een Spaanse producent een kopie zou willen maken van een Frans product in plaats van er een eigen draai en identiteit aan te geven maar het zal wel een commerciële inslag hebben, ik kan niets anders verzinnen. Maakt mij absoluut niet uit hoor, ik heb sowieso een voorkeur voor Provence rosé met de "Whispering Angel" als benchmark. Niet dat dit exemplaar daaraan kan tippen maar hij doet heel erg hard zijn best. En voor het geld hoef je hem niet te laten staan. Alcohol is slechts elf procent, geen hout, verkrijgbaar bij de Albert Heijn.

Azienda Agricola Monti Cecubi IGT Lazio Abbuoto Filari San Raffaele 2017

Ik heb het hier wel eens vaker over de "Druifbijbel", Wine Grapes. Een enorm dik boekwerk, dunne blaadjes, kleine letters, 1242 bladzijden. Maar liefst 1368 verschillende druiven waar wijn van wordt gemaakt zijn er in beschreven. "Uit" heb ik het boek nog lang niet alhoewel het mij fascineert van "A tot Z". Die "Z" is van de zweigelt, de laatste druif in het boek. De "A", de eerste druif in het boek heb ik vandaag in m'n glas: de abbuoto. Het is zo'n "vergeten" druif. Het was even een zoektocht maar ik heb de producent gevonden die er als enige ter wereld een monocépage van maakt. Hij heeft (nog) geen importeur in Nederland dus kocht ik een paar flessen van zijn wijnen en liet die verschepen. Niet met de bedoeling om ze te verkopen maar om ze te proeven. En wie weet wordt ik wel importeur, ga ik m'n eigen wijnwinkel beginnen. De naam weet ik dan al: "van Abbuoto tot Zweigelt". En dan ga ik alleen maar monocépages verkopen, het liefst van alleen maar vergeten druivenrassen. Een hele niche markt, dat dan weer wel. Terug naar de realiteit. Een ingetogen aroma, nog wat gesloten, tijm, eucalyptus. In de mond zijdezacht, medium tot hoge zuren, speekselopwekkend, heel sappig, iets drogende tannines (3 uit 5). Rood fruit, rode bessen, rode kersen, elegante stijl, licht aards in de afdronk. Alcohol is 13%, zes maanden rijping in groot hout. Toegankelijk maar geen allemansvriend, apart maar geen buitencategorie. De tien euro per fles die ik ervoor betaalde is-ie waard.

Azienda Agricola Monti Cecubi IGT Lazio Terrae d'Itrj rosso 2017

In de serie "opmerkelijke blends" misstaat de wijn van vandaag zeker niet. Een mix van de druivenrassen abbuoto, serpe en cabernet sauvignon, zes maanden gerijpt in groot hout, alcohol is 13%. Een vrij complex aroma. Een beetje groen, doperwten, speculaas, vanille, rabarber, tijm, eucalyptus. Intrigerend. Een zacht mondgevoel, medium zuren, speekselopwekkend, enorm sappig, tannines 2 uit 5, iets drogend. Gemiddelde smaakintensiteit, rode bessen, vanillemerg, licht aards. Een jaar of twee extra flesrijping zal hem mijns inziens goed doen. Mijn exemplaar kocht ik rechtstreeks bij de wijnboer, ze zoeken nog een Nederlandse importeur.

Azienda Agricola Monti Cecubi IGT Lazio Thymos bianco 2018

Een unieke en iets mystieke blend van de druivenrassen falanghina flegrea, ook wel boccabianca genoemd, aangevuld met san giuseppe, uva pane en de ciciniello. Producent Monti Cecubi gebruikt wel vaker "vergeten" druiven en dat is een goede zaak. Iets pétillant in het glas, helder, een prachtige gouden kleur. Dat laatste verbaast me niet zo, de druif san giuseppe is een blauwe druif dus dat er wat meer kleur in zit is goed mogelijk. Gemiddeld aromatisch, fris, gele appel, anijs, perzik, mango. In de mond droog, voldoende zuren, meer filmend dan strak, vooral niet te koud schenken, iets drogend op de tanden, klein bittertje, lange afdronk. Ingetogen smaken, iets ziltig, mineralig, gele appel, citroen, ananas, munt, anijs. Lichte complexiteit, diepgang, geen wijn om achteloos achterover te klokken. Alcohol is 13%, geen hout. Rechtstreeks af wijnhuis, ze zoeken nog naar een importeur voor Nederland.

Domaine des Cognettes IGP Val de Loire 'Les Barbet' 2015

Zo, d'r heeft even wat tijd gezeten tussen deze en de vorige blogpost. Niet dat er in de tussentijd geen flessen zijn opengetrokken, dat wel, maar meer om te drinken dan om analyserend te proeven. Vandaag heb ik weer eens zin om te analyseren. Een Loire-wijn, er zit cabernet franc in alsmede cabernet sauvignon, ik vermoed meer van eerstgenoemde aangezien 'cab-sauv' niet echt wil rijpen zo noordelijk gelegen. Elf maanden houtopvoeding in barriques, alcohol is slechts 12 procent. In het glas helder, licht rood. Licht aromatisch, een beetje rokerig, potloodslijpsel, rode bessen, Roosvicee rozenbotteljam, heel licht aards. In de mond droog, hoge zuren, beetje schraal, nauwelijks tannines, sappig, lage smaakintensiteit, rode bessen, potloodslijpsel. Het ontbreekt deze wijn niet aan typiciteit, zowel voor de druiven als voor het terroir. Geen complexe wijn maar ook niet echt makkelijk voor een "beginner". Dat laatste vind ik sowieso van wijnen uit het Loire-gebied maar dat is persoonlijk. Verkrijgbaar bij De Proeftafel te Zeist.

Bodega Casa De Moya DO Valencia Justina 2017

Vandaag is het de verjaardag van mijn lieve vriendin Justyna, op de 22e wordt zij 22 jaar. Slechts een letter verschil met de naam van deze wijn die tevens de naam is van een van de dochters van de wijnmaker. Ik zag het etiket voorbij komen op de social media en ik wist dat ik "haar moest hebben". Enorm zwart-fruitig in de neus. Aards ook, altijd goed. In de aanzet een klein zoetje, licht drogende tannines (3 uit 5), hoge zuren, speekselopwekkend, heel sappig, klein bittertje, lange afdronk. Intense smaak, zwart fruit, aards, iets notig, elegant, hele hoge doordrinkfactor. Vier maanden houtopvoeding, niet te veel, niet te weinig, precies goed. Alcohol is toch nog 14,5% maar de wijn komt verre van log over, zeer goed in balans. Een blend van hoofdzakelijk bobal aangevuld met wat cabernet sauvignon en syrah. Verkrijgbaar bij Barrels To Bottles te Rotterdam, een hele leuke winkel met lieve eigenaars en een verrassend mooi assortiment! Nog meer beschrijvingen van wijnen uit deze winkel zullen volgen op Wijn-Blog. Fijne verjaardag Justyna!

#GrenacheDay Les Vignerons Réunis IGP Saint Guilhem le Désert 'Les Bertholets' Réserve Grenache Rosé 2018

De derde vrijdag in september is gereserveerd voor de druif grenache middels #GrenacheDay. Grenache noir, cannonau in Italië, garnacha tinta officieel want het is van origine een Spaanse druif. Er is ook nog een "grijze" variant, veelal gebruikt voor rosé of wit en uiteraard de grenache blanc. De garnacha tintorera is dan weer iets heel anders namelijk de Alicante Henri Bouschet. Een kind van garnacha en petit bouschet. Het bijzondere aan deze druif is dan weer dat hij rood vruchtvlees heeft. Maar vandaag staat de garnacha in het spotlicht. Toevallig had ik dit exemplaar mogen ontvangen uit handen van mijn werkgever voor mijn verjaardag. Normaal gesproken wordt er een bos bloemen gegeven maar bij mij deed men de extra moeite om een pakketje wijn samen te stellen. Alcohol is 13%, geen hout. Ondanks dat deze rosé uit de regio Languedoc-Roussillon komt heeft-ie een Provençaals kleurtje: bleek zalmroze. Licht aromatisch, peer, rode appel, tikje kruidig. In de aanzet een klein fruitig zoetje gevolgd door speekselopwekkende heerlijk hoge zuren. Volle smaak, rode appel, meloen, citroen. Verfrissend en dorstlessend. Goeie kwaliteit. Verkrijgbaar bij de wijnspeciaalzaak.

Château de Chambert AOC Cahors Grand Vin 2012

De laatste Malbec in een serie van vijf, vandaag alweer een uit de Franse wijnstreek Cahors. Wanneer ik een serie ga proeven maak ik zelf al een selectie in de volgorde van de "te verwachten waardering". Dit exemplaar had ik dus als laatste bewaard omdat ik verwacht (en hoop) dat-ie van de vijf geproefde Malbec's de lekkerste zal zijn. Eens kijken of-ie dat waar kan maken. In het glas diep paars, intensiteit 4 uit 5. In de neus ook nog wat "groen", iets dat alle kwaliteit-Malbec's wel met elkaar gemeen hadden. Groene paprika, zure kersen, rabarber. Iets gekoeld, droog, hoge zuren, wat straffe maar rijpe tannines (2 uit 5), stevige bitters. Gemiddelde smaakintensiteit, groene paprika, zure kersen, zwarte bessen, heel sappig, hout fijntjes geïntegreerd. Elegant. Op dag twee geen verandering. Inderdaad de "beste" als laatste gekozen, of eigenlijk de betere van de vijf. Nog steeds wat "groen" maar met enkele extra jaren opleg verwacht ik wel wat verbetering. Alcohol is 14%, twaalf maanden rijping in barriques van Frans eikenhout waarvan 20% nieuw, verkrijgbaar bij de Sligro.

Luis Felipe Edwards DO Colchagua Valley LFE 900 Malbec 2014

Nu dan eindelijk een Chileense Malbec in het glas. Kleurintensiteit 4,5 uit 5, dieprood. In de neus eucalyptus, leer, zwart fruit, zure kersen, rabarber. Het doet me een beetje aan Australische Shiraz denken, wellicht dat hier dezelfde gistsoort voor gebruikt is. Een zacht mondgevoel, een mini-zoetje, hoge zuren, speekselopwekkend, iets op het tandvlees drogende tannines (2 uit 5), klein bittertje, tikje alcoholisch, warme en lange afdronk. Gemiddelde smaakintensiteit, groene paprika, zure kersen, rijpe zwarte pruim, tutti-frutti, krenten, eucalyptus, zwarte kersen, chocolade, lichte aardse toon in de finale. Geen logge wijn, elegant, complex. Naarmate de fles langer open staat wordt de wijn iets minder "groen". Op de tweede dag echter was hij al iets te ver geoxideerd. Alcohol is 14,5%, vijftien maanden rust in Frans eikenhout, verkrijgbaar bij de wijnspeciaalzaak en ook bij de Sligro.

Vinovalie AOP Cahors Astrolabe Malbec 2014

Geloof het of niet: dit is m'n eerste monocépage van de druif malbec die niet uit Argentinië afkomstig is. Deze Cahors komt uit Frankrijk. Ik heb al eerder Cahors geproefd maar dat waren allemaal blends van malbec met merlot. M'n eerste blogpost ooit op Wijn-Blog was zelfs een Cahors. Nu dan eindelijk eentje van 100% malbec, cot of côt zoals hij in de Sud-Ouest beter bekend is. Mooie diep paarse kleur in het glas, intensiteit 4 uit 5. Gemiddeld aromatisch, animaal, leer, boers, eucalyptus, kruidnagel, rijp zwart fruit. Klein zoetje in de aanzet, fraaie hoge zuren, straffe en iets drogende tannines (3 uit 5), aangenaam bittertje, lange afdronk. Gemiddelde smaakintensiteit, leer, grapefruit, zwarte pruimen, rode bessen, hout mooi verweven in de wijn. Pas op dag drie was hij het meest toegankelijk. Iets aan de jonge kant nog, een beetje rauw, groen. Nu was oogstjaar 2014 absoluut geen topper en nog een decennium wachten met openen kan best in mijn optiek. Alcohol is 13%, achttien maanden rijping in fûts van nieuw eikenhout, verkrijgbaar bij de wijnspeciaalzaak.

Tilia DO Mendoza Malbec 2018

Op het schap stonden twee verschillende oogstjaren, ik nam ze allebei mee. Oogstjaar 2017 van deze wijn viel me iets tegen, eens zien of 2018 beter bevalt. Het etiket is in ieder geval opnieuw gestyled. Het percentage aan alcohol is een procentje gestegen naar 13,5%. Houtopvoeding is hetzelfde gebleven: zes maanden in een mix van Frans en Amerikaans eiken. In het glas diep magenta tot paars gekleurd, intensiteit 3 uit 5, helder. Licht aromatisch, boers, rijpe zwarte kersen, pruimen, vanille. Iets droger in de aanzet, da's alvast een plus, zuren zijn meer aanwezig, hoger en ze trekken lekker laat achter op de tong, speekselopwekkend, klein bittertje, sappig. Tot zover alleen maar verbeteringen ten opzichte van 2017. De smaakintensiteit is gemiddeld, rijpe zwarte kersen, pruimen, vanille. Veel en veel spannender dan het vorige oogstjaar, subtieler, minder log. Deze gaat dus niet door de gootsteen. De opbrengst in 2018 lag met 20 miljoen hectoliter in Argentinië 30% hoger ten opzichte van 2017. Dan kun je iets strenger zijn in de selectie van je druiven. Ik beweer niet dat het alleen aan het oogstjaar ligt, het kan meerdere oorzaken hebben. De opslag bij de supermarkt bijvoorbeeld. Die oudere fles stond waarschijnlijk ook al een jaar langer in het magazijn.

Tilia DO Mendoza Malbec 2017

Na een reeks pinot noir/Spätburgunder wijnen begin ik nu aan een serie van de druif malbec. Officieel (of is het officieus?) geregistreerd onder de naam "cot". Zo wordt hij genoemd in de streek van origine, Cahors. Er zijn meerdere synoniemen voor deze druif maar de allerbekendste is toch wel de Zuid-Amerikaanse naam "malbec". Vooral in Argentinië omarmd en gezien als USP, unique selling point. De tien exemplaren die ik hiervoor op Wijn-Blog heb beschreven komen ook allemaal uit Argentinië. Met de fles van vandaag blijf ik daar nog even maar Frankrijk en Chili zullen ook aan bod komen. De "Tilia" is te koop bij de Albert Heijn, soms "in de bonus", het alcoholpercentage van oogstjaar 2017 zit op 12,5%, zes maanden rijping in een mix van Frans en Amerikaans eikenhout. In het glas een fel magenta kleur, intensiteit 3 uit 5. Licht aromatisch, iets boers, perendrups, kers, vanille, leer. Zacht mondgevoel, tannines niet tot nauwelijks aanwezig, zoetje, zuren blijven iets achterwege, warm, middellange afdronk. Iets hoger dan gemiddelde smaakintensiteit, donker rijp fruit, kersen, kersenjam, pruimen, vanille. Enkelvoudig, net voldoende zuren, zeer toegankelijk, makkelijk en verveelt helaas iets te snel.