21 maart 2019

Weingut Diwald Wagram Frühroter Veltliner Ried Diebsnest 2017

Nog niet zo heel lang geleden proefde ik oogstjaar 2016 van dit huis van deze druif, vandaag 2017 in m'n glas. De druif frühroter veltliner is een natuurlijke kruising tussen de roter veltliner en de silvaner. Behoorlijk pétillant bij het inschenken, het lijkt wel een sprankelwijn met dien verstande dat nu de koolzuurgas-belletjes aan de glaswand blijven plakken. Licht strogeel tot goud-geel gekleurd. Gemiddeld aromatisch, heel fris, anijs, mango, lychee. In de aanzet een micro-zoetje, hele aangename zuren, iets meer rond dan strak, fris, ziltig, prettig bittertje, lange afdronk. Volle smaak, mondvullend, lychee, mango, floraal, licht kruidig, witte peper. Heel prettig doordrinkbaar en ook gastronomisch goed inzetbaar. Alcohol is 12%, geen hout, verkrijgbaar bij de wijnspeciaalzaak.

19 maart 2019

CARM Marquês d'Almeida DOC Beira Interior vinho branco 2017

Een waarschuwing in de bijsluiter die me informeert over de eventuele nare gevolgen van het medicijn in combinatie met alcohol sla ik nooit in de wind. Braaf heb ik dan ook iets langer dan een week m'n dagelijkse glaasje genot links laten liggen... euh... staan. Maar op een gegeven moment waren m'n smaakpapillen er wel zwaar aan toe. Eindelijk mag ik weer iets opentrekken. Een Portugees onderonsje van de witte druivenrassen síria, fonte cal en malvasia fina, alcohol is 12,5%, geen hout. Licht pétillant in het glas, heel licht goud-geel gekleurd met groene reflecties. Gematigd aromatisch, fris, anijs, gele appel, iets ziltig. In de mond hoge zuren, strak, bittertje in de finale. Smaakintensiteit 2 uit 5, citroen, limoen, gele grapefruit, gele appel, ziltig. Heel fris, strak, geen hoogvlieger, eenvoudig. Als aperitief of begeleider van alles wat vanuit de zee op je bord komt. Verkrijgbaar bij de (online) wijnspeciaalzaak.

15 maart 2019

Domaine Rotier AOC Gaillac 'Les Gravels' 2015

Behalve een heerlijke zoete wijn maakt Domaine Rotier nog meer verschillende soorten wijnen. Op vakantie vond ik dit droge rode exemplaar bij de E.Leclerc. Biologisch geteelde druiven, 40% duras, 25% braucol (of fer servadou), 20% syrah en 15% prunelard... wat een heerlijk onbekende mix! Alcohol is 13%, nadat de druiven apart van elkaar zijn gefermenteerd volgt de vijftien maanden opvoeding van de blend in grote tanks met gedeeltelijke "micro-oxygenatie". Een proces waarbij gecontroleerd zuurstof wordt toegevoegd aan de wijn. Dit proces heeft effect op de kleur, het aroma, het mondgevoel en de smaak. Ik neem maar even aan dat het om een positief effect gaat anders zouden ze het niet doen, lijkt me. De kleur is fel magenta tot paars, intensiteit 3 uit 5. Licht aromatisch, aardse toon op de stille spiegel, animaal, leer, koffie, kruidig, flink wat tertiaire tonen, nauwelijks fruit. Geen spoortje restzoet, droog, neutraal mondgevoel, mooie zuren, speekselopwekkend, iets korter dan gemiddelde afdronk. Ik mis het fruit in de smaak. Het is bijna alleen maar aards, licht animaal, leer, koffie. De botteling vond plaats in december 2016. Inclusief de micro-oxygenatie zou hij op dat moment eigenlijk "op dronk" moeten zijn geweest. Ik vermoed daarom dat ik hem twee jaar te laat open. Ik bedoel: waarom zou je anders al die moeite doen om zuurstof toe te voegen als je daarmee niet de intentie hebt om je wijn meteen klaar te hebben voor consumptie? Maar zet dat dan op het etiket! Daarop staat zelfs dat je de wijn nog acht tot tien jaar kunt opleggen. Ik heb moeten Googelen om de fact-sheet te vinden om vervolgens te Wikipediën (is dat een woord?) naar wat het proces van micro-oxygenatie precies inhoudt en er achter te komen dat je dit soort wijnen eigenlijk vlak na het verschijnen op de markt moet consumeren. En dan ben ik een nuchtere Hollander die een enorme interesse heeft in wijn en dus al die moeite doet. Iemand die zich houdt aan het advies op het etiket komt bedrogen uit na nog eens acht jaar! Als er nú al geen fruit in zit, dan zit het er over acht tot tien jaar zeker niet in! Ik probeer hem nog een keer op dag twee maar hij is nu al helemaal "stuk", geoxideerd. Erg jammer.

11 maart 2019

Domaine des Nugues AOC Beaujolais-Villages Blanc 2016

Eindelijk weer eens een witte Beaujolais in m'n glas, ik prefereer de tien cru's die allemaal rood zijn en vervaardigd van de druif gamay. Witte Beaujolais kan gemaakt zijn van de druiven aligoté of chardonnay, vandaag de chardonnay. Redelijk intens strogeel gekleurd met een licht groene zweem. Gemiddeld aromatisch, vooral appel, zowel gele als rode, inclusief klokhuis. Ik eet er een klein assortiment charcuterie bij en dat vertaalt zich meteen bij de eerste slok. De smaak van de pittige droge chorizo is een mooie aanvulling op de frisheid van de wijn, of andersom zo u wilt. Een heel klein fruitig zoetje, verder droog, fraaie zuren, iets ziltig, een klein bittertje. De wijn lijkt zelf ook iets pittigs te hebben, witte peper, wellicht de reden voor de mooie aansluiting bij de worst. Die frisheid en pittigheid zijn zeer fraai verweven, onlosmakelijk met elkaar verbonden en maakt deze wijn enorm spannend. Verder is de smaak van zowel gele als rode appel evident, een lichte kruidigheid (buiten het witte pepertje). Wat me nog meer opvalt is het gebrek aan citrusfruit, toch vaak een gegeven bij wijnen van de chardonnay-druif. Ik ga los nu en breek de Chaource-kaas aan. Het lijkt wel alsof de wijn hierdoor zoeter wordt. Fascinerend. En dan te bedenken dat er stemmen opgaan om dat 'gecompliceerde' gedoe over wijn-spijs-combinaties te laten varen en gewoon te eten wat je lekker vindt en daarbij te drinken wat je lekker vindt. "Has the world gone mad?" Natuurlijk moet je datgene doen waarbij je je het best voelt maar schrijf 'de rest' niet af als zijnde onbelangrijk. Wat is er nu mooier dan een perfecte wijn-spijs-combinatie vinden? De zogenaamde 1+1=3 match waarbij drank en voedsel elkaar versterken. "Anywho", terug naar de essentie, de wijn. De reden waarom ik er zo'n lang betoog aan besteed en dat doe ik alleen wanneer de wijn me bekoort, me vervoert, me laat filosoferen. Dat doet deze wijn. "Wijn met een glimlach", wijn die je gelukkig maakt al is het maar voor even. Van dit huis mocht ik al eerder een prachtige wijn proeven en die trend zet zich voort met deze Chardonnay. Alcohol is 13%, geen hout, verkrijgbaar bij de speciaalzaak.

08 maart 2019

Domaine Saint Estève AOC Côtes du Rhône Syrah-Grenache 2016

Een Rhône-blend van biologisch geteelde druiven. Hoofdzakelijk syrah aangevuld met grenache noir, alcohol is 14%, geen houtopvoeding, verkrijgbaar bij Wijnhandel van Ouwerkerk te Arkel. Diep paars gekleurd, intensiteit 4 uit 5. Licht aromatisch, een klein stalletje, droppig, rijpe zwarte kersen. Een zacht mondgevoel, zoetje in de aanzet, speekselopwekkende zuren, sappig, zachte tannines (1 uit 5), bittertje. Hoger dan gemiddelde smaakintensiteit, rijpe zwarte kersen vooral, licht aards toontje in de afdronk. Een wijn gemaakt 'op het fruit'. Jong drinken, filosofie-factor nihil, ongecompliceerd, hoge doordrink-factor, allemansvriend.

06 maart 2019

Bodegas Salentein DO Mendoza Valle de Uco 'Elevado' Selected Red 2016

De wijnen van Bodegas Salentein staan behoorlijk hoog aangeschreven. De eerste die ik van dit huis mocht proeven kwam meteen bij mijn aanraders, die was van 100% malbec. Nu heb ik 'zeg maar' een instapmodel, prijzen vanaf €6,95 online, een blend van malbec en merlot, alcohol is 13,5%, geen hout. Een verlaat verjaardagsgeschenk. De fles heeft een schroefdop en om eerlijk te zijn heb ik er vooraf maar weinig vertrouwen in. Ik schroef de fles open op een 'bloem-dag'. Vanaf de eerste slok ben ik 'gepakt'. Hij boeit me. In de neus rood fruit, bessen, bramen, rozenbottel, licht kruidig, licht aards. In de mond een zoetje, hele fraaie zuren, speekselopwekkend, sappig, zachte tannines (1 uit 5), perfect gebalanceerd bittertje. Intense smaak, rijpe zwarte kersen, bessen en bramen, aardse tonen en tegelijkertijd fris, droppig, salmiak, stophoest, zeer hoge doordrinkfactor maar ook de filosofie-factor neemt toe bij elke slok. Ik vind 'm geweldig! Uiteraard komt ook deze bij m'n aanraders.

03 maart 2019

Bodegas Protos DO Ribera Del Duero Roble 2016

Ook van m'n gewaardeerde collega Alex, met wie ik jaren heb mogen samenwerken, kreeg ik een fles wijn cadeau bij mijn afscheid. De Protos Roble is vervaardigd van het druivenras tempranillo, lokaal tinta del país genoemd. Het alcoholpercentage is 14%, rijping vond plaats voor een periode van zes maanden in een mix van Amerikaans en Frans eikenhout, na de botteling nog zes maanden rijping op fles, verkrijgbaar bij de AH. Diep paars van kleur, intensiteit 4 uit 5. Een fraai aroma op de stille spiegel, licht aards, hout, fruitig en kruidig. Na het walsen met het glas komt daar nog een animaal toontje bij, een stalletje. Pas na zo'n twintig minuten is de wijn een beetje gesetteld en komen er meer fruittonen naar voren. Een mix van rood en zwart fruit, vooral bessen maar ook bramen, kersen, pruim, vleugje vanille, fris, rozenbottel. Mini-zoetje in de aanzet, droog, hoge zuren, iets drogend op het tandvlees, rijpe en afgeronde tannines (2 uit 5), iets aan de alcoholische kant, dat laatste blijft net iets langer hangen dan de smaak zelf. Iets hoger dan gemiddelde smaakintensiteit, sappig rood fruit, bessen vooral, vanillemerg, licht kruidig, klein pepertje, rozenbottel. Bedoeld om jong te drinken maar daar vind ik hem persoonlijk nog net iets te jong voor nu. Ook het hout is iets te dominant in een wijn die bedoeld is om "op het fruit gemaakt" te zijn. Desalniettemin zal deze wijn een groot publiek aanspreken en dat zal precies de reden zijn waarom hij bij de supermarkt op het schap staat.

02 maart 2019

Bodegas Castaño Ecológico Macabeo 2018

Toch leuk. Je vertrekt bij een werkgever en de nieuwe collega die door jou moet worden ingewerkt, schenkt jou bij je afscheid een fles wijn terwijl je hem nog maar zes dagen kent. Dankjewel Floris! Dat die wijn toevallig bij de Albert Heijn "in de bonus" zit doet natuurlijk niets af aan het gebaar en al helemaal niet omdat ik een hoge pet op heb van het betreffende wijnhuis, Bodegas Castaño, en de wijninkoper bij deze grootgrutter. Alcohol is 12%, geen hout. Zelf had ik de wijn al meermaals op het schap zien staan maar liep er toch steeds aan voorbij. Nu krijg ik dus de uitgelezen kans op een presenteerblaadje om hem eens aan de tand te voelen. Het gebruikte druivenras is de macabeo, in het gebied Rioja beter bekend als viura. De wijn komt echter niet uit Rioja maar uit het gebied rond Yecla, er is echter geen DO vermeld op het etiket en de wijn is aangemerkt als 'landwijn'. Dat betekent dat in principe de druiven uit heel Spanje vandaan mogen komen. In het glas een heldere, fraaie goud-gele kleur, intensiteit 1,5 op een schaal van 5, of 3 op een schaal van 10 zo u wilt. In de neus behoorlijk expressief, fris, fruitig, milde gisttonen, anijs, munt, mango, perzik, peer, meloen, heel uitnodigend. In de mond een fruitig mini-zoetje maar droog, mooie zuren, speekselopwekkend, balans tussen strak en filmend, bittertje in de afdronk. Gemiddelde smaakintensiteit, voornamelijk tropisch fruit, mango, perzik maar ook citrusfruit, citroen, limoen. Verder nog wat peer en meloen. Sappig, hoge doordrinkfactor, klokt lekker weg. Niet nodig om hier een ingewikkelde wijn-spijs combinatie voor te verzinnen, gewoon simpel als aperitief of borrel-wijn met kleine hapjes, lichte tapas. Floris, nogmaals bedankt en veel succes!

01 maart 2019

Blaise-Lourdez Damery Champagne Réserve Brut Pur Meunier

De vierde monocépage-wijn op rij gemaakt van een pinot-druif. Oplopend in schilkleur heb ik ze geproefd; eerst de blanc, gevolgd door de gris, daarna de noir en afsluitend nu de meunier. Ondanks dat de naam anders doet vermoeden is de schilkleur toch net iets donkerder dan die van de noir. De pinot meunier is de minst bekende in het gebruikelijke druiven-trio waar men Champagne van maakt. De andere twee zijnde chardonnay en pinot noir. In het exemplaar van vandaag zit de meunier er echter solo in en ook nog eens als blanc de noir, wit sap van blauwe druiven dus. Bij het inschenken een felle mousse die niet lang aanhoudt, enkele bubbelkettingen houden stand in het glas. De kleur is redelijk intens goud-geel met een licht oranje gloed. Behoorlijk geurend, fris, anijs, groene appel, citroen en ook de hele winkel van de bakker komt weer voorbij: wit brood, toast, brioche. Intrigerend aroma, ik hou d'r van. In de mond een heel klein zoetje, verder droog, iets drogend op de tanden ook, hele fraaie zuren, iets romig mondgevoel maar toch meer strak dan filmend, klein bittertje, gemiddelde lengte van de afdronk. Gemiddeld intense smaken, limoen, citroen, anijs, munt, grapefruit. Ik vind het een heerlijke Champagne! Rechtstreeks af wijnboer.

28 februari 2019

Forge Cellars AVA Finger Lakes Pinot Noir Classique 2015

De derde Pinot op rij, vandaag de Pinot Noir. Een exemplaar uit de kelderrestanten van Wijnhandel van Ouwerkerk te Arkel. Wijnen van de druif pinot noir hebben bij mij sowieso een streepje voor maar uit de 'Nieuwe Wereld' willen ze nog wel eens afwijken van het gebruikelijke 'smaakprofiel' waar ik op gevallen ben. Ingetogen, subtiel, aards, complex... zo zou ik de rode wijnen van deze druif uit de Bourgogne heel in het kort kunnen samenvatten. Komen ze uit Australië, Chili of de Verenigde Staten echter dan is het vaak moeilijk om te kunnen deduceren dat je met dezelfde druif te maken hebt. In deze gebieden, heel generaliserend gesproken, worden de wijnen wat bombastischer gemaakt, meer aansluitend bij het grote publiek. Vaak ook met meer kleurextractie. Bij het inschenken van de wijn van vandaag ben ik alvast blij verrast. De kleurintensiteit is zoals hij hoort te zijn: laag, hooguit 2 op een schaal van 5, heel licht nevelig, niet geheel helder. Wanneer ik m'n gok in het glas steek komt een heel vertrouwd aroma omhoog: aards, aardbeitjes, rode bessen, viooltjes. Ik weet wat ik heb ingeschonken maar wanneer ik dit 'blind' zou ruiken dan zou m'n eerste indruk 'Bourgogne' geweest zijn. Vervolgens een slok. Droog, verfijnde hoge zuren, speekselopwekkend, sappig, tannines 2 uit 5, klein bittertje, lange afdronk. Iets lager dan gemiddelde smaakintensiteit, aardbeien, rode bessen, rozenbottel, licht aards. Ook weer totaal geen indicatie dat dit uit de 'Nieuwe Wereld' komt. Enorm knap vervaardigd, met respect voor de druif. Ondanks dat deze wijn elf maanden in Frans eikenhout heeft mogen vertoeven, een mix van nieuw en tweedejaars, komt dit in zowel het aroma als de smaak niet tot uitdrukking. Zeer ingetogen en fraai verweven in de wijn. Alcohol is 13%, tijdens de fermentatie zijn alleen 'wilde' gisten gebruikt, geen toegevoegde gisten, de wijn is ongeklaard en ongefilterd. Voor Bourgogne-liefhebbers het proberen waard.

25 februari 2019

Weingut Salwey Bergkeller Grauburgunder Réserve 2015

Ik proef een aantal Pinot-wijnen op rij. Na de Pinot Blanc nu een Pinot Gris. Pinot Grigio op z'n Italiaans en aangezien ik nu een Duitse wijn in het glas heb spreken we van Grauburgunder. Is allemaal hetzelfde. In het glas een redelijk intense kleur strogeel. Ondanks dat het houtgebruik minimaal is, komt het als eerste m'n neus in, heel subtiel toch. Licht aromatisch, verre van 'stuivend', licht kruidig, vanille, iets anijs, weinig fruit, kleine hint honing. In de mond droog, hoge zuren, meer strak dan filmend, licht drogend op m'n tanden, speekselopwekkend, sappig, de smaak blijft lang in de mond hangen. Geen hoge smaakintensiteit, het hout is goed te proeven maar subtiel, een welkome aanvulling in plaats van een storende factor, blijft ook achter in de keel hangen. Citroen, gedroogde honing, likje vanille, niet veel meer dan dit. Hij lijkt wat simpel over te komen maar is toch nog wel gelaagd. De balans is erg mooi, de doordrinkfactor gemiddeld, de filosofie-factor iets hoger dan gemiddeld. Hûh? Wat is dat nou weer, de filosofie-factor? Tja, ik ga een nieuwe term introduceren op Wijn-Blog. Wat ik ermee bedoel is dat de meningen over deze wijn in een groot gezelschap heel erg divers zouden kunnen zijn. De een houdt ervan, de ander schuift 'm opzij. De een ontdekt er van alles in, de ander vindt 'm enkelvoudig. Kortom, voer voor discussie en daarmee in mijn optiek een hoge filosofie-factor. Een wijn waarover valt te lullen ten opzichte van een wijn waarover niemand iets heeft of hoeft toe te voegen. En wat vind ik er van? Dat wordt eigenlijk al geïmpliceerd wanneer ik zeg dat de wijn een hoge filosofie-factor heeft: ik hou ervan. Wegmijmeren met een wijn die je aan het denken zet. Alcohol is 12,5%, fermentatie en rijping in houten vaten met een inhoud van 1200 tot 1700 liter, verkrijgbaar bij Wine In Black.

22 februari 2019

Weingut Bastgen Mosel Weisser Burgunder sur Lie trocken 2015

Ik ga even een rijtje Pinot's achter elkaar opentrekken, te beginnen met een Pinot Blanc. De wijn komt uit Duitsland dus de benaming voor de druif pinot blanc aldaar is Weißburgunder, Weissburgunder of Weisser Burgunder, kies maar. Voorheen door mij nog wel eens bestempeld als een wat "suffe" druif maar gelukkig heb ik de laatste tijd veel wijnen geproefd die mij tot inkeer hebben gebracht. Ik kan alvast verklappen dat dat met het exemplaar van vandaag wederom het geval is. Vooral niet te koud proeven, op zo'n veertien graden celsius komen de geuren en smaken beter los. Daar wil ik nog aan toevoegen dat zeker het formaat glas ertoe doet. Afwisselend in een wat smaller glas en een ruim glas komen de verschillen duidelijk naar voren. Het ruime glas geeft veel meer prijs. Licht pétillant bij het inschenken, minuscule bubbeltjes plakken aan de glaswand. In de neus vrij expressief, enorm fris, anijs, licht kruidig, zonnebloemolie, gedroogde honing, mango, perzik. In de mond een mooi gedoseerd fruitig zoetje, droog, fijne zuren, mooie balans tussen strak en filmend, speekselopwekkend, klein kruidig bittertje, medium lengte van de afdronk. Ingetogen smaken van voornamelijk tropisch fruit, mango, perzik, lychee, wat gedroogde honing, citroen, anijs. Erg fraai exemplaar, niet simpel, voldoende diepgang. Alcohol is 12%, 20 tot 30 procent van de wijn ging in grote houten foeders met een inhoud van 1000 liter, de rest in RVS, verkrijgbaar bij de (online) wijnspeciaalzaak.

19 februari 2019

Jolie-Pitt & Perrin AOP Côtes de Provence Miraval 2017

Nou, deze rosé is wel genoeg gehyped en bejubeld zou ik zo zeggen. D'r hangt ook een redelijk stevig prijskaartje aan. Ik ga eens checken of dat terecht is. Mijn exemplaar kocht ik bij de Franse Intermarché voor €16,45. Overigens niet in elk filiaal aanwezig, voornamelijk in Zuid-Frankrijk. De wijnmaker komt bij de familie Perrin vandaan, je denkt toch niet echt dat Brad Pitt en Angelina Jolie dit zelf hebben gemaakt? Ik weet trouwens niet of en hoe de voortgang van deze rosé is geregeld aangezien dit Hollywood-duo uit elkaar is. Alcohol is 13%, een heel klein gedeelte (5%) ging in Frans eikenhout, de rest in INOX. Een blend van de druivenrassen cinsault, grenache noir, syrah en rolle (vermentino), mixverhouding niet vermeld. Mooie, typische lichte Provence zalm-kleur. Enorm expressief in de neus, rode watermeloen, citroen, grapefruit, peer, gele appel, licht kruidig, heel fraai bouquet. Zacht mondgevoel, kurkdroog, fraaie zuren, goede balans tussen strak en filmend, mondvullend, langer dan gemiddelde afdronk. Redelijk intense smaken, kruidig, zwarte peper, citroen, rode grapefruit, watermeloen, peer, gele appel. Waar voor je geld? Ik vind van niet. Voor de helft van de prijs heb je een degelijke rosé die niet voor deze onderdoet. Voor nét iets meer daarentegen heb je een rosé die je vervoert, bezielt. Een die je nooit meer vergeet waartegen elke andere rosé moet opboksen. Ik heb het over de "Whispering Angel", op dit moment mijn benchmark voor rosé. Maar goed, ik moest de Miraval een keer geprobeerd hebben. Bij deze dan.

16 februari 2019

Markus Molitor Haus Klosterberg Mosel Riesling 2012

Gelukkig heb ik de lekkerste Riesling voor het laatst bewaard. Dat was niet zozeer een gok; Weingut Markus Molitor staat hoog aangeschreven. De derde Riesling op rij uit oogstjaar 2012. De algemene conclusie voor alle drie is toch wel dat ze gerust nog een jaar of acht tot tien gekelderd kunnen blijven. Kun je dat geduld niet opbrengen, geen man overboord. Nu zijn ze ook al lekker. Vooral deze laatste. Subtieler en eleganter dan z'n twee voorgangers maar wel een hogere smaakintensiteit en een veel langere afdronk. In de ingetogen neus citrusfruit, gedroogde bloemenhoning, ananas, vleugje tropisch fruit. In de aanzet een fruitig friszuur zoetje, klinkt gek, niet? Prachtige, delicate hoge zuren, lekker laat trekkend achterin de mond. Magnifieke balans, loepzuiver. De smaakintensiteit is hoger dan gemiddeld, citroen, ananas, gedroogde bloemenhoning, mineralig. Wat een genot, #rieslingrocks! Dit is Riesling zoals die hoort te zijn. Alcohol is 11,5%, geen hout, in Nederland verkrijgbaar bij de wijnspeciaalzaak aangesloten bij de Wijnkring.

14 februari 2019

Frey-Sohler AOC Alsace Scherwiller Riesling 2012

De tweede Riesling op rij, ditmaal uit Frankrijk, de Elzas. Eigenlijk een grensgevalletje; meerdere keren is dit gebied van "eigenaar" gewisseld dankzij enkele oorlogen. Duitsland heeft zich ook met regelmaat heerser in dit gebied mogen noemen. Vandaag is het weer in Franse handen ondanks dat de naam van deze wijn erg Duits aandoet. Ten opzichte van de Riesling uit m'n vorige blogpost heeft dit exemplaar van alles hetzelfde, alleen minder. Minder aromatisch, minder zuren, lagere smaakintensiteit, kortere afdronk, iets lager in de alcohol. Het percentage van laatstgenoemde staat op 12%. In de neus gedroogde bloemenhoning, citroen, floraal, zonnebloemolie, mango. In de aanzet een klein fruitig zoetje gevolgd door fraaie zuren, lager dan ik gewend ben van Riesling, iets ronder, wel speekselopwekkend. Smaken van citroen, gedroogde bloemenhoning, ingetogen. Beetje suffig exemplaar, niet typisch Riesling, in een blindproeverij zouden de meningen alle kanten op kunnen gaan. Wel krijg ik opeens trek in zuurkool en dat is ook een verdienste, dat doet deze wijn. Sterker nog: ik ga zuurkool maken. De wijn is verkrijgbaar bij de (online) wijnspeciaalzaak.

12 februari 2019

Maso Poli DOC Trentino Riesling 2012

De eerste van drie Riesling-wijnen op rij uit het oogstjaar 2012. Het aantal wijnen van deze druif in m'n voorraad is vrij hoog. Ik hou van z'n laat trekkende zuren, z'n bewaarpotentieel en daarmee z'n rijpe tonen, het immer aanwezige zoetje, hoe klein ook. Vanaf het moment dat sommelier Ronnie Brouwer bij restaurant De Kromme Dissel een Auslese Riesling uit 2001 bij meerdere verfijnde gerechten serveerde, ben ik een #rieslinglover. Ik begin met eentje uit Italië. In de neus gedroogde bloemenhoning, vers regenwater uit een zomers buitje, floraal, zonnebloemolie, ananas, perzik. In de aanzet een klein fruitig zoetje gevolgd door trekkende zuren, lekker hoog, droog, speekselopwekkend, gemiddelde lengte van de afdronk. Smaken van citroen, ananas, Granny Smith, gedroogde bloemenhoning. Nog veel te fris en jeugdig naar mijn smaak. Soms moet je het geduld op weten te brengen om van deze flessen af te blijven en ze lekker in je kelder te laten liggen. Maar ja, dat weet je meestal pas nadat de fles open is. Alcohol is 12,5%, geen hout, verkrijgbaar bij de (online) wijnspeciaalzaak.