Weingut Motzenbäcker Deidesheim Deutscher Sekt Empire Brut

Op oudjaarsdag trek ik een sprankelwijn open, een Duitse Sekt uit de Pfalz. Hij is droog dus ik ga er geen zoete oliebollen en appelflappen bij eten want in dit geval zou dat niet matchen. Alcohol is slechts 12,5%, deels houtrijping voor de basiswijn(en), een assemblage van biologisch geteelde chardonnay en pinot noir druiven. De vervaardiging ervan ging precies zoals ze dat in Champagne doen, de méthode Champenoise of méthode Traditionelle. Tweede gisting op fles dus waardoor er koolzuur in ontstaat. Helder in het glas, redelijk intens strogeel van kleur, veel koolzuur, grof schuim, "kraag" snel verdwenen. Licht aromatisch, koud uit de koeling, gistcellen, citroen, grapefruit, toast. Inderdaad droog, mooie precieze zuren, klein bittertje, strak, middellange afdronk. Lage smaakintensiteit en concentratie, citroen, grapefruit, gistcellen, toast, het hout is licht gedoseerd maar te proeven. Mooi exemplaar.

Fijne jaarwisseling en een gezond en gelukkig 2026!

Domaine La Soufrandière AOC Pouilly-Vinzelles 2020

Door met mijn hernieuwde liefde voor Chardonnay. Vandaag een AOC die ik wel kende maar nog nooit eerder had geproefd: Pouilly-Vinzelles. Ligt in de Mâconnais, het meest zuidelijke deel van de Bourgogne. Een relatiegeschenk voor mijn werkgever, hij deelt dit dan weer met z'n werknemers. Stemt me tevreden. Alcohol is 13%, zeventien maanden rijping waarvan 80% in INOX en 20% in gebruikte foeders. Biologisch en biodynamisch geteelde druiven bovendien. Sinds 2006 biodynamisch gecertificeerd volgens Demeter, vrij streng dus. Wax als afsluiter van de flessenhals, minimaal toegevoegd sulfiet, 100% natuurlijk aanwezige gisten. Helder in het glas, intens citroengeel van kleur. Gematigd aromatisch, citroen, grassig, kamille, mineraal. In de aanzet een aangenaam klein zoetje, hoge zuren, strak, ziltig, lange afdronk. Redelijk intens van smaak, geconcentreerd ook, kamille, citroen, mineraal, popcorn, karamel, boterig. Het houtgebruik is weer eens perfect gedoseerd, hout als aanvulling in plaats van hout om het hout. Deze wijn is typisch Bourgondisch en gastronomisch. Eet hierbij iets als varkenshaas of een gegrild kippetje, rijke saus erbij, wat aardse tonen. In Nederland te koop bij Wijnkoperij Okhuysen.

Les Vignerons du Pallet AOC Muscadet Sèvre et Maine Cru Le Pallet 'Palatio' 2018

En weer een witte wijn uit 2018 in m'n glas. Doorgaans heeft "Muscadet" voldoende zuren om wat langer weg te leggen dus ik twijfelde niet bij de aanschaf. Wél of ik er nog een tweede fles van ging kopen om voor een proeverij in te zetten maar na het proeven wist ik dat dat niet ging gebeuren. Maar ik loop op de zaken vooruit. Deze wijn van de druif melon de Bourgogne ging achttien maanden sur lie, geen hout, alcohol is 13%. In het glas helder, redelijk intens strogeel gekleurd. Ingetogen aroma, citroen, een kleine hint van gedroogde honing. In de mond vrijwel beendroog, fraai gedoseerde zuren, licht ziltig, mineralig, balancerend tussen filmend en strak (een jonger exemplaar zou strakker zijn), lange afdronk. Lage smaakintensiteit, wel goed verdeeld over de gehele mond, vooral citroen, wat mineraliteit plus nog een heel klein hintje gedroogde honing dat met elke slok minder wordt. Qua smaak is-ie mijns inziens nèt een jaartje voorbij het moment van zijnde "à point" maar ik vind 'm nog steeds mooi. En eigenlijk wordt-ie met elke slok mooier. Niet complex, eerder verfijnd, subtiel en waarschijnlijk ook daardoor onbegrepen door het "grote publiek".

Domaine de la Hautière AOC Muscadet Sèvre et Maine Château de l'Epinay 2023

Zo, weer eens "oesterwater" uit het westelijk Loire-gebied in m'n glas. Helaas zonder oesters. Helder in het glas, medium intens strogeel. Ingetogen aroma, citroen. In de mond droog, hele hoge zuren, strak, iets ziltig, lange afdronk. Geen hoge smaakintensiteit, de concentratie is wel hoog, citroen vooral, hintje gedroogde honing. Vrij eenvoudige Muscadet. Kost ook geen drol. Bij de Franse Intermarché voor €4,50. Alcohol is 11,5%, geen hout. Eigenlijk heb ik er niet veel meer over te vertellen. Behalve dat ik hier dan ook echt oesters bij zou eten.

Domaine des Oullières AOP Coteaux d'Aix-en-Provence Gaïa Rosé 2023

Niet de iconische Italiaanse wijn die Gaja heet maar een Franse Gaïa, uitspraak is hetzelfde echter. Rood, wit en rosé zit in het gamma, vandaag heb ik de rosé in het glas. Alcohol is 13%, geen hout, een blend van de druivenrassen grenache noir (garnacha), caladoc, cinsault en syrah. Hiervan heb ik de caladoc nog niet als monocépage mogen proeven, moet ik ook maar eens achteraan gaan. Helder, heel licht zalmroze van kleur. Het aroma van rood fruit, aardbei, kersen, citrusfruit, citroen, limoen, grapefruit. Een heel klein fruitig zoetje verder droog, hoge zuren, klein bittertje, strak, fris, middellange afdronk. Redelijk intense smaak, vooral citrusfruit, citroen, grapefruit, limoen, wat kers, honingmeloen. Te koop bij de Carrefour.

Bodegas Exopto DOCa Rioja El Bernate de Exopto Blanco 2021

Wanneer je het over witte Rioja hebt dan denk je al gauw aan viura. Er zijn echter meer toegestane witte druivenrassen en één daarvan is degene met de toepasselijke naam malvasía Riojana of malvasia de Rioja. Maar dat zijn dan weer synoniemen. Zijn officiële naam is alarije. Die had ik al eens eerder gehad, toen niet uit Rioja. Met oogstjaar 2021 is het ook alweer een ouwetje maar als het een kwaliteitswijn is zal dat niet zoveel uitmaken. Alcohol is slechts 12%, rijping vond plaats in betonnen eieren. Aan de kleur kun je z'n leeftijd in ieder geval al niet zien. Die is licht strogeel met groene reflecties, helder. Gematigd aromatisch, tropisch fruit, hazelnoot, peer. In de mond bijna beendroog, hele hoge zuren, strak, licht drogend op de tanden, lange afdronk. De smaak is geconcentreerd, niet intens, citroen voorop. Ver daarachter komt weer die hint hazelnoot, witte peer. Veel minder expressief dan die andere uit Extremadura, deze is veel strakker. Fris is-ie ook en ik zit te peinzen wat je hierbij eventueel dan kan eten. Een salade met feta, oesters, kokkels, mossels... in die hoek zoek ik het.

Jean Becker AOC Alsace Grand Cru Froehn Pinot Gris 2018

Ik weet niet wat het is maar ik heb nog steeds een zwak en een voorkeur voor wijnen uit het oogstjaar 2018, zowel rood als wit. Ben ook huiverig om versere oogstjaren aan te schaffen. Voorlopig kan ik even vooruit met de voorraad 2018 die ik nog heb liggen maar er zal ongetwijfeld een tijd aanbreken dat ik weer naar de toekomst moet gaan kijken om verder te kunnen. Vandaag een Pinot Gris uit de Elzas, biologisch, alcohol is 13,5%, geen hout. Fonkelend goudgeel in het glas, helder, de kleurintensiteit valt nog mee. Gematigd aromatisch, tropisch fruit, lychee, perzik, ananas, honing. Vrij zoet, speekselopwekkend vanwege de restsuikers, niet de zuren. Die zuren zijn aanwezig maar goed gedoseerd, meer filmend dan strak. Er zit ook iets pittigs in, witte peper, een lichte tinteling rond de tong. Met ongeveer negen gram restsuiker per liter kan ik wel concluderen dat deze wijn bedoeld is als zoete wijn. Intens van smaak, lychee, perzik, mango, ananas, honing. Een frisse fruitsalade erbij, een blauwschimmelkaasje of foie gras. Deze kwam bij de Franse Carrefour vandaan.

Sieur d'Arques AOC Limoux Autan Les 4 Terroirs Chardonnay 2020

Ik heb een hernieuwde liefde voor witte wijn met hout. Vroeger vond ik dat chique totdat je ermee werd doodgegooid. Hout om het hout. Het werd gewoon vervelend. Tegenwoordig weten alle wijnmakers wel zo'n beetje in te springen op de veranderlijke behoefte van de consument en is het percentage hout of de dosering ervan enorm afgenomen. Derhalve ben ik nu dus weer fan. Eigenlijk getriggerd door de Cuvée Prestige van Château Ollieux Romanis die ik tijdens een heerlijke lunch dronk terwijl ik op vakantie in Frankrijk was. Hout als aanvulling, hout als ingrediënt en alleen wanneer het in balans is. Toen ik de fiche technique van de wijn van vandaag onder ogen kreeg zag ik: fermentatie en rijping in hout. Vaak is dat too much. Ik kan alvast verklappen: dat is het niet. Het is precies genoeg. Niet teveel, niet te weinig. Aanwezig maar niet in your face. Alcohol is 13%. In het glas helder, fonkelend en intens strogeel. Nauwelijks aromatisch, een beetje hazelnoot, wat kamille, that's it. In de mond bijna beendroog, perfecte zuren, balancerend tussen strak en filmend, microscopisch klein bittertje, tikje ziltig, middellange afdronk. De smaak is breed verdeeld over je palet, niet intens, citroen, limoen, hazelnoot, kamille, licht kruidig, mineraal. Op de Academie voor Gastronomie zou men dit een "zesjes-wijn" noemen. Een wijn die het gerecht niet overstemt en het gerecht overstemt de wijn niet. Ze laten elkaar in leven en overeind. Geen 1+1=3 ervaring maar simpelweg 1+1=2. Ondanks dat een 6 maar net voldoende is in het schoolwezen, vind ik de term "zesjes-wijn" wel de lading dekken met dien verstande dat heel veel grootse wijnen helemaal niet die WoW!-factor hebben. Die glijden glad als een aal tussen al die andere wijnen door en bevangen je zonder dat je er erg in hebt. Dat is de kracht van een goede wijn. Deze kocht ik bij de Franse Intermarché.

Château de l'Horte Vin de France Rosé de l'Horte 2023

Oogstjaar 2022 van deze rosé werd een aanrader en eigenlijk stapte ik de winkel binnen om daar nog wat van in te slaan. Oogstjaar 2023 lag echter alweer in de schappen en eigenlijk is dat natuurlijk een goede zaak maar ik wist wat ik aan de 2022 had. De 2023 had ik nog niet geproefd. Wie weet is-ie net zo goed, beter zelfs maar voor hetzelfde geld valt-ie tegen. Ik ga het beleven. Alcohol is 12,5%, een blend van de druivenrassen grenache gris 50% en cinsault 50%, rijping in betonnen cuves. In het glas helder, licht zalmroze. Gematigd aromatisch, rood fruit, aardbei, kers, watermeloen, galiameloen, limoen. In de aanzet een heel klein fruitig zoetje, hoge zuren gevolgd door een redelijk aanwezig bittertje, strak, middellange afdronk. Geconcentreerde smaak, hier de limoen voorop, lychee, galiameloen, aardbei, kers. Eigenlijk, m'n proefnotitie van de 2022 teruglezend, is er niet heel veel veranderd op één aspect na. Het bittertje. Dat is wel degelijk toegenomen, zelfs in die mate dat de balans kwijt is. Of het aan mij ligt, aan het tijdstip, aan wat ik van tevoren aan avondeten heb genuttigd, aan het weer... schiet mij maar lek. Tenzij het natuurlijk níet in mijn hoofd zit maar toch in het glas. Naarmate de temperatuur van de wijn stijgt wordt-ie iets beter maar dat kan ook aan mijn adaptatie van het bitter liggen. Dit jaar helaas geen aanrader.