Domaine Boyar 'Quantum' Cabernet Sauvignon 2011

Terwijl we een 'Breaking Bad'-marathon van het laatste seizoen van deze briljante serie aan het doen zijn krijg ik zin in wijn. Ik kijk in m'n Excel-sheet welke daarvoor in aanmerking komt. In de kolom 'openen in' check ik 2015. Daar staan er nog meer dan genoeg in. Ik heb zin in rood. Na pinot noir staan wijnen van cabernet sauvignon voor mij stevig op de tweede plaats, laat ik er daar maar eens eentje van doen. Het wordt deze Bulgaarse, alcohol is 13,5%, ongetwijfeld houtopvoeding gehad, nergens kunnen vinden hoelang en waarin, ik vermoed in ieder geval Slavonisch en groot. Geheel per toeval staat de onzekerheidsrelatie van Heisenberg vermeld op het etiket. Alsof het zo moest zijn. Helder in het glas, bloedrood, intensiteit 3 uit 5. Een snoeperig neusje, zoete kers, kirsch, cassis, winegums. In de mond meteen dat zoetje in de aanzet, mooie zuren, geraffineerd houtgebruik, afgeronde tannines, goede balans. Volle, intense smaak (4 uit 5) van zoete kers, kirsch, dropperig. Rond, vol en toch elegant met een prachtig lange en licht aardse afdronk. Zeker geen maaltijd erbij doen, lekker van genieten. Aanrader. Verkrijgbaar bij Wijnvoordeel.

Casa Silva DO Colchagua Valley Reserva Cuvée Colchagua Pinot Noir 2011

Nog niet eens zo heel erg lang geleden zou mijn antwoord "Chileense" geweest zijn op de vraag "Weet je nog een niet al te dure lekkere wijn?". Tot dan toe had mijn smaakpalet kennelijk behoefte aan intens smakende en goed toegankelijke wijnen. Van het huis Casa Silva kreeg ik later een aantal wijnen te proeven van de 'Cool Coast' serie, het bewijs dat het ook anders kon. Terroir-expressie, elegantie, subtiliteit, complexiteit. Mijn verwachtingen waren dan ook hooggespannen voor wat betreft deze 'Reserva Cuvée Colchagua'. Alcohol is 14%, vier maanden Frans eiken voor 70% van de wijn, de overige 30% mocht in RVS. In het glas helder, donkerpaars. In de neus een stalletje, rabarber, zure kersen, chocola, leer. Dat stemt in ieder geval al hoopvol. Een zacht mondgevoel, hoge zuren, mini-zoetje, espresso-bittertje. Intense smaak van zoete kers, kirsch, zondoorstoofd zwart fruit, heel sappig. Totaal onherkenbaar voor mij als pinot noir, Bourgogne dan. Een jonkie ook nog, verre van elegant, gaat na twee glazen zelfs al vervelen. Op dag twee geen veranderingen, op dag drie al licht oxidatief en op dag vier al flink oxidatief. Dat ik er überhaupt al vier dagen over deed zegt ook al wat. Nee, doe mij dan voor iets meer geld die 'Cool Coast' maar.

Castellani Santa Lucia IGT Toscana Rosso 2013

Sangiovese 85%, cabernet sauvignon 15%, geen hout, alcohol is slechts 12%. Helder, felrood van kleur, magenta in de rand. Enorm fruitige neus, aardbeien- en kersenjam, winegums, suikerspin, heel snoeperig. In de aanzet zoete kersen, gevolgd door rode bessen, mooie zuren, lage tannines, lekker sappig. Een langere beschrijving kan ik 'm niet geven en dat hoeft ook niet. Het is een heerlijke wijn voor alledag. Aanrader. Verkrijgbaar via groupeduvin.nl.

Gouillaud Frères AOC Arbois Ploussard rosé 2012

Ondanks dat ik nog niet zo heel veel Jura-wijnen heb geproefd en besproken ben ik er wel fan van. Een Vin de Paille en een Vin Jaune liggen nog heel geduldig op me te wachten in de kelder. Die laatste wil ik eigenlijk pas openen in 2035, zoals het er nu naar uitziet het jaar van mijn pensionering, ik hoop dat ik het haal. Vandaag een rosé in het glas van de ploussard (of poulsard) druif, geen hout, alcohol is 12,5%. Licht oranje met een zalm-achtig zweempje. Nauwelijks aromatisch, zeker wanneer te koud geserveerd. Even laten opwarmen, flink walsen dan komt er iets licht oxidatiefs opzetten, klein beetje Velpon, een roestig geurtje. In de mond mooie zuren, flink droog, klein bittertje. Beetje oxidatief van smaak maar ik had niet anders verwacht uit de Jura en zou het ook niet anders willen. Ondanks de droge aard toch iets zoetigs van winegums, aardbeienjam, beetje dropperig. Hij heeft een heerlijke 'bite', iets pittigs, een pepertje, licht ziltig. Vooral niet te koud drinken of neem de tijd om de ontwikkeling te volgen terwijl hij opwarmt in het glas, bij elke slok wordt hij smakelijker. De combinatie met een zalm/garnalen wokgerecht met zeewiersalade klopte helemaal.

Marqués de Cáceres DO Rueda Verdejo 2014

Rueda, verdejo; de wijnregio, de druif. Ze gaan bijna hand in hand. De mooiste Verdejo wijnen komen uit Rueda, eens kijken hoe dit exemplaar het doet. Alcohol is 13,5%, geen houtgebruik. Heel lichtjes strogeel van kleur, minuscule belletjes plakken aan het glas. Flink stuivend in de neus, een vergelijking met sauvignon blanc is snel gemaakt. Dat geldt voor zowel het stuivende karakter als ook voor de verschillende geuren. Heel vegetaal, groenig, buxus, citroen. In de mond wordt dat compleet bevestigd. Hoge zuren, een bittertje, droog, tongtintelend. 'Groene' smaken, buxus, limoen, rucolasla (minder intens echter). Misschien wat reductief gemaakt naar mijn smaak, ik prefereer ze iets ronder, oxidatiever wellicht en beendroog. Desalniettemin is dit een correct exemplaar, verkrijgbaar bij de Spar en Dirck III.

Marqués de Cáceres DOCa Rioja Excellens Crianza Cuvée Especial 2011

Veertien maanden rust in Frans eiken, alcohol is 13,5%. Donkerpaarse kleur, intensiteit 3 uit 5. Het begint in de neus met een klein stalletje, altijd goed. Kers, licht animaal, leer, walnoot, het hout op de achtergrond. Flink walsen met het glas drijft het fruit wat op. In de mond een mini-zoetje, hoge zuren, een lekker bittertje, licht drogende tannines (2 uit 5). Zwart fruit, tikje animaal, beetje dropperig, enorm sappig. Goed te drinken, na een dag wel al licht oxidatief dus ledigen dezelfde dag van openen. Verkrijgbaar via groupeduvin.nl.

Patriarche Père & Fils Vin de France Sauvignon 2013

Geen houtopvoeding, alcohol is 12%. In het glas licht strogeel met een groene zweem. In de neus buxus, citroen, mango, perzik. In de aanzet een klein zoetje, hoge zuren, tongtintelend, klein bittertje, licht ziltig. Beetje grassig, buxus, limoen, lychee. Goed in balans, 'new meets old', Nieuw Zeeland ontmoet Loire... zoiets. Verkrijgbaar bij de Coop.

Domaine les Jonquiers AOC Luberon 2012

De appellation Luberon heette tot 2009 nog Côtes-de-Luberon en is gelegen net onder de wijnregio Ventoux in het zuidelijke Rhônegebied. Behalve klassieke vinificatie wordt er ook gebruik gemaakt van macération semi-carbonique. Dat is bij dit exemplaar in de neus in ieder geval lichtjes merkbaar; perendrups, speculaas, banaan... gelukkig in mindere mate dan bij een goedkope Beaujolais Nouveau. De kleur is helder, felrood tot magenta, intensiteit 3 uit 5. Gebruikte druivenrassen zijn syrah en grenache (noir), verhoudingen niet vermeld, geen houtopvoeding, alcohol is 13%. Behalve het aroma van de vinificatie ruik ik voornamelijk kers en iets animaals. In de aanzet een licht zoetje, drogende maar rijpe en afgeronde tannines (3 uit 5), mooie zuren, mini-bittertje in de afdronk. Best nog een intense smaak van vooral kers, licht kruidig, beetje dropperig. Dag twee bracht gelukkig geen veranderingen ten nadele. Het 'Beaujolais-achtige' in de neus was zelfs iets afgenomen. Doordrinkfactor pertinent aanwezig, ongecompliceerd frivool wijntje. Ja sorry Harold Hamersma, soms mag je best "wijntje" zeggen, alleen nooit wanneer je ze verkoopt.

Verzoekje: Domaine Andron AOC Haut-Médoc Saint-Seurin de Cadourne 2009

Een blend van de druivenrassen merlot 60%, cabernet sauvignon 35% en cabernet franc 5%, 22 maanden houtrust, alcohol is 14% maar liefst. Topjaar 2009, de oplettende lezer weet dat mijn persoonlijke voorkeur voor Bordeaux uitgaat naar 2010 en van deze wijn in het bijzonder weet ik dat wel zeker want ik heb ze allebei al eens op een proeverij geprobeerd. Mariëlla Beukers schreef er ook al over op haar site Wijnkronieken in januari 2012, klik HIER voor dat artikel, vond hem toen nog wat aan de jonge kant en had hem eigenlijk een jaar later nogmaals willen proberen. Het is nu januari 2015, de wijn heeft in mijn kelder drie extra jaartjes kunnen rusten en op deze biodynamisch gunstige dag proef ik 'm. Qua kleur nog steeds een jonkie, diep donkerpaars, intensiteit 4 uit 5. Een licht belegen geur, hout, zwoel zwart maar ook vers rood fruit, tikje animaal, licht kruidig, in de verste verte ruik ik zelfs een hintje winegums, tabak. Gisteravond geopend, niet gekaraffeerd, toen één glas uitgeschonken en nu, 18 uur later, is hij een stuk minder gesloten, mooie neus. In de mond een licht zoetje in de aanzet, tannines (2 uit 5) zijn afgerond, hoge zuren, speekselopwekkend, enorm sappig, een beetje dropperig in de afdronk die niet bijster lang is maar zeker niet kort te noemen. Het alcoholpercentage vertaalt zich niet naar enige disbalans op dat punt, de wijn als geheel is überhaupt goed in balans, veel fruit, nu meer rood dan zwart zelfs ondanks dat de neus anders suggereert, pruim, kers, een lichte kruidigheid, hout goed in de wijn verweven, hij komt op mij behoorlijk elegant over, niet log of vermoeiend, hier blijf je van nippen. Met gerecht of zonder, ik proef 'm zonder en geniet met volle teugen, elk volgend glas lekkerder dan het vorige. Bewaren? Kan maar waarom zou je? Wanneer je deze jaargang nog hebt liggen in je kelder: open die fles en geniet ervan.

Pfaff AOC Alsace Pinot Gris Riesling Tête-à-Tête 2013

Normaal gesproken 'kook ik naar de wijn', oftewel, ik zoek eerst een wijn uit die me op dat moment aanspreekt en daar verzin ik dan een gerecht bij. Vandaag ging dat niet op, ik ging naar m'n zus en moest dus eten 'wat de pot schaft'. Aangezien ík de wijn meebreng wil ik wel even weten wat we dan gaan eten. De pot schafte een Ottolenghi gerecht, tagliatelle met walnoten en citroen, klik HIER voor het recept. Overige ingrediënten, niet geheel onbelangrijk overigens, room, Parmezaanse kaas, peterselie en salie. Hmm, salie ken ik niet, even Googelen. Een vrij aromatisch en smaakvol kruid. Er zit verder geen vlees in het gerecht dus mijn gedachten gaan meteen uit naar een geurige en kruidige, stevige witte. Pinot gris, gewurztraminer, grüner veltliner, geen van drieën heb ik op voorraad, althans niet als monocépage. Wel een blend van pinot gris met riesling, blendverhouding onbekend, alcohol is 12,5%, geen hout. Licht goudgeel in het glas. Aromatisch, beetje weeïg, tropisch fruit, lychee, peer, meloen, gele appel. Een zoetje in de aanzet, tongtinteling, speekselopwekkend, kruidig, romig, lychee, vol van smaak door met name de pinot gris, enorm hoge zuren van de riesling. De wijn was heerlijk en de combinatie perfect, een 1+1=3 momentje. De wijn in kwestie komt van 'La Cave des Vignerons de Pfaffenheim' en is ook bekend onder de naam 'Black Tie'. Aanrader.

Château Preuillac AOC Médoc 2005

Tot voor kort was het bezit van dit Château in de Bordeaux nog een Frans/Nederlands onderonsje, onlangs is het verkocht aan 'de Chinezen', zoals dat steeds vaker schijnt te gebeuren. Een aantal moeilijke oogstjaren op rij was de aanleiding tot de verkoop. Dat gold gelukkig niet voor 2005, een topjaar in Bordeaux. Gebruikte druivenrassen merlot 60% en cabernet sauvignon 40%, veertien maanden houtopvoeding in Frans eiken, alcohol is 13%. Helder, diep donkerrood in het glas, intensiteit 4 uit 5. In de neus hout, op dag twee was dit beter geïntegreerd, enorm rijp zwoel zwart fruit, ontzettend jammig, ingekookt fruit, milky, kruidig, stophoest. In de mond hoge zuren, stevige maar rijpe tannines, bittertje, hout goed gedoseerd, zondoorstoofd zwart fruit, tikje belegen, hoge smaakintensiteit. Op dag twee komt er iets meer rood fruit naar voren, ook nog wat chocola en mokka, het mondgevoel is wat fluweliger. Toevallig heb ik wat hete groene Griekse pepers voorhanden. Ik ga er van uit dat dit een hele slechte combinatie zal zijn maar dat valt reuze mee, de wijn blijft fier overeind en krijgt zelfs iets van een zoetje dankzij het contrast aan smaken. Prachtige wijn, bij voorkeur naast de maaltijd, kan zeker nog vijf jaar in de kelder blijven rusten.

Château Grand Corbin AOC Saint-Émilion Grand Cru 2003

In 2003 was er in grote delen van Europa een hittegolf. Wijnen uit de 'getroffen' gebieden van dat jaar ouderen wat sneller, komen eerder wat 'vermoeid' of 'uitgeput' over en moet je vroeger openen dan wijnen uit topjaren. Thuis doe ik drie dagen met een fles wijn. Deels omdat ik na twee glazen op een avond al genoeg heb maar ook omdat ik wil weten of er ontwikkeling zit in de geur en smaak gedurende die periode. Bij de wijn die ik nu bespreek was dat weer overduidelijk het geval. Alcohol is 13%, druivenrassen merlot, cabernet franc en cabernet sauvignon, twaalf maanden in Frans eiken waarvan 50% nieuwe vaten. Sinds 2012 is het Château gepromoveerd tot 'Grand Cru Classé de Saint-Émilion'. Donkerrood in het glas, licht oranje in de rand, klein beetje droesem. Het aroma op dag 1: rijp, hout, zwart fruit, fris. Op dag 2 was opeens het rode fruit op de voorgrond getreden en het hout naar de achtergrond verwezen. Op dag 3 had de oxidatie de overhand gekregen. De smaak op dag 1: beetje groen, bittertje, rijp zwart fruit, alcoholisch, hout, chocola, rokerig. Geen balans, het hout en de alcohol waren te aanwezig. Op dag 2 echter leek het wel alsof er meer zuren waren, het alcohol-level gedaald was en er hout-extractie had plaatsgevonden. De wijn was veel beter in balans en het aanwezige fruit was frisser, eerder rood dan zwart. Op dag 3 was het over. De wijn was geoxideerd, voor mij niet meer drinkbaar. Behalve het open-moment met betrekking tot het oogstjaar is dus ook het proefmoment zelf nog van belang. Bij veel wijnen loont het om ze enkele uren van tevoren te karafferen of decanteren. Hoeveel uur echter is van meerdere factoren afhankelijk. Smalle of brede karaf? Oude wijn of jonge wijn? Klassiek jaar of topjaar? Het is geen exacte wetenschap ben ik bang maar voor mij wel reuze interessant en leerzaam.