Pedro Domecq DO Sherry-Jerez-Xérès Medium Dry

Zoals eerder beloofd: vandaag eens een keer medium droge Sherry. Enkele jaren houtopvoeding via het solera-systeem. Heldere amber-koperen kleur in het glas. Noterig in de neus, hazelnoot, amandel, vijgen, dadels, doet een beetje denken aan Tawny Port. Zoals het etiket al aangeeft: half-droog (of half-zoet, afhankelijk van je insteek) in de mond, meteen gevolgd door heerlijk hoge zuren, m'n mond begint er van te trekken en zo heb ik het het liefst, slechts 15% alcohol en daardoor valt de branderigheid reuze mee, lekker lange afdronk. Noterig van smaak, vijgen, heel subtiel allemaal, erg elegant, heerlijk bij een licht pittig hard Spaans kaasje, zes maanden gerijpte Manchego bijvoorbeeld. Zeker voor herhaling vatbaar.

Torre do Frade Vinho Regional Alentejano Virgo tinto 2010

Diogo Albino van Torre do Frade moest en zou mij perse zijn wijnen laten proeven. Hij stond op de 'Gastvrij Rotterdam' dit jaar en nodigde me uit om te komen, ik was verhinderd. Geen probleem, hij kwam gewoon bij me thuis langs om een witte en rode wijn af te leveren. "Proef ze maar wanneer het je belieft". Vandaag trek ik dan eindelijk de rode open. Er zit een verhaal achter dat voornamelijk het etiket betreft. Het is vrij maagdelijk wit, vandaar de naam 'Virgo'. Het idee is dat je zelf je eigen kunstenaars-aspiraties hierop laat botvieren. Een gedicht, een tekening, een aquarel... wat er maar in je opkomt op dat moment. Een los extra etiket kun je insturen en wie weet wordt die dan verwerkt op het etiket van het volgende oogstjaar. Allemaal leuk en aardig maar bij een fles wijn draait het tenslotte toch om de inhoud, nietwaar? Die valt potverdorie helemaal niet tegen! Eerst de statistieken: alcohol is 12,6%, gebruikte druivenrassen aragonês 42% (=tempranillo), trincadeira 27%, syrah 21% en alicante bouschet 10%, 60% van de wijn vertoefde in roestvrij staal, 40% mocht tien maanden lang in Frans eikenhouten barriques, tweede- en derdejaars. In het glas een heldere dieprode tot magenta kleur, intensiteit 3 uit 5. Een licht belegen neus, walnoot, zwoel rood en zwart fruit, voornamelijk kers. Heel zacht in de mond, nauwelijks tannines, hoge zuren, lekker bittertje, gemiddeld lange afdronk. Perfecte balans voor wat betreft het houtgebruik, heel erg mooi verweven in de wijn, smaakintensiteit is gemiddeld, voornamelijk kersen en besjes, klein beetje pruim, goed op dronk, makkelijk doordrinkbaar. Hieronder een korte impressie over het concept.

Patriarche Père & Fils Vin de France Merlot 2013

Wanneer je genoeg afweet van wijn en wijnmaken kun je het onderscheid maken tussen een wijn die is gemaakt in de wijngaard en eentje die in de kelder is gemaakt. Kelder mag van mij in dit geval ook gerust vervangen worden door laboratorium, fabriek of vanachter het toetsenbord. Je kunt nog zulke mooie, rijpe en gezonde druiven oogsten, wanneer je er uiteindelijk een gecultiveerde gistsoort bijmietert die ervoor zorgt dat elke wijn naar elkaar gaat smaken, ongeacht uit welk land hij komt of van welke druif hij is gemaakt, dan ben je in mijn ogen verkeerd bezig. Met minder proefkennis en -ervaring zou ik dit waarschijnlijk niet verkeerd hebben gevonden. Feit is echter dat ik al een flink aantal stapjes verder ben dan de gemiddelde wijnconsument en ik trap er niet meer in. Gistsoort VR5 van DSM of wellicht thermoflash-vinificatie zorgt weer eens voor de bekende 'Beaujolais Nouveau uit de supermarkt-riedel': perendrups, suikerspin, banaan, framboos met de daarbij horende donkerpaarse kleur. Alcohol is 13,5%, geen houtopvoeding (uiteraard). De smaak valt me gewoonweg vies tegen. Het begint met bitters, het eindigt met bitters. Daar tussenin zitten nog hoge zuren, rauwe tannines en de smaak van perendrups en framboos. Mocht u desondanks mijn persoonlijke bescheiden mening deze wijn toch eens willen proberen dan kunt u hem verkrijgen bij de Coop.

Bodegas Santo Domingo Tunupa Dios de los Andes DO Valle de Colchagua Reserva Carmenère 2013

Een heldere, diep felpaarse kleur, intensiteit 3 uit 5. Perendrups, framboos, banaan, kers, tikje animaal in de neus. Een minizoetje in de aanzet, mooie zuren, sappig, speekselopwekkend, iets alcoholisch (percentage is 13,5%), beetje rauwe tannines (3 uit 5), bittertje in de afdronk. Vooral perendrups, framboos en kers maken deel uit van de behoorlijk intense smaak. Eetwijn, verkrijgbaar bij de Hoogvliet.

Barisi 'Era Ora' Swiss Cuvée Red 2011

Ik had er een hard hoofd in: goedkoop etiket, goedkope fles (zonder ziel), goedkope supermarkt (Lidl). Je zou denken dat ook de prijs laag zou zijn maar dat viel nog vies tegen, die was toch ruim acht euro. Dan moet ik er wel even bij zeggen dat ik hem in Zwitserland zelf gekocht heb, daar is alles duurder. Ik kocht hem vanwege de combinatie van de druiven. Ik ben een fan van pinot noir en drink daar eigenlijk alleen mono-cépages van. Des te interessanter vind ik het wanneer men ervoor kiest deze te blenden met andere druiven. Ik heb er nu al enkele van in m'n voorraad liggen, vandaag trek ik er eens eentje open. Hij zit in de mix met de regent en de garanoir, een Zwitsers ras, verhoudingen niet bekend, geen hout, alcohol is 13%. Bleek rood tot magenta in het glas, intensiteit 1 uit 5, heel licht pétillant. Een floraal aroma, kruidig, chocola, beetje snoeperig. Een zacht mondgevoel, mooie zuren, een zoetje, lekker bittertje, zachte tannines (1 uit 5). Best nog vol van smaak, je verwacht het niet afgaand op de kleurintensiteit, rond, sappig, veel rood fruit, aardbei, kers, floraal, bloedsinaasappel. Hij doet me enigszins denken aan deze Lieblich Spätburgunder uit het Ahrtal. Zo zie je maar weer, een goedkope uitstraling maar nog best verrassend.

Bodegas Campo Viejo DOCa Rioja Tempranillo 2012

Meteen snuffelen zodra je de wijn inschenkt onthult veel; houtgebruik, vinificatie, gistsoort. Zodra de wijn wat langer open staat verdwijnen deze verklikkers naar de achtergrond, of liever: de wijn in. Bij deze jonge Rioja is het ofwel de vinificatie dan wel de gistsoort die mijn neus het eerst bereikt. Thermoflash of VR5. Beide doen denken aan Beaujolais Nouveau. Perendrups, framboos, ontbijtkoek, banaan. Een minuut of vijf later komt er dan nog kers en wat kruidigheid om de hoek kijken. De tweede dag is het vooral rood fruit wat de klok slaat en dan met name de kers. Houtgebruik is subtiel in zowel de neus als de mond. Dat mag ook wel, het zijn slechts vier maandjes in Amerikaans eiken. De kleur is paars, intensiteit 3 uit 5, alcohol is 13,5%. In mijn mond komt hij jong over, veel rood fruit, framboos, kers. Hoog in de zuren, nauwelijks tannines, klein bittertje. Lekker kruidig, pittig ook, beetje vanille en rokerig, erg sappig. Tapaswijntje maar pas op, té pittige chorizo overstemt hem. Dat dan weer wel.

Cantina di Albinea Canali IGT Lambrusco dell'Emilia Vino Frizzante Secco Lambrusco Ottocentonero

Lambrusco... is het ooit echt een populaire drank geweest in Nederland? Ik heb geen marktcijfers maar ik denk dat bijvoorbeeld 'een Canei' beter verkoopt. Qua kwaliteit en smaak waarschijnlijk vergelijkbaar met de Lambrusco van de onderste plank in het supermarktwijnschap maar dat is niet de echte Lambrusco! Dat mierzoete, laag-alcoholische bubbeltje zou geeneens Lambrusco mogen heten als het aan mij ligt. Echte Lambrusco heeft een alcoholpercentage van minimaal 11% en is bij voorkeur droog, 'secco' met een suikergehalte van minder dan vier gram per liter. Die vind je niet bij de supermarkt, ook niet bij de slijter. Daarvoor ga je naar de wijnspeciaalzaak of, steeds meer, online. Ik heb er nu eentje in m'n glas gemaakt van de druivenrassen lambrusco salamino 50%, lambrusco grasparossa 40% en lancellotta 10%, die laatste staat in de Druifbijbel vermeld als 'ancellotta', alcohol is 11,5%, geen hout. Een diepe donkerpaarse kleur, intensiteit 4 uit 5, een mousse van kleine bubbels die lang aan het oppervlak blijft hangen, het lijkt net cassis. In de neus een hoog 'Beaujolais Nouveau-gehalte', perendrups, klein beetje banaan, framboos, kers, hintje anijs. In de mond vol van smaak, een fruitig mini-zoetje in de aanzet, lekkere zuren, bittertje, nauwelijks tannines, droog, heel sappig, echt op het fruit gemaakt. Voornamelijk rijpe zwarte kersen, pruim, bloedsinaasappel, rode grapefruit, in iets mindere mate ook nog wat perendrups, gemiddeld lange afdronk. Licht gekoeld, enorm verfrissend, dorstlessend zelfs. Drinkt (veel te) gemakkelijk weg. In december, de sprankelwijnmaand bij uitstek dacht ik: "Ik doe eens wat anders dan Champagne". Te verkrijgen bij Wijnoutlet. Ik heb niet meteen een idee wat ik hierbij kan eten, doe maar een voorstel.

Cantine Settesoli DOC Sicilia Fiano 2012

Na de druifluis-epidemie in Europa is de fiano een wat 'vergeten' druif geworden. Wel frappant dat wijngigant Cantine Settesoli hem dan gewoon standaard in het assortiment heeft en levert aan de supermarkt in Nederland. Ik schroef 'm open bij een salade met ui, geitenkaas en bruine olijven. Alcohol is 13%, geen hout. Een vrij intense strogele kleur in het glas. Eveneens in de neus komt-ie behoorlijk binnen, flink aromatisch, zonnebloemolie, maïs, ziltig, geen fruit meer, hooguit overrijpe mango. Gezien het oogstjaar waarschijnlijk iets te laat geopend en misschien minder fris dan dat hij bedoeld is maar mij hoor je vooralsnog niet klagen. Gelukkig zet de trend zich door in de mond. Filmend, vettig, speekselopwekkend, mooie zuren, tongtintelend, zonnebloemolie, ziltig, nou ja, zeg maar gerust zout. Vooral met de geitenkaas en olijven een hele goeie combinatie. Bij het gebraden worstje van scharrelvarken met smokey BBQ-saus bleef de wijn nog overeind. Ik kan me voorstellen dat hij het ook goed doet met zeevruchten, ansjovis, sardientjes en verschillende kaassoorten. Ondanks dat deze wijn twee jaar terug een stuk frisser gesmaakt zal hebben, kan ik hem op deze leeftijd zeker waarderen. De fiano gaan we vaker proberen.

Solar das Bouças DOC Vinho Verde Loureiro 2013

Het heeft eventjes geduurd maar ik heb eindelijk weer een voor mij nieuwe druif als mono-cépage gevonden: de loureiro dit keer. Een echte Portugese druif, vooral aangeplant in het noorden, regio Minho. Hij wordt onder meer gebruikt voor deze Vinho Verde. Alcohol is 11%, geen hout. Een flauw zuchtje wanneer ik de fles openschroef, microscopisch kleine bubbeltjes in het glas, pétillant zouden ze in Frankrijk zeggen, heel licht strogeel van kleur. Gemiddeld aromatisch, citroen vooral. Hoge zuren in de mond, een lichte tongtinteling dankzij de bubbeltjes, fris, droog, ook weer voornamelijk citroen qua smaak. Verfrissend als aperitief maar beter in combinatie met iets te eten dat uit de zee komt; oesters, mosselen, krab, witvis. Verkrijgbaar via de Wijnbeurs.

Patriarche Père & Fils Vin de France Chardonnay 2014

Voordelige Chardonnay uit het supermarktsegment. Verkeerd is het niet maar spannend evenmin. Termen als 'toegankelijk' en 'doordrinkbaar' worden door mij vaak gehanteerd wanneer het wat mij betreft de zoveelste wijn is in de categorie dertien in een dozijn. Terroirexpressie of typiciteit is ver te zoeken. Wat er meestal wel in zit zijn die dingen waar chardonnay om bekend staat. Rondeur, wat vettigheid, een botertje, citrusfruit, minizoetje. Het geldt ook voor de wijn van vandaag. Alcohol is 13%, geen hout, een Vin de France, de druiven mogen dus uit het hele land komen. De wijn zelf is verkrijgbaar bij de Coop.

Bodegas Señorio de la Serna DO Ribera del Duero Allende la Vega Gran Reserva 1999

Ik hou wel van oudere wijnen, de rode blijven na aanschaf minimaal nog wel een jaartje of drie in m'n kelder liggen, mits de wijn het toelaat natuurlijk. Ik heb er nu eentje uit oogstjaar 1999 in m'n glas, in Ribera del Duero 'un año muy excelente'. Het valt me op dat veel producenten uit deze regio het woord 'Vega' gebruiken voor hun wijnen. Niet zo vreemd, Vega Sicilia is het beroemdste wijnhuis van Spanje en daar wil je natuurlijk maar al te graag mee geassocieerd worden. Alcohol is 13,5%, houtopvoeding van 30 maanden in zowel Amerikaans als Frans eiken, daarna nog eens 30 maanden op fles voordat de wijn op de markt kwam. Een diepe donkerrode kleur in het glas, intensiteit 4 uit 5, lichtrood tot oranje in de rand, flink wat droesem onderin de fles, voorzichtig met inschenken of eerst even decanteren. Lekker belegen neus, hout, zwart fruit, pruimedanten, kers, walnoot, leer, tabak. Een zacht mondgevoel, beetje drogende maar afgeronde tannines, hoge zuren, een bittertje, het houtgebruik niet dominant. De smaakintensiteit is niet hoog, lengte van de afdronk redelijk maar de complexiteit valt me eigenlijk wat tegen, er zit geen ontwikkeling in. Hij houdt zich aardig op de vlakte, is wat ééndimensionaal. Smaken van voornamelijk zwart fruit, pruimedanten en wat tabak. Na twee etmalen open te hebben gestaan was hij al behoorlijk geoxideerd, op dezelfde dag van opentrekken leegdrinken dus.

Flying Elephant WO Wes-Kaap Chenin Blanc 2014

Een keel als schuurpapier, hoofdpijn, spierpijn, kiespijn, koude rillingen, koorts, een loopneus, een loopoog zelfs, rochelen, kuchen, kriebelhoest, vastzittende hoest, slijmhoest. Bekende symptomen? Ik had geen slechte wijn gedronken, ik had weer eens griep. Ongeveer drie, vier keer per jaar treft mij dit. Het lijkt echter alsof ik er steeds beter en sneller op reageer. Goed uitzieken duurt zo'n twee weken, die tijd heb ik nooit, ik doe er gemiddeld vier tot vijf dagen over. Het valt meestal ook nog eens in het weekend dus ziekmelden of vrije dagen opnemen bij m'n werkgever hoeft niet. Veel drinken, vitamine C in de vorm van verse jus d'orange en mandarijntjes, vroeg naar bed met twee Paracetamolletjes en een paar snuiven Otrivin, da's mijn remedie. Voordat dit virus mij te pakken kreeg had ik nog een fles witte wijn geopend, Chenin Blanc uit Zuid-Afrika. Chenin Blanc kan goed ouderen, een wijn uit oogstjaar 2014 is nog piepjong. Ik kon er vrij weinig over noteren, niet vanwege de griep, die had ik toen nog niet, er viel gewoonweg weinig te noteren. Nauwelijks aromatisch, weinig smaak en dat terwijl Chenin Blanc zo mooi kan zijn. Laat ik hem dan maar eens twee dagen open laten staan in de hoop dat hij misschien wat oudert in die tijd. Die twee dagen werd een hele ruime week omdat die griep tussendoor kwam. Eindelijk neem ik dan een volgende slok. In kwaliteit is hij niet achteruit gegaan, in smaak helaas ook niet vooruit. Alcohol is 13,5%, geen hout. Heel licht strogeel met een groene zweem. Fris in de neus, grassig, appelig, citrusfruit, citroen, limoen. In de mond kruidig, rond, hoge zuren, bittertje, grapefruit, citroen, tikje alcoholisch. Een beetje een niemendalletje, ik ben toch wel benieuwd hoe deze over een jaar of drie zal smaken.